Оң Уэльстегі арналар: Неат және Теннант каналдарының тарихы

Кіріспе

Оңтүстік Уэльстегі каналдар

Нейт және Теннант каналдары – Оңтүстік Уэльстегі екі тәуелсіз, бірақ байланысты каналдар, олар көбінесе бір канал ретінде қарастырылады. Нейт каналы 1795 жылы Глиннейттен Мелинкридданға дейін, Нейттің оңтүстігінде ашылды және 1795 жылы кеме қатынасын жақсарту мақсатымен 1799 жылға дейін Гиганттар қабіріне дейін созылды. Кейінгі шағын кеңейтулермен ол соңғы пунктіне, Бритон-Ферриге жетті. Қозғалыс көлемі туралы мәліметтер жоқ, бірақ ол табысты болды, себебі акцияларға 16 пайыздық дивиденд төленді. Каналдың ұзындығы 22 шақырымды құрады және 19 шлюзден тұрды. Теннант каналы – бұл Кримлин батпағы арқылы салынған Глан-и-Верн каналының дамуы, ол солтүстік жағындағы көмір шахтасынан Нейт өзенінің саласы – Ред Джакет Пилл деп аталатын жерге көмір тасымалдау үшін салынған. Ол 20 жылдан кейін жабылды, бірақ 1818 жылы Джордж Теннант кеңейтіп, қайта жаңартып, Нейт өзенінен Свонси доктеріндегі Тау өзеніне кеме қатынасы арқылы байланыс жасады. Сауданы арттыру үшін ол Абердулаис бассейніне дейін кеңейту салды, онда ол Нейт каналымен қосылды. Кеңейту Парламент актісісіз салынды және Теннант каналдың бағыты бойынша жер иесімен дауды шешуге тырысқан кезде ұзақ кешігу туды. Ашылғаннан кейін Нейттен келетін көліктің көп бөлігі Теннант каналын пайдаланды, себебі Свонси кемелерге жүк ауыстыру үшін жақсы жағдайлар ұсынды. Каналдарды кеме жүру үшін пайдалану 1930 жылдары тоқтатылды, бірақ олар жергілікті өнеркәсіптерді және Свонси доктерін сумен қамтамасыз ету үшін су арналары ретінде сақталды. Нейт және Теннант каналдары қоғамының құрылуымен 1974 жылы қалпына келтіруге алғашқы әрекеттер басталды. Резольвеннің солтүстігіндегі бөлік 1980 жылдардың соңында қалпына келтірілді, ал Нейттен Абергарведке дейінгі канал соңғы кездестерде қалпына келтірілді. Бұл жобаға Нейт өзенінен каналды өткізетін Йнисбюллог су құбырын жаңа пластиналы фермалық конструкциямен ауыстыру кірді, бұл Ұлыбританиядағы ең ұзын бір құбырлы су құбыры деп саналады. Толыққанды қалпына келтіруге әлі де кедергілер бар. 2003 жылы жүзеге асыру мүмкіндігін зерттеу жарияланды, онда канал Свонси доктері арқылы қалпына келтірілген Свонси каналымен байланыс жасаса, шағын желінің бөлігі болуы мүмкін екені айтылды.

The Neath and Tennant Canals are two independent but linked canals in South Wales that are usually regarded as a single canal. The Neath Canal was opened from Glynneath to Melincryddan, to the south of Neath, in 1795 and extended to Giant's Grave in 1799, in order to provide better shipping facilities. With several small later extensions it reached its final destination at Briton Ferry. No traffic figures are available, but it was successful, as dividends of 16 per cent were paid on the shares. The canal was 13.5 mile (22 km) long and included 19 locks. The Tennant Canal was a development of the Glan y wern Canal, which was built across Crymlyn Bog to transport coal from a colliery on its northern edge to a creek on the River Neath called Red Jacket Pill. It closed after 20 years, but was enlarged and extended by George Tennant in 1818, to provide a navigable link from the River Neath to the River Tawe at Swansea docks. In order to increase trade, he built an extension to Aberdulais basin, where it linked to the Neath Canal. The extension was built without an act of Parliament and there was a long delay while Tennant attempted to resolve a dispute with a landowner over the routing of the canal. Once opened, much of the Neath traffic used the Tennant Canal, as Swansea provided better facilities for transferring cargo to ships. Use of the canals for navigation ceased in the 1930s, but they were retained as water channels to supply water to local industries and to Swansea docks. The first attempts at restoration began in 1974 with the formation of the Neath and Tennant Canals Society. The section north of Resolven was restored in the late 1980s, and the canal from Neath to Abergarwed has been restored more recently. This project involved the replacement of Ynysbwllog aqueduct, which carries the canal over the river Neath, with a new plate girder structure, believed to be the longest single span aqueduct in Britain. Some obstacles remain to its complete restoration. In 2003 a feasibility study was published, suggesting that the canal could become part of a small network, if it was linked through Swansea docks to a restored Swansea Canal.

Нит каналы

Парламент актісінің Гламморганшир каналын салуға рұқсат беру туралы соңғы жарлығымен жігерлендіріліп, 1790 жылы 12 шілдеде Неаттағы Кеме және Касл қонақ үйінде өткен кездесуде Понтнедфеханнан Неатқа және Неаттан Гигант қабіріне дейін басқа канал салу туралы шешім қабылданды. Сол кездегілердің арасында Лорд Вернон да болды. Ол Гигант қабірінің маңында Неат өзенін Пенриутиндегі пештерге жалғастыру үшін қысқа канал құрған болатын. Томас Дадфордтан бағытты зерттеуді сұраған, оған әкесі мен ағасы көмектескен. Ол 22 шлюз қажет болатын бағытты ұсынды, оның бір бөлігі кәдімгі канал, ал басқа бөліктері Неат өзенін пайдаланды. Дадфорд жобаның құны 25 716 фунт стерлинг болды, бірақ 1791 жылдың басында Лорд Вернонның агенті Льюис Томас екі жаңа кесуді ұсынды, ал өзенді пайдалану идеясы көп ұзамай тасталды. Құрылыс Парламент актісімен (31 Geo. 3. c. 85) 1791 жылы 6 маусымда қабылданған, ол Нейт каналы навигациясының компаниясы мен меншік иелерін құрды, олар акциялар шығару арқылы £25,000 және қажет болған жағдайда қосымша £10,000 жинауға құқылы болды. Канал компаниясы канал салумен қатар, қажет болған жағдайда көлбеу ұшақтар, теміржолдар немесе роликтер жасай алады және Неат өзенінің төсенішін қолданбалы түрде пайдалана алады. Каналды Глиннейттен (ол кезде Абернант деп аталатын) Неаттағы Мелинкриддан пиллге дейін, ол өзенге қосылатын, Понтнедфехан сияқты аңғарда емес. Томас Дадфорд инженер болып жұмысқа алынды және құрылыс Неаттан, солтүстікке қарай Глиннеатқа қарай басталды. 1792 жылы Дадфорд Монмутшир каналында жұмыс істеу үшін отставкаға кеткен кезде канал Инисбволлогтағы Неат өзеніне жеткен болатын. Ол Томас Шисбимен алмастырылды. 1791 жылы Нейтке жағалау кемелерінің кіру мүмкіндігі Нейт кеме қатынасы арқылы жақсартылғандықтан, каналды Гигант қабіріне дейін кеңейту туралы дереу қысым болған жоқ. 1815 және 1842 жылдар аралығында Гигант қабірінде қосымша доктар мен кемежайлар салынды, канал сәл ұзартылды, ал 1832 жылы Джерси каналы салынып, ол Джерси графының Парламент актісісіз салынған. 1842 жылы тағы бір қысқа ұзарту жасалды. Құрылыс аяқталғаннан кейін каналдың ұзындығы 22 шақырымға жетті. Солтүстік аялдамадан трамвай жолы каналды Абердар мен Хирваун темір зауыттарына жалғастырды. Бұл 1803 жылы салынған, оған Глиннейттен солтүстікке қарай еңіс кірді, ол жоғары қысымды Тревитик бу машинасымен қамтамасыз етілді. Бірақ 1814 жылы олар банкротқа ұшырап, каналмен байланыстары бұзылды. Сауда тұрақты өсті. Өңірдегі өнеркәсіптерге қызмет көрсету үшін үш шағын жеке филиал салынды. Каналдың жоғарғы жағында 1800 жылы Маесмарчогқа қарай созылып, қаз-қалпында 1 миль (2 км) трамвай жолымен көмір шахталарымен байланысты. Аберклидте 1817 жылы салынған филиал өзен жағалауындағы Кнел Бах әктас пешіне қызмет көрсетті. Неаттан төменгі жерде, филиал Корт-Сарттағы негізгі желіден шығып, Эскиндегі көмір шахталарына қызмет көрсететін трамвай жолына қосылды. 1810 жылы 90 000 тонна көмірдің аталуынан басқа, тасымалданған тоннаж туралы деректер болмаса да, түсімдер 1800 жылы 2117 фунт стерлингтен 1830 жылы 6677 фунт стерлингке дейін өсті. Жазылушылар өз акциялары үшін жалпы сомасы 107,50 фунт стерлинг төледі, ал дивидендтер 1806 жылдан бастап төленіп, 1806 жылы 2 фунт стерлингтен 1840 жылы 18 фунт стерлингке дейін көтерілді. Сауда-саттық шығындарына сүйенсек, сауда-саттық ең жоғары деңгейде болған кезде 200 мың тонна көмір тасымалданатын болды, оған темір, темір тас және от балшығы қосылды. Гиганттың қабіріндегі құрылғылар жақсарды және кемелердің балласты теңізге тастаудың орнына, түсіріліп тастауға мүмкіндік беретін жағажайлар кірді. Бұл соңғы тәсіл Ньюпортта Монмутшир және Брекон каналында проблемалар туғызды, онда балласт өзенге тасталды, ал Кардиффте Гламгорганшир каналында, онда ол канал алабына тасталды. Неат қаласындағы ғимараттарды жақсартуға да күш салынды. 1818 жылдан бастап порт басқармасы құрылды және бұрандалармен белгіленген мыс шлактар арнаны шектеу үшін пайдаланылды. Бұл 300 тоннадан астам кемелерге көктемгі су тасқынында Неат кемежайларына жетуге мүмкіндік берді, бірақ жаңбырсыз су тасқынында Гиганттың қабірі әлі де қолданылуы керек еді. 1824 жылдан бастап Теннант каналына қосылу ашылғаннан кейін сауданың көп бөлігі өзеннен өтіп, батыс жағалаудан Суонси портына өтті.

Encouraged by the recent grant of an Act of Parliament to authorise the building of the Glamorganshire Canal, it was resolved at a meeting at the Ship & Castle public house in Neath on 12 July 1790 to build a canal from Pontneddfechan to Neath, and another from Neath to Giant's Grave. Among those attending was Lord Vernon, who had already built a short canal near Giant's Grave to connect the River Neath to furnaces at Penrhiwtyn. Thomas Dadford was asked to survey a course, and he was assisted by his father and brother. He proposed a route which required 22 locks, part of which was a conventional canal, while other parts used the River Neath. Dadford costed the project at £25,716, but in early 1791 Lord Vernon's agent, Lewis Thomas, proposed two new cuts, and the idea of using the river was dropped soon afterwards. The canal was authorised by an Act of Parliament (31 Geo. 3. c. 85) passed on 6 June 1791, which created The Company and Proprietors of the Neath Canal Navigation, who had powers to raise £25,000 by the issue of shares, and an additional £10,000 if necessary. As well as building the canal, the Canal Company could build inclined planes, railways or rollers if required, and could optionally use the bed of the River Neath. The canal was to run from Glynneath (called Abernant at the time), which was not as far up the valley as Pontneddfechan, to Melincryddan Pill at Neath, where it would join the river. Thomas Dadford was employed as Engineer, and construction started from Neath, northwards towards Glynneath. The canal had reached the River Neath at Ynysbwllog by 1792, when Dadford resigned to take up work on the Monmouthshire Canal. He was replaced by Thomas Sheasby,

There was no immediate pressure to extend the canal to Giant's Grave, as access to Neath for coastal vessels of up to had been improved in 1791 by the construction of the Neath Navigable Cut. Between 1815 and 1842, additional docks and wharfs were built at Giant's Grave, extending the canal slightly, and the canal was extended to Briton Ferry by the construction in 1832 of the Jersey Canal, which was about 0.6 mile (1 km) long, and was built without an Act of Parliament by the Earl of Jersey. Another short extension was made around 1842. The final length of the canal was 13.5 mile (22 km). From the northern terminus, a tramway connected the canal to iron works at Aberdare and Hirwaun. This was built in 1803, and included an incline just north of Glynneath, which was powered by a high pressure Trevithick steam engine. but by 1814 they were bankrupt, and had no further connections with the canal. Trade steadily grew. Three small private branches were built to serve the industries of the valley. Near the top of the canal, a branch was constructed in 1800, which ran towards Maesmarchog, and was connected to collieries by nearly 1 mile (2 km) of tramroad. At Aberclwyd, a branch built in 1817 served the Cnel Bach limekiln on the river bank. Below Neath, a branch left the main line at Court Sart to connect to a tramroad serving the collieries at Eskyn. Although there are no figures for the tonnage carried, apart from a mention of 90,000 tons of coal in 1810, receipts increased from £2,117 in 1800 to £6,677 in 1830. Subscribers had paid a total of £107.50 for their shares, and dividends were paid from 1806, rising from £2 in 1806 to £18 in 1840. Based on the receipts, it has been estimated that some 200,000 tons of coal were carried when trade was at its peak, supplemented by iron, ironstone and fire clay. Facilities at Giant's Grave improved, and included jetties to enable ships' ballast to be landed and dumped, rather than being thrown overboard. This latter approach had caused problems at Newport for the Monmouthshire and Brecon Canal, where ballast had been thrown into the river, and at Cardiff for the Glamorganshire Canal, where it had been thrown into the canal basin. Efforts were also made to improve the facilities at Neath. From 1818, a Harbour Board was established, and banks of copper slag, marked with buoys, were used to confine the channel. This enabled ships of over 300 tons to reach Neath quays on spring tides, although on neap tides Giant's Grave still had to be used. From 1824, when the connection to the Tennant Canal opened, much of the trade crossed the river and passed down the western bank to the port of Swansea.

Глан-и-Верн каналы

Глан-и-верн каналы Ричард Дженкинстің Глан-и-верндегі кенішін Троуманның ойысындағы Нид өзенімен байланыстыру үшін салынды, ол кейіннен Қызыл жакет сағасы деп аталды – Нид өзенінің басты арнасынан лайлы жазықтар арқылы кіретін саға. 14 тамыз 1788 жылы Дженкинс Лорд Верноннан оны салуға рұқсат алды, бірақ сол күні қайтыс болды. Эдвард Элтон кенішті басқаруды өз міндетіне алды, және канал 1790 жылға дейін салынды, бірақ өзенмен тікелей байланыс болған жоқ. Қызыл жакетте жүктер каналда қолданылатын шағын қайықтардан үлкен кемелерге ауыстырылды, саға толқынды болды. Канал шамамен 20 жыл пайдаланылды. Элтон банкротқа ұшырады және 1810 жылы қайтыс болды, содан кейін канал салынған жерді Элтонға жалға берген Лорд Вернон Қызыл жакеттегі кемежайлар мен баржаларға тыйым салды, нәтижесінде ол қолданыстан шықты. Джордж Теннант оңтүстік бөлігін өзінің Теннант каналына біріктірді. Крымлин батпағының үстіндегі солтүстік тармақ 1918 жылға қарай қирады. Ол Крымлин құмды алқаптарында солтүстікке қарай тармақталып, қазіргі таңда ерекше ғылыми маңызы бар (SSSI) жері болып табылатын Крымлин батпағының табиғат қорығында аяқталады. SSSI-нің ауданы [аудан мөлшері], және ол батпақ пен ылғалды ормандық мекендердің болуына байланысты белгіленген. Бұл сондай-ақ Рамсар жері және ерекше қорғалатын аймақ. Сирек флора мен фаунаға нәзік мақта шөбі, батпақтық жәндік және сирек кездесетін омыртқасыз жануарлардың топтары кіреді. Крымлин батпағы қазір NRW-нің Lifequake жобаларының бірі болып табылады, ал Глан-и-верн каналын дренажды жақсарту үшін өсімдіктерден тазалау жоспарланған. Содан кейін ол Теннант каналымен көпір арқылы байланыстырылады, бұл сайтқа қол жеткізуді жеңілдетеді. https://naturalresourceswales.gov.uk/about-us/news-blog-and-statements/news/lifequake-project-launch/?lang=en

Теннант каналы

Джордж Теннант, 1765 жылы туған және Ланкаширдегі заңгердің ұлы, 1816 жылы Райдингс иелігін сатып алғаннан кейін бұл аймаққа көшіп келді. Глан-и-верн каналы сол кезде Лорд Вернонның мәжбүрлеуінен кейін пайдаланылмаған еді, бірақ бұрын каналдармен тәжірибесі жоқ Теннант оны жалға алып, кеңейтіп, ұзартуға шешім қабылдады. Ол оны Қызыл Жакеттегі шлюз арқылы Ниат өзеніне қарай баржалар үшін қолайлы етуді жоспарлады. Канал солтүстікке қарай Кримлин батпағынан бұрылған жерде, Суонси портының жанындағы Тау өзеніне құятын жерге дейін батысқа қарай созылатын болды. Ол Суонси доктерінің Ниат және Гиганттар қабірінен гөрі кеме қатынасы үшін жақсы орын болатынына сенді және канал арқылы өтетін дәліздің дамуына көмектеседі деп үміттенді. Ол жергілікті жер иелерінен жобаны қолдауды алуға тырысты, бірақ ешқандай қолдау алмағандықтан, жобаны өзі қаржыландыруға шешім қабылдады. Лорд Вернонның иелігі 1814 жылы Джерси графына мұра болып өткен, сондықтан Теннант одан Глан-и-верн каналын жалға алды. Жұмыс 1817 жылы инженер Уильям Киркхаус басшылығымен басталды және 1818 жылдың күзінде канал Суонсидегі Тау өзенінің шығыс жағасынан басталып, Ред Жакеттегі Ниат өзеніне дейін аяқталды. Канал бастапқыда жоспарланғаннан гөрі үлкенірек салынды және баржалар жүзе алатын. Негізгі желі 6 километрлік болды, ал Глан-и-Вернге дейінгі 2 километрлік тармақ та қайта ашылды, себебі ол көмірдің үнемі жүктемесін жеткізіп тұрды. Тасымалданатын басқа тауарлардың ішінде ағаш, қабық, отқа төзімді кірпіштер және құм болды, бірақ тасымалданатын тауарлар көлемі пайда табуға жеткіліксіз болды. Ол Ниат каналымен келіссөздер жүргізді, олар оған өз каналынан өзенге шлюз салуға рұқсат берді, Гиганттар қабірінде немесе Корт Сарт пилінде, бірақ тасқынды өзеннен канал қайықтарын жүргізу тиімді болмас еді, сондықтан ол шлюз салған жоқ. Оның орнына ол Абердулестегі Ниат каналы алабымен байланысу үшін кеңейту салуды шешті. Ол тағы да жергілікті жер иелерінен, соның ішінде Джерси графы, Дайневор лорды және Бофорт герцогынан қолдау сұрады, бірақ тағы да ешкім келмеді. Ол оны парламенттік актісіз жеке канал ретінде салуға шешім қабылдады және жұмыс 1821 жылы басталды. Ниат аббаттығының жанында инженерлік қиындықтар туындады, онда құмды қиыршықтар арқылы кесу қажет болды. Ақырында, каналдың құлап кетуін тоқтату үшін инвертті тас арка салынды. 1821 жылдың сәуір айында Л. В. Диллуин Теннанттың Суонси жолының астынан өту үшін өз жері арқылы кесуіне рұқсат беруден бас тартқанда, каналды санкциялау туралы актінің болмауы мәселе болып шықты. 1822 жылдың ақпан айында Диллуин Теннантқа қарсы тыйым салу туралы бұйрық алды, ол кейін Диллуиннің пікірін өзгертуге тырысты. Ақырында, күзде Теннант Ниат каналына түйінді пайдалану үшін оларға өте қолайлы шарттар ұсынды, олар оны қабылдады. Ниат каналының акционері болған Диллуинге татуласу хаты жіберілді және ақырында Теннантпен келіссөздер жүргізуге келісті, оны ол "сол қорқынышты обалы мырза Теннант" деп сипаттады. Соңғы бөлімде негізгі желідегі жалғыз шлюз болды, содан кейін 340 фут (104 м) аралықта Ниат өзенінің арқалы су құбыры және Ниат каналымен жалғасу болды. 1824 жылдың 13 мамырында ашылған кезде каналдың жалпы ұзындығы 14 километрлік болды және оның құны шамамен 20 000 фунт стерлинг болды, оған Порт Теннанттағы жердің немесе порттың бағасы кірмеген. Суонси соңында Теннант теңіз шлюзын салды, сондықтан қайықтар Фабиан шығанағына кіре алды және аймақты Порт Теннант деп атады. Оның аяқтау нүктесі 1881 жылы Суонси порт трестімен "Уэльс ханзадасы док" салынғанда жойылды. Ол Фабиан шығанағының барлық аумағын алып тұрды, сондықтан кемелерге кемежайдан өтіп, су ағысына жету үшін шлюз салынды, ал кемежайдың шығыс шетінде каналға арналған кемежай салынды. Теннанттың кемежайлары 1898 жылы кемежай кеңейтілген кезде қайтадан қирады. Кеңейтудің бүкіл оңтүстік жағында каналға кемежай қарастырылған, бірақ парламенттік актісі оған жағдай жасағанына қарамастан, канал қайықтарына кемежайға кіруге мүмкіндік беретін шлюз салынбады. 1909 жылы каналдың жаңа тармағы салынды, оның ішінде жаңадан салынған Кингс докқа кіретін шлюз болды, онда солтүстік жағында жаяу жүру үшін орын берілді. 1876 жылға дейін Кримлин батпағының оңтүстік-батыс жағалауында Тир-Исафтағы шахтадан көмір тасымалдауға арналған тағы бір филиал салынды.

George Tennant, born in 1765 and the son of a solicitor in Lancashire, moved to the area in 1816, after he had bought the Rhydings estate. The Glan y wern Canal was unused at the time, following Lord Vernon's distraint, but Tennant, who had no previous experience with canals, decided to lease it, enlarge it and extend it. He planned to make it suitable for barges of , which would gain access to the river Neath through a lock at Red Jacket. Where the canal turned northwards across Crymlyn Bog, he would extend it to the west, to terminate at a lock into the River Tawe, near Swansea harbour. He believed that Swansea docks would provide a better shipping point than Neath or Giant's Grave, and hoped that the canal would encourage the development of the corridor through which it ran. He attempted to gain support for the scheme from local landowners, but when none was forthcoming, he decided to fund the project himself. Lord Vernon's estate had been inherited by the Earl of Jersey in 1814, and so Tennant leased the Glan y wern Canal from him. Work started in 1817, under the direction of the engineer William Kirkhouse, and the canal was completed by autumn 1818, running from near the east pier on the River Tawe at Swansea to the River Neath at Red Jacket. The canal was built to a grander scale than originally intended, and could be navigated by barges of The main line was 4 mile (6 km) long, and the 1.4 mile (2 km) branch to Glan y wern was also reopened, for it supplied regular cargoes of coal. Other goods carried included timber, bark, fire bricks and sand, but the volume of goods carried was not enough to make a profit. He negotiated with the Neath Canal, who gave him permission to build a lock into the river from their canal, either at Giant's Grave or Court Sart pill, but working canal boats across a tidal river would not have been ideal, and he did not build the lock. Instead, he decided to build an extension to link up with the Neath Canal basin at Aberdulais. Again he sought support from local landowners, including Lord Jersey, Lord Dynevor and the Duke of Beaufort, but again none was forthcoming. He decided to build it as a private canal, without an Act of Parliament, and work started in 1821. Engineering problems were experienced near Neath Abbey, where a cutting was required through what appeared to be quicksand. Eventually, an inverted masonry arch had to be built to contain the canal and stop the sand collapsing. The lack of an Act to authorise the canal proved to be a problem in April 1821, when L. W. Dillwyn refused permission for Tennant to cut through his land to pass under the Swansea road. In February 1822, Dillwyn obtained an injunction against Tennant, who then attempted to change Dillwyn's opinion by sending a stream of important people to argue his case. Finally, in the autumn, Tennant offered the Neath Canal terms for the use of the junction which were so favourable to them that they accepted. Dillwyn, who was a Neath Canal shareholder, was sent a conciliatory letter and eventually agreed to negotiate with Tennant, whom he described as "that terrible plague Mr. Tennant." The final section included the only lock on the main line, which was followed by a 340 feet (104 m) ten arched aqueduct across the River Neath, and the junction with the Neath Canal. The total length of the canal, when it was opened on 13 May 1824, was 8.5 mile (14 km), and it had cost around £20,000, which did not include the price of the land or of the harbour at Port Tennant. At the Swansea end, Tennant built a sea lock, so that boats could enter Fabian Bay, and named the area Port Tennant. His terminus was destroyed when the Prince of Wales Dock was constructed by the Swansea Harbour Trust in 1881. It occupied all of the area which had been Fabian Bay, and so a lock was constructed to enable boats to reach tidal water by passing through the dock, and a wharf for the canal was constructed at the eastern end of the dock. Tennant's wharf was again destroyed in 1898, when the dock was extended. Wharfage was provided for the canal along the entire southern side of the extension, but no lock was built to allow canal boats to enter the dock, even though the Act of Parliament made provision for one. A new branch of the canal was built in 1909, which included a lock into the newly constructed Kings Dock, where a lay by berth was provided on its north side. Sometime before 1876 another branch was built along the south western edge of the Crymlyn Bog to transport coal from a mine at Tir isaf.

Операция

Ашылу алдында Теннант канал жылына 99 994 тонна тасымалдайтынын және 7 915 фунт стерлинг табыс табатынын болжаған. Қозғалыс дамыды, 1830-шы жылдары жылдық тоннаж шамамен 90 000 тоннаға жетті, бірақ түсім күтілгеннен кем болды және жылына шамамен 2 500 фунт стерлинг пайда әкелді. Алғашқыда канал Нейт және Суонси қосылыс каналы деп аталды, бірақ 1845 жылға қарай Теннант каналы деп белгілі болды. Судың тереңдігі Ред Джекет пен Абердулестің арасында 5 фут (2 м), ал Ред Джекеттен Суонси портына дейін 7 фут (2 м) құрады. Бұл судың үлкен қорына айналды, ол Порт Теннанттағы таяз су алабын тазалау үшін пайдаланылды. Кемелер әдетте 25 тонна жүк тасыды, бұл оларға Нейт каналында да жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Бірнеше қысқа тармақтар салынды, соның ішінде 1839 жылы ашылған және сыра зауытымен жеке қаржыландырылған Нейт сыра зауытының тармағы. Сол жылы Глан-и-Верн каналы тереңдетіліп, қайта ашылды. Тасымалданатын тауарлардың басым бөлігі көмір және шөгінді болды, сонымен қатар ағаш, темір кені, құм, шлак және мыс кені, аз мөлшерде азық-түлік және жалпы тауарлар да тасымалданды. Порт Теннанттағы өнеркәсіптердің құрылысы, оның ішінде 1850 жылдары Чарльз Ламберттің мыс зауыты және 1860 жылдары патенттелген отын зауыты, Глан-и-Верн және Тир-исаф кен орындарынан көмір тасымалын арттырды. Тир-исафқа 1863 жылы Джерси графы салған, бірақ Теннанттарға жалға берілген 2 километрлік тармақ қызмет көрсетті. 1866 жылы тасымалданатын жүк 225 304 тоннаға жетті, содан кейін біртіндеп төмендеді, бірақ бұл 1895 жылға дейін тұрақты кіріс әкелді. Ред Джекеттегі өзен шлюзінің тарихы қиын болды. Абердуле бассейніне дейінгі желі ашылғаннан кейін, ол көбінесе пайдаланылмады, сондықтан Теннант 1832 жылы оны алып тастауды ойлады. Алайда, ол кейінірек қайта қолданысқа енгізілді, ал 1880 жылдары қайтадан қолданылмады, тек 1898 жылы қайта жаңартылды.

Өлім

Каналдар 1851 жылдан бастап Нейт аңғары темір жолымен бәсекелестікке түсті, бірақ Нейт каналы үшін 1880 жылдардың басына дейін, ал Теннант каналы үшін 1890 жылдарға дейін пайдалы болды. Теннант каналының табысының ерекшелігі – тасымалдау көлемі азайғанмен, тарифтер сақталды. Осы кезеңде көптеген каналдар темір жолмен бәсекелесу үшін тарифтерді айтарлықтай төмендетті. 1883 жылдан кейін Нейт каналы аз мөлшерде кремний және ұнтақ тас тасыды, бірақ 1921 жылға қарай көлік іс жүзінде тоқтады. Нейт каналындағы кеме жүру 1934 жылы, ал Теннант каналында көп ұзамай аяқталды. Дегенмен, каналдар жергілікті өнеркәсіптерді сумен қамтамасыз еткендіктен, инфрақұрылымның көп бөлігі сақталды. 1970 жылдары Глиннеат айналма жолы салынғанда, Ysgwrfa шлюзінің үстіндегі канал құбырға (кулвертке) айналдырылып, жолдың түзу болуына мүмкіндік жасалды, ал одан әрі кеңейту үшін ені тарытылды. Пентремалвед шлюзінің үстінде жол каналдың төсегінен өткізілді, барлық іздер жойылды. Бұл жол 1996 жылы ашылған A465 екі қатарлы тас жолымен алмастырылды және B4242 жолына айналды. Каналдың соңғы бөлігін қамтыған бөлік енді жол емес, бірақ екі қатарлы тас жол Глиннеат бассейнінің орнынан өтеді. Порт Теннантта каналдың бағыты темір жолдармен, жолдармен және порттың басқа да құрылыстарымен жабылды, бірақ үлкен құбыр арқылы Уэльс ханзадасының догіне су беруді жалғастырады, бұл доктардағы су деңгейін сақтауға көмектеседі. Олар екі канал компаниясымен, Нейт Порт Талбот кеңесімен және Нейт аңғарын жаңартуға жұмыстанып жүрген көптеген қаржы берушілер мен ұйымдармен бірлесіп жұмыс істеді, нәтижесінде каналдардың маңызды бөліктерін қайта пайдалануға мүмкіндік туды.

Солтүстік-шығыс бөлігі

1974 жылдан 1990 жылға дейін каналға жұмыс орындарын құру бағдарламалары мен Жастар оқыту схемасы қолдау көрсетті, олар Резолвеннен Ысгврфаға дейінгі солтүстік бөлігінде жұмыс істеді. 1990 жылға қарай 6 км (3,5 миль) кеме жүзе алатын канал болды, оның ішінде 7 қайта жаңартылған шлюз және Резольвен алабындағы сырғанау жолы бар еді. 1998 жылы жұмыстың сапасы үшін «Europa Nostra» сыйлығын, ал 1992 жылы «Civic Trust» сыйлығын алды. 4 миллион фунт стерлингтік жобаны Уэльс кеңсесі және Уэльс принцінің қоры бірлесіп қаржыландырды. Жоба аяқталғаннан кейін, «Canals Society» 1990 жылдың 12 шілдесінде «Thomas Dadford» атты экскурсиялық қайығын іске қосты, ол халыққа канал бойынша саяхаттар ұсынатын еді. «Enfys» сонымен қатар 2008 жылға дейін Резольвендегі бұрынғы шлюз сақтаушысының үйі – «Tŷ Banc» үйінен «Enfys Trust» үшін қайықпен саяхаттар ұйымдастырды. Каналды солтүстік-шығысқа қарай кеңейту үшін Еуропалық Одақтың 1-мақсаты жобасы, Уэльс Ассамблеясы және Ниэт Порт Талбот кеңесі 1,6 миллион фунт стерлинг қаржыландырды. Бұл «Ynysbwllog» су құбырын толық ауыстыруды, «B4242» жолынан жаңа тұрақ пен сырғанау жолын жасауды, сондай-ақ «Clun» шлюздерін жаңартуды қамтыды, нәтижесінде Орталық Ниэттен Абергарвенге дейін 10 км (6 миль) кеме жүзе алатын канал пайда болды. «Tennant Canal» каналына су жеткізетін бөгет 2015 жылы су құбыры мен шлюздің зақымдануынан зақымдалды. Басқару компаниясы «Natural Resources Wales» компаниясымен келіссөздер жүргізіп, «Baglan Energy Plant» зауытына келісімшарт бойынша су жеткізуді қамтамасыз ету үшін «Riven Nedd» өзенінен суды каналға соруға рұқсат алды. 2021 жылдың наурыз айында «Baglan Energy Plant» зауыты жабылды және сорғылар тоқтатылды, нәтижесінде Абердулайс аумағындағы каналға су кірмей қалды және су деңгейі күрт төмендегендіктен оның болашағына қатысты үлкен алаңдаушылық туды. Көптеген алаңдаулы жергілікті тұрғындар басқару компаниясы мен «Natural Resources Wales» компаниясын бүкіл канал қатты зақымдануға ұшырамас бұрын мәселені шешу үшін шаралар қабылдауға көндіруге тырысуда. Бритон-Ферриде канал «M4» тас жолының астындағы металл шығару орындарында аяқталады, бірақ оңтүстікке қарай Брунелдің «Briton Ferry» докын жаңарту жоспарланған, ал оған қысқа қосымша жасау жақсы аяқтау орны болар еді. Ниет қаласының өзінде «Canal Green» айманының бас жоспары, өзен жағалауын және канал жақтарын дамыту Ниет үшін канал алабы мен кеме тоқтау орындарын қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Суонсиде «Tennant Canal» каналын «Prince of Wales Dock» докқа, содан кейін «River Tawe» өзеніне қайта қосуға болады, ол тасқынға қарсы бөгет салынғаннан бері үлкен маринаға айналды. Бұл «Swansea Canal» каналын қайта жаңартуға байланысты болуы мүмкін. «Swansea Docks» докын басқаратын «Associated British Ports» компаниясы 1997 жылы канал байланысы туралы идеяны қабылдамады, бірақ содан бері «Prince of Wales Dock» догы қайта жаңарту жобасының нысаны болды және жоспар құжаттарында канал бағыты сақталды. «Natural Resources Wales» компаниясы үшін «Trilein Ltd.» компаниясы жасаған баяндамада қаланың қалалық аймақтарын округтің шығысындағы ауылдық жерлермен, соның ішінде «Crymlyn Bog» батпағымен жақсырақ байланыстыру үшін бірқатар бастамалар ұсынылды. «Tennant Canal» каналын «Prince of Wales Dock» догына қайта қосу осы баяндамада қайта қарастырылды.

From 1974 to 1990 the canal benefited from job creation schemes run by the Manpower Services Commission and Youth Training Scheme to work on the northern section from Resolven to Ysgwrfa. By 1990 there was 3.5 mile (6 km) of navigable canal, including 7 restored locks and a slipway at Resolven basin. It received a 1998 Europa Nostra award for the quality of the work, and a Civic Trust Award in 1992. The £4 million project was jointly funded by the Welsh Office and the Prince of Wales Trust. and once completed, the Canals Society launched their trip boat, named Thomas Dadford, on 12 July 1990, to provide canal trips for the public. The Enfys also provided boat trips for the Enfys Trust from the Tŷ Banc former lock keepers cottage at Resolven, until 2008. To extend the canal further to the north east, a £1.6 million project was funded by the European Union Objective 1 project, the Welsh Assembly and Neath Port Talbot Council. This included complete replacement of the Ynysbwllog aqueduct, A new car park and slipway were provided from the B4242, and the Clun locks were renovated, to give 6 mile (10 km) of navigable canal from central Neath to Abergarwen. The weir which fed the Tennant Canal following damage to the aqueduct and lock was itself damaged in 2015. The management company then negotiated with Natural Resources Wales for permission to pump water from the Riven Nedd into the canal to maintain the contracted supply to the Baglan Energy Plant. In March 2021 the Baglan Energy Plant went into liquidation and the pumps were switched off, as a result no water has been entering the canal at Aberdulais and there are serious concerns about its future as the water level is dropping quite markedly. A number of concerned local residents are trying to get the management company and Natural Resources Wales to take action to remedy the problem before the whole of the canal is seriously damaged. At Briton Ferry, the canal ends under the M4 motorway at a scrapyard, but there are plans to refurbish Brunel's Briton Ferry dock, just to the south, and a short extension to it would provide a good terminus. In Neath itself, a masterplan for the Canal Green area, developing both the river frontage and canal sides, has the potential to provide a canal basin and moorings for Neath. At Swansea, the Tennant Canal could be relinked to the Prince of Wales Dock, and hence to the River Tawe, which has become a large marina since the construction of a tidal barrage. This could then provide a link to a restored Swansea Canal. Associated British Ports, who run Swansea Docks, rejected the idea of a canal link in 1997, but since then the Prince of Wales Dock has become the subject of a regeneration scheme, and a route for the canal has been reserved in the planning document. A report for Natural Resources Wales by Trilein Ltd. recommended a range of initiatives to better connect the urban areas of the city to the more rural east of the county, including Crymlyn Bog. The reconnection of the Tennant Canal to the Prince of Wales Dock was again outlined in that report.

Халықтық мәдениеттегі каналдар

1824 жылы Теннант каналының ашылуы Неатта қант конфетері дүкені болған Элизабет Дэвисті 19 шумақты өлең жазуға шабыттандырды, ол Суонси қаласындағы Фильмер Фагг баспасынан жарық көрді.

Темір жолға кіру

Оңтүстік Уэльс тармағындағы Ниат теміржол станциясы.