Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инчгарви немесе Инч Гарви – Форт шығанағындағы кішкентай, адам тұрмайтын арал. Аралдың төңірегіндегі тастарда Форт көпірінің негізін құрайтын төрт кассион орналасқан. Инчгарвидің бекіністері ежелгі заманға дейін сақталған. Форт шығанасын кесіп өтудің жалғыз жолы қайық болған кезде, арал Фиф округіндегі Солтүстік Куинсферри мен Лотиан округіндегі Оңтүстік Куинсферри арасындағы басты маршрутта орналасқан. Бұл оны стратегиялық тұрғыдан маңызды еткен. Қазір адам тұрмаса да, Инчгарви тарихтың әртүрлі кезеңдерінде қоныстанған. Алғашқы жазбалар 15 ғасырдың соңына жатады. Жақын орналасқан Инчмиккери сияқты, оның пішіні мен түсі алыстан шағын соғыс кемесін еске түсіреді. Арал 1901 жылдан 1906 жылға дейін және 1908 жылдан 1930 жылдарға дейін жағалау қорғаныс артиллериясымен қаруландырылған.
Uninhabited island in the Firth of Forth, Scotland
Inchgarvie or Inch Garvie is a small, uninhabited island in the Firth of Forth. On the rocks around the island sit four caissons that make up the foundations of the Forth Bridge. Inchgarvie's fortifications pre date the modern period. In the days when boats were the only way to cross the Firth of Forth, the island was on the main route between North Queensferry in Fife and South Queensferry in Lothian. This made it strategically important. Although now uninhabited, Inchgarvie has been inhabited throughout various periods of history. The first recorded time was in the late 15th century. Like nearby Inchmickery, its profile and colour makes it look like a small warship from a distance. It was armed with coast defence guns from 1901 until 1906, and again from 1908 until the 1930s.
Этимология
Инчгарви атауы гаэль тілінен шыққан және "қатаң арал" (innis garbh) немесе "қатаң жер аралы" (innis gharbhaidh) деген мағына береді. Ескі теория бойынша, бұл шотланд тіліндегі "гарви" сөзімен байланысты, ол шабаққа сілтеме жасайды. Ішкі Форт суларында коммерциялық шабақ балық аулау 1983 жылы тыйым салынғанға дейін жүргізілді.
Inchgarvie's name is Gaelic in origin and means either "rough island" (from innis garbh) or "island of the rough place" (from innis gharbhaidh). An older theory links it to the Scots word "garvie", which refers to the sprat. A commercial sprat fishery took place in the inner Forth until it was prohibited in 1983.
Тарих
Данияның жақын маңындағы аралдарға, әсіресе Инчколм, Фиф және Лотианға жасаған шабуылдары туралы мәліметтер, олардың оны біршама қолданғанын көрсетеді. Аралды король Джеймс IV, 1491 жылғы 20 наурызда Джон Дундасқа форт салуға рұқсат берді. Джон Дундас қамал салған жоқ, ал Джеймс IV өзі 1513 жылы мықты мұнара салдыруға бұйрық берді. 1514 жылғы 23 желтоқсаннан бастап Инчгарви капитаны Чарльз Деннисон үлкен патшалық құрылыс бригадасын басқарды және оларды азықтандырды. Бас шебер – Джон Камбернольд, ал оның "қызметшісі" Джон Стратаучин сегіз басқа шебер мен он жұмысшыға жетекшілік етті. Маргарет, Дундас әйелі оларға екі қайық сыйлады. 1515 жылғы шілдеде артиллерия сарапшылары келгеннен кейін аралға екі "жылан" және Колстоуннан әкелінген қарулар орналастырылды, сондай-ақ аралда "дабыл шалу мүйізі" болды. Әрі, кіші ғибадатхана да болды. 1533 жылғы наурыз айында бекіністі жөндеу үшін Дандас иесіне 33 фунт төленді. 1544 жылғы 6 мамырда Эдинбургқа шабуыл жасаған кезде Ричард Брук фортты басып алды және бір аптадан кейін бұзды. Ағылшын қолбасшысы лорд Хертфорд Инчгарвиді гарнизон ретінде пайдалануға болар еді деп жазды, бірақ Генрих VIII-нің бұйрықтары оған рұқсат бермеді. 1547 жылы Пинки Клеу шайқасынан кейін Инчколм мен Инчкейт ағылшындармен нығайтылды және екі жыл бойы бақылауда ұсталды; бұл кезеңде Инчгарви де нығайтылған болуы мүмкін.
Records of Danish attacks on nearby islands, particularly Inchcolm as well as Fife and Lothian may mean that it was used in some capacity by them. The island was licensed by King James IV to John Dundas of Dundas with the power to build a fort on 20 March 1491. John Dundas did not build the castle, and James IV himself ordered a strong tower to be built in 1513. From 23 December 1514, Charles Dennison, Captain of Inchgarvie managed and fed a large royal construction team. The master mason was John of Cumbernauld, with his "servitor" John Strathauchin, who directed eight other masons and ten labourers. Margaret, Lady of Dundas gave them two boats. Two 'serpentine' guns and guns from Colstone were placed on the island after a visit by artillery experts in July 1515, and the island was equipped with a "blawing horne." There was also a chapel. The Laird of Dundas was paid £33 for repairing the fortress in March 1533. The fort was captured by Richard Brooke in the Galley Subtile on 6 May 1544 during an attack on Edinburgh and demolished a week later. The English commander Lord Hertford wrote that it would have been useful to garrison Inchgarvie, but his orders from Henry VIII would not allow it. In 1547, after the Battle of Pinkie Cleugh, Inchcolm and Inchkeith were fortified by the English, and held for two years; it is possible that Inchgarvie was fortified at this period too.
Түрме
1519 және 1671 жылдар аралығында қамал түрме ретінде қолданылды, ал 1580 жылы Инчкейт пен Инчгарви аралдары Патшалық Кеңестің бұйрығымен обаға шалдыққандарды жер аудару орындары ретінде белгіленді. 1627 жылдың 6 қыркүйегінде Дундас Лэрді Оңтүстік Куинсферридегі Патшалық Кеңеспен кездесуге шақырылып, аралдағы қазіргі заманғы бекініс салу мәселесі талқыланды. Инчкейт сияқты, Инчгарвиде де карантиндік аурухана мен түрме болды. Оливер Кромвелл оны бұзды. Шотландия королі Чарльз II билік еткен кезде арал қорғаныс мақсатында үнемі күтіп-ұстауға алынды. Чарльз 1651 жылы аралды тексерді, бірақ оның әскері Ворчестер шайқасында Оливер Кромвеллден жеңілгеннен кейін арал уақыт өте келе тозығына ұшырады. 1707 жылы арал Розеберидің 1-ші графы Арчибальд Примроузға жалға берілгені белгілі болды. Дегенмен, 1779 жылы Форттан британдық кемелерді мазалаған американдық теңіз күштерінің командирі Джон Пол Джонстың қатеріне жауап ретінде аралдың бекіністері қайта жаңартылды. Бұл бекіністер ешқашан соғысқа пайдаланылмады. Наполеон дәуірінде теңізден туындаған қауіптің салдарынан 1806 жылы артиллериялық батареялар құрылды.
Between 1519 and 1671, the castle was used as a prison, and in 1580 Inchkeith and Inchgarvie were made a place of exile for the plague stricken by order of the Privy Council. On 6 September 1627, the Laird of Dundas was invited to meet the Privy Council at South Queensferry and discuss building a modern fort on the island. Like Inchkeith, Inchgarvie had a quarantine hospital, and a prison. Oliver Cromwell had this demolished. During the reign of Charles II as King of Scots, the island was subject to continued maintenance for defensive purposes. The island was inspected by Charles in 1651 before falling into disrepair after his army was defeated by Oliver Cromwell at the Battle of Worcester. In 1707 the island is known to have been rented to Archibald Primrose, 1st Earl of Rosebery. In 1779, however, the island's fortifications were renewed once more, in response to the threat posed by John Paul Jones, American Naval Commander, who harassed British ships from a base in the Forth. These fortifications were never used in anger. During the Napoleonic period, the threat from the sea meant gun batteries were created in 1806.
Форт көпірі
1878 жылы Томас Бухтың Форт көпірінің іргетасы Инчгарвиде қаланды (оның кірпіштері әлі де сақталған), бірақ Тай көпірінің апатынан кейін бұл жоспарлар тоқтатылды және арал теңіз жағалауымен батысқа қарай кеңейтілгенге дейін тоқырап қалды. Бұл кеңейтілген жағалау Форт көпірінің консольді бөлігінің бірінің негізі ретінде пайдаланылды. Аралдың көпірге жақын орналасқандығына байланысты, ол көпір құрылысының кеңсесі ретінде, сондай-ақ жұмысшылардың қайта жабылған қамал ғимараттарындағы тұру орындары ретінде де қолданылды. Бұрынғы қамалдан алынған тас Форт көпірінің кассондарының құрылысына жұмсалды.
In 1878 the foundations for Thomas Bouch's Forth Bridge were laid on Inchgarvie (and their bricks remain), but after the Tay Bridge Disaster, these plans were abandoned, and the island languished until the west end of the island was extended with a pier, and used as the foundation for one of the Forth Bridge's cantilevers. The island, due to its proximity to the bridge, was also used as a construction office for the bridge, as well as accommodation for its workers within the re roofed castle buildings. Some of the stone from the former castle was used to help build the caissons of the Forth Bridge.
Қорғаныс операциялары
Арал 20-ғасырдың басында Форт шығанағының қауіпсіздігі үшін қайта маңызды атанды. 1901 жылы ол екі 12 фунттық зеңбірекпен қаруланды, солтүстікке қарай (Солтүстік Куинсферриде) және оңтүстікке қарай (Далмениде) материкте орналасқан зеңбірек позицияларымен бірге. Аралдағы зеңбіректер 1906 жылы бекітілген қару-жарақ тізімінен шығарылса да, 1908 жылы қайта орнатылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында зеңбіректердің саны төртке дейін артты. 1930 жылдардың басында аралдың зеңбіректері Форттың бекітілген қару-жарақ тізімінен алынып тасталды. Бұл зеңбіректер екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін оқу және жаттығу мақсатында сақталған болуы мүмкін. Соғыс кезінде аралда тек пулеметтер болды. Аралдың қорғанысының мақсаты (1905 жылға дейін) өзенде орналасқан бақыланатын мина даласын қорғау және кейін Форт көпірінің үстіндегі теңіз портына кіруге тырысатын немесе Розит кемежайының шлюздеріне зиян келтіруге ниеттенген жылдам торпедалық катерлермен күресу болды.
The island became of renewed importance to the security of the Firth of Forth at the beginning of the 20th century. It was armed with two 12 pdr guns in 1901, in conjunction with gun emplacements on the mainland to the north (at North Queensferry) and to the south (at Dalmeny). Although the island's guns were removed from the approved armament in 1906, they were re instated in 1908. The number of guns was increased to four in the early months of the First World War. The island's guns were removed from the approved armament of the Forth in the early 1930s. The guns may have survived for drill and practice until the beginning of the Second World War, during which the island was armed only with machine guns. The island's defences were intended (until 1905) to cover the controlled minefield laid across the river and later to tackle fast moving torpedo boats attempting to enter the naval anchorage above the Forth Bridge or to damage the lock gates of the Rosyth Dockyard.
Геология
Инчгарви магмалық текті және ішінара пикриттен құралған. Ферт суларының астындағы жер бедерін зерттеулер Инчгарвидің көзделген бетінің, Эдинбург қамалы мен Корольдік Миль сияқты мұздық әрекетінің нәтижесінде пайда болған үлкен жартас-құйрық құрылымының бір бөлігі ғана екенін анықтады.
Inchgarvie is of igneous origin, and partly made up of picrite. Studies of the landscape beneath the waters of the firth have revealed that the visible surface of Inchgarvie is only the top of a larger crag and tail structure similar in structure to Edinburgh Castle and the Royal Mile created by glacial action.