Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бразилиялық суретші Исмаэль Нери (9 қазан 1900 жыл - 6 сәуір 1934 жыл) – бразилиялық суретші.
Brazilian artist
Ismael Nery (October 9, 1900 – April 6, 1934) was a Brazilian artist.
Өмірбаян
Белем қаласында, Пара штатында голланд, бразилиялық және африкалық текті отбасында дүниеге келген ол, Рио-де-Жанейродағы Escola Nacional de Belas Artes (Ұлттық көркемөнер мектебі) мен Париждегі Académie Julian-да оқыды. Ол көптеген суреттер салып, көптеген өлеңдер жазды, сондай-ақ Бразилияның Ұлттық қазына департаментін жобалауға көмектесті. Нери 1922 жылы ақын Адалгиза Нериге үйленді. 1931 жылы туберкулезге шалдығып, 1934 жылы осы аурудан қайтыс болды. Оның ең танымал туындысы – «Autorretrato, 1927» (Autorretrato Rio/Paris) суреті, бұл сюрреалистік картина көбінесе Марк Шагалдың «Жасыл скрипкашысымен» салыстырылады. Бүгінде «Autorretrato, 1927» (Autorretrato Rio/Paris) MASP мұражайында қойылған.
Born in Belém, Pará, of Dutch, Native Brazilian, and African ancestry, he studied at the Escola Nacional de Belas Artes (National School of Fine Arts) in Rio de Janeiro and at the Académie Julian in Paris. He created numerous paintings, wrote many poems and also helped design Brazil's National Patrimony of the Treasury department. Nery married a poet, Adalgisa Nery, in 1922. He contracted tuberculosis in 1931, and died of it in 1934. His iconic work is Autorretrato, 1927 (Autorretrato Rio/Paris) , a surrealist painting commonly compared to the Green Violinist of Marc Chagall. Nowadays Autorretrato, 1927 (Autorretrato Rio/Paris) is exhibited by MASP.
Өмір
1900 жылы туған, оның отбасы 1909 жылы Рио-де-Жанейроға қоныстанды. 1915 жылы Ұлттық көркемсурет мектебіне қабылданды. 1920 жылы Еуропаға сапар шегіп, Париждегі Джулиан академиясында оқыды. Бразилияға оралған соң, ол Қаржы министрлігінің Ұлттық мұра қызметінің архитектура бөлімінде жұмыс істеді, онда ақын Мурило Мендеспен дос болады. 1922 жылы Адалгиза Феррейраға үйленді. Осы кезеңде ол экспрессионизм бағытында туындылар жасады. Оның сүйікті тақырыптары әрқашан адам бейнесімен байланысты: портреттер, автопортреттер және бейнелер. Ол ұлттық, жергілікті және афро-бразилиялық тақырыптарға қызығушылық танытпайды. Ол қолданылатын техникаларды әртараптандырады. Сонымен қатар ол декоратор да болды. 1929 жылы Белемде және Рио-де-Жанейрода екі жеке көрме өткізді. Көрермендердің қабылдауы оны көңілсіздікке түсірді. Ол сондай-ақ Нью-Йоркте бразилиялық суретшілердің топтық көрмесіне қатысты. Исмаэль Неридің туындылары 1960 жылдарға дейін көпшілік пен сыншылар назарынан тыс қалды, содан кейін оның есімі Сан-Паулу биенналесіне, сюрреализм және фантастикалық өнерге арналған залға енгізілді. Оның туындылары 10-шы биенналеде де көрсетілді. 1966 жылы Рио-де-Жанейрода және 1984 жылы Сан-Паулу университетінің қазіргі заманғы өнер мұражайында (Исмаэль Нери ретроспективасы – 50 жыл өткен соң) оның туындыларының екі ретроспективасы ұсынылды.
Born in 1900, his family settled in 1909 in Rio de Janeiro. In 1915, he joined the National School of Fine Arts. He traveled to Europe in 1920, and attended the Académie Julian in Paris. Back in Brazil, he worked in the architecture section of the National Heritage service at the Ministry of Finance, where he became friends with the poet Murilo Mendes. In 1922, he married Adalgisa Ferreira. In this period, he produced works with an expressionist tendency. His favorite themes are always linked to the human figure: portraits, self portraits and nudes. He is not interested in national, indigenous and Afro Brazilian themes. It diversifies the techniques used. He is also a scenographer In 1929, he had two solo exhibitions, in Belém and Rio de Janeiro The welcome disappoints him. He also participates in a group exhibition of Brazilian painting in New York. Ismael Nery's work was forgotten by the public and critics until the 1960s, when his name was inscribed on the Biennale of São Paulo, In the room devoted to surrealism and fantastic art. His works were also exhibited in the 10th Biennale. In 1966 in Rio de Janeiro, and in 1984, at the Museum of Contemporary Art of the University of São Paulo (Ismael Nery Retrospective 50 years later), two retrospectives of his creations were presented.