Чарльз Дарвин: Формативтік жылдары мен эволюция теориясының бастаулары
Charles Darwin's education
Чарльз Дарвиннің білімі, жаратылыс туралы ілімге негіз салып, табиғат тарихына қызығушылығын арттырды. «Бигль» кемесімен саяхаты эволюция теориясына әкелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Дарвиннің білімі оған сол кездегі Батыс әлемінде басым болған жаратылыс туралы ілімнің негізін, сондай-ақ медицина және теология салаларындағы білімді сыйлады. Одан да маңыздысы, бұл оның табиғаттануға деген қызығушылығына жол ашты, нәтижесінде HMS Beagle кемесінің екінші сапарына қатысып, табиғи іріктеу теориясын жасауға ұштады. Дарвин осы қалыптасу кезеңінде бірнеше рет қызығушылықтарын өзгерткенімен, оның кейінгі көптеген жаңалықтары мен сенімдері оның жастық шағындағы ықпалдармен болжамдалған болатын.
Charles Darwin's education gave him a foundation in the doctrine of Creation prevalent throughout the Western world at the time, as well as knowledge of medicine and theology. More significantly, it led to his interest in natural history, which culminated in his taking part in the second voyage of HMS Beagle and the eventual inception of his theory of natural selection. Although Darwin changed his field of interest several times in these formative years, many of his later discoveries and beliefs were foreshadowed by the influences he had as a youth.
Бастапқы және ықпал ету
XIX ғасырдың басында өмір сүрген Чарльз Роберт Дарвин консервативті дәуірде өсті, онда революциялық радикализмнің басуы XVIII ғасырдың ағартушылық дәуірін ығыстырған еді. Англия шіркеуі ағылшын ғылыми ортасына үстемдік етті. Шіркеу табиғат тарихын Құдайдың жасырын жоспарын ашатын және қазіргі әлеуметтік иерархияны қолдайтын нәрсе деп қарастырды. Ол Дэвид Юм сияқты ағартушылық философтарды қабылдамады, олар натурализмді жақтады және Құдайға сенуге қарсы болды. Жойылып кеткен түрлердің қазба қалдықтарының табылуы катастрофизм сияқты теориялармен түсіндірілді. Катастрофизм жануарлар мен өсімдіктердің табиғи апаттар салдарынан мерзімімен жойылатынын және олардың орнына жаңа түрлер жоқтан (құдайдан) жаратылатынын мәлімдеді. Жойылып кеткен организмдерді қазба деректерінде байқауға болады, ал оларды алмастырған түрлер өзгермейтін деп есептелді. Дарвиннің Дарвиндер мен Веджвудтардан құралған кеңейтілген отбасы Unitarian дінін ұстанды. Дарвиннің аталарының бірі, Эразм Дарвин, табысты дәрігер болды, ал оның ұлдары Чарльз Дарвин, 1778 жылы Эдинбург университетінде медицинаны оқып жүргенде қайтыс болды, және доктор Роберт Уоринг Дарвин, Дарвиннің әкесі, қайтыс болған ағасын құрметтеп, ұлын Чарльз Роберт Дарвин деп атады. Эразм еркін ойшыл болды және барлық жылы қанды жануарлар өте ерте заманда бір жалғыз тірі "жіптен" пайда болды деген гипотезаны ұсынды. Ол сондай-ақ Жан Батист Ламарк кейін дамытқан теорияны болжап, қабылданған қасиеттер арқылы эволюцияны ұсынды. Чарльз әкесі Эразм қайтыс болғаннан кейін дүниеге келсе де, әкесі Роберт бұл мәтіндерді бағалы медициналық нұсқаулық деп тапты және Чарльз студент кезінде оларды оқыды. Доктор Роберт де Эразм сияқты еркін ойшыл болды, бірақ бай қоғамдық дәрігер болғандықтан, одан сақтанды және клиенттері демеушілік еткен Англия шіркеуіне қатысты.
A child of the early 19th century, Charles Robert Darwin grew up in a conservative era when repression of revolutionary Radicalism had displaced the 18th century Enlightenment. The Church of England dominated the English scientific establishment. The Church saw natural history as revealing God's underlying plan and as supporting the existing social hierarchy. It rejected Enlightenment philosophers such as David Hume who had argued for naturalism and against belief in God. The discovery of fossils of extinct species was explained by theories such as catastrophism. Catastrophism claimed that animals and plants were periodically annihilated as a result of natural catastrophes and then replaced by new species created ex nihilo (out of nothing). The extinct organisms could then be observed in the fossil record, and their replacements were considered to be immutable. Darwin's extended family of Darwins and Wedgwoods was strongly Unitarian. One of Darwin's grandfathers, Erasmus Darwin, was a successful physician, and was followed in this by his sons Charles Darwin, who died in 1778 while still a promising medical student at the University of Edinburgh, and Doctor Robert Waring Darwin, Darwin's father, who named his son Charles Robert Darwin, honouring his deceased brother. Erasmus was a freethinker who hypothesized that all warm blooded animals sprang from a single living "filament" long, long ago. He further proposed evolution by acquired characteristics, anticipating the theory later developed by Jean Baptiste Lamarck. Although Charles was born after his grandfather Erasmus died, his father Robert found the texts an invaluable medical guide and Charles read them as a student. Doctor Robert also followed Erasmus in being a freethinker, but as a wealthy society physician was more discreet and attended the Church of England patronised by his clients.
Балалық шақ
Чарльз Роберт Дарвин 1809 жылдың 12 ақпанында Англияның Шропшир округіндегі Шрусбери қаласында отбасының үйі, Маунтта дүниеге келді. Ол бай қоғамдық дәрігер және қаржыгер Роберт Уоринг Дарвин мен Сюзанна Дарвиннің (құдайы Уэдгвуд) алты баласының бесіншісі болған. Екі отбасы да көбінесе унитариандық дінде болған, бірақ Уэдгвудтар англикандық дінді қабылдады. Роберт Уоринг Дарвин, өзі тыныш ойлы адам болған, 1809 жылдың 15 қарашасында Чарльзды Англияның Сент-Чад шіркеуінде крещение рәсімінен өткізді, бірақ Чарльз бен оның бауырлары анасымен бірге унитариандық шіркеуге баратын. Маунтта бала кезінде Дарвин жануарлардың қабықтарын, пошталық маркаларын, құс жұмыртқаларын, тастар мен минералдарды құмарлықпен жинады. Ол бағбандыққа қатты бейім болды, бұл қызығушылығын әкесі де бөлісіп, қолдады және ол отбасы бағбанын ілесіп жүретін. 1817 жылдың басында, сегіз жасқа толғаннан кейін, ол жергілікті шағын мектепте, унитариандық пастор, преподобный Джордж Кейспен оқуға басталды. Үйде Чарльз пониге мініп, ату мен балық аулауды үйренді. Әкесінің табиғат тарихына деген сүйіспенділігіне ықпал етіп, ол өсімдіктердің аттарын білуге тырысты және әкесі оған екі қарапайым табиғат тарихы кітабын сыйлады. Балалық шақтағы ойындарға күрделі құпия кодтарды ойлап табу және жазу кірді. Чарльз отбасы мен достарына "назар аудару және таң қалдыру үшін" күрделі оқиғалар айтатын, соның ішінде бұрын жасырып қойған алмаларды тауып алдым деп айту сияқты әңгімелер мен кейіннен "аса қызық аңыз" деп атаған, ол мектептегі досын "примула гүлдерінің түсі ерекше сумен емдеу арқылы өзгертілуі мүмкін" деп сендірді. Алайда, әкесі бұл ойын-сауықтарға мән бермеді, ал Чарльз кейіннен ешкім назар аудармағандықтан тоқтатқанын айтты. 1817 жылдың шілдесінде анасы қатаң асқазан ауыруынан қайтыс болды. Қайғыға батып, оның үлкен әпкелері үй шаруасын өз мойнына алды, ал әкесі дәрігерлік қабылдаудан келгенде үйді басқаруды жалғастырды. 8 жарым жасар Чарльз үшін бұл жағдай үлкен өзгеріс емес еді, өйткені анасы жиі ауырып, оның бос уақытын әлеуметтік міндеттер алып кететін, сондықтан оның тәрбиесі негізінен үш үлкен әпкесімен бірге болды. Кейінгі жылдары ол анасын еске алуда қиындықтарға тап болды, оның өлімі мен жерлеуі туралы жалғыз естелігі балалар бөлмесіне шақырылып, кіргені және "әкесінің кейін жылап кездесуі" болды. Бұрын жоспарланғандай, 1818 жылдың қыркүйегінде Чарльз үлкен ағасы Эразм Алви Дарвинге ("Эрас" лақап атымен) қосылып, Шрусбери мектебінде интернатқа түсті. Ол мұнда жатқа оқуды ұнатпады және мүмкіндігінше үйге баруға тырысты, бірақ көптеген достар тапты және қызығушылықтарын дамытты. Көп жылдар өткен соң, ол қысқы уақытта "мұз үстінде хоккей ойнағанды қатты жақсы көретінін" еске алады. Ол минералдар мен жәндіктерді жинауды жалғастырды, ал Уэльстегі отбасылық демалыс Чарльзға жаңа мүмкіндіктер берді, бірақ үлкен әпкесі "жәндіктерді өлтіру дұрыс емес" деп шешті, сондықтан ол өлілерді табуға мәжбүр болды. Ол Гилберт Уайттың "Сельборнның табиғи тарихы және ескіліктері" атты кітабын оқып, құстарды бақылаумен айналысты. Эрас химияға қызығушылық танытты, ал Чарльз оның көмекшісі болды. Екеуі үйлерінде зертхана ретінде жабдықталған бақшадағы шатырды пайдаланып, кристаллографияға қызығушылықтарын арттырды. Эрас Кембридж университетінде медицина курсына түскенде, Чарльз демалыс күндері үйге шұғыл түрде оралып, бұл үшін "Газ" деген лақап ат алды. Мектеп директоры классикалық оқудан осылай ауытқуға наразылық білдірді, оны жігіттердің алдында poco curante (трифлер) деп атады. Он бес жасында оның қызығушылығы жергілікті жерлердегі аң аулауға және құс атуға, әсіресе Стаффордширдегі Мейрде, оның туыстарының үйі, Уэдгвудтарда. Бірде ашуланған әкесі: "Сен тек атыс, ит, тышқан аулаумен айналысасың, өзің де, бүкіл отбасың да масқара боласың", - деп, баласын қатаң сөгіп жіберді. Оның әкесі оның мектепті әдеттегіден ертерек тастауы керек деп шешті, ал 1825 жылы он алты жасында Чарльз ағасымен бірге медициналық біліктілікті алу үшін бір жыл бойы Эдинбург университетінде оқуға бару керек болды. Чарльз жаз бойы дәрігерлік шәкірт болып, әкесіне Шропширдің кедейлерін емдеуге көмектесті. Оның жарты ондаған пациенттері болды, және олардың симптомдарын атасына жазып береді.
Charles Robert Darwin was born in Shrewsbury, Shropshire, England on 12 February 1809 at his family home, the Mount, He was the fifth of six children of wealthy society doctor and financier Robert Waring Darwin, and Susannah Darwin (née Wedgwood). Both families were largely Unitarian, though the Wedgwoods were adopting Anglicanism. Robert Waring Darwin, himself quietly a freethinker, had baby Charles baptised on 15 November 1809 in the Anglican St Chad's Church, Shrewsbury, but Charles and his siblings attended the Unitarian chapel with their mother. As a young child at The Mount, Darwin avidly collected animal shells, postal franks, bird's eggs, pebbles and minerals. He was very fond of gardening, an interest his father shared and encouraged, and would follow the family gardener around. Early in 1817, soon after becoming eight years old, he started at the small local school run by a Unitarian minister, the Reverend George Case. At home, Charles learned to ride ponies, shoot and fish. Influenced by his father's fashionable interest in natural history, he tried to make out the names of plants and was given by his father two elementary natural history books. Childhood games included inventing and writing out complex secret codes. Charles would tell elaborate stories to his family and friends "for the pure pleasure of attracting attention & surprise", including hoaxes such as pretending to find apples he'd hidden earlier, and what he later called the "monstrous fable" which persuaded his schoolfriend that the colour of primula flowers could be changed by dosing them with special water. However, his father benignly ignored these passing games, and Charles later recounted that he stopped them because no one paid any attention. In July 1817 his mother died after the sudden onset of violent stomach pains and amidst the grief, his older sisters had to take charge, with their father continuing to dominate the household whenever he returned from his doctor's rounds. To the 8 1/2 year old Charles this situation was not a great change, as his mother had frequently been ill and her available time taken up by social duties, so his upbringing had largely been in the hands of his three older sisters who were nearly adults by then. In later years he had difficulty in remembering his mother, and his only memory of her death and funeral was of the children being sent for and going into her room, and his "Father meeting us crying afterwards". As had been planned previously, in September 1818 Charles joined his older brother Erasmus Alvey Darwin (nicknamed "Eras") in staying as a boarder at the Shrewsbury School, where he loathed the required rote learning, and would try to visit home when he could, but also made many friends and developed interests. Years later, he recalled being "very fond of playing at Hocky on the ice in skates" in the wintertime. He continued collecting minerals and insects, and family holidays in Wales brought Charles new opportunities, but an older sister ruled that "it was not right to kill insects" for his collections, and he had to find dead ones. He read Gilbert White's The Natural History and Antiquities of Selborne and took up birdwatching. Eras took an interest in chemistry and Charles became his assistant, with the two using a garden shed at their home fitted out as a laboratory and extending their interests to crystallography. When Eras went on to a medical course at the University of Cambridge, Charles continued to rush home to the shed on weekends, and for this received the nickname "Gas". The headmaster was not amused at this diversion from studying the classics, calling him a poco curante (trifler) in front of the boys. At fifteen, his interest shifted to hunting and bird shooting at local estates, particularly at Maer in Staffordshire, the home of his relatives, the Wedgwoods. His exasperated father once told him off, saying "You care for nothing but shooting, dogs, and rat catching, and you will be a disgrace to yourself and all your family." His father decided that he should leave school earlier than usual, and in 1825 at the age of sixteen Charles was to go along with his brother who was to attend the University of Edinburgh for a year to obtain medical qualifications. Charles spent the summer as an apprentice doctor, helping his father with treating the poor of Shropshire. He had half a dozen patients of his own, and would note their symptoms for his father to make up the prescriptions.
Эдинбург университеті
1825 жылдың қазан айында Дарвин медицинаны оқу үшін Эдинбург университетіне барды, Эрас сырттай ауруханалық тәжірибесін жүргізіп, онымен бірге келді. Бірнеше күн бойы жатақ іздеген бауырластар Принс-стриттегі «Жұлдыз» қонақүйінде тұрды. Олар әкелерінің досы доктор Хоулимен танысты, ол оларды қала бойынша серуендетті. Олар оған қатты таң қалды; Дарвин Бридж-стритті «өте ерекше» деп ойлады, себебі екі жағына қарасаң, «жақсы өзеннің орнына адамдар ағынын көресің». Ағалар 11 Lothian Street мекенжайында университетке жақын жайлы жатақхана тапты. 22 қазанда Чарльз оқуға түсу тізіліміне қол қойды және курстарға жазылды. Эндрю Дункан кіші диетика, фармация және медицина пәндерін оқытты. Дарвин соңғысын бекершілік деп санады және Дунканды «осылай білімді, оның даналығы ақыл-ойына орын қалдырмады» деді. Бірақ ол оларды Аугустин де Кандоллдің табиғи жіктеу жүйесімен таныстырды, ол бәсекелес түрлер арасындағы «күресті» атап көрсетті. Сағат 10:00-де ағалар Томас Чарльз Хоуптың химиядан керемет лекцияларын қатты ұнатып, тәжірибелік дағдыларды алуға арналған студенттік үйірмеге қосылмады. Анатомия және хирургия сабақтары түскі уақытта басталды, Дарвин профессор Александр Монро үшіншінің ескірген және жалықтыратын анатомия лекцияларына наразы болды, көптеген студенттер керісінше, денелерді жасырын саудаға сату арқылы (мойынтұмсықтарға) жаңа оқыту идеяларымен жекеменшік тәуелсіз мектептерге барды. Оның ағасы «жағымды лекторға», хирург Джон Лизарска барды. Кейін Дарвин дисекцияны үйренуге табандылық таныта алмағанына өкінді. Қала саяси және діни дауларға байланысты қызып кетті, ал профессорлар студенттік төлемдерге тәуелді болғандықтан университетте дау-жанжал мен қақтығыстар туды. Монроның лекцияларында Джордж Комбтың френологияға қатысты батыл материалистік идеяларына қарсылық білдірілді.
In October 1825, Darwin went to Edinburgh University to study medicine, accompanied by Eras doing his external hospital study. For a few days, while looking for rooms to rent, the brothers stayed at the Star Hotel in Princes Street. They took up an introduction to a friend of their father, Dr. Hawley, who led them on a walk around the town. They admired it immensely; Darwin thought Bridge Street "most extraordinary" as, on looking over the sides, "instead of a fine river we saw a stream of people". The brothers found comfortable lodgings near the University at 11 Lothian Street, on 22 October Charles signed the matriculation book, and enrolled in courses. Andrew Duncan, the younger, taught dietetics, pharmacy, and materia medica. Darwin thought the latter stupid, and said Duncan was "so very learned that his wisdom has left no room for his sense". but they usefully introduced him to the natural system of classification of Augustin de Candolle, who emphasised the "war" between competing species. From 10a. m., the brothers greatly enjoyed the spectacular chemistry lectures of Thomas Charles Hope, but they did not join a student society giving hands on experience. Anatomy and surgery classes began at noon, Darwin was disgusted by the dull and outdated anatomy lectures of professor Alexander Monro tertius, many students went instead to private independent schools, with new ideas of teaching by dissecting corpses (giving clandestine trade to bodysnatchers) – his brother went to a "charming Lecturer", the surgeon John Lizars. Darwin later regretted his own failure to persevere and learn dissection. The city was in an uproar over political and religious controversies, and the competitive system where professors were dependent on attracting student fees for income meant that the university was riven with argumentative feuds and conflicts. Monro's lectures included vehement opposition to George Combe's daringly materialist ideas of phrenology,
Қаңтардың соңында Дарвин үйіне хат жазып, олардың «өте шашыраңқы» болғанын, доктор Хоулимен тамақтанып, ботаник Роберт Кей Гревиллдің туысымен театрға барғанын жазды. Олар сондай-ақ 1778 жылы қайтыс болған оның шәкірті және досы Чарльз Дарвин туралы жылы сезіммен айтқан «ескі доктор Дунканға» да барды. Дарвин «Ол қандай керемет қарт екен, қазір 80 жастан асып, лекция оқуын жалғастыруда» деп жазды, бірақ доктор Хоули Дунканның әлсіреп бара жатқанын ойлады. Дарвин: «Мен бір қарақұмықтан құстарды толтыруды үйренемін, ол бір сағатқа бір гинея ғана алады, екі ай бойы» деп қосты. Бауырластар бір-бірімен араласып, кітапхананы кеңінен пайдаланды. Дарвиннің оқулары романдықтар мен Босвеллдің «Джонсонның өмірі» кітабынан тұрды. Ол өзімен бірге табиғат тарихы кітаптарын, соның ішінде тамыз айында теңіз жағасын көруді күтіп сатып алған Джордж Грейвстің «Табиғат зерттеушісінің серігі» кітабын алып келді. Ол кітапханадан осындай кітаптарды алып, Флемингтің «Зоология философиясы» еңбегін оқыды. Ағалар жексенбі күндері Лит портына және Форт шығанағының жағалауына серуендеп баратын. Дарвин құстарды байқау туралы күнделік жазып, 2 ақпанда ұстаған теңіз тышқанынан бастап теңіз жағалауындағы табылғандарын тіркеді. Бірнеше күннен кейін Дарвин «Эразм Коттл балығын ұстады» деп жазды, ол «Сепия Лолиго» емес пе деп ойлады. Бірнеше күннен кейін Дарвин алаппен оралып, шар тәрізді апельсин түсті зоофитті ұстады, содан кейін наурыздың басында болған дауылдан кейін жағалау «коттл балықтарымен толы болды». Ол оларға тиісіп, олар сия шығарып, жүзіп кетті, сондай-ақ, қолы қайта өсіп жатқан зақымдалған теңіз жұлдызын тапты. Эрас сырттай ауруханалық тәжірибесін аяқтап, Шрусбериге оралды, Дарвин басқа зоофиттерді тауып, «Лит пен Портобелло арасындағы» жағалауда «теңізге лақтырылғанда еліктей оралған» теңіз тышқандарын ұстады. 27 наурызда Сьюзан Дарвин әкесінің Дарвиннің «Сізге қандай дәрістерге қатысуды ұнатасыз» деген жоспарына наразы екенін хабарлады, өйткені «Сізге не пайдалы болатынын білу үшін жеткілікті ақпаратқа ие бола алмайсыз». Оның ұлының «қазіргі жомарттығы» оқуды «толығымен пайдасыз» етеді, ал ол Дарвиннің курсты аяқтауын қалайды. Дарвин 8 сәуірде үйіне кешірім сұрап хат жазды, «Доктор Хоуп электр энергиясы туралы өте жақсы лекциялар оқып жатыр және мен оларға тоқтағаным үшін өте қуаныштымын» деп, тағы 9-14 күн қалу үшін ақша сұрады. Жазғы демалыс кезінде Чарльз әкесі медициналық кеңес ретінде бағалаған, бірақ сонымен қатар қабылданған сипаттамалар арқылы эволюцияны ұсынған атасы Эразм Дарвиннің «Zoönomia» кітабын оқыды. Маусым айында ол Солтүстік Уэльсте серуендеп қайтты.
At the end of January, Darwin wrote home that they had "been very dissipated", having dined with Dr. Hawley then gone to the theatre with a relative of the botanist Robert Kaye Greville. They also visited "the old Dr. Duncan", who spoke with the warmest affection about his student and friend Charles Darwin (Darwin's uncle) who had died in 1778. Darwin wrote "What an extraordinary old man he is, now being past 80, & continuing to lecture", though Dr. Hawley thought Duncan was now failing. Darwin added that "I am going to learn to stuff birds, from a blackamoor he only charges one guinea, for an hour every day for two months". The brothers kept each other company, and made extensive use of the library. Darwin's reading included novels and Boswell's Life of Johnson. He had brought natural history books with him, including a copy of A Naturalist's Companion by George Graves, bought in August in anticipation of seeing the seaside. He borrowed similar books from the library, and also read Fleming's Philosophy of Zoology. The brothers went for regular Sunday walks to the seaport of Leith and the shores of the Firth of Forth. Darwin kept a diary recording bird observations, and their seashore finds which began with a sea mouse (Aphrodita aculeata) he caught on 2 February and identified from his copy of William Turton's British fauna. A few days later Darwin noted "Erasmus caught a Cuttle fish", wondering if it was "Sepia Loligo", A few days later, Darwin returned with a basin and caught a globular orange zoophyte, then after storms at the start of March saw the shore "literally covered with Cuttle fish". He touched them so they emitted ink and swam away, and also found a damaged starfish beginning to regrow its arms. Eras completed his external hospital study, and returned to Shrewsbury, Darwin found other zoophytes and, on the shore "between Leith & Portobello", caught more sea mice which "when thrown into the sea rolled themselves up like hedgehogs." On 27 March, Susan Darwin wrote to pass on their father's disapproval of Darwin's "plan of picking & chusing what lectures you like to attend", as "you cannot have enough information to know what may be of use to you". His son's "present indulgent way" would make studies "utterly useless", and he wanted Darwin to complete the course. Darwin wrote home apologetically on 8 April with the news that "Dr. Hope has been giving some very good Lectures on Electricity &c. and I am very glad I stayed for them", requesting money to fund staying on another 9 to 14 days. During his summer holiday Charles read Zoönomia by his grandfather Erasmus Darwin, which his father valued for medical guidance but which also proposed evolution by acquired characteristics. In June he went on a walking tour in North Wales.
Екінші курстағы табиғат тарихы
Қазан айында Чарльз екінші курсына өздігінен оралды және 21 Lothian Street мекенжайындағы жоғарғы қабаттағы кішкентай пәтерде тұруға көшті. Ол Физика мен Емдеу ісінің практикалық сабақтарына қатысты, бірақ сол кезде ол мүлікке ие болатынын және "дәрігер болу үшін аса күш жұмсаудың қажеті жоқ" екенін түсінді. Жеке қызығушылығы үшін және басқа студенттермен араласу үшін 8 қарашада басталган Роберт Джеймсонның табиғаттану курсына қатысты. Бұл курстың Ұлыбританияда теңдесі болмады, ол геология, зоология, минералогия, метеорология және ботаника сияқты кең ауқымды тақырыптарды қамтыды. Джеймсон – Нептун геологы болды, ол Вернердің барлық тау жыныстарының әмбебап мұхиттан тұнбаға түскені туралы көзқарасын ұсынды және ғылымды талқылау мен жариялау үшін Вернер табиғаттану қоғамын құрды. Ол пікірталасқа ынталандырды, лекцияларында химия профессоры Хоуптың граниттер балқыған қыртыстан кристалданады деген пікірімен ашық түрде келіспеді, бұл көзқарас Джеймс Хаттонның Плутонизмімен байланысты болды, ал Хаттон Хоуптың досы еді. 1827 жылы Джеймсон оқу бағдарламасын зерттеу комиссиясына: «Егер біздің ойлау жолымыздың бәрі бірдей болса, бұл жамандыққа апаруы мүмкін. Доктор Хоуп маған қарсы, мен доктор Хоупқа қарсымын, және біз екеуміз осы тақырыпты қызықты етеміз» деді. Джеймсон «Эдинбург жаңа философиялық журналының» төрт айлық басылымын шығарды, ол ғылымды жариялауда халықаралық деңгейде танымал болды. Журнал даулы мәселелерге тоқталуы мүмкін еді; 1826 жылғы сәуір-қазан айларындағы санында анонимді мақалада геологиялық зерттеулер «органикалық әлемнің пайда болуы мен дамуына қатысты жасырынды аша алады» деген пікір айтылды. Ламарктің түрлердің өзгеруі туралы тұжырымы мақталып, «ең қарапайым құрттардан» бастап, спонтанды түрде пайда болып, сыртқы ортаның әсеріне ұшыраған барлық жануарлар «олардан екі қатарда және біртіндеп дамиды» делінді. Бұл «эволюцияланды» деген сөзді қазіргі мағынасында алғаш рет қолдану және Ламарктің тұжырымдамаларын геологиялық қазбалармен байланыстыратын маңызды мәлімдеме болды. Бұл мақаланы Джеймсон жазған болуы мүмкін, бірақ оның бұрынғы студенті, мысалы Ами Буэ де болжам жасауға болады. Туыстық байланыстар арқылы Дарвин реформатор-педагог Леонард Хорнермен таныстырылды, ол оны 1826-1827 жылдарғы Эдинбург Корольдік қоғамының сессиясының ашылуына алып барды, оны Сэр Уолтер Скотт басқарды. Дарвин «оған және бүкіл оқиғаға қорқыныш пен құрметпен қарады».
In October Charles returned on his own for his second year, and took smaller lodgings in a top flat at 21 Lothian Street. He joined the required classes of Practice of Physic and Midwifery, but by then realised he would inherit property and need not make "any strenuous effort to learn medicine". For his own interests, and to meet other students, he joined Robert Jameson's natural history course which started on 8 November. It was unique in Britain, covering a wide range of topics including geology, zoology, mineralogy, meteorology and botany. Jameson was a Neptunian geologist who taught Werner's view that all rock strata had precipitated from a universal ocean, and founded the Wernerian Natural History Society to discuss and publish science. He encouraged debate, and in lectures pointedly disagreed with chemistry professor Hope who held that granites had crystallised from molten crust, influenced by the Plutonism of James Hutton who had been Hope's friend. In 1827, Jameson told a commission of inquiry into the curriculum that "It would be a misfortune if we all had the same way of thinking Dr Hope is decidedly opposed to me, and I am opposed to Dr Hope, and between us we make the subject interesting." Jameson edited the quarterly Edinburgh New Philosophical Journal, with an international reputation for publishing science. It could touch on controversial subjects; in the April–October 1826 edition an anonymous paper proposed that geological study of fossils could "lift the veil that hangs over the origin and progress of the organic world". It praised Lamarck's transmutation of species concept that from "the simplest worms" arising by spontaneous generation and affected by external circumstances, all other animals "are evolved from these in a double series, and in a gradual manner." This was the first use of the word "evolved" in a modern sense, and the first significant statement to relate Lamarck's concepts to the geological fossil record. It seems likely that Jameson wrote it, but it could have been a former student of his, possibly Ami Boué. Through family connections, Darwin was introduced to the reforming educationalist Leonard Horner who took him to the opening of the 1826–1827 session of the Royal Society of Edinburgh, presided over by Sir Walter Scott. Darwin "looked at him and at the whole scene with some awe and reverence".
Студенттік қоғамдар
Достар табу үшін Дарвин визиткаларын басып шығарды және студенттік қоғамдарға қосылды. Ол медициналық тақырыптарға қызығушылық танытпаса да, Корольдік медициналық қоғамның жиналыстарына үнемі қатысты және Джеймс Кей Шаттлвортты жақсы лектор ретінде есіне алды. Дарвин оның Солтүстік Америка құстарының мінез-құлқы туралы лекцияларын тыңдады. Фертке дейінгі жолдар тез таныс болды, ал бір студент Плиний қоғамында саяхаттан көргендерін әдеби стильде баяндағаннан кейін, Дарвин мен Уильям Кей (басқа президент) кезекпен оқитын пародия жазды. Пародия университеттен Холируд Хаусы арқылы жасалған экскурсияның "толық сәтсіздігін" сипаттайды. Солсбери Крейгс, тас карьерлерінен зардап шегіп, "тығыз және өткізбейтін тұманға" толығымен жасырыныпты. Портобелло жағалауына дейінгі лайлы жолмен, онда "Инч Кит, Бас тас, Фифширдегі алыс төбелер" де солай жасырыныпты. Доктор Джонсон айтқандай, жалғыз қызықты нәрсе – "Англияға қарай созылған жол" еді. Толқынның көтерілуі жағалаудан ештеңе табуға мүмкіндік бермеді, сондықтан "хаггис немесе шотландтық коллопстарды" қабылдамай, олар (ағылшын) "стейк" жеді.
To make friends, Darwin had visiting cards printed, and joined student societies. He attended the Royal Medical Society regularly though uninterested in its medical topics, and remembered James Kay Shuttleworth as a good speaker. and Darwin saw his lectures on the habits of North American birds. Routes to the Firth soon became familiar, and after another student presented a paper to the Plinian in the common literary form of describing the sights from a journey, Darwin and William Kay (another president) drafted a parody, to be read taking turns, describing "a complete failure" of an excursion from the university via Holyrood House, where Salisbury Craigs, ruined by quarrying, were completely hidden by "dense & impenetrable mist", along a dirty track to Portobello shore, where "Inch Keith, the Bas rock, the distant hills in Fifeshire" were similarly hidden – the sole sight of interest, as Dr Johnson had said, was the "high road to England". High tide prevented any seashore finds so, rejecting "Haggis or Scotch Collops", they dined on (English) "Beef steak".
Геология және түрлердің пайда болуы
Джеймсонның негізгі тақырыбы минералогия болды, ал оның табиғи тарих курсы зоология мен геологияны қамтыды, сондай-ақ метеорология және гидрография бойынша нұсқаулар, және «жануарлар мен минералдық әлемдерге» қатысты ботаника туралы кейбір талқылаулар бар еді. Лекциялар 9 қарашада басталды және бес ай бойы аптасына бес күннен (сәуірдің басына дейін) жалғасты. Зоология адамның табиғи тарихынан басталып, омыртқалылар мен омыртқасыздардың негізгі кластарымен, содан кейін «Жануарлар түрлерінің шығу тегінен» басталатын зоология философиясымен аяқталды. Курс барысында университеттегі Корольдік мұражай толыққанды пайдаланылды, оны Джеймсон Еуропадағы ең ірі мұражайлардың біріне айналдырды. Дарвиннің пәтері университеттегі батыс бөлігіндегі мұражайдың кіреберісіне жақын орналасқан, ол коллекцияларға көмектесіп, толыққанды пайдаланды, сағаттап оқып, жазбалар жасап, экспонаттарды дайындады. Ол мұражайдың кураторы Уильям МакГилливреймен «табиғат тарихы туралы қызықты әңгімелер» айтысты, кейін ол Шотландияның құстары туралы кітап жариялады. Геология курсы Дарвинге минералогия және стратиграфиялық геология бойынша негізгі білім берді. Ол Джеймсонның 1821 жылғы «Минералогия нұсқаулығын» сатып алды, оның бірінші бөлімінде минералдар Фридрих Мосс жүйесі бойынша жан-жақты жіктеледі, ал екінші бөлімінде қабаттардың соққысын және бағытын анықтау сияқты далалық геологияның ұғымдары қамтылған. Дарвин кітаптың көшірмесін көп түсіндірді, кейде лекция кезінде (бірақ әрқашан назар аудармай), және мұражай экспонаттарымен байланысты екенін атап өтті. Сондай-ақ, ол Джеймсонның Кювьедің «Жер теориясы туралы эссесінің» аудармасын оқыды, онда су тасқыны сияқты революциялардағы қазбалар мен жойылу туралы мәліметтер келтірілген. Алдын ала сөзінде Джеймсон геологияның «органикалық тіршіліктердің бастапқы шығу тарихын» ашатынын және олардың монодадан адамға дейін біртіндеп дамуын көрсететінін айтты. Лекциялар жас студент үшін қиын болды, Дарвин Джеймсонды «ескі, қоңыр, құрғақ таяқ» деп есіне алды. Ол Джеймсонның лекцияларын «өте жалықтыратын» деп еске алды. «Олар маған тигізген жалғыз әсер – өмір бойы геология туралы кітап оқымау және ғылымды зерттемеу шешімі болды. Дегенмен, мен осы тақырыпты философиялық тұрғыдан қарастыруға дайын екенімді сезінемін», – деді ол. Джеймсон әлі де Вернердің нептунистік тұжырымын ұстанып, тұзақ құймалары сияқты құбылыстар ғаламдық мұхиттан түскенін айтты. Сол кезде геологтар тұзақ тастың магмалық шығу тегі бар екенін мойындады, бұл Джеймс Хаттонның досы болған Хоуппен қолдау тапқан плутонистік көзқарас еді. Екі жақтың да пікірлерін тыңдаған Дарвин қазіргі пікірлердің кең спектрін білді. Оның атасы Эразм плутонизмді жақтаған, ал Дарвин кейіннен Хаттондық идеяларды қолдады. Курстан соң, шамамен елу жыл өткен соң, Дарвин Джеймсонның Солсбери жартасындағы далалық лекциясын еске алды, ол «бізді қоршаған жанартаулық жыныстармен» «тұзақ құймасы туралы» баяндама жасады, оны «жоғарыдан келген шөгінділермен толтырылған жарылыс» деп айтты, содан кейін оның төменнен балқыған күйде инъекцияланғанын айтқандар бар екенін мазақтап қосты. «Осы лекцияны еске алғанда, геологияны ешқашан оқымауға бел буғанымды түсінемін».
Jameson's own main topic was mineralogy, his natural history course covered zoology and geology, with instruction on meteorology and hydrography, and some discussion on botany as it related to "the animal and mineral kingdoms." Lectures began on 9 November and were on five days a week for five months (ending a week into April). Zoology began with the natural history of man, followed by chief classes of vertebrates and invertebrates, then concluded with philosophy of zoology starting with "Origin of the Species of Animals". As well as field lectures, the course made full use of the Royal Museum of the university which Jameson had developed into one of the largest in Europe. Darwin's flat was near the entrance to the museum in the western part of the university, he assisted and made full use of the collections, spending hours studying, taking notes and stuffing specimens. He "had much interesting natural history talk" with the curator, William MacGillivray, who later published a book on the birds of Scotland. The geology course gave Darwin a grounding in mineralogy and stratigraphy geology. He bought Jameson's 1821 Manual of Mineralogy, its first part classifies minerals comprehensively on the system of Friedrich Mohs, the second part includes concepts of field geology such as defining strike and dip of strata. Darwin heavily annotated his copy of the book, sometimes when in lectures (though not always paying attention), and noted where it related to museum exhibits. He also read Jameson's translation of Cuvier's Essay on the Theory of the Earth , covering fossils and extinctions in revolutions such as the Flood. In the preface, Jameson said geology discloses "the history of the first origin of organic beings, and traces their gradual from the monade to man himself". The lectures were heavy going for a young student, and Darwin remembered Jameson as an "old brown, dry stick", He recalled Jameson's lectures as "incredibly dull. The sole effect they produced on me was the determination never as long as I lived to read a book on Geology or in any way to study the science. Yet I feel sure that I was prepared for a philosophical treatment of the subject", and he had been delighted when he read an explanation for erratic boulders. Jameson still held to Werner's Neptunist concept that phenomena such as trap dykes had precipitated from a universal ocean. By then, geologists increasingly accepted that trap rock had igneous origins, a Plutonist view promoted by Hope, who had been James Hutton's friend. From hearing exponents of both sides, Darwin learned the range of current opinion. His grandfather Erasmus had favoured Plutonism, and Darwin later supported Huttonian ideas. Almost fifty years after the course, Darwin recalled Jameson giving a field lecture at Salisbury Crags, "discoursing on a trap dyke" with "volcanic rocks all around us", saying it was "a fissure filled with sediment from above, adding with a sneer that there were men who maintained that it had been injected from beneath in a molten condition. When I think of this lecture, I do not wonder that I determined never to attend to Geology."
Теңіз жануарларының гомологиялары мен монодалары
1876 жылы жазыла бастаған өзінің өмірбаяндығында Дарвин Роберт Эдмонд Грантты "құрғақ және формалды мінезді, бірақ осы сыртқы қабықтың астында зор ынтасы бар" деп еске алды. Бір күні біз бірге серуендеп бара жатқанда, ол Ламарк пен оның эволюция жөніндегі көзқарастарына жоғары баға беріп, сөзін бастады. Мен үнсіз таңғалып тыңдадым, және менің ойымша, бұл менің санама ешқандай әсер етпеді. Бұрын мен әжемнің "Зоономия" кітабын оқыған едім, онда осындай көзқарастар келтірілген, бірақ ол маған ешқандай әсер тигізбеді". Грант 1813 жылы дайындаған докторлық диссертациясында Эразм Дарвиннің "Зоономия" еңбегіне сілтеме жасап, геологиялық уақыт ішінде барлық тірі организмдер "тірі талшық" сияқты бір нәрседен бірте-бірте пайда болғанын ұсынды, ол мұрагерлікке қабілетті өзін-өзі жетілдіруге ие. Ол Ламарк ұсынған ұқсас біркелкі теориялық негізде, қарапайым жануарлар монодалары спонтанды түрде пайда болып, күрделілігі мен кемелділігі үздіксіз жақсаратынын, ал ортаның өзгеруіне бейімделу үшін белгілі бір қасиеттерді пайдалану немесе пайдаланбау түрлер мен туыстарды түрлендіретінін тапты. Шағын мұралықпен қаржыландырылған Грант 1815 жылы Париж университетіне барып, жетекші салыстырмалы анатомист Кювьемен және оның қарсыласы Джеффримен бірге оқыды. Кювье түрлердің өзгермейтін, төрт толыққанды бөлек топқа біріктірілгенін және түрлер арасындағы құрылымдардың ұқсастығы функционалдық қажеттіліктерге байланысты деп есептеді. Грант Джеффридің ұқсастықтар Ламарк идеяларына ұқсас "форманың біртүтастығын" көрсететінін жақтады. Ламарк сияқты Грант теңіз омыртқасыздарын, әсіресе губкаларды зерттеді, себебі натуралистер олардың өсімдіктер ме, жануарлар ма екендігіне күмән келтірді. Еуропа университеттеріндегі зерттеулерден кейін ол 1820 жылы Эдинбургке оралды. Форт теңізінде көптеген түрлер өмір сүрді, ал Грант қыста Престонпанстағы Уолфорд үйін пайдаланды, оның биік теңіздік қабырғасында жартасты бассейндерге апаратын бақша қақпасы болды. Ол губкаларды ұзақ мерзімді бақылау үшін әйнек банкаларда тірі ұстады, ал түнде шам жарығымен микроскопты қолданып, сағаттағы шыныда үлгілерді бөлшектеді. 1825 жылдың көктемінде Вернериан қоғамында Грант жұмсақ денелілерді (кальмарлар мен теңіз шұңғылдары) көрсетіп кесіп, оларда балықтардағы күрделі безге ұқсас қарапайым безі бар екенін көрсетті, бұл жұмсақ денелілер мен Кювье омыртқалылардың "жоғары" тармағының ортақ тегін күмәндандырды. Эдинбург философиялық журналында Грант губкалардың суды тартып, қалдықтарды шығару үшін кірпікшелері бар екенін және олардың "ұялары" (ларвалары) Каволинидің жұмсақ коралл Горгонияның "ұясында" байқалғандай, кірпікшелермен "өздігінен қозғалады" деп хабарлады. Қазан айында ол қарапайым тұщы су губкаларының ежелгі, күрделі губкалардың ата-бабалары екенін айтты, олар теңіздің өзгеруіне бейімделген, өйткені жер суып, өзгеретін жағдайлар тіршілікті жоғары, жылы қанды түрлерге қарай итермеледі. Желтоқсанда жарияланған оның қорытындысында губка жұмыртқаларында "денеге ұқсас монадтар" бар екені және "көкшелілердің жылдам тербелісінен" "айналып жүзіп жүргені" егжей-тегжейлі сипатталды. Колдстрим Грантқа көмектесті, ал сол қыста Дарвин іздеуге қосылды, нені іздеу керектігін және портативті микроскопты қолдану арқылы дисекция әдістерін үйренді. 1827 жылдың 16 наурызында ол жаңа дәптерінде "Литтегі қара жыныстардан" "Др Грантпен бірге бөлінген" деп жазды. Екі күннен кейін ол "Ньюхейвеннің тау жыныстарынан алынған жұмыртқаларды" жазды, бұл "тез қозғалыспен" Дорис [теңіз шұңғылдары] жұмыртқалары, ал 7 күн бойы солай жалғасты", содан кейін 19 наурызда Flustra foliacea жұмыртқалары қозғалыста болды. Өзінің өмірбаяндығында еске түсіргендей, ол "бір қызықты кішкентай ашылуды" жасады, ол "Флюстраның жұмыртқалары деп аталатын жұмыртқалар кірпікшелер арқылы тәуелсіз қозғалысқа ие, және шын мәнінде личинкалар", сондай-ақ бос устрица қабықтарына жабысып қалған кішкентай қара шар тәрізді денелер, бір кездері Fucus loreus жас деп саналған, Pontobdella muricata (шаңғылағыш пиявка) жұмыртқалары (кококоны) болды. Ол "Др Грант менің кішкентай табысымды өзінің Флюстра туралы керемет мемуарларында байқады" деп сенді. 24 наурыздағы Вернер қоғамының хаттамасында Грант "Flustræ-дің анатомиясы мен ұрпақ құру тәсіліне қатысты естеліктерді, дайындамалар мен суреттермен суреттелген", сондай-ақ скейт-суқұйғақтың "туыс құру тәсілі" туралы ескерту оқыды. Үш күннен кейін, 27 наурызда, Плиний қоғамының хаттамасында Дарвин "Қоғамға" екі жаңалықты, яғни "флюстраның жұмыртқаларында қозғалыс мүшелері бар екенін" және Pontobdella muricata-ның кішкентай қара "жұмыртқасы" бар екенін хабарлады. "Қоғамның өтініші бойынша ол фактілерді жазып алып, оларды келесі кеште қоғам алдына қоюға уәде берді". Бұл Дарвиннің алғашқы публиктік баяндамасы болды. Келесі тармақта Браун сана мен сананың ми қызметінің ерекшеліктері ғана екенін, денеден бөлек "жан" немесе рухани ұйымдар емес екенін айтты. Ашулы пікірталас салдарынан осы тармақтың хаттамасы сызылып тасталды. Сәуір айында тағы да жаңалықтарды жазғаннан кейін Дарвин өзінің алғашқы ғылыми мақалаларын "20-шы" тақырыбымен дәптеріне көшірді. Ньюхейвен дредж катері Flustra carbasea үлгілерін ұсынды, ал "көп ұлғайтқанда" "жұмыртқалардың кірпікшелері" "тез қозғалыста" болды, және "Мұндай жұмыртқаларда қозғалыс мүшелері бар екені бұрын Ламарк, Кювье, Ламуру немесе басқа авторлардың ешқайсысы байқамаған". Ол "Бұл және келесі хабарлама Вернериан және Плиний қоғамдарының екеуінің алдында оқылды" деп жазды және Pontobdella табысы туралы егжей-тегжейлі есеп жазды. Плиний жиналысында 3 сәуірде Дарвин қоғамға "Pontobdella muricata-ның үлгісін, оның жұмыртқаларымен және жас тіршіліктерімен" ұсынды, бірақ мақалалар ұсынылғандығы немесе сақталғандығы туралы ешқандай жазба жоқ. Грант 1827 жылғы шілдедегі Эдинбург ғылыми журналындағы пиявка жұмыртқалары туралы жарияланымда "Осы жануарға тиесілі екенін бірінші болып анықтағандығы үшін маған ынтасы зор жас досым Шрюсбериден Чарльз Дарвинге қарыздымын" деп мойындады, Дарвиннің аты алғаш рет басылымда пайда болды. Гранттың 24 наурызда Вернериан алдында оқыған ұзақ мемуары Эдинбург жаңа философиялық журналының сәуір және қазан айларындағы санында жарияланды, Дарвин бергеннен гөрі көбірек егжей-тегжейлі: ол ақпан айында Flustra carbasea жұмыртқаларын (ларваларын) көрген, олар айналып жүзіп, әйнекке жабысып, жаңа колония құруды бастады. Ол губка жұмыртқаларын сипаттаған 1826 жылғы жарияланымына сілтеме жасай отырып, "басқа жұмыртқалардағы" кірпікшелердің ұқсастығын атап өтті. Еуропалық университеттердегі практикада, команда жетекшілері көмекшілердің есімдерін атамай зерттеулер туралы хабарлады, және бұл табыс Гранттың зерттеу бағдарламасынан туындағандығы анық: ол бұл жұмыртқаларды, губка жұмыртқалары сияқты, кірпікшелермен қозғалатынын бұрын көрген болуы мүмкін. Грант жаңалықтарды жылдам жарияламай, біртіндеп хабарлады, және ол қаржысы таусылмас бұрын профессорлық қызмет іздеп жүрді, бірақ жас Дарвин көңілі қалып қойды. Оқтар айында Джеймсон атап өткендей, 1823 жылы Дейелль Pontobdella жастарын кокондарынан шығаратынын байқаған. 15 және 23 сәуірде жазылған жазбаларында Дарвин теңіз қаламдарының үлгілерін (балықшылар катерінен) сипаттады, ал 23 сәуірде "Литтегі қара жыныстардағы мырза Колдстриммен бірге" жұлдызшаны екіге бүгілгенін және жұмыртқаларын шығарып тастағанын көрді.
In his autobiography, begun in 1876, Darwin remembered Robert Edmond Grant as "dry and formal in manner, but with much enthusiasm beneath this outer crust. He one day, when we were walking together burst forth in high admiration of Lamarck and his views on evolution. I listened in silent astonishment, and as far as I can judge, without any effect on my mind. I had previously read the Zoönomia of my grandfather, in which similar views are maintained, but without producing any effect on me." Grant's doctoral dissertation, prepared in 1813, cited Erasmus Darwin's Zoönomia which suggested that over geological time all organic life could have gradually arisen from a kind of "living filament" capable of heritable self improvement. He found in Lamarck's similar uniformitarian theoretical framework a similar idea that spontaneously generated simple animal monads continually improved in complexity and perfection, while use or disuse of features to adapt to environmental changes diversified species and genera. Funded by a small inheritance, Grant went to Paris University in 1815, to study with Cuvier, the leading comparative anatomist, and his rival Geoffroy. Cuvier held that species were fixed, grouped into four entirely separate embranchements, and any similarity of structures between species was merely due to functional needs. Grant favoured Geoffroy's view that similarities showed "unity of form", similar to Lamarck's ideas. Like Lamarck, Grant investigated marine invertebrates, particularly sponges as naturalists disputed whether they were plants or animals. After specimen collecting and research in European universities, he returned to Edinburgh in 1820. Many species lived in the Firth of Forth, and Grant got winter use of Walford House, Prestonpans, with a garden gate in its high seawall leading to rock pools. He kept sponges alive in glass jars for long term observation, and at night used his microscope by candle light to dissect specimens in a watch glass. In spring 1825 at the Wernerian, Grant dramatically dissected molluscs (squid and sea slugs) showing they had a simple pancreas analogous to the complex pancreas in fish, controversially suggesting shared ancestry between molluscs and Cuvier's "higher" embranchement of vertebrates. In the Edinburgh Philosophical Journal Grant revealed that sponges had cilia to draw in water and expel waste, and their "ova" (larvae) were self propelled by cilia in "spontaneous motion" like that seen by Cavolini in "ova" of the soft coral Gorgonia. In October he said simple freshwater Spongilla were ancient, ancestral to complex sponges that had adapted to sea changes, as the earth cooled and changing conditions drove life towards higher, hotter blooded forms. his conclusions published in December included a detailed description of how sponge ova contain "monads like bodies", and "swim about" by "the rapid vibration of ciliæ". Coldstream assisted Grant, and that winter Darwin joined the search, learning what to look for, and dissection techniques using a portable microscope. On 16 March 1827 he noted in a new notebook that he had "Procured from the black rocks at Leith" a lumpfish, "Dissected it with Dr Grant". Two days later he recorded "ova from the Newhaven rocks" said to be of the Doris [sea slug] "in rapid motion, & continued so for 7 days", then on 19 March saw ova of the Flustra foliacea in motion. As recalled in his autobiography, he made "one interesting little discovery" that "the so called ova of Flustra had the power of independent movement by means of cilia, and were in fact larvæ", and also that little black globular bodies found sticking to empty oyster shells, once thought to be the young of Fucus loreus, were egg cases (cocoons) of the Pontobdella muricata (skate leech). He believed "Dr. Grant noticed my small discovery in his excellent memoir on Flustra." The Wernerian society minutes for 24 March record that Grant read "a Memoir regarding the Anatomy and Mode of Generation of Flustræ, illustrated by preparations and drawings", also a notice on "the Mode of Generation" of the skate leech. Three days later, on 27 March, the Plinian Society minutes record that Darwin "communicated to the Society" two discoveries, that "the ova of the flustra possess organs of motion", and the small black "ovum" of the Pontobdella muricata. "At the request of the Society he promised to draw up an account of the facts and to lay them it, together with specimens, before the Society next evening." This was Darwin's first public presentation. In the next item, Browne argued that mind and consciousness were simply aspects of brain activity, not "souls" or spiritual entities separate from the body. Following a furious debate, the minute of this item was crossed out. After recording more finds in April, Darwin copied into his notebook under the heading "20th" his first scientific papers. Newhaven dredge boats had provided the Flustra carbasea specimens, when "highly magnified" the "ciliae of the ova" were "seen in rapid motion", and "That such ova had organs of motion does not appear to have been hitherto observed either by Lamarck Cuvier Lamouroux or any other author." He wrote "This & the following communication was read both before the Wernerian & Plinian Societies", and wrote up a detailed account of his Pontobdella findings. At the Plinian meeting, on 3 April, Darwin presented the Society with "A specimen of the Pontobdella muricata, with its ova & young ones", but there is no record of the papers being presented or kept. Grant in his publication about the leech eggs in the Edinburgh Journal of Science for July 1827 acknowledged "The merit of having first ascertained them to belong to that animal is due to my zealous young friend Mr Charles Darwin of Shrewsbury", the first time Darwin's name appeared in print. Grant's lengthy memoir read before the Wernerian on 24 March was split between the April and October issues of the Edinburgh New Philosophical Journal, with more detail than Darwin had given: he had seen ova (larvae) of Flustra carbasea in February, after they swam about they stuck to the glass and began to form a new colony. He noted the similarity of the cilia in "other ova", with reference to his 1826 publication describing sponge ova. In European university practice, team leaders reported research without naming assistants, and clearly the find was derivative from Grant's research programme: it seems likely he had already seen the ova, like the sponge ova, moving by cilia. Grant phased announcement of discoveries rather than publishing quickly, and was now looking for a professorship before he ran out of funds, but young Darwin was disappointed. As Jameson noted in October, back in 1823 Dalyell had observed the Pontobdella young leaving their cocoons. In notes dated 15 and 23 April, Darwin described specimens of the deep water sea pens (from fishing boats), and on 23 April, "with Mr Coldstream at the black rocks at Leith", he saw a starfish doubled up, releasing its ova.
1827 жылдың жазы
Дарвин сәуір айының соңында, 18 жасында Эдинбургтен кетіп қалды. 1826 жылы ол әпкесіне бір жыл бойы шетелге баруға мәжбүр болатынын айтқан, себебі білімін аяқтау үшін 21 жасқа толуы керек еді. Чарльз бірнеше апта бойы өзінің күнкөрісін өзі қамтамасыз етті: жақында бітірген Планиан қоғамының мүшелері, оның ішінде Браун мен Колдстрим, ауруханада оқу үшін келген еді. Шілде айына қарай Чарльз Шрусберидегі «Тау» деп аталатын үйіне оралды. Уильям Мостин Оуэннің жақын жердегі Вудхаус есіміндегі үйінде отбасы достарымен аң аулау хоббисімен айналысып жүрген Дарвин, оның екінші қызы Фрэнсис Мостин Оуэнмен сырбаздық жасады. Колдстрим бір жыл бойы Парижде оқыды және көрікті жерлерді аралады. Оның күнделігінде діни ойлар мен кейде «өз кеудемдегі бұзылған жамандық», «тозаң құмарлықтар» және «ыстық қиялдар» сияқты қайғылы жазбалар бар. Кейін оның досы болған дәрігердің айтуынша, Колдстрим «кінәсіз өмір сүргенімен», «діннің маңызды мәселесінде толыққанды түсінікке ие болмаған және медицина студенттерінің арасында жиі кездесетін кейбір материалистік көзқарастардан туындаған күмәнмен мазаланған».
Darwin left Edinburgh in late April, just 18 years old. In 1826 he had told his sister he would be "forced to go abroad for one year" of hospital studies, as he had to be 21 before taking his degree, where Charles fended for himself for a few weeks: recently graduated Plinian society members, including Browne and Coldstream, were there for hospital studies. By July, Charles had returned to his home at The Mount, Shrewsbury. While indulging his hobby of shooting with his family's friends at the nearby Woodhouse estate of William Mostyn Owen, Darwin flirted with his second daughter, Frances Mostyn Owen. Coldstream studied in Paris for a year, and visited places of interest. His diary notes religious thoughts, and occasional anguished comments such as "the foul mass of corruption within my own bosom", "corroding desires" and "lustful imaginations". A doctor who befriended him later said that though Coldstream had led "a blameless life", he was "more or less in the dark on the vital question of religion, and was troubled with doubts arising from certain Materialist views, which are, alas! too common among medical students."
Кембридж университеті
Оның әкесі кіші ұлының дәрігер болмайтынына наразы болды және "менің бекерге спортшыға айналуыма қарсы шықты, бұл мен үшін ықтимал болатын бағыт сияқты көрінді". Сондықтан ол 1827 жылы Чарльзды Кембридж университетіндегі Крайст колледжіне бакалавр дәрежесін алу үшін тіркеді, бұл арнайы дінтану курсына түсу және Англикан шіркеуінің пасторы болу үшін қажетті біліктілік болды. Ол қалыпты дәрежеге түсті, өйткені сол кезде тек қана математикада дамығандар ғана Трипос емтиханына қатысатын. Сол уақытта құрметті диплом алудың жалғыз жолы – математикалық Трипос емтиханы немесе 1822 жылы құрылған классикалық Трипос болды, ол тек математикадан жоғары жетістіктерге қол жеткізгендерге немесе пэрлердің ұлдарына ғана ашық еді. Бұл сол кезде Англиядағы табиғат зерттеушілерінің көпшілігі Гилберт Уайт дәстүріндегі дін қызметкерлері болған кезде, әйгілі адам үшін лайықты мансап саналды, олар оны "Құдайдың жаратылысының ғажайыптарын зерттеу" міндетінің бір бөлігі деп қарастырды. Чарльз Англия шіркеуінің барлық догмаларына сене алатынына күмәнданды, сондықтан аң аулау мен балық аулаумен қатар діни кітаптарды оқыды. Ол әсіресе, дін қызметкері Джон Бёрд Самнердің "Христиандыққа дәлелдер" еңбегінің логикалық тұжырымына көз жеткізді. Джон Бёрд Саммер Исаның дінінің "осы және келесі әлемдегі бақыт туралы біздің түсініктерімізге керемет сәйкес келетінін" және "дәлелдер мен ықтималдықтар тізбесін түсіндірудің басқа жолы жоқ екенін" жазды. Оның классикалық білімі мектептен бері тоқырап, күзгі семестрді үйде репетитормен грек тілін оқып өткізді. Дарвин 1827 жылдың 15 қазанында оқу ақысын төлегеннен кейін "пенсионер" ретінде қабылданды, бірақ 1828 жылдың 13 қаңтарында басталатын оқу кезеңіне дейін Кембриджге келмеді. Эрас Эдинбургтен медицина бакалавры емтиханына дайындалып оралды, ал жаңа жылда ол Чарльзбен бірге Кембриджке аттанды. Дарвин 1828 жылдың 26 қаңтарында Кембриджге келді және 26 ақпанда университет Сенатының үйінде тіркелді. Осы шақта ол Джон Колдстримге хат жазып, оның жай-күйін сұрады, Колдстримнің "табиғаттанудан толығымен бас тартқанын" естігеніне "қайғы" білдірді және оны "дәрігер үшін Нат: Хисстен артық ешқандай ізденіс жоқ" деп сендірді. Колдстрим 28 ақпанда "табиғат әлеміне бұрынғыдан да қызығушылық танытып отырғанын", бірақ алдымен медицинаға назар аударуы керектігін жауап берді.
His father was unhappy that his younger son would not become a physician and "was very properly vehement against my turning into an idle sporting man, which then seemed my probable destination." He therefore enrolled Charles at Christ's College, Cambridge in 1827 for a Bachelor of Arts degree as the qualification required before taking a specialised divinity course and becoming an Anglican parson. He enrolled for an ordinary degree, as at that time only capable mathematicians would take the Tripos. At that time the only way to get an honours degree was the mathematical Tripos examination, or the classical Tripos created in 1822, which was only open to those who already had high honours in mathematics, or those who were the sons of peers. This was a respectable career for a gentleman at a time when most naturalists in England were clergymen in the tradition of Gilbert White, who saw it as part of their duties to "explore the wonders of God's creation". Charles had concerns about being able to declare his belief in all the dogmas of the Church of England, so as well as hunting and fishing, he studied divinity books. He was particularly convinced by the reasoning of the Revd. John Bird Sumner's Evidences of Christianity. John Bird Summer wrote that Jesus's religion was "wonderfully suitable to our ideas of happiness in this & the next world" and there was "no other way of explaining the series of evidence & probability." His Classics had lapsed since school, and he spent the autumn term at home studying Greek with a tutor. Darwin was accepted as a "pensioner", having paid his fees, on 15 October 1827, but did not attend Cambridge until the Lent Term which began on 13 January 1828. Eras returned from Edinburgh ready to sit his Bachelor of Medicine exam, and in the new year he and Charles set out together for Cambridge. Darwin came into residence in Cambridge on 26 January 1828, and matriculated at the university's Senate House on 26 February. Around this time he wrote to John Coldstream, asking after him, expressing "greif" about hearing that Coldstream had "entirely forsworn Natural History", and assuring him "that no pursuit is more becoming for a physician than Nat: Hist". Coldstream replied on 28 February that he was as much "inclined than ever, to look into the World of Nature", but had to focus first on medicine.
Қабыққоңыздарды жинау
1828 жылдың қаңтар айында Кембридж университетіне келген Дарвин бұл жоғары деңгейдегі діни білім беретін оқу орнының, Эдинбургтегі тәжірибесінен гөрі, күрделі ережелерімен басқарылатынына көңілі көбірек токты. Крайст колледжінде бос бөлме болмағандықтан, ол Сидни көшесіндегі темекі дүкенінің үстінде жалдап тұрды. Сәуір айында үлкен студент Альберт Уэй латын тілінде «біз ең жақсы достамыз» деген сөздері бар, темекі түтіндері, сигаралар, шарап бөшкелері мен кружкалар бейнеленген әзілді елтаңба салды; Эдинбургте Дарвин өмір бойына сақтап келетін түймедақ тарту әдетін бастады. Сыртқы іс-шаралар маңызды болды, Дарвин спортпен немесе дебаттармен айналыспаса да, оның қызығушылықтары музыканы қамтыды, ал ең басты құмарлығы – бүгінгі танымал қоңыздарды (бәсекеге қабілетті) жинау болды. Діни білім алуға дайындалып жатқан студенттер Кембриджширді Уильям Керби мен Уильям Спенстің «Энтомологияға кіріспе» кітабына сілтеме жасай отырып, үлгілер іздеу үшін аралап шықты. Чарльз өзінің үлкен туысы Уильям Дарвин Фоксқа қосылды, ол бұл істе өте тәжірибелі болды және оған да кішкентай итті алды. Екеуі де, иттің көмегімен, ажырамас дос болып кетті. Олар ауылды аралап, Дарвин туысынан табиғаттану туралы білім алды. Дарвин студенттік марапатты жеңіп алуға құштар болды. Бірде ол өлі ағаштан қабық сызып алып, екі қолында бір-бір жуаншықты ұстады, содан кейін сирек кездесетін Crucifix Ground Beetle, Panagaeus cruxmajor-ды көрді. Жұмыртқа жинаушының әдетімен, қолынан босату үшін бір жуаншықты аузына салды, бірақ ол өте ащы сұйықтықты шығарып, тілін күйдірді және Дарвин оны түкіруге мәжбүр болды. Ол үшеуін де жоғалтты. Жоғалтпаған үлгілерін орнатып, анықтау қажет болды, ал Эдинбургте алған Ламарк туралы білімі пайдалы болды. Фокс оны кеңес алу үшін ботаника профессоры Джон Стивенс Хенслоуға таныстырды, және Дарвин оның «соiréе»-леріне қатыса бастады, бұл болашақ табиғат зерттеушілері үшін құрылған клуб еді. Мұнда ол геолог, дін мұғалімі Адам Седжвик және жаңа минералог Уильям Уивелл сияқты басқа профессорлармен де танысты. Жазда Дарвин Оуэн есімді помещикке барып қайтты, және помещик қызы Фаннимен арада романтикалық сезімдер пайда бола бастады. Дарвин Кембридждегі басқа достарымен бірге Уэльс жағалауындағы Бармутқа үш айлық «оқу жиынына» барды, онда олар жеке репетиторлармен оқуларын қайталады. Чарльз үшін бұл «Энтомо-математикалық экспедиция» болды. Математиканы жетілдіруге өте мұқтаж болғанымен, жәндіктерді жинау, сондай-ақ тауға серуендеу, қайықпен жүзу және шырын балық аулау сияқты жағымды ойын-сауықтармен бірге басымдық алды. Ол жақын досы, үлкен студент Джон Морис Гербертпен күн сайын серуендеді, оны Герберт Черберидің атымен атады. Герберт жәндіктерді жинауға көмектесті, бірақ көбінесе Дарвин Герберттің жинаған бөтелкесін қарап: «Жарайды, ескі Чербери, бұлардың ешқайсысы жарамайды» дейтін. Қыркүйекте Дарвин «Менің сүйікті ескі Черберим» деп хат жазып, өзінің аулауларында «Британ жәндіктерінің ең сирек кездесетін түрлерінің кейбіреулері» бар екенін және олардың Бармут маңында табылғаны энтомологиялық әлемге белгісіз екенін, ал ол бірнеше энтомологтарға хабарлап, туралы айтпақ екенін жазды. Ол осы «өте сирек кездесетін» жәндіктерді сипаттап, Герберттен тағы да біразын жинап беруін өтінді.
Arriving at the University of Cambridge in January 1828, Darwin found this elite theological training institution governed by complex rules much more congenial than his experiences at Edinburgh. No rooms were available at Christ's College, so he took lodgings above a tobacconists in Sidney Street, across the road. In April the older student Albert Way drew a comic coat of arms featuring tobacco pipes, cigars, wine barrel and tankards, with a Latin statement that they were best friends; at Edinburgh, Darwin had begun a life long habit of taking snuff. Extramural activities were important, and while Darwin did not take up sports or debating, his interests included music and his main passion was the current national craze for the (competitive) collecting of beetles. Trainee clergymen scoured Cambridgeshire for specimens, referring to An Introduction to Entomology by William Kirby and William Spence. Charles joined his older cousin William Darwin Fox who was already a skilled collector and like him got a small dog. The two and their dogs became inseparable. They explored the countryside as Darwin learnt about natural history from his cousin. Darwin became obsessed with winning the student accolade and collected avidly. Once he stripped bark from a dead tree and caught a ground beetle in each hand, then saw the rare Crucifix Ground Beetle, Panagaeus cruxmajor. With the habits of an egg collector, he popped one ground beetle in his mouth to free his hand, but it ejected some intensely acrid fluid which burnt his tongue and Darwin was forced to spit it out. He lost all three. The specimens he did not lose had to be mounted and identified, and his knowledge from Edinburgh of Lamarck proved useful. Fox introduced him for advice on identification to the Revd. John Stevens Henslow, professor of botany, and Darwin began attending his soirées, a club for budding naturalists. Here he could meet other professors including the geologist the Revd. Adam Sedgwick and the new mineralogist the Revd. William Whewell. In the summer Darwin paid visits to Squire Owen, and romance seemed to be blossoming with the squire's daughter Fanny. Darwin joined other Cambridge friends on a three month "reading party" at Barmouth on the coast of Wales to revise their studies with private tutors. For Charles it was an "Entomo Mathematical expedition". Though he badly needed to catch up with his mathematics, the insect collecting predominated along with pleasant diversions such as hillwalking, boating and fly fishing. He went on daily walks with his close friend, the older student John Maurice Herbert who he dubbed "Cherbury" after Herbert of Cherbury, the father of English Deism. Herbert assisted with the insect collecting, but the usual outcome was that Darwin would examine Herbert's collecting bottle and say "Well, old Cherbury, none of these will do." In September Darwin wrote to tell "My dear old Cherbury" that his own catches had included "some of the rarest of the British Insects, & their being found near Barmouth is quite unknown to the Entomological world: I think I shall write & inform some of the crack Entomologists." He described these "extremely rare" insects and asked Herbert to oblige him by collecting some more of them.
Екінші жылдағы құлдырау
31 қазанда Чарльз Майклмас семестріне Кембриджге оралды және оған Христос колледжіндегі Бірінші ауланың оңтүстік жағында жатақ бөлмелері берілді. 1980 жылдардан бері бірнеше өмірбаян жазушылар бұл бөлмелерді теолог Уильям Пейли дәстүрлі түрде басып алған деп айтса да, Джон ван Уайхтың зерттеуі тарихи деректердің мұндай пікірді қолдамайтынын көрсетті. Енді Дарвин әр күні үлкен туысы Уильям Дарвин Фокспен таңғы ас ішеді. Бұл Фокс үшін бакалавр емтиханына дейінгі соңғы семестр болды, сондықтан ол жоғалтқан уақытын өтеу үшін тырысу керек болды. Рождество демалысында Чарльз Эраспен бірге Лондонға сапар шекті, «натуралистер жиналатын» ғылыми орындарды аралады және досы, пастор Фредерик Уильям Хоуп арқылы басқа жәндіктерді жинаушылармен танысты. Олардың арасында «Британдық энтомологияның суреттері» атты еңбектің авторы Джеймс Стивенс те болды. Қаңтар семестрінде ауа райы нашар болды және оқумен қатар жүру қиынға соқты. Осы кезде ол Джон Гербертпен дінге келу туралы шын жүректен әңгімелесіп, епископтың тағайындалу рәсімінде қоятын «Сізді Киелі Рух іштен қозғайды деп сенерсіз бе?» деген сұраққа «иә» деп жауап бере алатынын сұрады. Герберт «жоқ» десе, Дарвин: «Мен де жауап бере алмаймын, сондықтан дінге келе алмаймын» деді. Прокторлар толқудың ішіндегі бірнеше адамды байқап, төртеуін жатақтан шығарып, біреуіне киім ережесін бұзғаны және қарапайымдық танытқаны үшін айыппұл салды. Осы кешірімге ашуланған прокторлар бірден жұмыстан кетіп, өздерінің отставкаларын колледждерге ілу үшін жариялады. Халыққа ұнамайтын прокторлар кеткенімен, Чарльз заң бұзудың салдары туралы ойға келді. Көктемде Дарвин Джон Стивенс Хенслоудың ботаника бойынша лекцияларына жазылды. Профессор Хенслоудың жылдың алғашқы «жария өсімдіктерді жинау экспедициясы» мамыр айында өтті, онда студенттер өсімдіктерді жинауға көмектесті. Алайда Дарвин Фоксқа жазған хаттарында Хенслоу туралы ештеңе айтпады. 18 мамырда Дарвин Фоксқа қоңыздарды жинаудағы жетістіктерін жазды: «Менің ойымша, мен Дженинсті Colymbetes бойынша жеңдім», бұл оның оқуға салған назарсыздағымен қарама-қарсы болды: «Менің уақытым тек жүргізумен және энтомологиямен айналысумен ғана толған». 21 мамырда Кембриджге радикалдар Ричард Карлиль және пастор Роберт Тейлор қысқа ғана уақытқа келді. Екеуі де жақында дінге қарсы пікір білдіргені үшін түрмеге қамалған еді, олар «дәстүрсіз миссионерлік сапарда» болды, бұл бірнеше күнге дау тудырды. Кейіннен Тейлор «шайтанның дін қызметшісі» деп аталды, бұл сөз Дарвиннің есінде қалды. Чарльз ұстаған жәндіктерінің тізімін энтомолог Джеймс Фрэнсис Стивенске жіберіп отырды және Стивенс осы тізімдердің отыздайын «Британдық энтомологияның суреттері»; немесе жергілікті жәндіктердің шолуы және т.б.» еңбегінде жариялады. Бұл кітап бөлім-бөліммен шығарылды, ал Дарвиннің атымен жазылған алғашқы сипаттама 15 маусым 1829 ж. күнгі қосымшада жарық көрді. Сол жазда атпен жүріп, қоңыздарды жинаған Чарльз туысы Фоксқа барды, бұл жолы Чарльз үлкен туысына энтомологиядан сабақ берді. Шропширдегі Шрусбериде ол ағасы Эразмды көрді, оның «нашар дене бітімі» салдарынан ол медицинадан бас тартып, 26 жасында зейнеткерлікке шықты. Бауырластар Чарльз «ең керемет» деп сипаттаған Бирмингемдегі музыка фестиваліне қатысты.
On 31 October Charles returned to Cambridge for the Michaelmas Term, and was allocated a set of rooms on the south side of First Court in Christ's College. Although several biographers since the 1980s have referred to these rooms as traditionally having been occupied by the theologian William Paley, research by John van Wyhe found that historical documentation did not support this idea. Darwin now had breakfast every day with his older cousin William Darwin Fox. This was Fox's last term before his BA exam, and he now had to cram desperately to make up for lost time. At the Christmas holiday Charles visited London with Eras, toured the scientific institutions "where Naturalists are gregarious" and through his friend the Revd. Frederick William Hope met other insect collectors. These included James Stephens, author of Illustrations of British Entomology. The January term brought miserable weather and a struggle to keep up with his studies. Around this time, he had an earnest conversation with John Herbert about going into Holy Orders, and asked him whether he could answer yes to the question that the Bishop would put in the ordination service, "Do you trust that you are inwardly moved by the Holy Spirit". When Herbert said that he could not, Darwin replied "Neither can I, and therefore I cannot take orders" to become an ordained priest. The Proctors had noted some faces in the mob, and four were rusticated and one fined for being out of gown and shouting abuse. Outraged by this leniency, the Proctors quit en masse and printed their resignation to post up around the colleges. Though the unpopular Proctors were gone, Charles was jolted into thinking of the consequences of law breaking. In the Spring, Darwin enrolled for John Stevens Henslow's lectures on botany. Professor Henslow's first "public herborizing expedition" of the year took place in May, an outing on which students assisted with collection of plants. However, Darwin made no mention of Henslow in his letters to Fox. On 18 May Darwin wrote to Fox enthusing about his success with beetle collecting, "I think I beat Jenyns in Colymbetes", contrasted with his lack of application to studies: "my time is solely occupied in riding & Entomologizing". Cambridge was briefly visited on 21 May by the Radicals Richard Carlile and the Revd. Robert Taylor, both recently jailed for blasphemy, on an "infidel home missionary tour" which caused several days of controversy. Taylor was later nicknamed "the Devil's Chaplain", a phrase remembered by Darwin. Charles had been sending records of the insects he had caught to the entomologist James Francis Stephens, and was thrilled when Stevens published about thirty of these records in Illustrations of British entomology; or, a synopsis of indigenous insects etc. which was printed in parts, with the first description under Darwin's name appearing in an appendix dated 15 June 1829. That summer, amongst horse riding and beetle collecting, Charles visited his cousin Fox, and this time Charles was teaching entomology to his older cousin. Home at Shrewsbury, Shropshire, he saw his brother Erasmus whose "delicate frame" led to him now giving up medicine and retiring at the age of 26. The brothers visited the Birmingham Music Festival for what Charles described as the "most glorious" experience.
Үшінші жыл, теология және табиғи тарих
Кейбриджге оралғанда Чарльз Little Go алдын ала емтиханына жаппай дайындалды, себебі емтиханды өтпесе, келесі жылы қайта тапсыру керек болатын. Ол ішімдік ішкен достарынан қол үзді және Хенслоудың жұма күнгі кешкі кештеріне қатыса бастады. Емтиханға дайындалу үшін грек және латын тілдерін оқыды, сондай-ақ Уильям Пейлидің «Христиандық діннің дәлелдері» атты еңбегін зерттеді. Пейлидің логикасы оған қатты ұнады, сондықтан оны жақсы жаттады. Бұл мәтінді ол соңғы емтиханда да оқуға тиіс болды және «Мен «Дәлелдердің» барлығын қатесіз жаза алатыныма сенімдімін, бірақ әрине Пейлидің айқын тілімен емес» деді. Кейін, «Бигл» экспедициясында ол Пейлидің иманды көзқарасына қарсы келетін дәлелдерді көрді, бірақ сол кезде ол христиандық аян «жауап пен жазаның болашақ күйін» орнатады деп сенді, бұл «қаостан тәртіп орнатады: рухани әлемді табиғатпен үйлестіреді». Кембридж университеті сияқты, Құдай билік берді және әркімге өмірде өз орнын тағайындады, жаман мінез-құлық жазаланды, ал еңбек еткендерге жомарт сыйлық берілді. Чарльз 1830 жылдың 24 наурызында бір күндік ауызша емтихан тапсырды. Таңертең үш сағат классикалық пәндерге, ал түстен кейін үш сағат Жаңа Өсиетке және Пейлидің еңбегіне арналды. Ертесі күні ол емтиханды сәтті тапсырғанын естіп қуанды. Бірнеше досы емтихан нәтижелерін мерекелеу үшін Glutton Club деп аталатын клубта апта сайын бір-бірінің жатақханаларында тамақтанды. Бұл атау «дәмді тағамдарды жақсы көретін» грек тобын мазақтап ұсынылған, бірақ олар «қошқар шашлығы немесе бұршақ пен бекон» жеп көріпті. Glutton Club өз атына сай болу үшін «адамзатқа бұрын белгісіз болған құстар мен жануарларды» жеу арқылы тәжірибе жасады, сокол мен қасқырды сынап көрді, бірақ ескі қоңыр бүркітті жегеннен кейін бас тартысты, «оны сөзбен сипаттау мүмкін емес еді». Олар әр жиынды «бірқатар жиырма бір» ойынымен аяқтаудан көбірек ләззат алды. Пасхада Чарльз Кембриджде қалды, қоңыздар коллекциясын жинап, тізімдеді. Содан кейін ол «жақсы мінезді және жағымды» профессор Хенслоу аптасына бес күн Ботаникалық бақта және экскурсияларда оқытқан ботаника курсының ынталы мүшесі болды. Хенслоудың саяхаттарына профессор Уивеллмен қоса 78 адам қатысты. Чарльз «Хенслоумен бірге серуендейтін адам» деп белгілі «әзіл-қалжың оқушы» болды, ол үлгілерді табуға және «практикалық жұмыстарды» дайындауға көмектесті, өсімдіктерді зерттеді. Ол тозаңға қызығушылық танытты. Бір күні ол микроскоп арқылы қарап, герань тозаңыннан «мөлдір конустар» шығатынын көрді. Содан кейін біреуі жарылып, «саны көп түйіршіктерді» шашыратып жіберді. Хенслоу түйіршіктердің тозаңның құрамындағы атомдар екенін түсіндірді, бірақ оларда ішкі өмірлік күш жоқ, өмір сырттан беріледі және ақырында Құдайдан күшін алады, ал «спекуляциялық» натуралистер өзінен-өзі белсенді күш туралы қандай пікір білдірсе де. Дарвин бұрын Гранттан басқаша оқыған еді, ол бұл туралы тыныш ойланып, уақытын күтті. Жазғы демалыста Дарвин Фокспен Тауда кездесуді жоспарлады, бірақ Дарвиннің әкесі ауырып, отбасылық шиеленістерге ұшырады. Чарльз дін қызметкерімен бірге кетті. Үміт және басқа достары үш апта бойы Солтүстік Уэльсте «энтомологиямен» айналысып, құрттарды іздеді және форель балық аулады. Ол үйге оралғанға дейін бөдене атып келді.
Back at Cambridge, Charles studied hard for his Little Go preliminary exam, as a fail would mean a re sit the following year. He dropped his drinking companions and resumed attending Henslow's Friday evening soirées. For the exam he slogged away at Greek and Latin, and studied William Paley's Evidences of Christianity, becoming so delighted with Paley's logic that he learnt it well. This was a text he also had to study for his finals, and he was "convinced that I could have written out the whole of the Evidences with perfect correctness, but not of course in the clear language of Paley." Later, on the Beagle expedition, he saw evidence which challenged Paley's rose tinted view, but at this time he was convinced that the Christian revelation established "a future state of reward and punishment" which "gives order for confusion: makes the moral world of a piece with the natural". As with Cambridge University, God gave authority and assigned stations in life, misconduct was penalised and excellence bountifully rewarded. Charles took the one day verbal examination on 24 March 1830. There were three hours in the morning on the classics and three in the afternoon on the New Testament and Paley. The next day he was delighted to be informed that he had passed. Several of his friends celebrated their examination successes by dining in each other's rooms in rotation in a weekly club commonly known as the Glutton Club. This name was proposed to ridicule another group whose Greek title meant "fond of dainties", but who dined out on "Mutton Chops, or Beans & Bacon". The Glutton Club attempted to live up to their title by experimentally dining on "birds and beasts which were before unknown to human palate" and tried hawk and bittern, but gave up after eating an old brown owl, "which was indescribable". They had more amusement from concluding each meeting with "a game of mild vingt et un". Over Easter Charles stayed at Cambridge, mounting and cataloguing his beetle collection. He then became an enthusiastic member of the botany course which the "good natured & agreeable" professor Henslow taught five days a week in the Botanic Gardens and on field trips. Henslow's outings were attended by 78 men including professor Whewell. Charles became the "favourite pupil", known as "the man who walks with Henslow", helping to find specimens and to set up "practicals" dissecting plants. He became interested in pollen. One day he watched through a microscope and saw "transparent cones" emerge from the side of a geranium pollen grain. Then one burst spraying out "numberless granules". Henslow explained that the granules were indeed the constituent atoms of pollen, but they had no intrinsic vital power – life was endowed from outside and ultimately derived its power from God, whatever more "speculative" naturalists argued regarding self activating power. Darwin had been taught otherwise by Grant, and reflected quietly on this, biding his time. For the summer holidays Darwin arranged to meet Fox at The Mount, but Darwin's father had been ill and family tensions led to a row. Charles went off with the Revd. Hope and other friends for three weeks "entomologizing" in North Wales, hunting for beetles and trout fishing. He went partridge shooting at Maer before returning home.
Төртінші курстың қорытындылары мен математикаға деген көзқарасы
Кеймбриджде оның соңғы емтихандары жақындады. "Ұмтылысы зор" Чарльз оқуларына назар салып, математика мен теологияны оқытқан Хенслоудан жеке сабақ алды. Бұл семестрде ол Евклидті оқып, Пейлидің Моральдық және саяси философия принциптерін үйренуге тиіс болды, бірақ бұл ескі мәтін көнеріп қалған еді. Ол демократияны күшейту туралы аргументтерге қарсы шықты, бірақ егемендікке немесе мемлекетке құдайдан берілген билік жоқ деп санады, тек "тиімділік" маңызды болды. Егер наразылықтар қоғамға келтіретін зиян шығындардан асып кетсе, үкіметке қарсы шығуға болады. "Әркім өзінің ісін істесін" деген қағида қабылданды. Бұл идеялар 1785 жылы мәтін жарық көрген кездегі орынды басқару шарттарына сәйкес келді, бірақ 1830 жылы қауіпті идеяларға айналды. Осы кезде француз королі орта таптық республикашылармен құлатылып, тори үкіметі оны Англияда баспанаға алды. Жауап ретінде радикалды көше демонстрациялары сайлау құқығын, теңдікті және дін бостандығын талап етті. Кейін қарашада тори әкімшілігі құлап, вигтер билікке келді. Пейлидің мәтіні тіпті Кембридж (және Оксфорд университетіндегі) әрбір студенттің міндетті түрде қол қоюы керек болған Англикандық діннің отыз тоғыз қағидасын жоюды қолдады. Хенслоу "бір сөздің өзгеруіне оның өкінішін білдіретінін" айтып, билікті құрметтеу қажеттігін баса көрсетті. Бұл азаматтық наразылық акциялары ашаршылықтан қиналып жатқан шаруаларға тараған кезде және Кембриджге жақын ауылдар көтерілістер мен өртке қарсы шабуылдарға ұшырағанда болды. 1831 жылдың қаңтар айының үшінші аптасында Чарльз соңғы емтиханын тапсырды. Үш күн бойы классикалық пәндер, екі Пейли мәтіні және Джон Локктың "Адам санасы туралы эссесі", содан кейін математика мен физика бойынша жазба жұмыстары болды. Апта соңында нәтижелер жарияланғанда ол таңғалып, 178 адамнан тұратын қалыпты диплом тізімінде 10-шы орынға ие болғанына қуанды. Чарльз теологияда өте жақсы орындады және басқа пәндерді де сәтті тапсырды. Ол сонымен қатар шаршап, депрессияға түсті және Фоксқа "Менің түсінігімше, диплом алу адамды соншалықты бақытсыз ететініне таң қаламын" деп жазды. Кейінірек ол Пейли мен Евклидті оқыған курстың өзіне ең пайдалы бөлігі деп еске алды және "Пейлидегі емтихан сұрақтарына жақсы жауап беріп, Евклидті жақсы орындап, классикада үлкен сәтсіздікке ұшырамағандықтан, мен құрметке үміткер емес адамдардың көпшілігі, яғни οἱ πολλοί қатарында жақсы орын алдым".
Back at Cambridge, his final exams loomed. A "desperate" Charles focused on his studies and got private tuition from Henslow whose subjects were mathematics and theology. This term he had to study Euclid and learn Paley's Principles of Moral and Political Philosophy, though this old text was becoming outdated. It opposed arguments for increased democracy, but saw no divine right of rule for the sovereign or the state, only "expediency". Government could be opposed if grievances outweighed the danger and expense to society. The judgement was "Every man for himself". These ideas had suited the conditions of reasonable rule prevailing when the text was published in 1785, but in 1830 they were dangerous ideas. At this time the French king was deposed by middle class republicans and given refuge in England by the Tory government. In response, radical street protests demanded suffrage, equality and freedom of religion. Then in November the Tory administration collapsed and the Whigs took over. Paley's text even supported abolition of the Thirty nine Articles of the Anglican faith which every student at Cambridge (and Oxford University) was required to sign. Henslow insisted that "he should be grieved if a single word was altered" and emphasised the need to respect authority. This happened even as campaigns of civil disobedience spread to starving agricultural labourers and villages close to Cambridge suffered riots and arson attacks. In the third week of January 1831 Charles sat his final exam. There were three days of written papers covering the Classics, the two Paley texts and John Locke's An Essay Concerning Human Understanding, then mathematics and physics. At the end of the week when the results were posted he was dazed and proud to have come 10th out of a pass list of 178 doing the ordinary degree. Charles shone in theology and scraped through in the other subjects. He was also exhausted and depressed, writing to Fox "I do not know why the degree should make one so miserable." In later life he recalled Paley and Euclid being the only part of the course which was useful to him, and "By answering well the examination questions in Paley, by doing Euclid well, and by not failing miserably in Classics, I gained a good place among the οἱ πολλοί, or crowd of men who do not go in for honours."
Табиғи теология және геология
Тұрғындық талаптары Дарвинді маусымға дейін Кембриджде ұстап тұрды. Ол қоңыздарды жинауды қайта бастады, Хенслоудан мансаптық кеңес алды және Уильям Пейлидің «Табиғи теология немесе Құдайдың болуы мен қасиеттерінің дәлелдері» атты еңбегін оқыды. Бұл еңбек Дэвид Юмның Жаратушының «жоспарлауы» – табиғат күштеріне адамның проекциясы деген пікірін жоққа шығаруға бағытталған. Пейли тірі жандардың күрделілігі мен қажеттіліктерге толық бейімделуінде, бақытты әлемде өз орнына тамаша сәйкес келуінде Құдайдың бар екендігінің рационалды дәлелін көрді. Сонымен қатар, ол Эразм Дарвиннің эволюциялық идеяларын атеистік схемалармен үйлесетін және дәлелсіз деп сынады. Пейлидің қайырымды Құдайы табиғатта кездейсоқ кереметтер немесе заңдарды өзгерту арқылы емес, біркелкі және әмбебап заңдар арқылы әрекет етеді. Екінші реттік заңдарды қолдану табиғатты тікелей құдайлық әрекеттен бөліп, зұлымдық мәселесін түсіндіретін теодицияны ұсынады. Бұл Чарльзды сендіріп, ғылымға деген қызығушылығын арттырды. Кейін ол: «Мен Пейлидің «Табиғи теологиясынан» артық кітапты ешқашан бағаламадым деп ойлаймын: бұрын оны жатқа айта алған болар едім», – деп жазды. Ол Джон Гершельдің «Табиғи философияны зерттеу туралы алдын ала баяндамасын» оқып, табиғаттың заңдармен басқарылатындығын және табиғи философияның ең жоғары мақсаты – оларды индукцияның реттелген процесі арқылы түсіну, бақылау мен теорияны теңестіру екенін білді. Бұл Дарвиннің ұстаздарының либералды христиандық ұстанымының бір бөлігі болды, олар адал индуктивті ғылым мен дін арасында ешқандай қайшылықты көрмеді. Мұндай ғылым – дін, және еретикалық бола алмайды. Дарвин сонымен қатар Александр фон Гумбольдттың «Жеке баяндамасын» оқыды. Бұл екі кітап оның «табиғи ғылымның құрылысына ең кішкентай үлес қосуға деген құлшынысын» оятып, оған зор ықпал етті. Генслоу жас түлек ретінде Уайт аралы мен Мэн аралында геологияны зерттеді және ол да Африкаға баруға құштар болды. Бірақ үйленуі мен университеттегі лауазымы бұл мүмкіндікті алыстатты, бірақ оның әлі де «әзірге аз танымал аймақтарды зерттеу және ғылымды жаңа түрлермен байыту» деген орындалмаған арманы болды. Сәуірдің басында Құрбан айт мейрамына үйде болған Дарвин өзінің туған інісі Фоксқа «Мен Канар аралдарына барып, Гумбольдттың ұсынған Тенерифеге баруды жоспарлап отырмын» деді. Кембриджге оралғаннан кейін ол әпкесіне былай деп жазды: «Басым тропиктерде, таңертең жылыжайдағы пальма ағаштарына қарап, үйге келіп Гумбольдтты оқимын: менің құлшынысым соншалықты зор, креслода отыра алмаймын. Хенслоу және басқа да профессорлар жоспарымыз үшін үлкен мақтау айтады: Хенслоу маған геологияны үйренуге уәде берді». Ол испан тілін оқып, «Тропикалық сәуле» бағдарламасына қатысты. Хенслоу Дарвинді ұлы геолог, преподобный Адам Седжвикпен таныстырды, ол оның жеке ұстазы болды және дін, саясат және мораль туралы пікірлерін бөлісті. Дарвин Седжвиктің жазғы «аттық саяхаттары» курсынан, Құдайдың жаратылысының ұлылығын көрсететін көріністерден қатты әсер алды, оның көп бөлігі әлі зерттелмеген. Ол: «Седжвиктің «Уақыт банкінен» үлкен сома алуға қандай қабілеті бар!» – деп айқайлады. Седжвик жергілікті бұлақтың әсерін айтқанда, сасық таудан сасық шоқтарды жағып, бұталарға сасық салатынын айтты, Чарльз бұлақты тауып, бұтаға лақтырып жіберді, содан кейін Седжвик сыныпта көрсеткен ақ боялған спрейді алып келді, басқаларды да солай етуге шақырды. Дарвин өзінің «Канарлық жоспарын» ойластыруды жалғастырды және 11 мамырда ол Фоксқа «Басқа достарым мені шын жүректен тілейді, себебі мен оларды тропикалық пейзаж туралы әңгімелеумен мазалап жатырмын» деді. Әкесі оған колледжге кеткен қарызы үшін «200 фунт стерлинг» берді. Сонымен қатар, «Бір жақсы адам Кембриджде маған микроскоптың ең керемет сыйлығын анонимді түрде жасады: мұндай керемет сәттілік туралы естіген бе? Ол кім екенін білгіміз келеді, өйткені оған міндеттімізді сезінгіміз келеді». Кейін Дарвин бұл сыйлық оның досы Джон Герберттен келгенін білді. Маусымның ортасында Дарвин Шрусбериге оралды және Канарлық жоспар үшін «тигрдей жұмыс» істеді, «қазіргі испан және геология, біріншісі маған ақымақтық көрінеді, екіншісі қызықты». Сол кезде оның саяхатта ең жақын серігі мұғалім Мармадуке Рамзи болды. Дарвин Шропширдің картасын жасауға тырысты, бірақ мен күткендей оңай болмады. Геологияның негіздерін үйрену үшін ол страталардың картасын Лланминехке дейін, Шрусбериден шалғайдағы жерлерге дейін кеңейтті, ол Эдинбургтен Роберт Джеймсоннан алған терминологияны қолданды. Ол Седжвиктен жауап алмағанына қанағаттанбады және кемелердің қашан жүретінін білгенде, олар тек белгілі айларда ғана бар екенін анықтады. Дарвин студент достарының біріне «қазіргі уақытта геологияға ғарыздымын» және Уэльсте атпен жүріп, содан кейін Бармутта басқа студенттермен кездесу жоспарлап отырғанын жазды. 1831 жылдың 4 тамызында Седжвик Шрусберидегі «Тау» үйіне келді, Чарльзды Уэльстегі страталардың картасын жасауға көмектесу үшін алып кетті. Кешке Чарльз жақын жердегі құмды карьерде табылған тропикалық қабықша туралы айтты және Седжвик оның осы жерге тасталып кеткен болуы керек екенін айтқанда әсер алды, өйткені ол аймақтың белгілі геологиясына қайшы келеді. Бұл оған «ғылым – фактілерді топтастырудан тұрады, осылай жалпы заңдар немесе қорытындылар жасауға болады» екенін түсінуге көмектесті. Седжвик 1820 жылғы Джордж Гринудың геологиялық картасындағы қателерді тексеру және түзетуді, сондай-ақ Чарльз Лиелль жақында жариялаған біртектілік идеясын жоққа шығару үшін палеонтологиялық жазбаларды ең ерте заманнан бастап іздеуді мақсат етті. 20 тамызға дейін Седжвиктен ажырасып, Ффестиниог арқылы саяхаттады.
Residence requirements kept Darwin in Cambridge till June. He resumed his beetle collecting, took career advice from Henslow, and read William Paley's Natural Theology or Evidences of the Existence and Attributes of the Deity which set out to refute David Hume's argument that "design" by a Creator was merely a human projection onto the forces of nature. Paley saw a rational proof of God's existence in the complexity and perfect adaptation to needs of living beings exquisitely fitted to their places in a happy world, while attacking the evolutionary ideas of Erasmus Darwin as coinciding with atheistic schemes and lacking evidence. Paley's benevolent God acted in nature though uniform and universal laws, not arbitrary miracles or changes of laws, and this use of secondary laws provided a theodicy explaining the problem of evil by separating nature from direct divine action. This convinced Charles and encouraged his interest in science. He later wrote "I do not think I hardly ever admired a book more than Paley's Natural Theology: I could almost formerly have said it by heart." He read John Herschel's new Preliminary Discourse on the Study of Natural Philosophy, learning that nature was governed by laws, and the highest aim of natural philosophy was to understand them through an orderly process of induction, balancing observation and theorising. This was part of the liberal Christianity of Darwin's tutors, who saw no disharmony between honest inductive science and religion. Such science was religion, and could not be heretical. Darwin also read Alexander von Humboldt's Personal Narrative, and the two books were immensely influential, stirring up in him "a burning zeal to add even the most humble contribution to the noble structure of Natural Science." As a young graduate, Henslow had geologised on the Isle of Wight and the Isle of Man, and he too had longed to visit Africa. Marriage and his position at the university now made the prospect remote, but he still had an unfulfilled ambition to "explore regions but little known, and enrich science with new species." At home for Easter in early April, Darwin told his cousin Fox of "a scheme I have almost hatched" to visit the Canary Islands and see Tenerife as recommended by Humboldt. On returning to Cambridge, he wrote to his sister that "my head is running about the Tropics: in the morning I go and gaze at Palm trees in the hot house and come home and read Humboldt: my enthusiasm is so great that I cannot hardly sit still on my chair. Henslow & other Dons give us great credit for our plan: Henslow promises to cram me in geology". He was studying Spanish language, and was in "a Tropical glow". Henslow introduced Darwin to the great geologist the Revd. Adam Sedgwick who had been his own tutor, and shared views on religion, politics and morals. Darwin was fired up by Sedgwick's Spring course of "equestrian outings" with its vistas of the grandeur of God's creation, so much of which was yet unexplored. He exclaimed, "What a capital hand is Sedgewick for drawing large cheques upon the Bank of Time!". When Sedgwick mentioned the effects of a local spring from a chalk hill depositing lime on twigs, Charles rode out to find the spring and threw a bush in, then later brought back the white coated spray which Sedgwick exhibited in class, inspiring others to do the same. Darwin continued plotting his "Canary scheme", and on 11 May he told Fox "My other friends most sincerely wish me there I plague them so with talking about tropical scenery &c &c.". His father gave him "a 200£ note" to pay his college debts. In addition, "Some goodnatured Cambridge man has made me a most magnificent anonymous present of a Microscope: did ever hear of such a delightful piece of luck? one would like to know who it was, just to feel obliged to him." Darwin later found that the gift was from his friend John Herbert. In mid June Darwin returned home to Shrewsbury, and continued "working like a tiger" for the Canary scheme, "at present Spanish & Geology, the former I find as intensely stupid, as the latter most interesting". By then his most likely companion on the trip was the tutor Marmaduke Ramsay. Darwin was "trying to make a map" of Shropshire, "but dont find it so easy as I expected." In efforts to learn the basics of geology he extended his mapping of strata as far away as Llanymynech, some from Shrewsbury, using the terminology he had learnt in Edinburgh from Robert Jameson. Already he was anxious that he had not heard from Sedgwick, and when he investigated ship sailings he found that they were only available in certain months. Darwin wrote to one of his student friends that he was "at present mad about Geology" and had plans to ride through Wales then meet with other students at Barmouth. On 4 August 1831 Sedgwick arrived in his gig at The Mount, Shrewsbury, to take Charles as his assistant on a short geological expedition mapping strata in Wales. That evening Charles told of a tropical shell found in a nearby gravel pit and was impressed when Sedgwick responded that it must have been thrown away there, as it contradicted the known geology of the area. This made him realise "that science consists in grouping facts so that general laws or conclusions may be drawn from them." Sedgwick aimed to investigate and correct possible errors in George Greenough's geological map of 1820, and to trace the fossil record to the earliest times to rebut the uniformitarian ideas just published by Charles Lyell. He had parted from Sedgwick by 20 August, and travelled via Ffestiniog.
Бигль кемесімен саяхат
23 тамызда кешке Бармутқа келген Чарльз 29 тамызда таңертең кетер алдында Кембридж достарының "оқу тобымен" кездесті. Кембридждік Джордж Пикок Фрэнсис Бофорттан HMS Бигльдің екінші зерттеу сапары жоспарлары туралы естіп, Хенслоуға Леонард Дженисті "осы экспедицияға табиғатты зерттеуші ретінде баратын лайықты адам" деп ұсынды. Егер ол қол жетімді болмаса, осы "зор мүмкіндікті" пайдалану үшін балама іздеуді сұрады. Дженнис өзінің приходын тастап кетпеуді шешкен соң, Хенслоу екеуі Дарвин туралы ойлады. Хенслоудың хатын Пикок оқып, Дарвинге жіберді. Онда Дарвиннің "толыққан табиғат зерттеушісі" емес, "табиғи тарихтан қызықты нәрсені жинауға, бақылауға және жазып алуға толыққандай білікті" джентльмен ретінде Шығыс Үндістан арқылы екі жылдық сапарға шығуға құштар болатыны күтілді. Бұл тағайындама капитан Роберт Фицройға серіктес ретінде, жай ғана коллектор емес, берілді. Хенслоу: "Мен сенің олар іздеп жүрген адам екеніңе сенімдімін" деп жазды. Әкесі бұл сапарды ұлының уақытын бекер кетіру деп ойлады және оған қарсы болды. Көңілі қалған Чарльз ұсыныстан бас тартты. Бірақ күтпеген жаңалық Чарльздің үмітін қайта жақсылыққа бұрды, сондай-ақ туыстары сапарға қолдау көрсетті. Ол әкесінің қарсылықтарын баяндады және сол түні ағасымен бірге жауап дайындады. Жос Чарльздың "ұсынысқа бейімділігін арттырып, дағдыларын жетілдіретінін" және "Табиғи тарих дін қызметкері үшін өте қолайлы" екенін жазды. "Оның мамандығына қатысты пайдасыз" болғанымен, "зор көрегендікке ие адам үшін бұл оған адамдар мен дүниелерді көруге сирек кездесетін мүмкіндік береді". Адмиралтейство оған жақсы қарайды, бірақ "Сендер, Чарльз, шешім қабылдауың керек". Чарльз "нақты жауап беруді сұрады, иә немесе жоқ". Бұл жауап 1 қыркүйек күні таңертең ерте жіберілді, ал Чарльз аң аулауға шықты. Сағат он шамасында ағасынан хабар алып, бірден Тауға бару керектігін естіді.
Arriving at Barmouth on the evening of 23 August, Charles met up with a "reading party" of Cambridge friends for a time before he left on the morning of 29 August, The Cambridge Fellow George Peacock had heard from Francis Beaufort of plans for the second survey voyage of HMS Beagle, and had written to Henslow proposing Leonard Jenyns as "a proper person to go out as a naturalist with this expedition", or if he was unavailable seeking recommendations for an alternative to take up this "glorious opportunity". When Jenyns decided not to leave his parish, he and Henslow thought of Darwin. Henslow's letter, read by Peacock and forwarded to Darwin, expected him to eagerly catch at the likely offer of a two year trip to Terra del Fuego & home by the East Indies, not as "a finished Naturalist", but as a gentleman "amply qualified for collecting, observing, & noting any thing worthy to be noted in Natural History". The appointment was more as a companion to Captain Robert FitzRoy, than as a mere collector. Henslow wrote "I assure you I think you are the very man they are in search of". His father thought the voyage a waste of his son's time and strongly objected. Dejected, Charles declined the offer, Charles' hopes were revived by this unexpected news, and his relatives came out in favour of the voyage. He outlined his father's objections, and sat up that night drafting a reply with his uncle. Jos wrote suggesting that Charles would be likely to "acquire and strengthen, habits of application", and "Natural History is very suitable to a Clergyman." Though "useless as regards his profession", for "a man of enlarged curiosity, it affords him such an opportunity of seeing men and things as happens to few". The Admiralty would look after him well, but "you & Charles must decide." Charles begged "one favour a decided answer, yes or no." This reply was sent post haste early on the morning of 1 September and Charles went shooting. About 10 o'clock he received word from his uncle that they should go to The Mount at once.