Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоғары экономикалық қуатқа ие елдер арасындағы сыбайлас жемқорлыққа қарсы келісім.
Anti corruption agreement among high economic power countries
Тарих
1989 жылы ЭЫДҰ шетелдік мемлекеттік лауазым иелеріне пара беруге қатысты ұлттық заңнаманы салыстырмалы түрде қарау үшін арнайы жұмыс тобын құрды. 1994 жылы ЭЫДҰ Министрлер кеңесі халықаралық коммерциялық мәмілелерде пара беру туралы Кеңестің ұсынысын қабылдады. Конвенция 1997 жылғы 17 желтоқсанда қол қойылды және 1999 жылғы 15 ақпанда күшіне енді. 2009 жылғы ұсыным қол қойған елдерге шетелдік пара беруді болдырмау және анықтау, сондай-ақ күдік тудырған жағдайларды тергеу қалай жүргізілуі керек екені туралы қосымша нұсқаулар береді.
In 1989, the OECD established an ad hoc working group for comparative review of national legislations regarding the bribery of foreign public officials. In 1994, the OECD Ministerial Council adopted the Recommendation of the Council on Bribery in International Business Transactions. The convention was signed on 17 December 1997 and came into force on 15 February 1999. A 2009 recommendation provides further guidance for signatory countries on how to deter and detect the supply side of foreign bribery and on how to investigate allegations.
Негізгі қағидалар
Конвенцияға қатысушы тараптар шетелдік мемлекеттік қызметкерлерге пара беруді өздерінің заңдарында қылмыстық құқық бұзушылық ретінде қарастыруға, осы құқық бұзушылықты тергеуге, қудалауға және жазалауға келіседі. Олардың міндеттемелерінің негізгі элементтеріне компаниялар – тек жеке тұлғалар ғана емес – шетелдік пара беруге жауапты болуына мүмкіндік беретін құрылымды құру, шетелдік мемлекеттік қызметкерлерге пара беруге қарсы күресте тиімді болатын санкциялар мен юрисдикция негізін орнату, сондай-ақ шетелдік құқық қорғау органдарымен шетелдік пара берумен күресте ынтымақтастық жасайтын болады. ЭЫДҰ-ның конвенцияны іске асыруға өкілеттігі жоқ, бірақ қатысушы елдердің іске асыруын бақылайды. Елдер конвенцияға сәйкес заңдар мен ережелерді қабылдауға және олардың орындалуын қамтамасыз етуге жауапты. ЭЫДҰ бақылау функциясын төрт кезеңді тексеру арқылы жүзеге асырады, 4-кезең 2016 жылғы 16 наурызда басталды. Бірінші кезең мүше елде конвенцияны іске асыратын заңнаманы қараудан тұрады, заңдардың жеткіліктігін бағалау мақсатында. Екінші кезең заңнаманың қолданылу тиімділігін бағалауды қамтиды. Үшінші кезең конвенцияны, 2009 жылғы ұсынысты және екінші кезеңнен түскен ұсынымдарды орындау деңгейін бағалауға бағытталған. Төртінші кезең – бұл қатысушы елдің қажеттіліктеріне бейімделген қарау. Пара беруге қарсы күрес жөніндегі жұмыс тобы әр кезеңнің соңында қоғамдық есеп дайындайды. Бұл есептер консенсус мінус бір принципі бойынша бекітіледі, яғни қаралып отырған ел есептің жариялануына кедергі келтіре алмайды.
Parties to the convention agree to establish the bribery of foreign public officials as a criminal offence under their laws and to investigate, prosecute and sanction this offence. Key elements of their commitments include creating a framework in which companiesnot just individualscan be held responsible for foreign bribery, establishing dissuasive sanctions and a basis for jurisdiction that is effective in combating bribery of foreign public officials, and co operating with foreign law enforcement agencies in the fight against foreign bribery. The OECD has no authority to implement the convention, but instead monitors implementation by participating countries. Countries are responsible for implementing laws and regulations that conform to the convention and therefore provide for enforcement. The OECD performs its monitoring function in a four phased examination process, with Phase 4 launched on 16 March 2016. Phase I consists of a review of legislation implementing the conventions in the member country with the goal of evaluating the adequacy of the laws. Phase 2 assesses the effectiveness with which the legislation is applied. Phase 3 assesses how well adherents are enforcing the convention, the 2009 recommendation, and any follow up recommendations from Phase 2. Phase 4 is intended to be a tailored review specific to the needs of the adherent country. The Working Group on Bribery prepares a public report at the end of each phase. These reports are adopted under the principle of consensus minus one, meaning that the country under examination cannot block publication of the report.