Кіріспе

Демаск Кхажа немесе Димаск Хуаджа (; دمشق خواجه, 1300 жылдың 24 тамызы – 1327 жыл) – XIV ғасырдың ортасында Шобанидтер әулетінің мүшесі.

Өмірбаян

Ол Газан ханның Сирия жорығы кезінде туған, Чупанның үшінші ұлы. Әкесі оны Дамаск қаласының құрметіне атаған, ол, мүмкін, қамал қоршауы кезінде дүниеге келген. 1318 жылғы қаңтарда ұйғыр ақсүйегі Әмір Севинчтің қайтысынан кейін әкесінің билігі артып, ол Илхан Әбу Саидтың қамқоршысы болды. 18 жасар Демаск Кажа Фарс провинциясының Шабанқара ауданын басып алып, оны өзінің жақындарына бөліп берді. 1319 жылы Иринжин мен Құрумушидің көтерілісі кезінде оның иеліктерін біріншісінің ұлы тонады. Олардың жеңілісінен кейін Чупан Илханат әмірі ретінде зор билікке ие болды. Техникалық түрде әмірге қызмет етсе де, ол шын мәнінде тақтың артындағы күш болды. Сондықтан ол Илханатты өзі мен ұлдарының ықпалына бөліп алды. Демаск Әзірбайжан мен Иракқа билеуші болып тағайындалды. Сафват ас-сафа бойынша, ол 1320 жылы Қарабақта Сафи ад-Дин Ардабилимен кездесті, ол Шамс ад-Дин Джамаланмен (Заһед Ғиланидің немересі) бірге келген еді. Кейіннен ол Заһед Ғилани отбасы туралы жарлыққа қол қойғандардың бірі болды. Әңгіме бойынша, ол 1323 жылы фидаи шабуылға ұшыраған, Илханатқа дезертир болған мамлюк Қара Сункүрдің өмірін сақтап қалған. Кейіннен ол 1325 жылы уәзір Рукн ад-Дин Саинге берілген өкілеттіктерді пайдалана бастады. Жан Обен оны Илханаттың алғашқы және соңғы моңғол визирі деп атаса да, одан бұрын Буқа сияқтылар да болған. 1326 және 1327 жылдары Чупан Рукн ад-Динмен бірге Хурасанға, Чағатай билеушісі Дууаға қарсы жорыққа қатысты, ол бұрын соттан қуылған еді. Ол Шобанидтердің алғашқысы болып қаза тапты, көп ұзамай басқалары да одан ерді. Ол Тәбризде, кейін Димашқия деп аталған ауданда жерленді. Оның қарындасы Бағдад Хатун оның есімін мәңгі есте қалдыру үшін медресе салдыруға бұйрық берді.