Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Филипп I Монфорт (17 наурыз 1270, Тирде қайтыс болды) – 1228–1270 жылдары Ла-Ферте-Але және Кастрес-ан-Альбиге, 1246–1270 жылдары Тир, ал 1240 жылдан кейін – 1270 жылдары Торонның феодалы. Ол Ги Монфорт пен Ибелиннің Хелвисiнiң (Ибелиннің Балианның қызы) ұлы болды.
Philip Ι of Montfort (died 17 March 1270, Tyre) was Lord of La Ferté Alais and Castres en Albigeois 1228–1270, Lord of Tyre 1246–1270, and Lord of Toron aft. 1240–1270. He was the son of Guy of Montfort and Helvis of Ibelin (daughter of Balian of Ibelin).
Өмір
Әкесі 1228 жылы Альбиген крест жорығында Варильх қамалында қаза тапқанда, ол француз иеліктеріне мұрагер болды. Оның бірінші әйелі – Элеонора де Куртенэ (1230 жылға дейін қайтыс болған), Куртенэлік Петр II-нің қызы. Филипп өзінің інісі Иоанн Ибелиннің жақтастарына қосылып, Фридрих II-нің өкілдеріне қарсы күресті. 1244 жылы ол Иерусалимнің констеблі болып тағайындалды, бірақ Ла-Форби шайқасында Бриеннің Вальтер IV-іне бағынышты болды. Филипп ондағы апаттан құтылған санаулы христиан салт аттыларының бірі еді. 1246 жылы Кипрдың Генрих I, сол кездегі Иерусалимнің регенті, оны барондық партияға көрсеткен қызметі үшін Тирдің иесі етіп тағайындады. Бұл тағайындаманың заңдылығы күмәнді болғанымен, Хью I оны шамамен 1269 жылы мойындады, бірақ Хью феодты қайта сатып алу құқығын өзінде қалдырды. Филипп 1240 жылдан кейін екінші рет Антиохиялық Марияға үйленді, ол Антиохиялық Раймонд Рупеннің үлкен қызы болғандықтан Торон ханым және Армения тағына талапкер еді. Ол жетінші крест жорығына қатысты және Францияның Людовик IX-ының Дамиеттадан кері шегіну және бітім туралы келіссөздердегі елшісі болып жұмыс істеді. 1256 жылы ол Тирден венециялықтарды қуды, бұл әрекет Сент-Сабас соғысын бастауға ықпал етті. Сол қақтығыс кезінде ол 1258 жылы Аккрадағы генуэздерге көмектесуге тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды, бұл венециялықтар үшін күресті шешуге көмектесті. 1266 жылы ол Торонды сұлтан Бейбарсқа жоғалтты; бірақ тіпті Филипп қарт жасқа келгенде де Бейбарс оның белсенді басшылығынан және Еуропадан көмек сұрауының табысқа жететін мүмкіндігінен қорқып қалды. 1270 жылы Филипп, мүмкін Бейбарсқа жұмыс істейтін қастандықшылардың қолынан қаза тапты. Оның француз иеліктерінде орнын ұлы Филипп II, ал Оутремерде – ұлы Джон Монфорт басты.
At his father's death at the siege of Varilhes in the Albigensian Crusade in 1228, he succeeded to his French seigneuries. His first wife was Eleonore de Courtenay (d. bef. 1230), daughter of Peter II of Courtenay. Philip joined the party of his uncle, John of Ibelin, against the representatives of Frederick II. In 1244, he was created Constable of Jerusalem, but was subordinate to Walter IV of Brienne at the Battle of La Forbie. Philip was one of the few Christian knights to escape the disaster there. In 1246, Henry I of Cyprus, then Regent of Jerusalem, created him Lord of Tyre as a reward for his services to the baronial party. While the legality of this grant was somewhat dubious, it was recognized by Hugh I c. 1269; but Hugh reserved the right to buy back the fief. Philip was married a second time, after 1240, to Maria of Antioch Armenia, the elder daughter of Raymond Roupen of Antioch and hence Lady of Toron and pretender of Armenia. He joined the Seventh Crusade, and was employed as the ambassador of Louis IX of France in negotiations for a truce and retreat from Damietta. In 1256, he expelled the Venetians from Tyre, an action which helped to precipitate the War of St. Sabas. During that conflict, he attempted to relieve the Genoese in Acre in 1258, but was repulsed, which helped decide the struggle for the Venetians. In 1266, he lost Toron to the Sultan Baibars; but even in Philip's old age, Baibars feared both his energetic leadership and the possible success of his appeals to Europe for aid. In 1270, Philip was killed by an Assassin possibly in the employ of Baibars. He was succeeded by his son Philip II in his French possessions, and by his son John of Montfort in Outremer.