Әлбертадағы Біріккен Қозғалыс: Әлеуметтік Кредит Үкіметіне Қарсы Күрес

Кіріспе

Альбертаның бірлік қозғалысы, сондай-ақ Тәуелсіз қозғалысы және кейіннен Тәуелсіз азаматтар қауымдастығы, Халық лигасы деп аталған, 1937 жылы Канаданың Альберта провинциясында Уильям Аберхарттың әлеуметтік несие үкіметіне қарсы оппозицияны біріктіру мақсатында құрылған саяси қозғалыс және лобби тобы болды. Ол 1940 жылғы жалпы сайлау алдында тәуелсіз кандидаттарды қолдау үшін лобби тобы ретінде құрылды. Консервативтік және Либералдық партиялар, сондай-ақ Біріккен фермерлердің консервативтік жақтастары, Әлеуметтік несие партиясының кең таралған танымалдылығын ескере отырып, «Тәуелсіз қозғалыс» немесе «Бірлік қозғалысы» атымен бірлесіп тәуелсіз кандидаттарды ұсынды. Калгари қаласының мэрі Эндрю Дэвисон лидер болып тағайындалды. 1940 жылғы сайлауда тәуелсіз кандидаттар 42 пайыз дауыс жинады, бұл Әлеуметтік несиеден 1400 дауысқа ғана кем. Алайда, олардың барлығы да АУМ/ИКА-ға мүше болған, Әлеуметтік несиеге қарсы белсенділер емес еді. Кейбіреулері жеке бастамамен қатысқан тәуелсіз кандидаттар болды. Дегенмен, Тәуелсіз қозғалысқа зор қолдау көрсетілді және 19 депутат сайланды. «Партия» одан да жақсы нәтижелерге қол жеткізе алатын еді, егер қолдауы провинция бойынша шашырап кетпегенде және белгілі бір округтерде, әсіресе қалалардың сыртында, орынға айналатын жеткілікті деңгейде шоғырланған болса. (Қалаларда қолданылған аралас сайлау жүйесі олардың қалалық орындықтардың лайықты үлесін алуын қамтамасыз етті.) Кейбір ауылдық округтерде тәуелсіздер сол кездегі ауылдық округтерде қолданылған балама дауыс беру жүйесіне қарамастан, Әлеуметтік несие өкілдеріне шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Әлеуметтік несие екінші мерзімге қайта сайланды. Бірақ Тәуелсіздер Әлеуметтік несиенің бұрынғы үлкен басымдығын азайтты; Әлеуметтік несие партиясы тек 36 орын жеңіп алды, бұл сайлауға дейін болған 56 орыннан кем. Тәуелсіз кандидаттар 19 орын жеңіп алды, бұл Дэвисонды Ресми оппозицияның лидері етіп тағайындауға жеткілікті болды. Либералдық партияның лидері Эдвард Грей тек олардың тағайындауына қатысқан тәуелсіз кандидаттарды ғана қолдады және өз туымен басқа кандидаттарды ұсынды, олардың бірі орынға сайланды. Грей кандидаттарды «машинамен» сайлауға жібермеу керек деп ойлады және Біріккен қозғалыстың кандидаттарын қолдауды немесе өз Либералдық кандидаттарын ұсынуды жеке Либералдық сайлау округтерінің қауымдастықтарына қалдырды. Біріккен фермерлердің көптеген бұрынғы жақтастары Кооперативтік Комонвелл федерациясына қосылды, ол өз кандидаттарын ұсынды, бірақ ешқайсысы сайланбады. Эдсонның көмір өндіру аймағында Еңбек партиясының үміткері А. Дж. Моррисон сайланды. Тәуелсіздердің үгіт-насихаттарында әдетте былай деп жазылған: «Жаңа «Әлеуметтік тәртіпке» тәуелсіз болыңыз. Тәуелсіздерге дауыс беріңіз! Албертаның тәуелсіз азаматтар қауымдастығы төледі». 1944 жылы Джеймс Х. Уокер, Біріккен фермерлердің бұрынғы үміткері және тәуелсіз депутат, Дэвид Элтоннан басымдықпен жеңіліп, Тәуелсіздердің тұрақты лидері болып сайланды. Коалиция ішіндегі шиеленіс либералдық депутаттардың сол жылғы заң шығару сессиясының басталғанға дейін фракцияны тастап кетуімен күшейді. Либералдық партия жалпы сайлауда жеке қатыспауды шешті, ал Уокер 1944 жылғы провинциялық сайлауға Тәуелсіздерді бастап барды, бірақ партия үміткерлердің толық тізімін ұсына алмады. Тек үш тәуелсіз депутат сайланды, ал Уокер өзінің орындығынан айырылды. 1945 жылы Тәуелсіздер Дж. Перси Пейджті өздерінің лидері етіп таңдады және ол Оппозицияның лидері болды. Ол партияны, енді Тәуелсіз азаматтар қауымдастығы деп аталатын партияны, 1948 жылғы сайлауға бастап барды, бірақ сол кезде Либералдық партия коалициядан шығып, өз кандидаттарын ұсынды. Партия дауыс берудің тек 1,35%-ын алып, барлық орындарын жоғалтты. Партия тарап кетті, ал 1950 жылдары Консервативтік партия қайта құрылды.

The Alberta Unity Movement, also known as the Independent Movement and later the Independent Citizen's Association, the People's League, was a political movement and lobby group in Alberta, Canada formed in 1937 in an attempt to unite the opposition against the Social Credit government of William Aberhart. It was created as a lobby group to promote independent candidates before the 1940 general election. The Conservative and Liberal parties, and the more conservative remnants of the United Farmers, recognizing the widespread popularity of the Social Credit party, ran joint candidates as independents in what was called the "Independent Movement" or the "Unity Movement". Calgary mayor Andrew Davison was named leader. At the 1940 election, Independent candidates won 42 per cent of the vote, only 1,400 fewer votes than Social Credit. However, not all these were anti SC activists belonging to the AUM/ICA. Some were actual independent candidates running under their own steam. Be that as it may, the Independent Movement did have considerable support and did elect 19 MLAs. The "party" might have done better but for their support being spread out across the province and not concentrated enough in specific districts to translate into seats, especially outside the cities. (In the cities the STV PR system in use ensured they would receive their fair portion of city seats.) In some rural districts, Independents lost races to Socred incumbents by small margins, despite the AV system in use in rural districts in those days. And Social Credit was returned for a second term. The Independents did, however, succeed in slashing Social Credit's previous crushing majority; the Socreds won only 36 seats, down from 56 when the writs were dropped. Independent candidates won 19 seats, enough to make Davison Leader of the Official Opposition. The Liberal Party under leader Edward Gray chose only to support Independent candidates that it played a hand in nominating and it nominated other candidates under its own banner, one of whom was elected to a seat. Gray felt that candidates should not be 'machined' into the field and left it up to individual Liberal constituency associations to support Unity Movement candidates or to put forward their own Liberal candidates. Many former supporters of the United Farmers joined the Co operative Commonwealth Federation which ran its own candidates, none of whom were elected. A Labor candidate A. J. Morrison was elected in the coal mining area of Edson. The campaign ads for the Independents typically read: "Be Independent of the new "Social Order". Vote Independent! Paid for by the Independent Citizen's Association of Alberta." In 1944, James H. Walker, an Independent MLA who had been a United Farmers candidate, was elected the first permanent leader of the Independents over David Elton. Strains within the coalition had begun to take their toll with Liberal MLAs leaving the caucus before the beginning of that year's legislative session. The Liberals chose not to run separately in the general election, however, and Walker led the Independents into the 1944 provincial election but the party failed to run a full slate of candidates. Only three Independent MLAs were elected, and Walker lost his own seat. In 1945, the Independents chose J. Percy Page as their leader and he became Leader of the Opposition. He led the party, now called the Independent Citizen's Association, into the 1948 election, but by that time the Liberals had left the coalition and ran their own slate of candidates. The party received only 1.35% of the vote, losing all of its seats. The party folded, and the Conservative Party re emerged in the 1950s.