Кіріспе

АҚШ-тың федералды заңы

1795 жылғы Америка Құрама Штаттарының азаматтыққа қабылдау туралы заңы (1795 жылғы 29 қаңтарда қабылданған) 1790 жылғы азаматтыққа қабылдау туралы заңды күштен жойып, жаңасымен алмастырды. 1795 жылғы заңның 1790 жылғы заңға қарағандағы басты өзгерісі – шетелдік адамның азаматтыққа қабылдалуы үшін АҚШ-та міндетті түрде тұру мерзімінің екі жылдан бес жылға ұзартылуы болды. Заңда АҚШ-тан тыс жерде АҚШ азаматының балаларына қатысты сипаттамада "табиғи түрде туған" деген сөздер алынып тасталды. Заң 1790 жылғы заңдағы азаматтыққа қабылдау құқығының тек "еркіндікке ие ақ адамдарға" ғана берілуіне қатысты шектеуді қайталады. Сондай-ақ, ол 1790 жылғы заңдағы "жақсы мінез-құлық" талабын "жақсы моральдық қасиеттері" деп өзгертті.

1795 жылға дейінгі

1795 жылға дейін азаматтыққа қабылдау заңнамасы негізінен 1790 жылғы азаматтыққа қабылдау туралы заңмен реттеліп келді.

Қаулылар

1795 жылғы Заң 1790 жылғы Заңның азаматтыққа қатысты шектеуін сақтап қалды, ол тек "еркіндікке ие ақ адамдарға" ғана қолданылды. Басты өзгеріс – шетелдік азаматтық алу үшін АҚШ-тағы қажетті тұру мерзімінің екі жылдан бес жылға ұзартылуы, сондай-ақ ресми өтініш беруге кемінде үш жыл бұрын ұсынылуы тиіс "Ниетті жариялау" талабының енгізілуі болды, бұл екі кезеңді азаматтық алу процесін құрды. Азаматтық алуға ниеттенген шетелдіктер жергілікті сотқа барып, ресми өтініш беруге дейін кем дегенде үш жыл бұрын өз ниеттерін жариялауы керек еді. Жариялауда өтініш беруші азаматтыққа қол жеткізген кезде АҚШ-қа ғана емес, сонымен қатар бұрынғы үкімшісінен бас тартуға ант ететінін білдіретін еді. 1795 жылғы Заң ниетті жариялау мен бас тартуға берілген анттан өзге, барлық натурализацияланған адамдардың "АҚШ Конституциясының принциптерін ұстануы" және "оның жақсы тәртібі мен бақытына адал болуы" қажеттігін де талап етті. Заң АҚШ-тан тыс жерде туған және АҚШ азаматы болған ата-анасы бар балаларды "табиғи түрде туған азаматтар" деп атауды жойды, олардың орнына мұндай балалар "АҚШ азаматтары ретінде қарастырылады" делінді.

1795 жылдан кейін

1795 жылғы Заң 1798 жылғы Табиғилану заңымен тоқтатылды, ол тұру талабын 14 жылға және хабарлау мерзімін бес жылға ұзартты. 1798 жылғы Заң 1802 жылғы Табиғилану заңымен күштен шығарылды, ол 1795 жылғы Заңның тұру және хабарлау талаптарын қайта орнатты.