Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Нормандияға шабуылындағы парашюттік шабуыл, Екінші дүниежүзілік соғыстағы V-1 ұшатын бомбалар орналасқан жерлер.
U. S. parachute assault of the Normandy Invasion
the World War II [[V 1 flying bomb facilities
Брекурт сарайына жасалған шабуыл (6 маусым 1944 ж.) Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ-тың Нормандияға шабуылы кезіндегі парашюттік шабуылда, үлкен жау күшін жеңудегі кішігірім бөлімше тактикасы мен басшылықтың классикалық мысалы ретінде жиі айтылады.
The Brécourt Manor Assault (6 June 1944) during the U. S. parachute assault of the Normandy Invasion of World War II is often cited as a classic example of small unit tactics and leadership in overcoming a larger enemy force.
Мақсаты
Е ротасының, 101-ші әуеде десантталған дивизияның 506-шы парашютші жаяу әскер полкінің 2-ші батальонының басшылығы уақытша атқарушы офицері, бірінші лейтенант Ричард Винтерске жүктелді. 1944 жылдың 6 маусымында таңертең Ле-Гранд-Шемен ауылында өз бөлімшесімен қосылғаннан кейін, Винтерске өз ротасынан кетуге бұйрық берілді. "Сол тікенектің бойында өрт бар. Оны басып тастаңыз" деген минималды нұсқаумен және ешқандай брифингсіз, Винтерс өзіне неміс артиллериялық батареясын жою міндетін алды. Батареяның бастапқыда 10,5 см leFH 18 гаубицаларынан тұратыны хабарланды, ол Юта жағажайына шығу жолы №2-ге атып, АҚШ-тың 4-ші жаяу әскер дивизиясының десант күштеріне кедергі келтірді. Ол Юта жағажайының оңтүстік-батысына қарай 5 шақырым жердегі Брекур маңында және Сент-Мари-дю-Монт ауылының солтүстігінде орналасқан. Таңертеңгі уақытта бірнеше басқа бөлімшелер осы позицияны тауып, кері шегінді. Винтерс сағат 8:30 шамасында барлау жүргізіп, содан кейін өзінің және басқа роталардан 12 адамнан тұратын топты жинады. Ол Le Grand Chemin-нен оңтүстікке қарай орналасқан артиллериялық позициялардың жалпы орналасқан жерін білгенімен, тікенектің ар жағы туралы ешқандай ақпарат жоқ еді. Винтерстің тобы шабуыл жасап, (Gebirgs) Артиллерия полкінің 191-ші полкіне қарасты №6 батареяны тапты, ол төрт 105 мм гаубицадан, траншеялармен байланысқан және сарбаздар ротасымен қорғалған. Винтерс бұл бөлімшенің 6-шы парашютші полкіне ("6-шы парашютші рейнджер полкі") қарасты деп есептеді және MG42 пулеметтерімен жабдықталған. 6-шы батальонның 1-ші батальоны кешке Карантаннан Сент-Мари-дю-Монтқа жіберілді, бірақ қараңғы түскеннен кейін келді. 919-шы гренадер полкінің 1-ші ротасы (709-шы жаяу әскер дивизиясы) Сент-Мари-дю-Монтта орналасқан және аймаққа жауапты болды. 1058-ші гренадер полкінің элементтері (91-ші әуе десант дивизиясы) аймақтың барлық бөлігінде қорғаныс жасады, ал артиллерия да осы дивизияның бір бөлігі болды. 709-шы дивизияға қосылған 795-ші грузин батальоны солтүстік-батыстағы Турквилде орналасқан, бірақ жергілікті жағдайларға байланысты қатысуы күмәнді. Батареяны қорғаған бөлімше болсын, АҚШ десантшыларына шамамен 60 неміс сарбазы қарсы тұрды. Бастапқыда төрт 105 мм гаубицаға тағайындалған экипаж әуе десанты түнгісінде қашып кеткен. Неміс 6-шы парашют полкінің полковнигі Фридрих фон дер Хейдте Юта жағажайындағы десантты бақылап тұрғанда, олардың тасталып кеткенін біліп, Карантанға сапар шекті, онда ол өзінің 1-ші батальонына Сент-Мари-дю-Монт пен Брекурды басып алып, ұстап тұруға және артиллериялық батареяда жұмыс істеуге адамдар табуға бұйрық берді.
Command of Company E, 2nd Battalion, 506th Parachute Infantry Regiment of the 101st Airborne Division had temporarily fallen to its executive officer, First Lieutenant Richard Winters. After linking up with his parent unit at the hamlet of Le Grand Chemin on the morning of 6 June 1944, Winters was ordered away from his company. With minimal instructions of "There's fire along that hedgerow there. Take care of it," and no briefing, Winters found himself given the task of destroying a German artillery battery. The battery, initially reported to have been 10.5 cm leFH 18 howitzers, was firing onto causeway exit #2 leading off Utah Beach, disrupting landing forces of the U. S. 4th Infantry Division. It was located at Brécourt Manor, 3 mile (5 km) southwest of Utah Beach and north of the village of Sainte Marie du Mont. Earlier in the morning, several other units had stumbled onto the position and been repulsed. Winters undertook a reconnaissance at about 8:30 a. m., after which he collected a team of 12 men from his own and other companies. He knew the general location of the gun emplacements south of Le Grand Chemin, but had no information about the other side of the hedgerow. Winters' team attacked and discovered No. 6 Battery of (Gebirgs ) Artillerie Regiment 191, consisting of four 105 mm howitzers connected by trenches and defended by a company of soldiers. Winters believed that the unit was part of the 6th Fallschirmjägerregiment ("6th Parachute Ranger Regiment") with emplaced MG42 machine guns. The 1st battalion of the 6th had been ordered to Sainte Marie du Mont from Carentan during the afternoon but arrived after dark. The 1st Company 919th Grenadier Regiment (709th Infantry Division) was posted at Sainte Marie du Mont and was responsible for the area. Elements of 1058th Grenadier Regiment (91st Luftlandedivision) were defending throughout the vicinity, and the artillery was part of this division also. The 795th Georgian Battalion, attached to the 709th ID, was to the northwest at Turqueville but is less likely to have been present because of terrain difficulties. Whichever unit defended the battery, the U. S. paratroopers were opposed by about 60 German soldiers. The crew originally assigned to the four 105mm guns had apparently deserted during the night of the airborne landings. Oberstleutnant Friedrich von der Heydte of the German 6th Parachute Regiment, who was observing the landings at Utah Beach, learned that they had been abandoned, and traveled to Carentan, where he ordered his 1st Battalion to occupy and hold Sainte Marie du Mont and Brécourt, and find men to work on the artillery battery.
Шайқас
Батареяға келгеннен кейін Винтерс жоспарын жасады; ол қорғау үшін екі M1919 пулеметін орналастырды және бірнеше сарбаздарды (2-лейтенант Линн Д. Комптон, қатардағы Дональд Маларки және сержант Уильям Дж. Гварнер) бір жаққа, гранаталармен пулемет ұясын жою және қорғау отын беру үшін жіберді. Артиллериялық позицияларды байланыстыратын траншеялар немістерге қару-жарақпен қамтамасыз ету және нығайтуға оңай мүмкіндік бергенімен, олар олардың ең үлкен кемшілігіне айналды. Бірінші пулемет ұясын жойғаннан кейін, Винтерс және оның командасының қалған бөлігі траншеяларды жасырынып шабуыл жасау үшін пайдаланып, қалған пулеметтерге кезекпен шабуылдады. Әр пулеметтің ішіне TNT блогын салып, оны неміс тікұшақ гранаталарымен жарды. 2-лейтенант Рональд С. Спирс басқаратын «D» ротасының қосымша күштері төртінші және соңғы пулеметке шабуылды аяқтау үшін келді. Спирс өте жақсы және агрессивті офицер ретінде танымал болды, ол өз сарбаздарын соңғы пулемет ұясына қарсы жетектеп, траншеядан шығып, өзін жаудың отына ұшырады. Төрт пулеметті бұзудан кейін, Винтерс тобы Брекур сарайынан қарсы пулемет атысына түсіп, шегінді. Ол бір пулемет ұясынан Котентин түбегіндегі барлық неміс артиллериясы мен пулеметтерінің орналасқан жерлері белгіленген неміс картасын тапты. Бұл құнды ақпарат болды, және Винтерс Ле Гранд-Шеменге оралғаннан кейін оны 2-батальонның (S 2) (Льюис Никсон) барлау офицеріне берді, ол ақпаратты жоғары бағыныштылыққа жеткізді. Басшылық осыған қатты қуанды және Юта жағалауына жеткен алғашқы екі танкты десантшыларға көмектесу үшін жіберді. Винтерс олардың отын немістердің қалған қарсылығын жоюға бағыттады. Винтерс бір сарбазын жоғалтты, қатардағы Джон Д. Холлз («A» ротасының) 81 мм миномет бөлімінен. Тағы бір сарбаз, Роберт «Попи» Винн шабуыл кезінде жарақат алды. Тағы бір зардап шеккендердің қатарында 506-шы ПИР штабын іздеп жүргенде шайқасқа түскен кіріспе офицер Эндрю Хилл болды. Сондай-ақ, Спирспен бірге болған «F» ротасының сержанты Джулиус «Расти» Хоук және Спирс басқаратын «D» ротасының бір сарбазы қаза тапты. «D» ротасының тағы бір сарбазы жарақат алды.
Upon arrival at the battery location, Winters made his plan; he positioned a pair of M1919 machine guns for covering fire and sent several soldiers (2nd Lt. Lynn D. Compton, Pvt. Donald Malarkey, and Sgt. William J. Guarnere) to one flank to destroy a machine gun position with grenades and provide covering fire. While the trenches connecting the artillery positions provided the Germans with an easy way to supply and reinforce the guns, they also proved to be their biggest weakness. After destroying the first gun position, Winters and the rest of his team used the trenches as covered approaches to attack the remaining guns in turn. Each gun was destroyed by placing a block of TNT down its barrel and using German stick grenades to set off the charges. Reinforcements from Company D, led by 2nd Lt. Ronald C. Speirs, arrived to complete the assault on the fourth and last gun. Speirs had a reputation as an excellent and extremely aggressive officer, and he led his men against the last gun position by running outside the trenches, exposing himself to enemy fire. After the four guns were disabled, Winters's team came under heavy machine gun fire from Brécourt Manor and withdrew. He had discovered a German map in one gun position that was marked with the locations of all German artillery and machine guns in that area of the Cotentin Peninsula. This was an invaluable piece of intelligence, and once Winters returned to Le Grand Chemin, he gave it to the 2nd Battalion intelligence officer (S 2) (Lewis Nixon), who passed the information up the chain of command. Command was so thrilled that it sent the first two tanks to reach Utah Beach to support the paratroopers. Winters directed their fire to eliminate remaining German resistance. Winters lost one man, Pfc. John D. Halls (of A Company) from an 81mm mortar platoon. Another, Private Robert "Popeye" Wynn, was wounded during the attack. Another casualty was Warrant Officer Andrew Hill, who was killed when he came upon the battle while searching for the headquarters of the 506th PIR. Also killed were Sgt. Julius "Rusty" Houck from F Company, who was with Speirs, and one soldier from D Company under Speirs' command. Another soldier from D Company was wounded.
Салдары
Юта-Бичке қонған әскерлер салыстырмалы түрде оңай қонды, бұл сәтті шабуылдың нәтижесі болды. 506-шы PIR-дің командирі полковник Роберт Синк Уинтерсті Құрмет медаліне ұсынды, бірақ марапат Құрмет белгісіне төмендетілді, өйткені әр дивизияға бір ғана Құрмет медалі берілуі қабылданған еді; 101-ші дивизияда бұл марапат подполковник Роберт Г. Коулға берілді. Кейін Уинтерстің Құрмет белгісін Құрмет медаліне көтеру науқаны ұйымдастырылды, бірақ бұл туралы заң жобасы, H. R. 796, 110-шы АҚШ Конгресінің соңында комитетте қабылданбады. Оны ұсынған Тим Холден қайтадан енгізбеді. Д-күні осы оқиғалар туралы ресми армия тарихында көп айтылмаған. Армия тарихшысы С. Л. А. Маршалл Уинтерспен шабуыл туралы сұхбат жүргізді, бірақ сұхбат жеке өтпеді – Уинтерстің көптеген жоғары офицерлері қатысты. Оның "Ағалар тобынан тыс" атты естеліктерінде айтылғандай, ол жеке мақтаудан қашып, есепті қысқа ұстау үшін оқиғаның сипаттамасын жұмсартуы мүмкін. Шындығында, Маршалл өзінің баяндамасында Уинтерстің қол астында 200-ге жуық адам болғанын мәлімдеді. Дегенмен, шайқасқа қатысқан дерлік әрбір адам өз рөлі үшін танылды. Фильм режиссері және сот адвокаты Вэнс Дей түсірген "Брекорт Манорындағы шайқас" атты деректі фильмі 2010 жылдың тамыз айында Орегон штатының Салем қаласында Easy Company-де қызмет еткен Дональд Маларкиге арналған шарада көрсетілді, сондай-ақ Брекорт Манорындағы қақтығыс кезінде де көрсетілді. Дей мен Маларки ел бойынша құқық қорғау, әскери және басшылық ұйымдары үшін алдыңғы қатардағы көшбасшылық семинарларын өткізу үшін көп саяхаттады. Линн "Бак" Комптон да "Алдыңғы қатардағы көшбасшылық" және "Брекорт Манорындағы шайқас" көрсетілімдеріне үнемі қатысты.
Troops landing at Utah Beach had a relatively easy landing, due in part to this successful assault. Colonel Robert Sink, the commander of the 506th PIR, recommended Winters for the Medal of Honor, but the award was downgraded to the Distinguished Service Cross because there was a policy of awarding only one Medal of Honor per division; in the 101st's case, to Lieutenant Colonel Robert G. Cole. There was later a campaign to upgrade Winters' Distinguished Service Cross to the Medal of Honor, but a bill to do so, H. R. 796, died in committee at the end of the 110th United States Congress. It was not reintroduced by its sponsor, Tim Holden. The official Army history of these events on D Day is quiet about the battle. Army historian S. L. A. Marshall interviewed Winters about the attack, but the interview was not private – many of Winters' superior officers were present – and, according to his memoir Beyond Band of Brothers, he may have downplayed his description of the event to avoid personal accolade and to keep the account succinct. In fact, Marshall stated in his report that Winters had about 200 men under his command. However, nearly every man involved was later recognized for his role in the attack. A documentary film produced by filmmaker and trial attorney Vance Day, "The Battle at Brecourt Manor", was premiered in August 2010 in Salem, Oregon, during an event for Donald Malarkey who served in Easy Company and during the engagement at Brecourt Manor. Day and Malarkey traveled extensively to conduct Frontline Leadership seminars around the country, primarily for law enforcement, military, and leadership organizations. Lynn "Buck" Compton also was regularly involved in both events for Frontline Leadership and "The Battle at Brecourt Manor" showings.
Танымал мәдениетте
Брекур сарайына шабуыл 2001 жылы шыққан "Ағалар тобы" ("Күндер күні") мини-сериалының екінші бөлімінде егжей-тегжейлі көрсетілген, эпизодтың екінші жартысы осы шабуылға толық арналған. 2003 жылғы "Call of Duty" бірінші тұлғадан ойналатын видео ойынының Америкалық науқанындағы алтыншы миссиясы Брекур сарайына шабуылды баяндайды. Брекур батареясы әскери симуляциялық "Hell Let Loose" видео ойынындағы Сент-Мари-ду-Мон картасындағы маңызды нысан ретінде бейнеленген. Ол Сент-Мари-ду-Мон қаласы мен оның төңірегіндегі аймақты 1:1 масштабта көрсетілген картада солтүстік-батыс жағында орналасқан.
The assault of Brécourt Manor is depicted in detail in the second episode of the 2001 hit miniseries Band of Brothers ("Day of Days"), where it is the focus of the second half of the episode. The assault of Brécourt Manor is the focus of the sixth mission (in the American Campaign) of the 2003 first person video game Call of Duty. The Brécourt Battery is featured as a strongpoint on the St. Marie du Mont map of the military simulation video game Hell Let Loose. It is located to the northwest on a 1 : 1 scale representation of the town of St. Marie du Mont and its surrounding countryside.