Ирландия үкіметі құрылымын реттейтін заңнама: Министрлер мен хатшылар актілері (1924-2020). Министрлер тағайындау, ведомстволардың функциялары. Конституциялық негіздер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландия үкіметінің құрылымын реттейтін заңнама
Legislation governing structure of government of Ireland
1924 жылдан 2020 жылға дейінгі Министрлер және хатшылар туралы заңдар Ирландия үкіметіндегі министрлерді тағайындау және мемлекеттік ведомстволар арасындағы функцияларды бөлуді реттейтін заңнама болып табылады. Ол, әсіресе, Ирландия Конституциясының 28-бабының ережелеріне бағынады. Заңға сәйкес, 17 ведомствоға 7-ден 15-ке дейін министрлер тағайындалады, сондай-ақ, министрлерге олардың өкілеттіктері мен міндеттерінде көмектесу үшін мемлекеттік министрлер деп аталатын 20-ға дейін кіші министрлер тағайындалады. Басты заң – 1924 жылғы Министрлер және хатшылар туралы заң. Ол Ирландия еркін мемлекетінің маңызды заңдарының бірі болды. 1922 жылғы Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясы Атқару кеңесі деп аталатын кабинет құруды көздеген. 1924 жылғы заң еркін мемлекеттегі үкіметтік ведомстволарды ресми түрде анықтады, олардың атауларын және жауапкершіліктерін белгіледі. Заңға кейінгі заңнамалар өзгерістер енгізіп, әсер еткен, оларды бірге қарастырып, бір заң ретінде түсіндіруге болады. Ведомстволардың атаулары мен функциялары жиі өзгеріп отырады. 1924 жылғы заңмен құрылған хатшылар кейіннен мемлекеттік министрлермен алмастырылғанмен, негізгі заңға енгізілген түзетулер ретінде, үкіметтік ведомстволардың құрылымын өзгертетін кейінгі заңнамалар Министрлер және хатшылар туралы заң атауын пайдалануды жалғастыруда.
The Ministers and Secretaries Acts 1924 to 2020 is the legislation which governs the appointment of ministers to the Government of Ireland and the allocation of functions between departments of state. It is subject in particular to the provisions of Article 28 of the Constitution of Ireland. The Acts allow for the appointment of between 7 and 15 Ministers of Government across 17 Departments, and for the appointment of up to 20 junior ministers, titled Ministers of State, to assist the Ministers of Government in their powers and duties. The principal act is the Ministers and Secretaries Act 1924 and was one of the key statutes enacted by the Irish Free State. The Constitution of the Irish Free State in 1922 had provided for the formation of a cabinet called the Executive Council. The 1924 Act formally defined the government departments that were to exist in the Free State, created their titles and outlined their responsibilities. The Act has been amended and affected by subsequent legislation which may be cited together and construed as one Act. The names and functions of departments have changed frequently by secondary legislation. Although the secretaries created by the 1924 Act were later replaced by ministers of state, as amendments to the principal Act, subsequent legislation changing the structures of government departments have continued to use the title Ministers and Secretaries Act.
Лорд-лейтенанттың әкімшілігі
1801 жылдан 1922 жылға дейін Ирландия Ұлыбританияның бір бөлігі ретінде басқарылды. Ирландияның заңды үкіметі – британдық Ирландия Лорд-лейтенантының басшылығымен Ирландияның атқару комитеті мен құпия кеңесі болды; бірақ іс жүзінде Дублин сарайының басқаруын Ирландияның бас хатшысы жүзеге асырды.
From 1801 to 1922, Ireland had been governed as part of the United Kingdom. The legal government of Ireland was an executive and Privy Council of Ireland under the British Lord Lieutenant of Ireland; in practice, the Dublin Castle administration was run by the Chief Secretary for Ireland.
Ирландия Республикасы мен Англия-Ирландия келісімі
1918 жылғы жалпы сайлаудан кейін Синн Фэйн партиясынан сайланған депутаттар 1919 жылдың қаңтарында соттан тыс Дэйл Эйрен (Ассамблея) құрып, Ирландия Республикасының тәуелсіздігін бір жақты түрде жариялады. Бұл Дэйл Конституциясының талаптарына сәйкес, сыртқы мойындысыз жұмыс істеді. Оның атқарушы органы – Дэйл Эйрен Министрлігі, Дэйл Эйрен Президенті басқарды. 1922 жылдың қаңтарында Дэйлдің көпшілігі Ирландияның Ұлыбританиядан тәуелсіздігі шарттарын келіскен Англо-Ирландия келісімін қабылдады. 1922 жылдың қаңтарында, келісімнің талаптарына сәйкес, Оңтүстік Ирландияның Өкілдер палатасына сайланған мүшелер бекіткен Ирландияның Уақытша үкіметі құрылды. 1922 жылғы Ирландия еркін мемлекеті (келісім) заңына сәйкес, британдық үкімет 1922 жылдың 1 сәуірінде Уақытша үкіметке өкілеттіктерді ресми түрде берді.
After the 1918 general election, MPs elected for Sinn Féin established the extrajudicial Dáil Éireann (House of Assembly) in January 1919 and made a unilateral declaration of independence of the Irish Republic. This operated without external recognition under the terms of the Dáil Constitution. Its executive, the Ministry of Dáil Éireann, was headed by the President of Dáil Éireann. In January 1922, a majority of the Dáil accepted the terms of the Anglo Irish Treaty which agreed the terms of the independence of the Irish Free State from the United Kingdom. In January 1922, a Provisional Government of Ireland was formed, approved by the members elected for the House of Commons of Southern Ireland in accordance with the provisions of the Treaty. By Order in Council under the Irish Free State (Agreement) Act 1922, the British Government formally transferred powers to the Provisional Government on 1 April 1922.
Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясы
1922 жылғы 6 желтоқсанда Шарттың талаптарына сәйкес, Үшінші Дайл және Ұлыбритания Парламенті бөлек қабылдаған Ирландия еркін мемлекетінің жаңа Конституциясы Король жариялаған жарлық арқылы күшіне енді. Дайл министрлігі мен Уақытша үкіметтің орнына Атқару кеңесі келді, оны Атқару кеңесінің төрағасы басқарды. Бастапқыда оның үкіметтік кеңселері Лорд-лейтенант әкімшілігінің, Уақытша үкіметтің және Дайл министрлігінің лауазымдарының қосылысынан құралды. Мысалы, Ирландияның почта басқарушысы болды, бұл лауазым Лорд-лейтенант әкімшілігінде болған, сондай-ақ Дайл министрлігі құрамында құрылған Ішкі істер министрі лауазымы да болды.
On 6 December 1922, under the Treaty's provisions, the new Constitution of the Irish Free State, having been enacted separately by the Third Dáil, sitting as a constituent assembly, and the Parliament of the United Kingdom, came into force through a proclamation issued by the King. Both the Dáil Ministry and the Provisional Government were replaced by the Executive Council, under the chairmanship of the President of the Executive Council. Initially its governmental offices were an amalgam of posts from the Lord Lieutenant's administration, the Provisional Government and the Dáil Ministry. For example, there was an Irish Postmaster General, a post that had existed in the Lord Lieutenant's administration, and a Minister for Home Affairs, an office created as part of the Dáil ministry.
Мемлекеттік министрлер
1924 жылғы Актінің 7-тармағы Атқарушы кеңеске Оирехтас мүшелерінің жетіге дейін парламенттік хатшылар ретінде, Атқарушы кеңес немесе Атқарушы министрлер қатарынан тағайындауға рұқсат берді. Министрлер мен хатшылар (өзгеріс) (№ 2) 1977 жылғы заңы парламенттік хатшы лауазымын жойды. Оның орнына, үкіметке Оирехтас (Дэйл немесе Сенат) мүшелерінің онға дейін Мемлекеттік министр (Aire Stáit) лауазымына тағайындауға рұқсат берілді – бұл Мемлекеттік департаменттердің біріне немесе бірнешесіне бекітілген, кабинеттік емес деңгейдегі министрлік лауазым. Бұл өзгерістер 1978 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енді. 2020 жылдың маусым айында Пиппа Хакетт Мемлекеттік министр болып тағайындалған алғашқы сенатор атанды. Президенттің Таоиштің кеңесімен және Дэйлдің алдын ала мақұлдауымен тағайындалатын үкімет министрлерінен өзгеше, Мемлекеттік министрлерді Таоиштің ұсынысы бойынша кабинет тағайындайды. Мемлекеттік министрлер Дэйл таратылғаннан кейін, ізбасар тағайындалғанға дейін лауазымда қалады. Егер Таоиш лауазымынан кетсе, Мемлекеттік министр де лауазымынан кеткені деп есептеледі. Мемлекеттік министр Үкімет министрі болып тағайындалған жағдайда лауазымды тоқтатуға тиіс. Мемлекеттік министр Таоиштің атына жолдаған хат арқылы лауазымынан кетуге құқылы. Үкімет министрінің өкілеттіктері мен міндеттері заң актісі арқылы Мемлекеттік министрге жүктелуі мүмкін. Егер Үкімет министрі отставкаға кетсе, бұл өкілеттіктер жаңа Үкімет министрі тағайындалған кезде қайтадан жүктелуі керек. 1980 жылы рұқсат етілген Мемлекеттік министрлер саны 10-нан 15-ке дейін арттырылды; 1995 жылы 17-ге дейін, ал 2007 жылы 20-ға дейін көтерілді.
Section 7 of the 1924 Act permitted the Executive Council to appoint up to seven members of the Oireachtas as parliamentary secretaries to the Executive Council or to Executive Ministers. The Ministers and Secretaries (Amendment) (No. 2) Act 1977 abolished the position of parliamentary secretary. In its place, it permitted the government to appoint up to ten members of the Oireachtas (Dáil or Seanad) to the position of Minister of State (Aire Stáit), a ministerial position of non cabinet rank attached to one or more of the Departments of State. These changes took effect on 1 January 1978. In June 2020 Pippa Hackett became the first senator appointed as a Minister of State. Unlike government ministers who are appointed by the President on the advice of the Taoiseach with the prior approval of the Dáil, Ministers of State are appointed by the cabinet, on nomination of the Taoiseach. Ministers of State continue in office after the dissolution of the Dáil until a successor is appointed. If the Taoiseach resigns from office, a Minister of State is also deemed to have resigned from office. A Minister of State ceases to hold office if they are appointed as a Government Minister. A Minister of State may resign from office by letter addressed to the Taoiseach. Powers and duties of a Government Minister may be delegated to a Minister of State by a statutory instrument. If the Government Minister resigns, these powers must delegated again on the appointment of a new Government Minister. In 1980, the number of Ministers of State permitted was increased from 10 to 15; in 1995 it was raised to 17; and in 2007 it was raised to 20.
Акттердің басқа ережелері
1924 жылғы Заңның 3(2) бөлімі (кейін 1946 жылғы Министрлер және хатшылар (өзгерістер) туралы заңның 4-бабымен күштен жойылды және ұқсас талаптармен алмастырылды) бір үкімет мүшесіне екі немесе одан көп Мемлекеттік департаменттерді тағайындауға мүмкіндік берді. Қазіргі уақытта Саймон Ковени Сыртқы істер және қорғаныс министрі, Эмон Райан – Қоршаған орта, климат және коммуникациялар министрі және Көлік министрі, ал Хизер Хамфрис – Әлеуметтік қорғау министрі және Ауылдық және қоғамдық даму министрі. 1924 жылғы Заңның 6-бабы Ирландия еркін мемлекетінің Бас прокуроры лауазымын құрды. Бұл лауазым бұрынғыда Ирландияның Бас прокуроры, Ирландияның Бас солиситоры, Оңтүстік Ирландияның Бас прокуроры, Оңтүстік Ирландияның Бас солиситоры, Ирландияның Лорд-лейтенантының заң кеңесшісі және олардың кез келгені немесе барлығы атқаратын қызметтерді, өкілеттіктерді, биліктерді, міндеттерді және функцияларды қабылдауға тиіс болды. 1924 жылғы Заң сонымен қатар Атқарушы кеңес үшін ресми мөрді құрды және Қорғаныс министріне көмек және кеңес беру үшін Қорғаныс кеңесін құрды. Ол Атқарушы кеңес мүшелері мен Парламенттік хатшылардың жалақысын және барлық атқарушы бұйрықтарды Ирландия мемлекеттік газетінде, Iris Oifigiúil деп аталатын жерде жариялауды қарастырды. 1939 жылғы Заң Үкімет мүшесіне портфелі жоқ министр болуға, яғни Мемлекеттік департаментке тағайындалмауға, бірақ белгілі бір атақ немесе лауазым беруге рұқсат берді. Бұл Франк Айкен үшін осылай болды, ол 1939-1945 жылдар аралығында Қорғаныс шараларын үйлестіру министрі болды. Министрлер және хатшылар туралы заңға түзетулер енгізу арқылы құрылған мемлекеттік ведомствоны басқаратын үкімет мүшелері үшін де осы жағдай орын алады. 1939 жылғы Заң сонымен қатар Taoiseach-ке кабинеттік қайта құру жүргізуге мүмкіндік берді.
Section 3(2) of the 1924 Act (later repealed and replaced in similar terms by s. 4 of the Ministers and Secretaries (Amendment) Act 1946) allowed for two or more Departments of State to be assigned to the same member of Government. At present, Simon Coveney is Minister for Foreign Affairs and Minister for Defence, Eamon Ryan is Minister for the Environment, Climate and Communications and Minister for Transport, and Heather Humphreys is Minister for Social Protection and Minister for Rural and Community Development. Section 6 of the 1924 Act created the post of Attorney General of the Irish Free State. This post was to take over, "the business, powers, authorities, duties and functions formerly vested in or exercised by the Attorney General for Ireland, the Solicitor General for Ireland, the Attorney General for Southern Ireland, the Solicitor General for Southern Ireland, the Law Adviser to the Lord Lieutenant of Ireland and any or all of them respectively ". The 1924 Act also created an official Seal for the Executive Council, and created a Council for Defence to aid and advise the Minister for Defence. It provided for the existence of ministerial salaries for members of the Executive Council and Parliamentary Secretaries and that all executive orders were to be published in the Irish state gazette, to be known as Iris Oifigiúil. The 1939 Act allowed a member of the Government to be a minister without portfolio, not being assigned to a Department of State, but to be given a specific style or title. This was the case for Frank Aiken, who was Minister for the Co ordination of Defensive Measures from 1939 to 1945. It is also the case for members of the government who are named to head a government department which is being created under an amendment to the Ministers and Secretaries Acts. The 1939 Act also permitted the Taoiseach to perform a cabinet reshuffle.