Мадурай Виран: Тамыр тарихы және құдай статусы

Кіріспе

Мадурай Веран, сондай-ақ Веран деп те аталады, — Үндістанның оңтүстік Тамил Надуында кең таралған тамил халық батыры. Оның аты сөзбе-сөз "Мадурайдың жауынгері" дегенді білдіреді.

Аңыз

Мадурайверасвамикатай мәтініне сәйкес, Веран аристократ ата-анасынан туған, бірақ тасталып, кейін Арунтатияр қауымының бір жұбайына асырап алынған. Ол олардың арасында өсіп, Боммана Наякан патшасының сарайында күзетші болды. Әміршінің қызы Боммиге күзетшілік қызметін атқару кезінде ол оған ғашық болды. Түнде ол оның бөлмесіне тығылып кіріп, екеуі қашып кетті. Қашқандарын білген Боммана Наякан Веранның артынан әскер жіберді, бірақ Веран сол әскерді жеңіп, Боммананы өлтірді. Содан кейін олар Тиручираппаллиге қашып, ондағы патша Веранды өз халқын қорқытып жүрген қарақшыларды жеңуді сұрады. Веран оны сәтті және даңқты түрде орындады. Оның атағы Мадурайға жетті, онда да қарақшылар қиындық тудырып жүрген. Тирумала Наякар Вераннан көмек сұрады. Сосын Веран патша сарайында би билеуші Велляйаммалмен танысты. Ол одан «Натьяшастраны» (би өнерінің қағидаларын) үйренуді өтінді. Патшаның өзі де Велляйаммалды ұнатып, осы жағдайға наразы болды және оны махаббат оқиғасы деп есептеді. Патшаға жақын болған кейбір генералдары осы мүмкіндікті пайдаланып, патшаға қарақшыларды басудың кешігуінің себебі Веранның олармен сөз байласып кеткендігінде екенін айтты. Ашуға ішкен патша Веранды өлтіруге бұйрық берді. Оны дарға асып, екі қолы мен аяғын кесті (марукаль марукаи). Бұл жаңалықты естіген Бомми мен Велляйаммал кесілген дене мүшелерін көруге және патшаның әділетсіздігін айыптауға барды. Аңыз бойынша, екі әйелдің қасиеттерінің арқасында Веран керемет түрде қайта тірілді, аяқ-қолдары біріктіріліп, құдайлардың қатысуымен ақталуға ие болды. Содан кейін Веран қазіргі Минакши Аман ғибадатханасының астындағы үңгірге шегінді. Басқа нұсқаларда Веран мен Велляйаммал қашып кетуге тырысқан, бірақ күзетшілер оларды ұстап алған. Оны қарақшы деп жаңсап, дене мүшелерін кесіп өлтіруге үкім шығарылды. Бомми мен Велляйаммал екеуі де Мейнакши қасиеттісіне дұға етіп, оның аяқ-қолдарын қалпына келтіруді сұрады, және оның тілегі орындалды. Бірақ ол құдайдың еркімен өлуге тиіс екенін сезінді, сондықтан ол өз басын қылышымен кесіп, содан кейін қайтыс болды. Бомми мен Велляйаммал екеуі де оның отынға жағылған денесіне секіріп өліп қалды. Патша оның кім екенін білгенде қатты қайғырды. Содан кейін ол Минакши қасиеттісіне дұға етіп, оның өлімін дұрыс рәсімдеуін өтінді. Кейін Веран төменгі топтың мүшесі ретінде қайта туылып, патшаның түсіне кіріп, қалыпты өмірді бұзды, ал шынайы өмірде де қиындықтар туды. Патша Шива мен Минаксиден бұл туралы сұрағанда, олар Мадурай Вераның өліміне лайықты құрмет көрсетілмегендіктен солай болғанын айтты. Патша кейін Минакши Аман ғибадатханасының шығыс қақпасында Мадурай Веранға арналған ғибадатхана салды. Осы оқиға әндер мен көше театрлары арқылы әлі де айтылып келеді. Оның тағы бір ғибадатханасы Самаяпурамдағы Мариамман ғибадатханасында бар.

According to the Maduraiveeraswamikathai text, Veeran was born to aristocratic parents and was abandoned, and later adopted by a couple from the Arunthathiyar community. He grew up among them and became a guard in the court of King Bommanna Nayakan. When on duty as a guard of the chieftain's daughter Bommi, he fell in love with her. At night, he sneaked up to her room, and the two eloped. During their escape, Bommanna Nayakan led an army after Veeran, and the latter defeated the army and killed Bommanna. The two then fled to Tiruchirappalli, where Veeran was requested by the local king to defeat bandits terrorising his people, which he did so successfully and famously. His fame brought him to Madurai, which was also troubled by bandits. Thirumala Nayakar requested Veeran to help him. Veeran then met Vellaiyammal, a royal dancer, who was attracted to him because of his looks and skill in various arts. She asked him to teach her the Natya Shastra (tenets of dancing). The king, who was himself attracted to Vellaiyammal, did not appreciate this development and viewed this as an affair. Some of his generals, who hated the closeness of Veeran to the king, used the opportunity to inform the king that the delay in suppressing the robbers was deliberate, as Veeran was conniving with the robbers themselves. Furious, the king ordered a traitor's death for Veeran, who was taken to the gallows and had his alternate hands and legs chopped off (marukkal marukkai). Hearing of this, Bommi and Vellaiyammal went to the gallows to see the severed limbs and chastise the king for his injustice. The legend says that Veeran is brought back to life, by his limbs joined back miraculously, by the virtues of both these women and is vindicated by the presence of gods. Veeran thereafter retires to a cave beneath what is now the Meenakshi Amman Temple. Other versions of the tale say that Veeran and Velaiyammal attempted to elope but were caught by the guards. Mistaken for a bandit, he faced the punishment of dismemberment. Both Bommi and Velaiyammal prayed to the goddess Meenakshi that he regain his limbs, which he did. But he believed he must die by the will of the goddess, and he cut his own head off with his sword, dying thereafter. Both Bommi and Vellaiyammal threw themselves into his funeral pyre, and the king was sorrowful once he learnt his true identity. Veeran then prayed to Goddess Meenakshi to ritualize his death properly. Veeran is then reborn as a member of the lower class, disrupting normal life in a dream of the king, and troubles ensue in real life. When the king asks Shiva and Meenakshi regarding this, they tell him it is because Madurai Veeran's death was not honoured correctly. A shrine for Madurai Veeran was later erected at the east gate of the Meenakshi Amman Temple by the king. The story persists through the singing of songs and street theatre. Another shrine of him exists in the Mariamman Temple in Samayapuram.