Кіріспе

Пасурилер немесе Пасурилер – Лузитанияның ежелгі римге дейінгі халқы, лузитандармен туыс және оларға тәуелді тайпа болған.

Шығу тегі

Ежелгі Плиний және жергілікті эпиграфикалық дереккөздер, 2-ғасырдағы Касерес маңындағы Понте-де-Алькантара жазуында айтылғандай, олардың этникалық және тілдік жақындығы, басқа лузитан тайпаларымен бірге, әлі толық анықталған жоқ. Паесурлардың тракиялық тегі болғаны жөнінде болжам бар, бірақ олардың көршілері – лузитан, галлаектер және турдули ветерестердің ықпалымен қаншалықты кельтияланғаны әлі белгісіз.

Орналасқан жері

Дуро және Вакуа немесе Вагуа (Вуга) өзендері арасында, қазіргі Португалияның солтүстік-орталық бөлігінде орналасқан Пейсури тайпасы Ireucutiori, Aravoni, Seareae және Paesicaeci немесе Paesici – төрт кіші тайпадан тұрған. Бұл тайпалар шамамен б.з.д. 5 ғасырында Фрейта, Арада тауларына және Карамұлоның солтүстік беткейлеріне қоныстанған.

Тарих

Көршілері Турдули Ветерлер мен Галлаеци сияқты, Пейсурилер б.з.д. 3-ші ғасырдың соңында Карфаген билігіне бағынбады және Екінші Пуникалық соғысқа қатысқан жоқ. Б.з.д. 2-ші ғасырдағы Лузитания соғыстарында олар қандай да бір маңызды рөл атқарды ма, жоқ па, әлі анық емес. Лузитаниялықтармен одақтасып, олар Иберияның солтүстік-батысына жасалған алғашқы римдік шабуылдардың күшін өздеріне тартып алды. Б.з.д. 138-136 жылдары консул Децимус Юниус Брут Лузитан және Турдули Ветерлерге қарсы өткізген жазалау науқаны барысында олардың жерлерін қиратты. Б.з.д. 61-60 жылдары Пейсурилер тағы да осындай жағдайға ұшырады, олар пропратор Юлий Цезарь тарапынан Хиспания Ультериор провинциясына күштеп қосылды.

Романшалау

Кейіннен император Август б.з.д. 27-13 жылдары оларды Лузитания провинциясына біріктірді.