Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Petit Basset Griffon Vendéen (/p/ɛ/,/t/iː// //b/æ/,/s/eɪ// //ɡ/r/ɪ/,/f/ɒ/n// //v/ɑ/n//d/eɪ/'/ɑ/n/), немесе PBGV, – иіс іздейтін иттің түрі, Францияның Венде аймағындағы қалың бұталы жерлерде қоянды қуу үшін селекцияланған. АҚШ-та бұл тұқымды "Petit" немесе "PBGV", Англияда "Roughie", ал Данияда "Griffon" немесе "Petit" деп атайды. PBGV – Халықаралық кинологиялық федерация (FCI) мойындаған "басет" типіндегі алты тұқымның бірі.
The Petit Basset Griffon Vendéen (/p//ɛ/,/t//iː// //b//æ/,/s//eɪ// //ɡ//r//ɪ/,/f//ɒ//n// //v//ɑː//n//d//eɪ/'/ɑː//n/), or PBGV, is a breed of dog of the scent hound type, bred to trail hares in bramble filled terrain of the Vendée district of France. The breed is known in the United States as "Petit" or "PBGV," in England as "Roughie," and in Denmark as "Griffon" or "Petit". The PBGV is one of six types of "basset" type breeds recognised by the Fédération Cynologique Internationale (FCI).
Сыртқы келбеті
Аталық және аналықтарының мөлшері шамалас болуы керек, қайыңнан 12,5-тен 15,5 дюймге (32-ден 40 см-ге) дейін, ал салмағы 25-тен 40 фунтқа (15-тен 20 килограмға) дейін болуы тиіс. Гриффон Вендее тұқымдасының тағы үш түрі сияқты – Гранд Гриффон Вендее, Брикет Гриффон Вендее және Гранд Басет Гриффон Вендее, бұл иттер мықты денелі, сырттан қарағанда қатал әрі жабайы көрінеді, бірақ олардың мінезі жеңіл. Олардың аяқтары қысқа, сүйектері күшті, ал денелері қайың биіктігінен сәл ұзын. Денесінің ұзындығы бассет хаунд немесе такс сияқты ерекше ұзын емес. Иттердің сыртқы түрі шалаң, екі қабатты, ұзын және қатаң түкпен жабылған. Беті мен аяқтарындағы түк денедегі түкке қарағанда жұмсақ болуы мүмкін. Бетіндегі түк сақал мен мұрт сияқты көрінеді. Көп жағдайда олардың кірпіктері өте ұзын болады. Бас сүйегі дөңгелек, құлақтары көптеген аңшы иттерге тән, төмен қарай салбырап тұрады және сопақша келген, бірақ аталықтардың басы аналықтарға қарағанда көбірек дөңгелек болады. Құлақтары төмен орналасқан және ілініп тұрады, созылғанда мұрын ұшына дейін жеткені жөн. Құйрығы көбінесе тік ұсталады, ұзын және ұшына қарай жіңішкелейеді, пішіні қылышқа ұқсас. Түсі негізінен ақ, оған қоңыр, лимон, қара, күміс (сұр және ақ түсті түк) немесе сары түсті дақтар араласады, кейде қоңыр реңдерімен. Олар екі түсті, үш түсті немесе күміс түсті болуы мүмкін.
Both males and females should be of similar size, range between 12.5 and 15.5 inches (32 to 40 cm) at the withers and between 25 and 40 pounds (15 to 20 kilograms). Like the other 3 Griffon Vendéen breeds: the Grand Griffon Vendéen, Briquet Griffon Vendéen, and the Grand Basset Griffon Vendéen; they are solid dogs that appear rough and unrefined yet casual. They have short legs, a sturdy bone structure, and a body that is only slightly longer than it is tall at the withers. The body length is not as extreme as that of a basset hound or dachshund. The dogs have a tousled appearance, with a harsh double coat that is both long and rough. The hair on the face and legs may be softer than body hair. The fur on the face resembles a beard and moustache. They usually have very long eyelashes. The skull is domed, with drop, oval ears like many hounds share, though dogs tend to have higher domes than bitches. The ears are set low and hanging, and if stretched out should reach the tip of the nose. The tail is usually held upright, and is long and tapered to the end, similar in shape to a saber. The coloring is primarily white with spots of orange or lemon or black or grizzle (gray and white hairs) or sable, sometimes with tan accents. They may be bicolor, tricolor, or have grizzling.
Тендерлік және селекциялық
PBGV-лер экстраверт, достық және тәуелсіз итттер. Кейде «қуаныш сыйлайтын тұқым» деп аталатын PBGV-лердің құйрықтары тынымсыз қимылдап, ақылды, көркем көздері бар. PBGV-лер әдетте белсенді және жанды болады. Бұл тұқым көбінесе басқа итттермен де, адамдармен де жақсы қарым-қатынас жасайды. PBGV стандартында иттің «еркін дауыстануы керек» делінген. Егер олардың «тобы» ырғақ немесе ән айта бастаса, итттер де қосылады, бұл көңілді көрініс тудырады. PBGV-лер жалғыз немесе серігімен жылап-сыңғыруы мүмкін; олар музыкаға, көңіл көтеру үшін немесе жалғыз қалдырылуына наразылық білдіру үшін жылап-сыңғыруы мүмкін. PBGV-ні күтіп отырғандар ұйықтап жатқан итттердің сүйікті әндерімен бірге оянып, ыңғырашатынын айтады. PBGV тыныш ит емес. PBGV-ді ешқашан «ыңыршық» деп атамаса да, олардың сенімді, иттің дауысы олардың кішкентай дене бітімі үшін ерекше қатты естіледі. PBGV-нің ашық мінезі әр иттің өзіне тән, бірақ тіпті ең ұялшақ Petit та басқа итттерді қарсы алатын кезде лақтырып немесе шақырып сәлемдеседі. Басқа итттер сияқты, Petits-тер де жаттығу кезінде кейде қиындық тудыруы мүмкін. Дегенмен, PBGV-лердің шапшаңдығы, мойынсұнушылығы және рингте жақсы өнер көрсетуі жиі кездеседі. Олар өте экстраверт, мейірімді және қуанышты болғандықтан, PBGV-лер керемет терапиялық итттер болады. PBGV-лер тамаша аң аулау және іздеу итттері. Көптеген PBGV «Аңшылық инстинкт тестісін» сәтті өткізіп, AKC аңшылық атағын алды. Бұл әдіспен жұмыс істейтін итттер аң аулау үшін емес, оны табу үшін жұмыс істейді. Францияның Венде аймағында итттер қояндарды бұталардың арасынан қуып шығарып, ашық жерге жеткізеді, онда аңшы оларды атып түсіреді. Тәжірибелі аң аулау итттері үйірдегі басқа итттермен жақсы жұмыс істейді, үйірге қоянның бар екенін немесе ізбен жүріп бара жатқан қоян туралы ескертеді. «Сабер құйрықтары», тағы бір PBGV лақап аты, әдетте құйрықтың ұшында ақ болады, сондықтан аңшы бұталар мен қылқан арасынан құйрықты оңай көреді. Үйдегі жануар ретінде, бұл айқын аң аулау инстинкті құстар, үйірсінген жануарлар және мысықтарға аңшылық жасауға әкелуі мүмкін. Кейбір PBGV-лер үшін бұл инстинктті жаттығу арқылы жеңу қиын болуы мүмкін. Көптеген PBGV-лер жақсы серіктес жануарлар болып табылады және мысықтар мен басқа жануарлармен қатар өмір сүруге қолайлы мінез-құлықтарға ие. PBGV иегерлері үйде мысықтар болған жағдайда, оларды үйдің бір бөлігі ретінде тану үшін күшік немесе итті үйретуі керек. Иіс сезуге бейім итттер ретінде, көптеген PBGV-лерді ашық, қоршалмаған аумақтарда қайыспен ұстаған жөн. Тіпті ең мойынсұнушы ит те иіс тапқанда аңдып кетуі мүмкін. Олар иіс пайда болған жерде тез және ұзақ жүгіре алады. PBGV-нің санасында иіс сезу мойынсұнудан жоғары тұрады. Шындығында, PBGV-лер мұрынмен жұмыс істеуде өте жақсы, және олардың көпшілігі AKC-нің иіс сезу және іздеу атақтарын алды. PBGV-нің ашық мінезі және тік құйрығы басқа итттер тарапынан қате түсінілуі мүмкін, өйткені бұл әдептер әдетте басқа итттерге үстемдік білдіреді. PBGV-лер басқа итттерде үстемдік көрсету қажеттілігін тудыруы мүмкін. PBGV иелері бұл қате түсінікке мұқият болуы керек, өйткені Petits өлшемі мен агрессивтілігі жағынан оңай жеңіледі.
PBGVs are extroverted, friendly, and independent hounds. Sometimes called the "happy breed", PBGVs have tirelessly wagging tails and expressive, intelligent eyes. PBGVs are typically active and lively. This breed most often interacts well with both other dogs and people. The PBGV standard states that the dog should "give voice freely"—as is typical of hounds, petits are outspoken dogs. If their 'pack' begins howling or singing, the dog will join in, with amusing results. PBGVs may howl alone or with a companion; they may howl to music, for fun, or in protest at being left alone. PBGV companions report that sleeping dogs have been known to awaken and howl along with favorite songs. The PBGV is not a quiet dog. While no PBGV would ever be called "yippy," their assertive, hound bray is uncharacteristically loud for their petite stature. The outspoken nature of a PBGV varies from dog to dog, but even the shyest Petit will greet other dogs with a bark or call. Like other hounds, Petits can be a little stubborn when it comes to training. Yet it is not unusual to see PBGV's excel in agility, obedience and in the ring all requiring training. Because they are so extroverted, friendly, and happy, PBGVs make superb therapy dogs. PBGVs are excellent hunting and tracking dogs. Many PBGVs have passed a "Hunting Instinct Test" and earned AKC hunting titles. Petits who work in this manner do not hunt to kill. In the Vendee region of France, the dogs are used to flush and track rabbits in the bramble, sending them out into the open where the hunter takes them with a shot. Skilled hunting dogs work well with other dogs in the pack, alerting the pack to the presence of a rabbit, or to a rabbit in motion down a trail. "Saber tails," another PBGV nickname, are typically white at the tip of the tail, so the tail is easily identified by a hunter above the bramble and brush. As a companion animal, this occasionally pronounced hunting instinct may manifest in the home as a dog that gives chase to birds, squirrel, and cats. For some PBGVs, this instinct may be difficult to overcome with training. Most PBGVs make fine companion animals, and have suitable manners to live among cats and other animals without assuming a hunting role. Potential PBGV owners are cautioned to be aware of this instinct and, if cats are present in the home, work to acclimate the puppy or dog to recognize that the cat is part of the home "pack." As scent hounds, most PBGVs should be kept on leash when in open, non fenced outdoor areas. Even the most obedient dog may give chase when a scent is found. Petits are natural athletes, and they can run fast and long where scent is involved. Scent will typically trump obedience in the mind of a PBGV. In fact, PBGVs excel at nose work and many have earned AKC scent work and tracking titles. The outspoken nature and erect tail of a PBGV can be misinterpreted by other dogs, as these manners typically express dominance to other dogs. PBGVs can inspire a misguided need to express dominance on the part of passing dogs. PBGV owners need to be alert to this potential misinterpretation, as Petits are easily outclassed in both size and aggressiveness.
Денсаулық
Ұлыбританияның Кеннел клубы 2004 жылы Басет Гриффон Вендендердің (кішкентай және үлкен түрлері біріктірілген) денсаулығына қатысты зерттеу жүргізді. Американың Petit Basset Griffon Vendéen (PBGV) клубы екі зерттеу жүргізді, біреуі 1994 жылы, екіншісі 2000 жылы.
The UK Kennel Club conducted a health survey of Basset Griffon Vendéens (both Petit and Grand varieties combined) in 2004. The Petit Basset Griffon Vendéen (PBGV) Club of America has conducted two health surveys, one in 1994 and one in 2000.
Өлім-жітім
2000 жылғы Америка клубының сауалында PBGV-лардың орташа өмір сүру ұзақтығы 12,7 жылды құрады (стандартты қателік 3,9). Үлгінің мөлшері нақты көрсетілмеген, бірақ шамамен 45 ит болды. 1994 жылғы сауалда өмір сүру ұзақтығы туралы деректер жиналған жоқ. Өлімнің себептері туралы мәліметтер берілмеген. 2004 жылғы Ұлыбритания Кеннел клубының сауалында қайтыс болған 76 бассетт-гриффон-вендееннің (екеуі де сорттары) орташа өмір сүру ұзақтығы 12,1 жылды құрады (максималды 17,3 жыл). Өлімге себеп болған негізгі факторлар: қатерлі ісік (33%), қарттық (24%) және жүрек аурулары (7%).
Average longevity of PBGVs in the 2000 Club of America survey was 12.7 years (standard deviation 3.9). Sample size was not clear, but it appeared to be 45 dogs. No longevity data were collected in the 1994 survey. There was no information on causes of death. Average longevity of 76 deceased Basset Griffon Vendéens (both varieties) in the 2004 UK Kennel Club survey was 12.1 years (maximum 17.3 years). Leading causes of death were cancer (33%), old age (24%), and cardiac (7%).
Аурудың таралуы
PBGV Club of America 2000 жылғы зерттеуінде 640 иттің иелері хабарлаған ең көп кездесетін аурулар – тұрақты оқушы қабыршалары, қайталанатын құлақ инфекциялары, гипотиреоз, мойын ауыруы және эпилепсия болды, олар көбінесе фенобарбитолмен, күнделікті қабылданатын дәрілермен емделеді. Кейінірек олар негізінен неміс шопандарына әсер ететін Panis деп аталатын көз ауруына шалдығуы мүмкін. Бұл ауру стероидті көз тамшыларының көмегімен бақылауда ұсталады. 2004 жылғы UKC зерттеуінде 289 тірі бассетт-гриффон (екі түрі де) арасында иелері атап өткен ең көп таралған денсаулық мәселелері – репродуктивті, дерматологиялық (дерматит және кенелер), және құлақ (сыртқы отит, артық құлақ күкірті және құлақ кенелері) мәселелері болды. Олар сондай-ақ ұзын денесі, қысқа аяқтары және олардың дене мөлшеріне қарағанда салмағы ауыр болғандықтан, жамбас шығуына бейім. Орташа салмағы шамамен 15 кг.
In the PBGV Club of America 2000 survey, the most common diseases reported by owners of 640 dogs were persistent pupillary membranes, recurrent ear infections, hypothyroidism, neck pain, and epilepsy, treated with daily medication, principally phenobarbitol. In later years they can develop an eye condition known to mainly effect German Shepherds, called Panis. This is kept at bay using steroidal eye drops. Among 289 live Basset Griffon Vendéens (both varieties) in the 2004 UKC survey, the most common health issues noted by owners were reproductive, dermatologic (dermatitis and mites), and aural (otitis externa, excessive ear wax, and ear mites). They are also prone to dislocation of their hips due to their long bodies, short legs, and the fact they carry a robust amount of weight for their size. On average around 15 kg.
Қамқорлық
PBGV-нің ең тартымды тұсы – оның шалқыған, ұқыпсыз сыртқы түрі. Олардың артық энергиясын шығару үшін күнделікті серуендеуі немесе үлкен, қоршалған аулада көп ойнауы қажет. Шашын түйіліп қалмауы үшін үнемі, бірақ күнделікті емес, тастау керек. Шашын жақсы күтімде ұстау үшін оны кейде жұлып алу керек. Шашты арнайы жұлып алу құралымен немесе саусақ пен бас бармақпен жұлып алу қажет. Шаш тегіш тамырлы болып келеді және тұрып қалса, оңай шығарылу үшін жасалған, сондықтан бұл күтім әдісі ешқандай ауыртпалық тудырмайды. Саңырауқұлақ инфекциясын болдырмау үшін құлақтарын үнемі тазалау керек, ал тырнақтарын әдетте айына бір-екі рет кесу қажет.
Part of the charm of a PBGV is its tousled, unkempt appearance. They should have daily walks or much play time in a large, fenced yard to burn off excess energy. They need to be brushed regularly, but not daily, to avoid matting and tangles. To keep the coat well groomed it should be occasionally stripped. Hairs must be pulled out of the coat using either a special stripping tool or the finger and thumb. The coat is shallow rooted and is made to come out if trapped, so this grooming method causes no pain. They need regular ear cleanings to prevent yeast infections and clipping of the claws is normally needed once or twice a month.