Aston Martin DB Mark III: 1957-59 жылғы сәнді саяхат көлігі. DB2/4 Mark II-нің жаңартылған нұсқасы, жаңа дизайн, тежегіш жүйесі және опциялық автомат беру жәшігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
DB 2/4 Mark III (көбінесе жай ғана DB Mark III деп аталады, тіпті оның пайда болған кезде) – 1957 жылдан 1959 жылға дейін Aston Martin компаниясы сатқан гран-турер. Бұл DB2/4 Mark II моделінің жаңаруы болды, ол сол көліктің W.O. Bentley жобалаған 2.9 л (2922 см³/178 куб дюйм) Lagonda тік 6 қозғалтқышының жетілдірілген нұсқасын пайдаланды, оны Тадек Марек қайта жобалады. 1958 жылы оның орнына Aston Martin DB4 келді.
The DB 2/4 Mark III (normally simply called DB Mark III, even at the time of its introduction) is a grand tourer sold by Aston Martin from 1957 until 1959. It was an evolution of the DB2/4 Mark II model it replaced, using an evolution of that car's W. O. Bentley designed 2.9 L (2922 cc/178 in³) Lagonda straight 6 engine, redesigned by Tadek Marek. It was succeeded by the Aston Martin DB4 in 1958.
Шолу
Өзгерістерге алдыңғы тор кірді, ол болашақтағы барлық Aston Martin модельдерінің пішініне (Берт Тикпенни жасаған) айналды, жаңа приборлар панелі және қолжетімді Girling дискілі тежегіштері. Гидравликалық жұмыс істейтін кездірме де жаңа болды, ал алғашқы 100 машинадан кейін стандартты төрт жылдамдықты беріліс қорабына қосылатын Laycock de Normanville опциялық үстеме берілісі немесе тіпті автоматты беріліс қорабы қол жетімді болды. Бұрылыс және секторлы рульді басқару және тірі осьтің артқы бөлігі бұрынғысынша сақталды. Артқы жағында DB2/4 Mark II-нің қанаттары (алғашқы бірнеше машинадан кейін) Хамбер Хоуктің артқы шамдарын пайдалану үшін өзгертілді. Стандартты DBA қозғалтқышының екі SU карбюраторымен жабдықталған түрі шығарылған, бірақ қосымша екі тегіс түтік жүйесі оның қуатын арттырды. Осылайша жабдықталған автомобиль 9.3 секундта 60 миль/сағ (97 км/сағ) жылдамдыққа жете алды және 120 миль/сағ (193 км/сағ) жылдамдыққа жетті. Орта деңгейдегі DBD нұсқасы үш SU 1.75" карбюраторымен және екі тегіс түтікпен жабдықталған, ол 47 машинаға орнатылды. Үш қос тамырлы Weber 35 DCO 3 карбюраторлары, арнайы ұзаққа созылатын майлы сағақтар, жоғары сығылымды 8.6:1 поршеньдері және екі тегіс түтік жүйесі бар жоғары қуатты DBB қозғалтқышы тек 10 машинаға тапсырылды. Бір машинаға 214 а.к. деп есептелетін арнайы DBC жарыс қозғалтқышы орнатылды, ол жарыс майлы сағақтарымен, арнайы біліктік таяқтарымен, өте жоғары сығылымды поршеньдермен (мүмкін 9.5:1) және үш қос тамырлы Weber 45 DCO 3 карбюраторларымен жабдықталған. Алғашқы 100 машина шығарылғаннан кейін барлық Mark III Aston-ның алдыңғы дөңгелектеріне Girling дискілі тежегіштері стандартты түрде орнатылды. Көптеген машиналар кейін жаңартылды. Барлығы 551 машинаның ішінде тек бес автоматты машина жасалды. 1953 жылы 2/4 MkI моделінде бүктелетін артқы орындықтары бар хетчбек стилі енгізілді. 1959 жылы американдық автомобиль журналы Road & Track автомобильді 7 450 долларлық бағасынан басқа барлық жағынан мақтады. Оны "таңдаулыларға арналған машина" деп атады. "Aston көп артықшылықтары мен аздаған кемшіліктері бар". Кемшіліктеріне рульді басқарудың тым ауыр болуы, есіктердің жоғары қалпы және серпімді жүріс жатты.
Changes included the front grille, that would become the shape of all future Aston Martin models (designed by Bert Thickpenny), a new instrument panel, and available Girling disc brakes. The hydraulically operated clutch was new as well, and an optional Laycock de Normanville overdrive that was attached to the standard four speed gearbox after the first 100 cars or even an automatic transmission were available. Worm and sector steering and a live axle rear end were carryovers. At the rear, the DB2/4 Mark II's tailfins (after the earliest few cars) were altered to use the rear lights from the Humber Hawk. The standard DBA engine model with twin SU carburettors produced , though an optional dual exhaust system raised this to a reputed Thus equipped, the car could reach 60 mph (97 km/h) in 9.3 seconds and hit 120 mph (193 km/h). A mid level DBD option with triple SU 1.75" carbs and dual exhaust produced , and was fitted to 47 cars. A high output DBB engine with three twin choke Weber 35 DCO 3 carburettors, special long duration camshafts, high compression 8.6:1 pistons and the dual exhaust system was rated at and ordered on just 10 cars. One car was fitted with the special DBC competition engine with a reputed 214 b. h. p., this was fitted with racing camshafts, special connecting rods, very high compression pistons (possibly 9.5:1) & three twin choke Weber 45 DCO 3 carburettors. Girling disc brakes were fitted as standard to the front wheels of all Mark III Astons after the first 100 had been made. Many cars were upgraded later. Only five automatic cars were made from a total of 551. A hatchback body style, complete with fold down rear seats, was introduced in the 2/4 MkI in 1953. A 1959 review by The US automobile magazineRoad & Track praised the car for everything but its $7,450 price. "A car for connoisseurs," they called it. "The Aston has many virtues and few faults." Among the faults was too heavy steering effort, high door sills, and a stiff ride.
Купе, кабриолет
Хэтчбекпен қатар, Mark III-тің екі орындық купе нұсқаларының екеуі де өндірілді. "Дропхед купе" ашық шатырлы машинасы, жиі кездеспесе де, "жабық купеден" әлдеқайда көп санда шығарылды – бұрынғыларының 84-і, ал соңғыларының бар болғаны бесеуі жасалды. Барлық бес жабық купе Mark III өндірісінің соңына қарай құрастырылды және орта деңгейдегі DBD қозғалтқышымен жабдықталған. Екі модельдің екеуінде де инновациялық хэтчбек емес, дәстүрлі ашылатын багаж қақпақтары орнатылған.
Along with the hatchback, two two seater coupé variants of the Mark III were also produced. A "drophead coupé" convertible, while not common, still considerably outnumbers the "fixed head coupé" – 84 of the former were produced, while just five of the latter were built. All five Fixed Head Coupés were built close to the end of Mark III production and feature the mid spec DBD engine. Both of these body styles feature conventional hinged boot lids rather than the innovative hatchback.
Джеймс Бонд
Джеймс Бонд «Голдфингер» романында «Астон Мартин» DB Mark III машинасымен жүреді, бірақ кітапта ол «DB III» деп аталады. Оның әйгілі гольф алаңындағы жаман адаммен кездесуі туралы тарау «DB III-дегі ойлар» деп аталады. Бұл Иан Флеминг романдарының барлық машиналарының арасында құрылғылары бар жалғыз Бонд машинасы. Бес жыл өткен соң, фильмге бейімделу кезінде автомобиль «Астон Мартин» DB5 моделіне жаңартылды және құрылғылардың саны едәуір артты. Соның нәтижесінде бұл модель классикалық автомобильдердің ең танымал үлгілерінің біріне айналды.
James Bond drives an Aston Martin DB Mark III in the novel version of Goldfinger, though it is referred to as a "DB III" in the book – the chapter in which he drives to his famous golf course encounter with the villain is entitled 'Thoughts in a DB III'. It is the only Bond car in the Ian Fleming novels to have gadgets installed. For the film adaptation five years later, the car was updated to the Aston Martin DB5 model and the array of gadgetry was much expanded. That model was to become one of the most iconic of classic cars as a result.
Өмір сүру үшін құйылған модельдер
DB Mk III 1960-шы жылдардың басында Spot on сериясына қосылды. Oxford Die Cast компаниясы хэтчбек және кабриолет модельдерін шығарды. Spark Models компаниясы "DB2/4 Cabriolet 1959" деп белгіленген 1/43 масштабты модельдерін шығарды.
The DB Mk III was included in the Spot on range in the early 1960s. Oxford Die Cast have issued models of both the hatchback and the drophead. Spark Models have issued 1/43 models of the drophead, labelled "DB2/4 Cabriolet 1959".