Кіріспе

Финляндияда табылған тұщы сулы иесік

Сайма сақиналы иесігі (Pusa hispida saimensis, фин. Saimaannorppa) – сақиналы иесіктердің (Pusa hispida) бір түрі және мұз дәуірінен қалған түр. Олар әлемдегі ең көп қорғауға алынған иесіктердің бірі, жалпы саны шамамен 400 жекелеген дараққа жетеді. Осы иесіктердің жалғыз популяциясы Финляндиядағы Сайма көлінде кездеседі (сондықтан осылай аталады). Олар басқа сақиналы иесік түрлерінен шамамен 9500 жылдан бері толық оқшауланған және морфологиялық және экологиялық жағынан ерекшеленетін түрге айналды. Бұл популяция соңғы мұз дәуірінен кейін жер көтерілген кезде бөлініп қалған сақиналы иесіктердің ұрпақтары. Бұл иесік, Ладога және Байкал иесіктерімен бірге, тұщы суда тіршілік ететін сирек иесіктердің қатарына жатады.

Тіршілік ету ортасы

Сайма сақиналы тұмсығы Финляндиядағы Сайма көлінде ғана кездеседі. Көл оңтүстіктегі Лаппеенранта және солтүстіктегі Йоэнсу қалалары арасында, шамамен созылып жатыр. Ол мұздықтармен ойылған тар арналармен байланысқан көптеген ірі ойыстардан тұрады, географиясы лабиринт сияқты, 13 710 аралға ие, жағалау сызығының ұзындығы шамамен және су бетінің ауданы құрайды. Көл салыстырмалы түрде жайлы, орташа тереңдігі ал ең терең жері шамамен тең. Олардың жеміне негіздік құрамы – орташа ұзындығы 8,6 см, ал ең ұзыны 21 см болатын ұсақ шоғырлы балықтар. Балалардың тамақтануы ересектерден ерекшеленеді, олар көбінесе көлдің жағалауындағы шалшық суда кездесетін шабақ пен қарабалықпен қоректенеді, ал ересектер көбінесе вендас пен минога жейді. Ұзақ жылдар бойы Сайма сақиналы тұмсығы коммерциялық және ойын-сауық балық аулау салаларымен бәсекелеседі деп есептелді және 1940 жылдарға дейін оларға сыйлық төленді. Сайма сақиналы тұмсықтарында екі түрлі қоныс бар: көбеймейтін қоныс және көбейетін қоныс. Көбейетін қоныстар, көбеймейтін қоныстарға қарағанда жағалауға жақын орналасқан.

Суға түсу

Суға бату – су жануарларының маңызды мінез-құлқы, себебі олар азық іздеу және саяхаттау сияқты іс-әрекеттер үшін оған тәуелді. Олардың суға бату ұзақтығы көктемнен күзге дейін ұзарады, бұл азық-түлік қорының жеткілікті болуымен байланысты болуы мүмкін, бірақ олардың құрлықта тіршілік ететін сиырбас түрлерінің бірі болғандығы қызығушылық тудырады. Сайма сақиналы тұздарының суға батуын зерттеу үшін көптеген зерттеулер жүргізілді, нәтижесінде олардың күткеннен ұзаққа созылатыны анықталды. Олардың ұзақ суға батуының орташа уақыты 15 минут деп тіркелді және бұл жаттығу арқылы демалуға арналған суға бату деп есептеледі. Суға бату тереңдігінің орташа көрсеткіші 10-15 метрді құрайды, алайда олардың ең көп тереңдіктегі суға батуы қоршаған ортаның тереңдігімен шектелген.

Қорғау

Сайма сақиналы тұмсығы 1955 жылдан бері Финляндияда заңмен қорғалады; АҚШ үкіметі де оны Құрып кетуге жақын түрлер туралы заңға сәйкес қорғауға алған. Сайма сақиналы тұмсығының құрып кету қаупі ұзақ жылдар бойы Финляндияның Табиғатты қорғау қауымдастығының негізгі жарнамалық науқанының тақырыбы болды, ал тұмсықты бейнелейтін плакат жалпы табиғатты қорғаудың финдік символына айналды. 1983 жылы олардың саны 100-ден 150-ге дейін жеткен. 2005 жылы шамамен 270 болды, бірақ 2006 және 2007 жылдардағы екі сәтсіз көбейту маусымынан кейін саны 260-қа дейін төмендеді. 2013 жылы популяциясы 300-ден асып, саны аздап өсті. Ұрық беруге жетілген аналықтардың саны 87 болды. Популяция 400-ден асса, құрып кету қаупі азаяды деп есептелді. 2016 жылдың көктемінде 79 жас туды, олардың төртеуі өлген. Сайма сақиналы тұмсығын қорғау үшін олардың тіршілік ететін аймақтарының бір бөлігінде балық аулауға ерікті шектеулер енгізілді. Шектеудің ең маңызды түрі – көлдің шамамен 15%-ында сәуірдің 15-інен маусымның соңына дейін аулау торларын қолдануға тыйым салу; балық аулаудың көбісі демалыс мақсатында жүргізіледі. Бірақ, жарақаттанудан туындаған өлім-жітім деңгейі жоғары болып қалып отыр, жылына шамамен 20-30 тұмсық, көбінесе бір жасар жас туғандар өлді. 2010 жылы Еуропалық Одақ Финляндиядан мұнайларды, әсіресе тормен аулаудан қорғау үшін күштірек шаралар қабылдауды талап етті. Бір жастан асқан тұмсықтардың жарақаттанудан туындаған өлімін азайту үшін 2011 жылдан бастап Сайма сақиналы тұмсығының негізгі ареалында мықты торлы торларды, үлкен балық тұзақтарын және балықты жеммен ілгектеу әдістерін қолдануға тыйым салынды. 2016 жылы бір заң мен билік органдары мен балық аулау суларының иелері арасындағы өзара келісім бұрынғы екі заңның орнын басты. Балық аулау кооперативтері балық аулау шектеулерін сақтағаны үшін гектарына 1,7 евро алады. Кейбір аудандарда, олар ұялау орындарынан 5 км радиуста белгіленген, сәуірдің ортасынан маусымның соңына дейін тормен балық аулауға (вендас торларын қоспағанда) тыйым салынды. Сайма сақиналы тұмсығының көбеюі жеткілікті мұз және қар жамылғысына байланысты. Климаттың өзгеруі салдарынан қар мен мұздың жоғалуы оларға тікелей қауіп төндіреді. Жасанды қар үйірмелері қысқы жағдайы нашар болғанда тұмсықтардың көбеюіне көмектесетіні дәлелденді. Қар үйірмелері үш қыс бойы сынақтан өтті және 2014 жылдан бері тұрақты қолданылып келеді. Сонымен қатар, климаттың өзгеруіне байланысты мұзда қар болмаған кезде қолдан жасалған ұялар да жасалуда. Табиғатты қорғау мамандары жергілікті тұрғындар тарату және күту үшін 100-ге жуық мұндай қораптар жасауды жоспарлап отыр. Сайма сақиналы тұмсығы негізінен Финляндияның екі ұлттық паркінде – Коловеси және Линнансаариде қоныстанған. Олардың шатасып кеткендері Савонлинна орталығын қоса алғанда, одан да кеңірек аумақта көрілді.

Норппалив

Norppalive (сөзбе-сөз "Жылқалы тұяқ тірісінде") – WWF ұйымы жасаған Сайма жылқалы тұяғының тікелей эфирдегі веб-трансляциясы. Онда Сайма сақиналы тұмсығы кейде келіп тұратын жердің тікелей суреті көрсетіледі. Тікелей эфирдегі ең танымал жылқалы тұяқтардың бірі – Пуллерво, ол Финляндияның ең әйгілі Сайма сақиналы тұмсығы мәртебесіне ие болды.