Солаж: Француз композиторы және оның шығармаларының жұмбағы

Кіріспе

Француз композиторы
Солаж (; немесе Soulage), бәлкім Жан, француз композиторы және, мүмкін, ақын да болған. Ол ars subtilior мектебінің, ғасыр соңында Авиньонда дамыған манерлі композициялық мектептің ең маңызды музыка көзі – Chantilly Codex-те ең көп шығармалар жазған.

Өмір

Солаж өмірі туралы оның музыкасына жазылған мәтіндерден басқа ештеңе белгілі емес. Тіпті оның аты да жұмбақ. Бір мүмкіндік - "Солаж" деген жалғыз есім, сол кезеңнен белгілі басқаларға ұқсас лақап немесе псевдоним болуы мүмкін, мысалы, Гримас немесе Хаспроис. "Солаж" және "соулж" - бұл ескі француз тіліндегі solaz, solace сөздерінің әртүрлі жазылуы, бұл "жайлау", "қуаныш" немесе "көңіл көтеру" дегенді білдіреді. Calextone qui fut dame мәтінінің рефренінде композитор өзін осындай екі мағыналы етіп "соулж" орфографиясын қолданады. Дегенмен, бұл есімнің нағыз есім болуы да мүмкін. Шантилли кодексіндегі бір мақалада есімге кіріктірілген "J" әрпі бар, сондықтан оның есімі Жан болуы мүмкін. Сол кезде Жан Сулас деп аталған көптеген адамдар туралы мәліметтер бар (бұл есім қазір де кездеседі), сондай-ақ Сулаж немесе Сулаж тегі де болған (мысалы, 1392 жылы үйлену тойында құжатталған Канилак графы Гийом де Сулаж), бірақ композиторға нақты үміткерлер жоқ. Гилберт Рейни композитордың есімі Шарль болуы мүмкін деген болжамын Шантилли кодексінен табылған басқа бір композитормен, Госкальхпен, "негізінен неміс тілінде естілетін есім" деп атап, "Ch. Солаг(е)" деген анаграмма болуы мүмкін деген ойға негіздеді. Алайда, Рейнидің бұл есім Шантилли кодексінен басқа жерде кездеспейді деген пікірі дұрыс емес болып шықты, өйткені бірнеше басқа сәйкестендірулер табылды және екі композитордың сәйкес келу мүмкіндігі жоққа шығарылды. Оның кейбір әндерінің мәтіндеріндегі нақты сілтемелер оның француз патша сарайымен байланысты болғандығын көрсетеді. S'aincy estoit балладасы Жан, Берри герцогын дәріптейді және оның екінші некесін атап өту үшін жазылды, ол 1389 жылдың 25 мамырында Авиньонның жанында Жанна де Булоньемен үлкен салтанатты түрде өтті. Corps femenin par vertu de nature және Calextone qui fut dame деген екі баллада да Жанна де Булоньеге қатысты, олардың мәтіндері біріншісі осы үйленуден аз уақыт бұрын, екіншісі аз уақыт өткеннен кейін жазылғандығын көрсетеді. Солаж Берри герцогының қызметінде болған болуы мүмкін деген ойға келгенімен, оның осы некеде үлкен қаржылық мүддесі бар Фуа графы Гастон Фебустың қызметінде болуы да мүмкін. Сонымен қатар, Солаждың "Joieux de Cuer" атты вирелейінің мәтінінде Милан герцогы Джангалеаццо Висконтидің сарайымен мәдени алмасудың болуы немесе белгісі болуы мүмкін. Висконти әулетінің ұраны, "a bon droit", тоғызыншы жолдың басында, бірінші музыкалық бөлімнің қайталануының басында және рефреннің қайталануына дейін орналастырылған. Джангалеаццо 1402 жылы қайтыс болса да, оның қызы Валентина 1408 жылы қайтыс болғанға дейін осы ұранды қолданып келді. Оның "Pluseurs gens" әнінде 1401 жылы туылған және 1403 жылы күйеуге шыққан Бургундия герцогы Филипптің немересі Жаклин туралы айтылған. Алайда, Жаклинмен байланыс болжамдық, өйткені "Pluseurs gens" әнінде кездесетін есім "Жакет".

Nothing is known about Solage's life, beyond what can be inferred from the texts to his music. Even his name is a puzzle. One possibility is that the single name "Solage" is a nickname or pseudonym, similar to others known from the period, such as Grimace or Hasprois. "Solage" and "soulage" are variant spellings of Old French solaz, solace, meaning "consolation", "joy", or "entertainment". In the refrain to the text of Calextone qui fut dame, the composer refers to himself with such a double meaning, using the spelling "soulage". However, the possibility that it is a genuine name cannot be ruled out. One of the attributions in the Chantilly Codex includes the initial J wrapped into the name, so it is possible his first name was There are many references from that time to people called Jean Soulas (a name still found in modern times), and the surname Soulage or Soulages also existed (for example, Guillaume de Soulages, count of Canillac, documented from a wedding in 1392), though there are no clear candidates for the composer. Gilbert Reaney's suggestion that the composer's first name might have been Charles rested on a speculative identification of Solage with another composer found in the Chantilly Codex, Goscalch, "a rather German sounding name" that might be an anagram of "Ch. Solag(e)". However, Reaney's claim that the name occurs nowhere apart from the Chantilly Codex has been proven wrong, as several other identifications have been found, and the possible identity of the two composers has been rejected. Specific references in the texts of some of his songs indicate he probably was associated with the French royal court. The ballade S'aincy estoit glorifies Jean, duc de Berry, and was written to celebrate his second marriage, to Jeanne de Boulogne, which took place with great pomp near Avignon on 25 May 1389. The pair of ballades, Corps femenin par vertu de nature and Calextone qui fut dame also refer to Jeanne de Boulogne, and their texts show that the former was composed shortly before and the latter shortly after this wedding. Although it is tempting to suppose that Solage might have been in the service of the duke of Berry, it is just as likely that he was in the service of Gaston Fébus, compte de Foix, who had a considerable financial interest in this marriage. There is also a possible connection to, or at least an indication of some cultural exchange with the court of Giangaleazzo Visconti, the Duke of Milan, in the text of Solage's virelai, Joieux de Cuer. The Visconti family motto, "'a bon droit", is prominently placed at the beginning of the ninth line, at the beginning of the reprise of the first musical section, and just before the return of the refrain. Although Giangaleazzo died in 1402, his daughter Valentina continued to employ the motto until her death in 1408. In his chanson Pluseurs gens Solage mentioned Jacqueline, the granddaughter of Philippe, Duke of Burgundy, who was born in 1401 and betrothed in 1403. The association with Jacqueline is conjectural, however, since the name actually found in Pluseurs gens is "Jaquete".

Поэзия

Солаж әндерінің мәтіндері тек оның музыкалық шығармаларында ғана табылады, және олардың ішіндегі ұқсас тіркестер, сондай-ақ синтаксистік және лексикалық ерекшеліктері біртұтас сезім береді. Сондықтан, ол өлеңдерді де, музыканы да өзі жазған болуы мүмкін. Шантиль кодексіндегі басқа композиторлар да, әсіресе Якоб Сенлеш сияқты, ақын-композиторлар болғанға ұқсайды. Мәтіндік байланыстың айқын мысалы – Corps femenin және Calextone qui fut есімді екі баллада. Біріншісі КАТЕЛЛИНА ЛА РОЙН ДАМУРС акростишіне негізделген, ал екіншісі сол акростишпен, КАТЕЛЛИ, басталады, бірақ осы балладаның екінші және үшінші шумақтары сақталмаған. Осы кезең әдебиетінде осындай жұп балладалардың басқа сақталған мысалдары жоқ.

Музыка

Стильдік тұрғыдан Солаждың шығармалары екі айқын сипат көрсетеді: бірі салыстырмалы түрде қарапайым, көбінесе оның ұлы алдыңғысы және аға замандасы Гийом де Машомен байланысты, екіншісі – ауыздыбысы мен ырғағы жағынан күрделі, «ең нәзік өнер» (ars subtilior) деп аталатын стильге тән. Бұл екі стиль көбінесе әртүрлі әндерде жеке-жеке кездеседі, бірақ кейде бір композицияда бірігіп келеді, онда музыкалық және поэтикалық құрылымды күшейту үшін қолданылуы мүмкін. Солаж қарапайым «Машо» стиліндегі шығармаларында да Машодан мүлдем өзгеше көптеген жекеше таңдаулар жасайды. Сонымен қатар, қарапайым стильдің ертерек мерзімге, ал күрделі стильдің кейінгі мерзімге қатысты екенін сенімді түрде айтуға болмайды. Солаж өзінің әдістерін мәтін мен музыканы форма немесе мағына жағынан байланыстыру үшін пайдаланады. Дегенмен, оның ars subtilior шығармаларының кейбіреулері тәжірибелік сипатқа ие: осы күрделі стильдегі ең танымал мысал – оның таңғажайып «Fumeux fume par fumée» («Түтін түтін арқылы шығады») атты шығармасы, ол сол кездегі хроматикалық жағынан өте бай, сонымен қатар, бұл кезеңдегі музыкадағы ең төменгі регистрдегі вокалдық партияны қамтиды. Солаждың рондосы әдебиеттанушылардың «түтіншілер» мектебімен байланысты. Бұл атаудың көптеген түсіндірмелері бар. Кейбір өлеңдердің ерекшелігін ескерсек, бұл түтіншілердің қандай да бір есірткі қолданғаны туралы болжам жасауға боларлықтай, бірақ жоғарыда аталған шығарманың ең қарапайым түсіндірмесі – ол париждік Түтіншілер, «Түтіншілер қоғамы» үшін жазылған, «1360 және 1370 жылдары өркендеген, өздерін Жан Түтінші деп атаған, сәнді киінген богемалықтардың әдеби үйірмесі». Бір ғалымның пікірінше, Эсташ Дешамның өлеңдеріндегі түтіншілер туралы сілтемелер сатиралық сипатқа ие. Түтіншілермен байланысты әдебиет 1366 және 1381 жылдар аралығында жазылған, ал Солаждың «Плюсье рье рье генс во» балладасында да олар туралы айтылады. Дешам өзінің «Règles de la seconde rhétorique» еңбегінде Машоның немере інісі екенін, ал «Ballade 447» еңбегінде Машоның «мені тәрбиелеп, маған көп жақсылық жасағанын» айтады. Бұл мәлімдемелер тәуелсіз расталмаған, бірақ олардың жақын қарым-қатынаста болғаны мүмкін. Егер түтіншілер шылым шегуге құштар болған болса, онда темекі Еуропаға тағы екі ғасырдан кейін ғана таныс болғандықтан, басқа есірткі, мысалы, гашиш немесе опиум қолданылған болуы керек. Алайда, қазіргі кездегі музыка зерттеушілер арасындағы консенсус физикалық түтін тарту болмаған дегенге сәйкес келеді. Орта ғасырларда француз тілінде «avoir des fumées au cerveau» (миде түтін болуы) деген сөз ақыл-жайдың шатасуын білдірген, бұл жағдай ішкі буларға байланысты, ежелгі Гиппократ пен Аристотель сияқты билеушілердің айтуынша, «жылы және түтінді миден» терлеу немесе ішу арқылы шығарылуы мүмкін. Сол сияқты, таңертең ішуді «abattre le brouillard» («тұманды тарату») деп атаған.

Stylistically, Solage's works exhibit two distinctly different characters: a relatively simple one usually associated with his great predecessor and elder contemporary Guillaume de Machaut, and a more recherché one, complex in the areas of both pitch and rhythm, characteristic of the ars subtilior ("more subtle art"). These two styles mostly exist separately in different songs but sometimes are found mixed in a single composition, where they can be used to underscore the musical and poetic structure. In his simpler "Machaut" style pieces Solage nevertheless makes many personal choices that are very different from what Machaut typically does. Moreover, the simpler style is not necessarily an indication of an earlier date nor the complex style a reliable sign of a later date. Solage uses his techniques to link text and music together, either in terms of form or else of meaning. Nevertheless, some of his ars subtilior music was quite experimental: the best known example in this complex style is his bizarre Fumeux fume par fumée (approx: "The smoky one smokes through [or for] smoke"), which is extravagantly chromatic for the time; it also contains some of the lowest tessitura vocal writing in any music of the period. Solage's rondeau is associated with a putative literary school of fumeurs. There have been many interpretations of this sobriquet. Although it is tempting given the outré nature of some poems to suppose that it refers to the smoking of some drug, the simplest explanation in the case of the above work is that it was written for the Parisian Fumeurs, the Society of Smokers, "an eccentric literary clique of ostentatiously dressed bohemians that named themselves after Jean Fumeux and flourished in the 1360s and 1370s". One scholar suggests that Eustache Deschamps's poetry, which contains most of the surviving references to the fumeurs, was satirical. The literature associated with the Fumeurs is dated between 1366 and 1381, and Solage's ballade Plusieurs gens voy also alludes to them. In his Règles de la seconde rhétorique Deschamps claims to be the nephew of Machaut, and in his Ballade 447 states that Machaut "brought me up and did me many kindnesses". Though there is no independent verification of these claims, it seems likely that they must have been on close terms. On the other hand, if indeed the Fumeurs were literally devotees of smoking, since tobacco was not known in Europe for another two centuries, some other drug, e. g. hashish or opium, must have been implied. However, the current consensus among musicologists is that there was no physical smoking. In the Middle Ages, the French expression "avoir des fumées au cerveau" (having smoke in the brain) referred to mental confusion, a condition attributed to internal vapours which, according to ancient authorities such as Hippocrates and Aristotle, could be evacuated from "heated and smoky brains" either by sneezing or by drinking. Similarly, drinking in the morning was referred to as "abattre le brouillard"—"breaking up the fog".

Жазбалар

Арс-нова. Каппелла Кордина, Алехандро Планшарт, дирижер. Орта ғасыр музыкасы 9; LP-жазба, 1 диск, 33⅓ айналым, 12 дюйм, стерео; Музыкалық мұра қоғамы MHS 899 (Нью-Йорк: Музыкалық мұра қоғамы, 1969) (Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Сондай-ақ, Expériences Anonymes EAS 83 ([Нью-Йорк]: Expériences Anonymes, 1969) шығарылған. "Соттық махаббат өнері"; Лондонның ерте музыка консорты, Дэвид Манроу, дирижер; LP-жазба, 3 диск, стерео; EMI/HMV SLS 863 (86301, 86302, 86303) (Лондон: EMI Records Limited, 1973) (Баллада: "Helas! Je voy mon cuer"; Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Француздық шығарылым: Chansons d'amour courtois de Guillaume de Machaut à Guillaume Dufay; 3 LP жинағы, La voix de son maître 2C16705410, 2C16705411, 2C16705412 (Париж: Pathé Marconi EMI, 1974). Beauté parfaite: L'automne du Moyen Âge: chansons des XIVe et XVe siècles; Alla Francesca; CD-жазба, 1 диск, стерео; Opus 111 OPS 30 173 (Париж: Opus 111, 1997) (Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Чезена: Папалар, ханзадалар мен жалдамалылар үшін әндер, шамамен 1400 жыл. Гранделявокс, Бьёрн Шмельцер, режиссер. 2011 жылдың тамызында Бельгиядағы Eglise de Franc Waret-те жазылған. CD-жазба, 1 диск, стерео. Glossa Platinum GCD P32106 (Сан-Лоренцо-де-Эль-Эскориал, Испания: Glossa Platinum, 2011) ("Corps femenin"; Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Кодекс Шантильи: XIV ғасырдағы сот ауалары; Ансамбль Органумы, Марсель Перес, дирижер. 1986 жылдың қыркүйегінде жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео; Harmonia Mundi France HMC 901252 (Арль: Harmonia Mundi s. a., 1987) (Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Кодекс Шантильи: ғашықтар жайында. Ensemble de Caelis, Laurence Brisset, режиссер; 2010 жылғы 13-16 сәуірде Siran, Église Notre Dame de Centeilles-де жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео; Æon AECD 1099 (Париж: Æon, 2010) ("Corps femenin"; "Fumeux fume par fumée"; "Calextone qui fut"; "En l'amoureux vergier"). Шантиль кодекті. 1-том: Тетрактис: Джилл Фельдман, дауыс; Карлос Мена, дауыс; Марта Грациолино, арфа; Сильвия Текарди, виэла; Кис Боке, виэла, флейта және дирижер. 2097 жылдың 12-15 ақпанында Ареццодағы Пьеве де Сан-Пьетро а Пресканода жазылған. CD-жазба, 1 диск, стерео. Et'cetera KTC 1900 ([Pergine Valdarno, Италия]: Olive Music; [Амстердам]: Et'cetera, 2008) (Баллада: "S'aincy estoit que ne feust la noblesce"). Шантиль кодекті. 2-том: Тетрактис, Кис Боке, режиссер. Пиве де Сан-Пьетро а Прескано, Ареццода 23-25 қаңтарда және 2-4 мамырда 2010 жылы жазылған. CD-жазба, 1 диск, стерео. Olive Music KTC 1905 ([Pergine Valdarno, Италия]: Olive Music; [Амстердам]: Et'cetera, 2011) (Баллада: "En l'amoureux vergier"; Virelai: "Tres gentil cuer"). Әйелдер корпусы: Жан-Дюк де Берридің авангарды. Феррара ансамблі, Крауфорд Янг, режиссер. 2000 жылғы 22-25 наурызда, 2008 жылғы 7 желтоқсанда және 2009 жылғы 16 ақпанда Швейцарияның Seewen қаласында орналасқан Chiesa di St. Germanus шіркеуінде жазылған. CD-жазба, 1 диск, стерео; Arcana A 355 ([Омегна (VB), Италия]: Arcana, 2010) ("Corps femenin"; "Calextone qui fut"). Фебус Авант! Гастон Фебустың сотында музыка (1331–1391); Гюльгас ансамблі, Пол Ван Невел; Ирланд колледжінің шіркеуінде жазылған, Лёвен, Бельгия, 25–28 қазан 1991; CD-жазба, 1 диск, стерео; Vivarte Sony Classical SK 48195 ([Германия]: Sony Classical GmbH, 1992) (#6: Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Fleurs de vertus: chansons subtiles à la fin du XIVe siècle; Феррара ансамблі, Кроуфорд Янг, режиссер. 1996 жылғы 8-11 қаңтарда l'Église S. Germanus de Seewen (Soleure)-де жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео. Arcana A 40 ([Франция]: Arcana, 1996) ("S'aincy estoit que ne feust la noblesce"; Virelai: "Tres gentil cuer"). Гот дәуірінің француз музыкасы; Деллер Консорты, Альфред Деллер, режиссер; Concentus Musicus, Вена; ежелгі аспаптар ансамблімен. LP-жазба, 1 диск, 33⅓ айналым, 12 дюйм, стерео; Bach Guild BGS 70656 (Нью-Йорк: Bach Guild, 1964) ("Pluseurs gens voy"; "Helas je voy"). Орта ғасырлық музыканың алтын қазынасы; Орта ғасырлық музыка үшін Sine Nomine ансамблі. Valley Recordings компаниясында жазылған, Литтлтон-он-Севрен, 1995 жылдың шілдесі. CD-жазба, 1 диск, стерео. Amon Ra CD SAR 63 (Wotton under Edge, Glostershire: Amon Ra, 1996) ("Corps femenin"). Қайта шығарылған, CD-жазба, Музыкалық мұра қоғамы 15230M (Окхерст, Нью-Джерси: Музыкалық мұра қоғамы, 1998). Гийом Дюфай және оның уақыты; Syntagma Musicum, Кис Оттен, режиссер; Alte Werk; LP жазбасы, 2 диск, 33⅓ айналым, 12 дюйм; Telefunken 6.35257 ([Германия]: Telefunken, 1974) (Рондо: "Fumeux fume par fumee"). Йоханнес Цикония және оның уақыты; Кіші консор, Кис Боке, режиссер; SS Pietro e Paolo соборында жазылған, Сована, Италия, 1988 жылдың маусымы; CD-жазба, 1 диск, стерео; Channel Classics CCS 0290 (Амстердам, Голландия: Channel Classics, 1990) ("Hélas, je voy"). Ланкастер мен Валуа – француз және ағылшын музыкасы 1350–1420; Готика дауыстары, Кристофер Пейдж (дирижер); 1991 жылдың 11-13 желтоқсанында Чичестердегі Боксгроув монастырында жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео; Hyperion CDA66588 (Лондон: Hyperion Records Limited, 1992). (Virelai: "Tres gentil cuer"). Қожалар, монстрлар және лабиринттер: Орта ғасырлардағы лабиринтті таптау. Үшбұрыш. Martel Recital Hall, Vassar College, Poughkeepsie, NY, 2005 жылдың 4-5 маусымында жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео. MSR Classics MS 1095 (Элмсфорд, Нью-Йорк: MSR Classics, 2005) (Баллада: "Le basile"). Medée fu: ballades e ballate: música francesa e italiana de finales del siglo XIV. Tritonus XIV. Мадридте, 2001 жылдың мамырында жазылған. CD-жазба, 1 диск, стерео. Verso VRS 2005 (Мадрид: Verso, 2001) (Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Орта ғасырлық романтиктер – француз әндері мен мотеттері 1340–1440; Готика дауыстары, Кристофер Пейдж (дирижер); 1990 жылғы 3-5 қазан және 1991 жылғы 14 мамырда Hospital of St Cross, Winchester-де жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео; Hyperion CDA66463 (Лондон: Hyperion Records Limited, 1991). (Virelai: "Joieux de cuer en seumellant estoye"). Жүз жылдық соғыстың музыкасы. Musica Reservata, John Beckett, режиссер. LP-жазба, 1 диск, 33⅓ айналым, 12 дюйм стерео, [(S. l.]: Philips, 1968) ("S'aincy estoit que ne feust la noblesce"). Ақыл-эстетизм: Қымызды кремді мұра; Қымызды крем; 1993 жылдың маусымы мен 1994 жылдың шілдесінде жазылған; CD-жазба, 2 диск, стерео; Glossa GCD 921102 ([n. p.]: Glossa Music SL, 1997) (Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Ars Nova жобасы: Ars Magis Subtiliter: Шантиль кодексінің әйгілі музыкасы; Ensemble P. A. N.; 1987 жылғы 20-22 шілдеде Уэллсли капелласында, Массачусетс штатында жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео; New Albion Records NA 021 CD (Сан-Франциско: New Albon Records, Inc., 1989) (Рондо: "Fumeux fume par fumée"). Махаббатты зерттеу – XIV ғасырдың француз әндері мен мотеттері; Gothic Voices, Christopher Page (дирижер); 1992 жылғы 29 және 30 сәуірде, 1 мамырда Боксгроув монастырында, Уэст-Сассекс жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео; Hyperion CDA66619 (Лондон: Hyperion Records Limited, 1992). (Баллада: "Le basile"). Très gentil cuer: Кейінгі орта ғасырдың сот музыкасы. Fortuna Canta. 2003 жылғы 9-10 қаңтарда Гамбургтегі Rolf Liebermann студиясында жазылған. CD-жазба, 1 диск, стерео. Ars Produktion ARS 38 489 ([Ratingen]: Ars Produktion, 2009) ("Tres gentil cuer"). Белгісіз махаббат – Солаж және Машо әндері; Gothic Voices; 2006 жылғы 20-22 ақпанда Англияның Глостерширдегі Toddington қаласындағы St. Andrew's шіркеуінде жазылған; CD-жазба, 1 диск, стерео; AVIE AV2089 ([Лондон]: Avie Records, 2006) (#1, 3, 5, 6, 7, 11, 12, 13, 17, 19: Баллада: "Le basile", "Calextone qui fut", "Corps femenin", "En l'amoureux vergier", Рондо: "Fumeux fume par fumée", "Hélas je voy", "Joieux de cuer", "Pluseurs gens voy", "S'aincy estoit". "Tres gentil cuer" және екі анонимді шығарма, мүмкін Солаж да жазған). Zodiac – Арс-нова және Арс Субтилиор Төмен елдерде және Еуропада; Capilla Flamenca. Eufoda 1360 (2004).

The Ars nova. Cappella Cordina, Alejandro Planchart, conductor. Music of the Middle Ages 9; LP recording 1 disc, 33⅓ rpm, 12 in., stereo; Musical Heritage Society MHS 899 (New York: Musical Heritage Society, 1969) (Rondeau: "Fumeux fume par fumée"). Also released on Expériences Anonymes EAS 83 ([New York]: Expériences Anonymes, 1969). The Art of Courtly Love; The Early Music Consort of London, David Munrow, dir. ; LP recording, 3 discs, stereo; EMI/HMV SLS 863 (86301, 86302, 86303) (London: EMI Records Limited, 1973) (Ballade: "Helas! Je voy mon cuer"; Rondeau: "Fumeux fume par fumée"). French issue as Chansons d'amour courtois de Guillaume de Machaut à Guillaume Dufay; 3 LP set, La voix de son maître 2C16705410, 2C16705411, 2C16705412 (Paris: Pathé Marconi EMI, 1974). Beauté parfaite: L'automne du Moyen Âge: chansons des XIVe et XVe siècles; Alla Francesca; CD recording, 1 disc, stereo; Opus 111 OPS 30 173 (Paris: Opus 111, 1997) (Rondeau: "Fumeux fume par fumée"). Cesena: Songs for Popes, Princes and Mercenaries, c. 1400. Graindelavoix, Björn Schmelzer, director. Recorded in Eglise de Franc Waret, Belgium, August 2011. CD recording, 1 disc, stereo. Glossa Platinum GCD P32106 (San Lorenzo de El Escorial, Spain: Glossa Platinum, 2011) ("Corps femenin"; Rondeau: "Fumeux fume par fumée")
Codex Chantilly: Airs de cour du XIVe siècle; Ensemble Organum, Marcel Pérès, dir. Recorded September 1986; CD recording, 1 disc, stereo; Harmonia Mundi France HMC 901252 (Arles: Harmonia Mundi s. a., 1987) (Rondeau: "Fumeux fume par fumée"). Codex Chantilly: en l'amoureux vergier. Ensemble de Caelis, Laurence Brisset, director; Recorded at Église Notre Dame de Centeilles, Siran 13–16 April 2010; CD recording, 1 disc, stereo; Æon AECD 1099 (Paris: Æon, 2010) ("Corps femenin"; "Fumeux fume par fumée"; "Calextone qui fut"; "En l'amoureux vergier"). Codex Chantilly. Vol. 1. Tetraktys: Jill Feldman, voice; Carlos Mena, voice; Marta Graziolino, harp; Silvia Tecardi, vielle; Kees Boeke, vielle, flute, and direction. Recorded at Pieve de San Pietro a Presciano, Arezzo 12–15 February 2097. CD recording, 1 disc, stereo. Et'cetera KTC 1900. ([Pergine Valdarno, Italy]: Olive Music; [Amsterdam]: Et'cetera, 2008) (Ballade: "S'aincy estoit que ne feust la noblesce"). Codex Chantilly. Vol. 2. Tetraktys, Kees Boeke, director. Recorded at Pieve de San Pietro a Presciano, Arezzo 23–25 January and 2–4 May 2010. CD recording, 1 disc, stereo. Olive Music KTC 1905 ([Pergine Valdarno, Italy]: Olive Music; [Amsterdam]: Et'cetera, 2011) (Ballade: "En l'amoureux vergier"; Virelai: "Tres gentil cuer"). Corps femenin: l'avant garde de Jean Duc de Berry. Ferrara Ensemble, Crawford Young, director. Recorded at Chiesa di St. Germanus, Seewen, Switzerland, 22–25 March 2000, 7 December 2008, and 16 February 2009. CD recording, 1 disc, stereo; Arcana A 355 ([Omegna (VB), Italy]: Arcana, 2010) ("Corps femenin"; "Calextone qui fut"). Febus Avant! Music at the Court of Gaston Febus (1331–1391); Huelgas Ensemble, Paul Van Nevel; Recorded in the Chapel of the Irish College, Leuven, Belgium, 25–28 October 1991; CD recording, 1 disc, stereo; Vivarte Sony Classical SK 48195 ([Germany]: Sony Classical GmbH, 1992) (#6: Rondeau: "Fumeux fume par fumée"). Fleurs de vertus: chansons subtiles à la fin du XIVe siècle; Ferrara Ensemble, Crawford Young, director. Recorded at l'Église S. Germanus de Seewen (Soleure), 8–11 January 1996; CD recording, 1 disc, stereo. Arcana A 40 ([France]: Arcana, 1996) ("S'aincy estoit que ne feust la noblesce"; Virelai: "Tres gentil cuer"). French Music of the Gothic Era; Deller Consort, Alfred Deller, director; Concentus Musicus, Wien; with ensemble of ancient instruments. LP recording, 1 disc, 33⅓ rpm, 12 in., stereo; Bach Guild BGS 70656 (New York: Bach Guild, 1964) ("Pluseurs gens voy";"Helas je voy")
A Golden Treasury of Mediæval Music; Sine Nomine Ensemble for Medieval Music. Recorded at Valley Recordings, Littleton on Severn, July 1995. CD recording, 1 disc, stereo. Amon Ra CD SAR 63 (Wotton under Edge, Glostershire: Amon Ra, 1996) ("Corps femenin"). Reissued, CD recording, Musical Heritage Society 15230M (Oakhurst, NJ: Musical Heritage Society, 1998). Guillaume Dufay und seine Zeit; Syntagma Musicum, Kees Otten, director; Alte Werk; LP recording, 2 discs, 33⅓ rpm, 12 in. ; Telefunken 6.35257 ([Germany]: Telefunken, 1974) (Rondeau: "Fumeux fume par fumee")
Johannes Ciconia and His Time; Little Consort, Kees Boeke, director; Recorded in the Cattedrale SS Pietro e Paolo, Sovana, Italy, June 1988; CD recording, 1 disc, stereo; Channel Classics CCS 0290 (Amsterdam, Holland: Channel Classics, 1990) ("Hélas, je voy"). Lancaster and Valois – French and English Music 1350–1420; Gothic Voices, Christopher Page (dir. ); Recorded in Boxgrove Priory, Chichester, 11–13 December 1991; CD recording, 1 disc, stereo; Hyperion CDA66588 (London: Hyperion Records Limited, 1992). (Virelai: "Tres gentil cuer")
Masters, Monsters & Mazes: Treading the Medieval Labyrinth. Trefoil. Recorded at Martel Recital Hall, Vassar College, Poughkeepsie, NY, 4–5 June 2005; CD recording, 1 disc, stereo. MSR Classics MS 1095 (Elmsford, NY: MSR Classics, 2005) (Ballade: "Le basile"). Medée fu: ballades e ballate: música francesa e italiana de finales del siglo XIV. Tritonus XIV. Recorded Madrid, May 2001. CD recording, 1 disc, stereo. Verso VRS 2005 (Madrid: Verso, 2001) (Rondeau: "Fumeux fume par fumée")
The Medieval Romantics – French Songs and Motets 1340–1440; Gothic Voices, Christopher Page (dir. ); Recorded in the Hospital of St Cross, Winchester, 3–5 October 1990 and 14 May 1991; CD recording, 1 disc, stereo; Hyperion CDA66463 (London: Hyperion Records Limited, 1991). (Virelai: "Joieux de cuer en seumellant estoye")
Music of the Hundred Years War. Musica Reservata, John Beckett, director. LP recording, 1 disc, 33⅓ rpm, 12 in stereo, [(S. l.]: Philips, 1968) ("S'aincy estoit que ne feust la noblesce"). The Passion of Reason: The Sour Cream Legacy; Sour Cream; Recorded June 1993 and July 1994; CD recording, 2 discs, stereo; Glossa GCD 921102 ([n. p.]: Glossa Music SL, 1997) (Rondeau: "Fumeux fume par fumée"). Project Ars Nova: Ars Magis Subtiliter: Secular Music of the Chantilly Codex; Ensemble P. A. N.; Recorded at Wellesley Chapel, Wellesley, MA, 20–22 July 1987; CD recording, 1 disc, stereo; New Albion Records NA 021 CD (San Francisco: New Albon Records, Inc., 1989) (Rondeau: "Fumeux fume par fumée")
The Study of Love – French Songs and Motets of the 14th Century; Gothic Voices, Christopher Page (dir. ); Recorded in Boxgrove Priory, West Sussex, 29 and 30 April, and 1 May 1992; CD recording, 1 disc, stereo; Hyperion CDA66619 (London: Hyperion Records Limited, 1992). (Ballade: "Le basile")
Très gentil cuer: Höfische Musik des späten Mittelalters. Fortuna Canta. Recorded at the Rolf Liebermann Studio, NDR, Hamburg, 9–10 January 2003. CD recording, 1 disc, stereo. Ars Produktion ARS 38 489 ([Ratingen]: Ars Produktion, 2009) ("Tres gentil cuer"). The Unknown Lover – Songs by Solage and Machaut; Gothic Voices; Recorded St. Andrew's Church, Toddington, Gloucestershire, England 20–22 February 2006; CD recording, 1 disc, stereo; AVIE AV2089 ([London]: Avie Records, 2006) (#1, 3, 5, 6, 7, 11, 12, 13, 17, 19: Ballade: "Le basile", "Calextone qui fut", "Corps femenin", "En l'amoureux vergier", Rondeau: "Fumeux fume par fumée", "Hélas je voy", "Joieux de cuer", "Pluseurs gens voy", "S'aincy estoit". "Tres gentil cuer", and two anonymous pieces, possibly by Solage as well). Zodiac – Ars Nova and Ars Subtilior in the Low Countries and Europe; Capilla Flamenca. Eufoda 1360 (2004).