Таннгейзер – неміс ақыны, музыканты (1245-1265). Өмірі жөніндегі деректер аз, халық ертегілеріндегі «әйел патша» образымен байланысты. Негізгі ақпараттар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ақыны, композиторы және музыканты Таннхаузер (; ), көбінесе "Таннхаузер" деп аталады, неміс миннезингері және саяхатшы ақын. Оның өмірбаяны, оның ішінде өмір сүрген жылдары, поэзиядан басқа тарихи деректерде нақты көрсетілмеген, бірақ ол 1245 және 1265 жылдар аралығында өмір сүрген болуы мүмкін деген болжам бар. Оның есімі 16 ғасырдағы неміс халық мұрасында "ертегі патшайымы" сияқты халық балладасымен байланысты.
German poet, composer and musician
Tannhäuser (; ), often stylized "The Tannhäuser", was a German Minnesinger and traveling poet. Historically, his biography, including the dates he lived, is obscure beyond the poetry, which suggests he lived between 1245 and 1265. His name becomes associated with a "fairy queen"–type folk ballad in German folklore of the 16th century.
Тарихи Таннхаузер
Ең көп таралған дәстүр бойынша ол Танхузен патшалық министрлік әулетінің ұрпағы, XIII ғасырдың әртүрлі дереккөздерінде тіркелген, олардың Баварияның Нордгаудағы Ноймаркт аймағындағы резиденциясы болған. Бұл дереккөздер оны ежелгі Штириялық ақсүйек отбасынан шыққан деп көрсетеді. Шамамен 1300–1340 жылдарға жатқан суреттелген Codex Manesse қолжазбасында ол Тевтон орденінің киімін киген күйде бейнеленген, бұл оның 1228/29 жылдары император Фредерик II басқарған Алтыншы крест жорығында қатысқан болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бір кезде Таннхаузер 1230–1246 жылдар аралығында билік еткен Австрия герцогы Фредерик Соғысшысының сарайында белсенді қызметкер болды. Фредерик Бабенберг әулетінің соңғы өкілі болды; Лейта өзені шайқасында қаза болғаннан кейін Таннхаузер Вена сарайын тастап кетті. Таннхаузер ән мен би поэзиясының лейх (лай) стилін жақтады. Әдебиет ретінде оның өлеңдері дәстүрлі жанрды ирония мен гиперболамен пародиалайды, кейінірек коммерциялық әндерге ұқсас. Дегенмен, оның "Буслид" (Жаза тарту туралы өлеңі) ерекше, себебі қалған "Codex Manesse" эротикалық сипатта болады.
The most common tradition has him as a descent from the Tanhusen family of Imperial ministeriales, documented in various 13th century sources, with their residence in the area of Neumarkt in the Bavarian Nordgau. These sources identify him as being descended of an Old Styrian noble family. The illustrated Codex Manesse manuscript (about 1300–1340) depicts him clad in the Teutonic Order habit, suggesting he might have fought in the Sixth Crusade led by Emperor Frederick II in 1228/29. For a while, Tannhäuser was an active courtier at the court of the Austrian duke Frederick the Warlike, who ruled from 1230 to 1246. Frederick was the last of the Babenberg dukes; upon his death in the Battle of the Leitha River, Tannhäuser left the Vienna court. Tannhäuser was a proponent of the leich (lai) style of minnesang and dance song poetry. As literature, his poems parody the traditional genre with irony and hyperbole, somewhat similar to later commercium songs. However, his Bußlied (Poem on Atonement) is unusual, given the eroticism of the remaining Codex Manesse.
Таннхаузер аңызы
Оның "Бусслид" әніне негізделген Танахаузер туралы аңыздар да пайда болды. Бұл аңыз Таннхаузерді Венераның жер асты мекені – Венерабергті тауып, онда бір жыл бойы құдайға табынған рыцарь және ақын ретінде көрсетеді. Венерабергтен шыққаннан кейін Таннхаузер өкінішке толып, Римге барып, Рим папасы IV Урбанға (1261–1264 жылдары билеген) өз күнәларынан кешірім алу мүмкін бе деп сұрайды. Урбан, оның пап таяғы гүлдей қалғандай, кешірім беру мүмкін емес деп жауап береді. Таннхаузер кеткеннен кейін үш күн өткен соң Урбанның таяғы гүлдермен жайнады; рыцарьды қайтару үшін елшілер жіберіледі, бірақ ол енді Венерабергке оралған, одан кейін оны ешкім көрген жоқ. Аңыздың ең ерте нұсқасы, әлі Танахаузер есімімен байланыстырылмаған, провансальдық жазушы Антуан де ла Сале (шамамен 1440 жыл) жазған баллада түрінде алғаш рет тіркелген. Ла Сале балладасының, итальяндық түпнұсқаға негізделген болуы мүмкін, Танахаузер есімімен байланысы 16 ғасырдың басында болған сияқты. 1510 жылдан бастап көптеген нұсқалары сақталған неміс халық балладасы да бар. Балладаның танымалдылығы 17 ғасырға дейін тоқтап қалған жоқ. Бұл мотив Рихард Вагнердің үш актілі "Танахаузер" (1845) операсының негізгі көзі болды, ол кейбір сюжеттік элементтерді өзгертеді және алғашқы сахнасында Венера сарайындағы той-қуаныштардың үрейлі бейнесімен танымал. Операның сюжеті Танахаузер аңызын және Вартбург замкісіндегі әншілер соғысы эпосын қамтиды.
Based on his Bußlied, Tannhäuser became the subject of a legendary account. It makes Tannhäuser a knight and poet who found the Venusberg, the subterranean home of Venus, and spent a year there worshipping the goddess. After leaving the Venusberg, Tannhäuser is filled with remorse, and travels to Rome to ask Pope Urban IV (reigned 1261–1264) if it is possible to be absolved of his sins. Urban replies that forgiveness is impossible, as much as it would be for his papal staff to blossom. Three days after Tannhäuser's departure, Urban's staff bloomed with flowers; messengers are sent to retrieve the knight, but he has already returned to Venusberg, never to be seen again. The earliest version of the narrative of the legend, not yet associated with name of Tannhäuser, is first recorded in the form of a ballad by the Provençal writer Antoine de la Sale (c. 1440). The association of this narrative of La Sale's ballad, which was likely based on an Italian original, with the name of Tannhäuser, appears to take place in the early 16th century. A German Tannhäuser folk ballad is recorded in numerous versions beginning around 1510. The popularity of the ballad continues unabated well into the 17th century. The motif became most popular as the principal source for Richard Wagner's large three act opera Tannhäuser (1845), which changes a few story elements and is known for including a scandalous depiction of the revels of Venus's court in its first scene. The plot of the opera covers both the Tannhäuser legend and the epic of the Sängerkrieg at Wartburg Castle.