Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық философ, логик және автор (1906–2001)
American philosopher, logician, and author (1906–2001)
Элис Амброуз Лазеровиц (25 қараша 1906 – 25 қаңтар 2001) – американдық философ, логик және автор болған.
Alice Ambrose Lazerowitz (November 25, 1906 – January 25, 2001) was an American philosopher, logician, and author.
Ерте өмір және білім
Элис Ломан Амброуз Иллинойс штатының Лексингтон қаласында дүниеге келді және 13 жасында ата-анасынан айырылды. 1924–1928 жылдары Милликин университетінде философия және математиканы оқыды. 1932 жылы Висконсин университетінде (Мэдисон) докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, ол Кембридж университетіне (Ньюнем колледжі) Г. Э. Мур және Людвиг Витгенштейнпен оқуға барып, 1938 жылы екінші докторлық дәрежесін алды.
Alice Loman Ambrose was born in Lexington, Illinois and orphaned when she was 13 years old. She studied philosophy and mathematics at Millikin University (1924–28). After completing her PhD at the University of Wisconsin–Madison in 1932, she went to Cambridge University (Newnham College) to study with G. E. Moore and Ludwig Wittgenstein, where she earned a second PhD in 1938.
Витгенштейн
Витгенштейннің жақын шәкірті болған Амброз кейіннен онымен арақатынасын "Людвиг Витгенштейн: Философия және тіл" (1972) еңбегінде баяндады, бұл кітапты күйеуі Моррис Лазеровицпен бірге редакциялады. Маргарет Макдональдпен бірге ол Витгенштейннің лекцияларында жасырын түрде (өйткені ол рұқсат бермеген) жазбалар жасады, олар кейін жарияланды. Витгенштейннің екі маңызды еңбегі – "Tractatus Logico Philosophicus" және "Philosophical Investigations" арасындағы ой өрісінің өзгеруін көрсететін, "Көк және қоңыр кітаптар" деп аталатын студенттердің шағын тобының бірі болды, оған Витгенштейн осы кітаптарды диктанттады. 1935 жылы Витгенштейн Амброз Г. Э. Мурдың ынталандыруымен философиялық "Mind" журналында "Математикадағы финитизм" атты мақала жариялауға шешім қабылдағанда, олардың арақатынасын күрт үзіп тастады, мақала Витгенштейннің осы мәселедегі позициясын түсіндіруге арналған еді.
Having become a close disciple of Wittgenstein, Ambrose later related her association with him in Ludwig Wittgenstein: Philosophy and Language (1972), a volume co edited with her husband Morris Lazerowitz. Along with fellow student Margaret MacDonald she secretly (since he did not allow this) made notes during Wittgenstein's lectures, which were later published. She was one of a select group of students to whom Wittgenstein dictated the so called Blue and Brown Books, which outline the transition in Wittgenstein's thought between his two major works, Tractatus Logico Philosophicus and Philosophical Investigations. Wittgenstein terminated their association abruptly in 1935, when Ambrose decided, with encouragement from G. E. Moore, to publish an article entitled "Finitism in Mathematics" in the philosophical journal Mind which was intended to give an account of Wittgenstein's position on the subject.
Мансап
Амброз өзінің мансабын 1935 жылы АҚШ-қа оралғанда Мичиган университетінде бастады. 1937 жылы ол Смит колледжінде қызметке орналасып, өмірінің соңына дейін сонда жұмыс істеді. 1964 жылы Философия кафедрасының Остин және София Смит профессоры болып тағайындалды, ал 1972 жылы зейнеткер профессор атанды. 1953 жылдан 1968 жылға дейін "Символикалық логика журналының" редакторы қызметін атқарды. Ол негізінен логика және математикалық философия саласында еңбек етті, күйеуімен бірге жазған оқулық бұл тақырып бойынша кеңінен қолданылып, "Амброз және Лазеровиц" деген атпен белгілі болды. Ол күйеуімен бірге бірнеше еңбек жазды: "Символикалық логика негіздері" (1948), "Логика: Формалды дәлелдеу теориясы" (1961), "Философиялық теориялар" (1976) және "Белгісіз Витгенштейн туралы эсселер" (1984). Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де ол Смит, Хэмпшир колледждері, Делавэр университеті және елдің басқа да университеттерінде дәріс оқуын және қонақ лекциялар беруін жалғастырды. 2001 жылдың 25 қаңтарында 94 жасында дүние салды. Оның жеке құжаттары Смит колледжінің мұрағатында сақтаулы.
Ambrose began her career at the University of Michigan, when she returned to the United States in 1935. She then took a position in Smith College in 1937, where she remained for the rest of her career. She was awarded the Austin and Sophia Smith chair in Philosophy in 1964 and became Professor Emeritus in 1972. Between 1953 and 1968, she was editor of the Journal of Symbolic Logic. She worked chiefly in logic and mathematical philosophy, writing a primer on the subject with her husband which became a widely used textbook and was known as "Ambrose and Lazerowitz". She collaborated with her husband on a number of works: Fundamentals of Symbolic Logic (1948), Logic: The Theory of Formal Inference (1961), Philosophical Theories (1976) and Essays in the Unknown Wittgenstein (1984). Even after her retirement she continued to teach and guest lecture at Smith, Hampshire College, the University of Delaware, and other universities around the country until her death, at the age of 94, on January 25, 2001. Her personal papers are held at Smith College Archives.
Жарияланымдар
Амброз, Әлиса. (1989) «Мур және Витгенштейн педагогтер ретінде», Оқыту философиясы 12(2): 107–113.
Ambrose, Alice. (1989) "Moore and Wittgenstein as Teachers," Teaching Philosophy 12(2): 107 113.