Шуддхи: Үнділік дінге қайта оралу және тазару қозғалысы
Shuddhi (Hinduism)
Шуддхи – индуизмге қайта оралу қозғалысы. Үнді тектілерді индуизмге өткізу, әлеуметтік реформалар, касталық дискриминацияны жою мақсатындағы тарихи амал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Индуизмге өтуді білдіретін индуистік термин. "Шуддхи" сөзі санскрит тілінде "тазару" деген мағынаны білдіреді. Бұл термин, үнді тегі бар индуизм емес діндерді индуизмге діни түрде өткізуге бағытталған индуистік діни қозғалысты сипаттау үшін қолданылады.
Hindu term for conversion to Hinduism
Shuddhi is Sanskrit for purification. It is a term used to describe a Hindu religious movement aimed at the religious conversion of non Hindus of Indian origin to Hinduism.
Шұдди қозғалысы
Әлеуметтік-саяси қозғалыс, ежелгі шүддхикараның, яғни тазарту рәсімінен туындады. Оны Ария Самадж және оның негізін қалаушы Свами Даянанд Сарасвати, сондай-ақ оның ізбасарлары, Свами Шраддхананд бастады. Олар индуизмнің саңғатанды консолидациялау аспектісімен де айналысты. Шүддидің әлеуметтік реформалар күндері болды және оның мақсаты – басқа діндерден шыққандарды индуизмге өткізу арқылы ұяттыққа қарсы күресу, оларды қоғамның бағытына енгізу, олардың мәртебесін көтеру, өзіне сенімділік пен өзін-өзі анықтау қабілетін сіңіру еді. Бұл қозғалыс индустардың ислам мен христиан дініне өтуіне қарсы күш жұмсады, ол сол кезде жүріп жатқан еді. Нәтижесінде, қозғалыс даулы болды, мұсылман халқын наразылыққа ұшыратты және 1926 жылы қозғалыстың жетекшісі Свами Шраддханандты мұсылманның өлтіруіне әкелді. Свами Шраддхананд қайтыс болғаннан кейін де бұл қозғалыс жалғасты. 1920 жылдардың соңында көрнекті Гоан индус брахмандары Сатара ауданындағы Масурдағы Вайшнава ашрамының басшысы Винаяк Махарадж Масуркардан католик Гаудаларды индуизмге қайта өткізу үшін белсенді науқан жүргізуді сұрады. 1928 жылдың 23 ақпанында Гоада көптеген католик Гаудалар шіркеу мен португал үкіметінің қарсылығына қарамастан индуизмге қайта өткізілді. Жаңа мүшелерге санскриттік индуистік есімдер берілді, бірақ португал үкіметі олардың жаңа есімдерін заңды түрде бекітуге кедергі келтірді. Тисавадиден 4851, Пондадан 2174, Бихолимнен 250 және Саттариден 329 католик Гаудалар шамамен 400 жылдан кейін индуизмге қайта өткізілді. Индуизмге өткендердің жалпы саны 7815 адамды құрады. Бар болған индус Гауда қауымы бұл жаңа индустарды өз қатарына қабылдаудан бас тартты, өйткені олардың католик ата-бабалары касталық тазалықты сақтамаған, ал жаңа индустар бұрынғы католик діндерінен шеттетілген. Бұл жаңа индустар жеке эндогамдық қауымдастыққа айналды және қазір оларды Нав Хинду Гаудалар (Жаңа индус Гаудалар) деп атайды. Алайда, Солтүстік Үндістанда бұл қозғалысқа Барельви қозғалысының Джамаат Раза-э-Мустафа сияқты ислами ұйымдары қарсылық көрсетті, олар британдық Үндістанда мұсылмандарды индуизмге өткізуге бағытталған Шүдди қозғалысының күш-жігеріне қарсы тұруға тырысты.
The socio political movement, derived from ancient rite of shuddhikaran, or purification was started by the Arya Samaj, and its founder Swami Dayanand Saraswati and his followers like Swami Shraddhanand, who also worked on the Sangathan consolidation aspect of Hinduism, in North India, especially Punjab in early 1900s, though it gradually spread across India. Shuddhi had a social reform agenda behind its rationale and was aimed at abolishing the practise of untouchability by converting outcasts from other religions to Hinduism and integrating them into the mainstream community by elevating their position, and instilling self confidence and self determination in them. The movement strove to reduce the conversions of Hindus to Islam and Christianity, which were underway at the time. As a result, the movement became controversial and antagonized the Muslims populace and also led to the assassination of the leader of the movement, Swami Shraddhanand by a Muslim in 1926. After Swami Shraddhanand died this movement continued. In the late 1920s, prominent Goan Hindu Brahmins requested Vinayak Maharaj Masurkar, the prelate of a Vaishnava Ashram in Masur, Satara district; to actively campaign for the 're conversion' of Catholic Gaudas to Hinduism. On 23 February 1928, many Catholic Gaudes in Goa were re converted to Hinduism notwithstanding the opposition of the Church and the Portuguese government. The converts were given Sanskrit Hindu names, but the Portuguese government put impediments in their way to get legal sanction for their new Hindu names. 4851 Catholic Gaudes from Tiswadi, 2174 from Ponda, 250 from Bicholim and 329 from Sattari were re converted to Hinduism after nearly 400 years. The total number of the converts to Hinduism was 7815. The existing Hindu Gauda community refused to accept these neo Hindus back into their fold because their Catholic ancestors had not maintained caste purity, and the neo Hindus were now alienated by their former Catholic coreligionists. These neo Hindus developed into a separate endogamous community, and are now referred to as Nav Hindu Gaudas (New Hindu Gaudas). However, in Northern India this movement faced stiff opposition from Islamic organizations such as the Barelvi movement's Jama'at Raza e Mustafa which attempted to counter the efforts of the Shuddhi movement to convert Muslims to Hinduism in British India.