Испан мемлекет қайраткері және дипломаты: Арда графы Педро Пабло Абарка де Болеа
Pedro Pablo Abarca de Bolea, 10th Count of Aranda
Педро Абарка де Болеа – испандық мемлекет қайраткері, дипломат. Пруссия армиясын зерттеп, испан әскерін жаңартуға көмектесті. Сыбайлас жемқорлыққа қарсы тұрды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниялық мемлекет қайраткері және дипломат Педро Пабло Абарка де Болеа и Хименес де Уреа, Аранданың 10-шы графы (1718 жылы Сиэтамода, Гюескада туған – 1798 жылы Эпилада, Сарагосада қайтыс болған) – испан мемлекет қайраткері және дипломаты.
Spanish statesman and diplomat
Pedro Pablo Abarca de Bolea y Jiménez de Urrea, 10th Count of Aranda (1718 in Siétamo, Huesca – 1798 in Épila, Saragossa), was a Spanish statesman and diplomat.
Ерте өмір
Аранда ескі және бай арагондық отбасыдан шыққан. Ол Болонья семинариясында діни білім алған, бірақ 18 жасында Парма әскери мектебіне ауысты. 1740 жылы ол испан армиясында капитан болды және Аустрия мұрагерлік соғысына қатысты. 1743 жылы шайқаста ауыр жарақаттанғандықтан (оның майданда өлгенін ойлады), ол уақытша әскери қызметтен кетіп, Еуропаны аралап сапарлады. Ол пруссиялық армияны зерттеді, кейіннен оның жаттығу жүйесін испан армиясына енгізді.
Aranda came from and old and rich Aragonese family He began ecclesiastical studies in the seminary of Bologna but when he was 18 he changed to the Military School of Parma. In 1740, he was captain in the Spanish Army and fought in the War of the Austrian Succession. As he had been severely wounded in combat in 1743 (he was left for dead on the battlefield), he temporarily left the military and traveled through Europe. He studied the Prussian Army, later introducing its system of drill into the Spanish army,
Премьер-министр Рикардо Валлдың қолдауымен Фердинанд VI оны 1755 жылы Португалиядағы елші етіп тағайындады, ал 1757 жылы артиллерияның бас директоры қызметіне бекітті. Бірақ ол көп ұзамай қызметінен кетіп, әскери шенінен де бас тартты, себебі оған сыбайлас жемқор мердігерлерді қуғындауға тыйым салынды.
Due to Prime Minister Ricardo Wall's sponsorship, Ferdinand VI appointed him in 1755 ambassador to Portugal and in 1757 director general of Artillery, a post that he soon resigned, along with his military rank, because he was forbidden to pursue corrupt contractors.
Бас министр
1792 жылы ол Испанияға Флоридабланканың 1-графы Хосе Мониноның орнына мемлекеттік хатшы (премьер-министр) ретінде оралды. Луи XVI-ның тұтқындалуынан (1792 жылдың тамызы) және Францияда Республика жариялануынан (қыркүйек) кейін Аранданың ағартушылық көзқарастары бірнеше еуропалық монархиялардың революциялық Францияға қарсы жариялауға дайындалып жатқан тотальді соғысымен үйлеспейтіндей болды. Сондықтан Аранда қараша айында Мануэль Годоймен ауыстырылды. Испан армиясының Руссильондағы жеңілісінен кейін Годой мен Аранда Мемлекеттік кеңесте ашық пікір таластырды. Сол түні Аранда тұтқындалып, Хаэнге қамалды. Бір жыл өткен соң ол кешіріліп, Арагон жеріне, өз иеліктеріне қайтты. Ол Сан-Хуан-де-ла-Пенья монастырында жерленді.
In 1792, he returned to Spain to replace José Moñino, 1st Count of Floridablanca as secretary of State (Prime minister). After the imprisonment of Louis XVI (August, 1792) and the proclamation of the Republic in France (September), Aranda's Enlightenment leanings seemed incompatible with the total war that several European monarchies were about to declare against revolutionary France. Aranda was therefore replaced by Manuel Godoy in November. After the defeat of Spanish Army in Roussillon, Godoy and Aranda publicly quarreled in the Council of State. That same night Aranda was arrested and confined to Jaén. A year later he was indulted and retired to his estates in Aragon. He was buried in the monastery of San Juan de la Peña.
Отбасы
1749 жылы ол Хихардың 9-шы герцогының қызы Доня Анаға үйленді, одан бір ұлы болды, ол жас кезінде қайтыс етті, сондай-ақ бір қызы болды.
In 1749 he married Doña Ana, daughter of the 9th duke of Híjar, by whom he had one son, who died young, and a daughter.