Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Анархистік антропологияның фрагменттері – 2004 жылы Prickly Paradigm Press баспасы жариялаған кітапшалардың бірі. Эссесінде антрополог Дэвид Грейбер анархистік әлеуметтік теорияның тұтас жүйесін жасауда зиялылар зерттей алатын салаларды анықтауға тырысады. Грейбер антропологияның адам қоғамдары мен ұйымдарының барлық түрлерін қарастыруға, әлемдегі баламалы әлеуметтік және экономикалық құрылымдарды зерттеуге, талдауға, тізімдеуге және ең бастысы, осы баламаларды әлемге ұсынуға мүмкіндік беретін академиялық ғылым ретінде "өте қолайлы" екенін айтады.
Fragments of an Anarchist Anthropology is one of a series of pamphlets published by Prickly Paradigm Press in 2004. With the essay, anthropologist David Graeber attempts to outline areas of research that intellectuals might explore in creating a cohesive body of anarchist social theory. Graeber posits that anthropology is "particularly well positioned" as an academic discipline that can look at the gamut of human societies and organizations, to study, analyze and catalog alternative social and economic structures around the world, and most importantly, present these alternatives to the world.
Анархистік антропологияның жоқ болу себептері
Грейбер антропологтардың неге сыртқа шығып, нормативтік баға берулер мен ұсыныстар жасауға тартынғанының бірнеше себебін келтіреді: "Көп жағдайда антропология өзінің мүмкіндігінен қорқатын ғылым саласы сияқты көрінеді. Мысалы, ол – бүкіл адамзат туралы жалпылама тұжырымдар жасауға болатын жалғыз сала, себебі ол – шынымен де бүкіл адамзатты қамтиды және барлық ерекше жағдайларды біледі". Грейбер антропологтардың "ұтопиялық" деп есептеліп, мазақталғаннан қорқуы мүмкін дейді. Проблеманың бір бөлігі, Грейбердің пікірінше, дәстүрлі түрде радикалды солшыл ғалымдар практикалық анархизмге қарағанда "Жоғары теорияға" бағытталған марксизмге (Карл Маркс өзі PhD болған) көбірек ұмтылған. Грейбер бұдан әрі былай деп мәлімдейді: "1. Марксизм революциялық стратегия туралы теориялық немесе талдамалық әңгіме болып табылады. 2. Анархизм революциялық практика туралы этикалық әңгіме болып табылады" (6-бет).
Graeber offers several possibilities why anthropologists are reluctant to come out and make normative judgments and proposals: "In many ways, anthropology seems a discipline terrified of its own potential. It is, for example, the only discipline in a position to make generalizations about humanity as a whole—since it is the only discipline that actually takes all of humanity into account, and is familiar with all the anomalous cases." (p. 96) Anthropologists, Graeber writes, may be also simply afraid of being dismissed as "utopian." Part of the problem, Graeber claims, is that traditionally, academics on the radical left have gravitated toward the more "High Theory" oriented Marxism (Karl Marx himself was a PhD) rather than the more practice oriented anarchism. Graeber further claims: "1. Marxism has tended to be a theoretical or analytical discourse about revolutionary strategy. 2. Anarchism has tended to be an ethical discourse about revolutionary practice" (p. 6).