Кіріспе
Herrera v. Collins, 506 U. S. 390 (1993) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты 6 дауысқа 3 қарсы дауыспен, нақты кінәсіздік туралы талап өтініш берушіге Сегізінші түзетудегі қатыгез және ерекше жазаларды тыйым салу арқылы федералдық habeas corpus процедурасы бойынша жеңілдету құқығын бермейді деп шешім қабылдады.
Өмірбаян
1981 жылдың 29 қыркүйегінде Техас мемлекеттік қауіпсіздік департаментінің қызметкері Дэвид Раккер Техас штатының Браунсвилл қаласынан солтүстікке қарай бірнеше шақырым жердегі Рио-Гранде аңғарындағы тас жолдың бір бөлігінде атып өлтірілді. Раккердің денесін жолдан өткен адам тапты, ол өз патрульдік машинасының жанында жатқан еді. Оған басқа оқ тиген. Шамамен сол уақытта Лос-Фреснос полициясының офицері Энрике Каррисалес Раккердің денесі табылған жерден қашықтаған, сол жолда қарқынмен келе жатқан көлікті байқады. Каррисалес және оның азаматтық досы Энрике Эрнандес патрульдік машинаның қызыл маяктарын қосып, көлікті қуа бастады, ол тоқтады. Каррисалес фонарь алып, машинаға беттеді. Көліктің жүргізушісі есігін ашып, Каррисалеспен сөйлесіп, содан кейін оның кеудесіне кемінде бір оқ атты. Ол сегіз күннен кейін, 1981 жылдың 7 қазанында қайтыс болды. Бұрынғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің және Вьетнам соғысының қатысушысы Леонель Торрес Эррера (17 қыркүйек 1947 – 12 мамыр 1993) қамауға алынып, Каррисалес пен Раккерді қасақана өлтіргені үшін айыпталды. Каррисалес қайтыс алғанға дейін, ауруханада көрсетілген бір фотосурет арқылы оны атып өлтірген адам ретінде Эррераны таныды. Оқ атып шабуыл жасаған адамның көлігінің тіркеу нөмірі Эррераның сүйікті әйеліне тиесілі болып шықты, ол көлікті Эррера кейде жүргізетінін жергілікті құқық қорғау органдары білген. Каррисалестің досы Энрике Эрнандес куәлік берді, Каррисалес атылған кезде көлікте бір ғана адам болған. Басқа да дәлелдер Эррераның әлеуметтік қамсыздандыру картасы Раккер өлтірілген түні оның патрульдік машинасының жанында табылғанын көрсетті. Каррисалестің досы атысқа қатысқан көліктегі қан тамшылары А тобына жататыны анықталды, бұл Раккердің қанымен сәйкес келеді. Эррераның шалбары мен әмиянындағы қан да А тобы болды. Соңында, Эррера қамауға алынған кезде одан қолмен жазылған хат табылды, ол "Раккерді өлтіргенін" анық көрсететін еді. Эррера 1979 жылдың 17 ақпанында Хидальго округінің 3-ауданындағы полиция констеблі Рики Льюистің өліміне қатысты басты күдікті болып саналды, себебі Эррераның үйін тінткен кезде констебль Льюистің ұрланған қызметтік қаруы табылған. Алайда, оған констебль Льюистің өліміне қатысқаны үшін айып тағылмады, өйткені ол тек офицерлер Раккер мен Каррисалестің өлімі үшін ғана сотталды.
Сот
1982 жылдың қаңтар айында Эррера Каррисалестің қанына қаншалықты кінәлі екені үшін сотталды. Сот барысында Каррисалеспен бірге жұмыс істеген адам Эррераны Каррисалесті атқан адам деп көрсетті. Қазылар алқасы Эррераны Каррисалесті әдейі өлтіргені үшін кінәлі деп тапты және оған өлім жазасы берілді. Кейін сол жылы Эррера Раккерді өлтіргенін мойындады.
Хабеас корпус туралы жарлық
Геррера федералды сотқа хабеас корпус туралы өтініш білдіріп, жаңа дәлелдер оның Каррисалестің қанында емес екенін көрсеткенін айтты. Геррера өтінішіне Геррераның ағасы Рауль Геррераның адвокаты Гектор Вильярреал мен Рауль Геррераның бұрынғы камераласы Хуан Франко Паласиостың екі жазбаша куәлігін қосты. Екі куәлікте де 1984 жылы өлтірілген Рауль Геррера Ракер мен Каррисалезді өзі өлтіргенін айтқандығы жазылған. Леонель Геррера жаңа дәлелдер оның шынымен кінәсіз екенін және кінәсіз адамды атқа жазалау Сегізінші түзетуді бұза отырып, қатыгез және ерекше жаза болып табылатынын көрсеткенін мәлімдеді.
Рехнквисттің көпшілік пікірі
Бас судья Уильям Ренквисттің көпшілік пікірінде, жаңадан ашылған дәлелдерге негізделген нақты кінәсіздік туралы талап федералдық хабеас шараларына негіз бола алмайды деп көрсетілді. Геррера жаңа дәлелдер оның кінәсіз екенін көрсеткендіктен, оның өлім жазасы Сегізінші түзетудегі қатыгез және ерекше жазаларды тыйым салатын талапты, осы түзетудің 14-ші түзету арқылы штаттарға қолданылуын бұзады деп мәлімдеді. Ренквисттің пікірінде «Нақты кінәсіздік туралы дербес талаптар бойынша федералдық хабеас қарастыруды қамтамасыз ету, федералдық жүйемізге бұрынғыдан да көп зиян келтіруі мүмкін» делінген. Ренквисттің пікірі Сегізінші түзету кінәсіз адамды өлім жазасына кесуге тыйым салмайды деп нақты айтпаса да, Геррера конституциялық құқық бұзушылық туралы мәселе көтермегенін атап өтті. Егер Геррера «сенімді кінәсіздік» стандартын қанағаттандырса, округ соты шартты түрде жеңілдету туралы бұйрық беруге міндетті болар еді, бұл мемлекетті Геррераның алғашқы сот процесінен 10 жыл өткен соң қайтадан сотталуын талап ететін еді, себебі алғашқы сот процесінде конституциялық бұзушылық болған жоқ, тек қана Геррераның жаңа дәлелдеріне сүйене отырып, қазылар алқасы оны екінші сотта кінәсіз деп таба алады деген сенім болды. Ренквисттің пікірі сонымен қатар Техас соттарының Геррераның жаңадан ашылған дәлелдерін қарастырудан бас тартуы тиісті процесті бұзбайды деп көрсетті және Геррераның Техас кешірім және шартты түрде босату жөніндегі кеңесіне кешірім сұрап өтініш беруі керек екенін ұсынды.
Were petitioner to satisfy the dissent's ‘probable innocence’ standard the District Court would presumably be required to grant a conditional order of relief, which would in effect require the State to retry petitioner 10 years after his first trial, not because of any constitutional violation which had occurred at the first trial, but simply because of a belief that in light of petitioner's new found evidence a jury might find him not guilty at a second trial. Rehnquist’s opinion also held that Texas courts’ refusal to even consider Herrera’s newly discovered evidence did not violate due process and suggested that Herrera file a clemency petition with the Texas Board of Pardon and Paroles.
О'Коннордың пікірі
О'Коннор судья келісетін пікір жазды. Ол көпшіліктің пікіріне қосылғанмен, өзінің келісетін пікірінде О'Коннор "заңдық және фактілік тұрғыдан кінәсіз адамды атқару конституциялық тұрғыдан төзбес оқиға болар еді" деп жазды. Бірақ О'Коннор судьяның пікірінде "Херрера сөздің ешқандай мағынасында кінәсіз емес" деген тұжырым бар. О'Коннор Херрераның "заңдық және фактілік тұрғыдан кінәсіз" бола алмайтынын, себебі ол "өз құрбыларынан құралған қазылар алқасының алдында, Конституциямыз қылмыстық айыпталушыларға беретін барлық құқықтық қорғаулармен сотталды. Соттың соңында қазылар алқасы [Херрераны] күмәндан тыс кінәлі деп тапты" деді. О'Коннор конституциялық мәселе туындамағанын есепке алып, көпшіліктің кінәсіз адамды атқару конституцияға қайшы емес деген қорытындысын қайталады: Демек, біздің алдымыздағы мәселе мемлекеттің кінәсіз адамды атқаруға құқығы бар ма, жоқ па емес. Соттың атап өткеніндей, мәселе сотталған және заңды түрде кінәлі адамның, сот процесінде конституциялық қателік болғанын дәлелдемей, он жыл өткен соң, өз кінәсін қайтадан қарау үшін тағы бір сот отырысына конституциялық құқығы бар ма, дегенде. О'Коннор көпшілік Конституция нақты кінәсіз адамды өлім жазасына кесуге рұқсат бермейді деп мәлімдеді.
Consequently, the issue before us is not whether a State can execute the innocent. It is, as the Court notes, whether a fairly convicted and therefore legally guilty person is constitutionally entitled to yet another judicial proceeding in which to adjudicate his guilt anew, 10 years after conviction, notwithstanding his failure to demonstrate that constitutional error infected his trial. O'Connor concluded by asserting that the majority did not hold that the Constitution permits the execution of an actually innocent person.
Скалияның келісетін пікірі
Антонин Скалия көпшілікке қосылды, бірақ Конституцияда немесе сот шешімдерінде кінәсіз, бірақ заңды түрде сотталған сотталушыны өлім жазасына кесу Сегізінші түзетуді бұзады деген тұжырымға келуге ешқандай негіз таппағанын атап өтті. Ол қарсы дауыс берген судьялардың санаға шақыруын қатаң сынады:
Егер 200 жылдан бері қолданылып келе жатқан (және әлі де кеңінен қолдау тапқан) жүйе қарсы дауыс бергендердің санасын "дүрсілтетін" болса, онда олар өзінің саналарының дұрыстығына немесе тіпті жақсырақ, "сананы дүрсілтетудің" заңдық өлшем ретінде пайдалылығына күмәндануы керек.
Блэкмунның қарсылығы
Сотталушы Блэкмун, судьялар Стивенс пен Соутермен бірге келіспеді. Блэкмун "қазіргі қоғамдық әдеп нормаларына ең қайшы және санаға түйсіксіз нәрсе – шынымен кінәсіз адамды өлімге кесу" деп сенді. Блэкмун істі аудандық сотқа қайта жіберуді және Геррераның кінәсіздігі туралы талабын қарастыру үшін тыңдау өткізу қажеттігін анықтауды ұсынды. Көпшілікті сақтық танытуы үшін сынап, Блэкмун былай деп жазды: "Бізден Конституция заңды түрде айыпталған және сотталған, бірақ жаңадан табылған дәлелдермен өзінің кінәсіздігін дәлелдей алатын адамды өлімге кесуге тыйым салатынын шешу сұралып отыр", сондай-ақ ол "Техас штатының таңғажайып қарсылығын" атап өтті. Блэкмун көпшіліктің жаңа сот процесінің алғашқы сот процесінен нашаррақ болуы мүмкін деген алаңдауын қателік деп есептеді. Мәселе жаңа сот процесінің бірінші сот процесінен сенімдірек болуында емес, жаңа дәлелдерді ескере отырып, алғашқы сот процесінің мемлекетке Геррераға өлім жазасын қолдануға жеткілікті сенімділікпен мүмкіндік бергендігінде еді. Блэкмун өлім жазасынан босату үшін сотталған адам өзінің шынымен кінәсіз екенін көрсетуі керек деп санайтын; Блэкмун бұл талапты процедуралық бұзушылықтарға қатысты қолданылатын ықтимал күмәнділіктің төменгі деңгейінен ажыратты.
Кейінгі тарихы
Сот шешімінен кейін төрт ай өткен соң Эррера атылды. Оның соңғы сөздері: "Мен кінәсізмін, кінәсізмін, кінәсізмін. Мен кінәсіз адаммын, және бүгін қатты қателік болып жатыр".