«Моби Дик» фильмі (1956) — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Моби Дик – Джон Хьюстонның 1956 жылы түсірген американдық толық түсті оқиғалық фильмі. Фильмді Джон Хьюстон режиссерлік етіп, продюсерлікке де қатысты, ал сценарийін Рэй Брэдберимен бірлесіп жазды. Бұл Герман Мелвиллдің 1851 жылғы «Моби Дик» романының бейімделуі. Фильмде Грегори Пек, Ричард Басехарт және Лео Генн басты рөлдерде ойнайды және капитан Ахавтың алып сперма китін қуу мен өлтіру оқиғасын көрсетеді, оған ол жеке кек қайтару ниетімен келеді. Музыкалық қосымшаны Филип Сентон жазған.

Сюжет

1841 жылы Исмаил есімді теңізші жұмыс іздеп Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласына келеді. Жергілікті жатақтардың жетіспеуіне байланысты ол қонақүй бөлмесін Тынық мұхиты аралдарынан келген Квикег есімді гарпунермен бөлісуге мәжбүр болады. Бірінші кездесуде керісшілік болғанымен, олар достық қарым-қатынас орнатады. Ертесіне екеуі капитан Ахап басқаратын «Пекуод» кемесінің экипажына қосылады. Ахаптың мақсаты – сол аяғын Моби Дик атты алып, ақ түсті кит кесіп алғандықтан, оны аулап өлтіру. Кеме жолға шығар алдында Исмаил мен Квикег Илияс есімді адаммен кездеседі. Ол Ахап туралы және оны іздеген экипаж мүшелерінің көбінің осы сапарда қаза болатыны туралы ескертеді. Кеме порттан шыға бастағанда Ахап ұзақ уақыт бойы көзге көрінбейді. Соңынан ол экипажын Моби Дикке қарсы аң ауруға дайындап, киттің мекендейтініне сенетін Бикини атоллына бағыт алады. Сапар барысында экипаж мұнайдың мол өнімін жинайды, бірақ Ахаптың ойы Моби Диктен айрылмайды. Басқа кеме капитаны, жақында ақ киттен қолын жоғалтқан ол, Моби Диктің Мадагаскар жағалауындағы соңғы орналасқан жері туралы Ахапқа хабарлайды. Ахап сәтті аң аулаудан бас тартып, экипажын, әсіресе бас офицер Старбактан алаңдатады. Старбак Стабб пен Фласктан «Пекуодты» Ахаптан тартып алуға көмектесуді сұрайды, бірақ олар бас тартады. «Пекуод» атоллға жақындағанда, кемеден бір матрос теңізге құлап, жоғалып кетеді. Содан кейін кеме бірнеше күн бойы толқындарсыз суға тоқталып қалады. Квикег сүйектер арқылы болашағын болжайды, өлімін көреді және кеме ұстасына өзіне табыт жасауды бұйырады. Экипаж мүшелерінің бірі Квикегтің терісін ойын үшін кесуге әрекеттенгенде, Исмаил досын қорғап, Квикегті өлімге дайындықтан шығарып, оны қорғауға итермелейді. Сол сәтте Моби Дик кеме алдында пайда болып, «Пекуод» экипажы оны қуып жетуге үлкермей қалады. Кемені тыныш судан шығарғаннан кейін Ахап аң аулауды жалғастырады. Олар Нью-Бедфордтан келген тағы бір кит аулаушы «Рейчел» кемесімен кездеседі. Оның капитаны Гардинер Моби Дик алып кеткен ұлын іздеуге Ахаптан көмектесуін сұрайды. Ахап көмек көрсетпей, кетеді. «Пекуод» тайфунға түскенде, Ахап дауылды пайдаланып, кемені жылдамдатып, оны қауіпке тігеді. Старбак Ахапты өлтіруге тырысады, бірақ Ахап өзінің өзіне зиян келтіретін кек алу құмарлығын еске түсіргенде, ол ашуын басады. Осы әңгімеден кейін болған оқиға Илиястың айтқан жаман болжамын растайды, оны Исмаил Ахапқа айтады. Капитан әсерленгендей болып, бірақ бірнеше сәттен кейін Моби Дик қайта пайда болғанда күмәнін жоғалтады. «Пекуод» экипажы оны жеңу үшін қайықтармен жолға шығады. Қақтығыс барысында Моби Дик Ахаптың қайығын қиратады, бірақ Ахап киттің арқасына шығып, Моби Дик суға батқанша оны пышақтап, арқандарға байланып, батырады. Старбак аң аулаудан бас тартуға мүмкіндігі бар, бірақ ол Ахаптан кек алуды таңдайды. Моби Дик қайықтарға шабуыл жасап, оларды қиратады және адамдарды өлтіреді, содан кейін «Пекуодты» ұрып, суға батырады. Исмаил, жалғыз аман қалған, Квикегтің табытына ілігіп, «Рейчел» кемесі оны тауып алып, құтқарады.

In 1841, a sailor named Ishmael arrives in the New England town of New Bedford, Massachusetts to find work on a whaling ship. Due to a shortage of local lodgings, he is forced to share his room at the inn with a Pacific Islander and harponeer named Queequeg, whom he befriends after a tense first meeting. The next morning, the two of them join the crew of Pequod under the command of Captain Ahab, who is obsessed with hunting and killing a legendary, white skinned whale named Moby Dick, who was responsible for severing Ahab's left leg. Just before their departure, Ishmael and Queequeg encounter a man named Elijah, who delivers an ominous warning about Ahab and that all but one of the crew who follow him will find their deaths on this voyage. As the ship casts off, and for some time afterwards, Ahab remains unseen until he finally appears to align his crew to the hunt for Moby Dick and sets course for the Bikini Atoll, where the whale is said to dwell. While the crew reaps a fair bounty of oil on their journey, Ahab's obsession with Moby Dick remains foremost in his mind. When the captain of a passing ship, who recently lost his hand to the white whale, informs Ahab of Moby Dick's latest whereabouts near the coast of Madagascar, Ahab immediately breaks off a particularly successful hunt, unsettling his crew, particularly his chief mate Starbuck. Starbuck asks his fellow officers Stubb and Flask for help wresting command of the Pequod from Ahab, which the two refuse. As the Pequod nears the atoll, a topman falls from the ship's mast into the sea and disappears. Right afterwards, the Pequod is stuck in slack water for days. Casting bones to read his future, Queequeg foresees his death and orders the ship's carpenter to make him a coffin, before he sits down to await his demise. When one of the crew prepares to cut Queequeg's skin for fun, Ishmael rises to his friend's defense, prompting Queequeg to break his death reverie and defend Ishmael. Just then, Moby Dick briefly appears before the ship and escapes before the Pequod crew can pursue him. After rowing the ship out of the becalmed area, Ahab resumes the hunt. They encounter the Rachel, another whaler from New Bedford, whose captain, Gardiner, asks Ahab to help search for his son, who was carried off by Moby Dick. Ahab refuses his aid and departs. When the Pequod hits a typhoon, Ahab uses the gale to speed the chase, endangering the ship. Starbuck attempts to kill Ahab in anger but relents when in a rare humane moment Ahab reminisces about his self destructive obsession for revenge. Right after this conversation, a strange omen portends the fulfillment of Elijah's baleful prophecy, which Ishmael recounts to Ahab. The captain seems affected but shakes off his doubts when Moby Dick reappears moments later. The Pequod crew sets out in their boats to bring him down. In the chaotic altercation, Moby Dick destroys Ahab's boat, but Ahab climbs onto the whale's back and stabs him until Moby Dick submerges, entangling Ahab in the harpoon lines on his back and drowning him. Starbuck has a chance to abandon the hunt but chooses instead to avenge Ahab. Moby Dick attacks the boats, smashing them and killing the men; he then rams and sinks the Pequod before disappearing. Ishmael, the only survivor, manages to cling onto Queequeg's coffin until he is found and picked up by the Rachel.

Актерлік құрам

Пектің Ахав рөлін ойнағаны таң қалдырды (студияның фильмді қаржыландыру туралы келісімінің бір бөлігі Хьюстонның Ахав рөліне "аты" бар актерді пайдалануы болды). Кейін Пек Хьюстонның өзі Ахав рөлін ойнауы керек деп ойлаған. Хьюстон ұзақ уақыттан бері «Моби Дик» фильмін түсіргісі келді және өзінің әкесі, актер Уолтер Хьюстонды Ахаб рөлінде ойнатуға ниеттенген, бірақ ол 1950 жылы қайтыс болды. Пек 1998 жылы Мельвиллдің романының телесериалдық бейімдемесінде Патрик Стюартпен бірге Әке Мэппл рөлін ойнады. Фридрих фон Ледебур татуировкалары үшін жергілікті нейлон фабрикасы жасаған теріге жақын протездерді киді. Бұл ерекшелік Атоллдағы Castle Bravo ядролық бомбасының сынағына сілтеме болуы мүмкін. Брэдберидің бұл қосымшасы оның атом бомбасы туралы «Жұмсақ жаңбыр келеді» әңгімесімен байланысты. Фильмді Уолтер, Харольд және Марвин Мириш ағайындары қаржыландырды, олар Хьюстонның «Мулен Руж» фильмін қаржылаған. Мириштер фильмді шығару үшін Warner Bros. компаниясымен келісім жасады. Келісім бойынша WB «Моби Дикті» жеті жыл бойы таратады, содан кейін барлық құқықтар Мириш ағайындарының Moulin Productions компаниясына қайта оралады. Фильм Уэльсте Фишгард пен Сейбвр шығанағында түсіріле бастады, Хьюстонның өтініші бойынша Фишгардта. Фильмнің бір бөлігі Португалияның Мадейра аралдарындағы дәстүрлі кит аулау қауымы Канисалдың алдындағы теңізде түсірілді, Мадейра аралдарының кит аулаушылары кит аулаудың нақты көрінісін көрсетті. Сондай-ақ, ол Испанияның Канар аралдарындағы Лас-Пальмас-де-Гран-Канариядағы Лас-Кантерас жағажайында түсірілді. Капитан Алан Виллиерс фильм үшін кемеге командалық жасады. Екіпаж 3000 мильден астам қашықтықты жүріп өтті және 400 000 футтан астам фильм түсірді. Ескі кит аулау суреттерін еске түсіретін визуалды эффект жасау үшін, қара-ақ сурет түсті суретке қойылды. Нью-Бедфордтағы көптеген сыртқы көріністер Ирландияның Корк графтығындағы Югал қаласында түсірілді. Хьюстон «жүз жылдан бері өзгермеген портты» іздеп, Уиклоу, Арклоу және Кинсейл қалалары бар тізімнен осы қаланы таңдады. Жергілікті билік Хьюстонды Югалдың құрметті азаматы етіп, алғыс айтты. Қаланың порты Нью-Бедфорд портының орнына қолданылды. Өндіріс үшін жергілікті шеберлер портты қолмен қазуға, жағалаудағы ғимараттардың қасбеттерін 1800 жылдардағы Нью-Бедфордқа ұқсатуға және кемелердің мачталары сияқты көріну үшін телефон бағаналарын кенеппен жабуға шақырылды. Кинематограф Осуальд Морристің «Хьюстон, бізде проблема бар» автобиографиясында жоққа шығарылған миф – өндіріс үшін толық өлшемді кит моделі ешқашан жасалмады. Бұрынғы есептерде түсірілім кезінде теңізде үш 60 футтық резеңке «ақ кит» жоғалғаны, оларды «навигациялық қауіп» деп атағаны туралы айтылған. Шын мәнінде, фильмде көрсетілген кит Англияның Стоук-он-Трент қаласындағы Дунлоп компаниясымен құрастырылған. «Моби Дик» 75 фут ұзындығында, 12 тонна салмағында болды және су бетінде тұруы және жұмыс істеуі үшін 80 барабан қысылған ауа мен гидравликалық жүйе қажет болды. Моррис айтуынша, тірек жоғалғаннан кейін «Пекуодты» киттің әртүрлі бөліктерімен (қамыт, арқа, қанат, құйрық) баржа ұстап отырды. Ақ киттің суретінің 90 пайызы Лондонның жанындағы Суррейдегі Шеппертон студиясындағы су резервуарында түсірілген әртүрлі өлшемдегі миниатюралар болып табылады. Киттер мен қайықтардың модельдерін арнайы эффекттер жасаушы Август Ломан, суретші Стивен Граймспен бірлесіп жасады. Студиялық түсірілімдерге жұмыс істейтін көздері бар толық өлшемді Мобидің жауы мен басы да кірді. Актерлер китпен суда болған кезде қолданылған басты аппарат секіріп жылқы сияқты қозғалды. Грегори Пектің соңғы сөзі студияда ақ киттің қамытына мініп отырғанда айтылды (Пек өзінің нағыз аяғын жасыру үшін киттің жанында тесік бұрғыланды). «Пекуодты» тиісінше «Моби Дик» бейнеледі. 1887 жылы Англияда «Райлендс» деп салынған кеме 50-ші жылдары киноиндустрияның қолына түсті және «Асаба аралы» фильмінде де қолданылды. 1970 жылы Англияның Морекэмбе қаласындағы өртте ол өртеніп кетті. Қолданылған шхуналар Харвест Кинг және Джеймс Постлтвейт, екеуі де Ирландияның Арклоу қаласынан келген. Фильмнің бюджеті 2 миллион доллардан 4,4 миллион долларға дейін артты, бұл Moulin Productions компаниясын қиратты; «Моби Дик» Мириш ағайындарының қарызын өтеу үшін United Artists компаниясына сатылды (Warner Bros. әлі де фильмді олардың бастапқы лицензиялық келісіміне сәйкес таратты; келісім аяқталғаннан кейін United Artists фильмнің тарату құқықтарын өз қолына алды. UA 1981 жылы MGM компаниясын сатып алғаннан кейін, соңғы студия таратуды өз мойнына алды және фильмнің авторлық құқығын сақтады). «Моби Дик» бастапқы шығуында бюджетін қайтармады. Студия баспасөзге 500 000 долларлық бюджеттік көрсеткіш берді. Дегенмен, Хьюстонның қызы Анжелика 2003 жылы Ларри Кингпен сұхбатта әкесі Пекті «жақсы көргенін» растады. «Жау» фильмінің 30 жылдығына арналған DVD-ге қосылған деректі фильмде режиссер Стивен Спилберг өзінің бастапқы ниеті Ахаб сияқты кейіпкер Квинтті (Роберт Шоу) көрсету болғанын, оның 1956 жылғы фильмнің нұсқасын көріп, оның дәлдігіне күлгенін айтты. Алайда, Грегори Пек өзінің өнеріне наразы болғандықтан түпнұсқа фильмнен түсірілген кадрларды пайдалануға рұқсат берілмеді. Төрт жасында Анжелика Хьюстон әкесінің фильмінің түсірілім алаңында Ахаб киімін киген Пекті кездестірді. Он жылдар өткен соң, олар қайтадан кездесіп, Пектің қайтысына дейін жақын достар болды.

Peck was initially surprised to be cast as Ahab (part of the studio's agreement to fund the film was that Huston use a "name" actor as Ahab). Peck later commented that he felt Huston himself should have played Ahab. Huston had long wanted to make a film of Moby Dick, and had intended to cast his own father, actor Walter Huston as Ahab, but he had died in 1950. Peck went on to play the role of Father Mapple in the 1998 television miniseries adaptation of Melville's novel, with Patrick Stewart as Ahab. Friedrich von Ledebur wore skintight prosthetics made by a local nylon factory for his tattoos. This peculiar twist seems to be a reference to the recent Castle Bravo nuclear bomb test at the atoll. This insertion by Bradbury relates to his atomic bomb short story, "There Will Come Soft Rains." The film was bankrolled by brothers Walter, Harold, and Marvin Mirisch, who financed Huston's Moulin Rouge. The Mirisches made a deal with Warner Bros. in order to release the film. Under the agreement, WB would distribute Moby Dick for seven years, after which all rights would revert to the Mirisch brothers' company, Moulin Productions. The film began shooting in Wales at Fishguard and Ceibwr Bay, Fishguard at Huston's request. Parts of the movie were shot at the sea in front of Caniçal, a traditional whaling parish in Madeira Islands, Portugal, with real action of whaling done by whalers of Madeira Island. It was also filmed in Las Canteras beach, Las Palmas de Gran Canaria, Canary Islands, Spain. Captain Alan Villiers commanded the ship for the film. The crew reportedly sailed more than 3,000 miles, recording over 400,000 feet of film. In order to create a visual effect reminiscent of old whaling prints, a black and white print was superimposed on a color print. Many exterior scenes set in New Bedford were shot on location in Youghal, Co. Cork, Ireland. Reportedly in search of "a port that hadn't changed in a hundred years", Huston chose the town from a shortlist that included Wicklow, Arklow, and Kinsale. The local government made Huston a freeman of Youghal in thanks. The town's harbor basin stood in for New Bedford's harbor. Production required local craftsmen to dredge the harbor by hand, erect facades over coastal buildings to resemble 1800s New Bedford, and dress telephone poles with canvas to appear as ships' masts. A myth that was put to rest in cinematographer Oswald Morris' autobiography, Huston, We Have a Problem, is that no full length whale models were ever built for the production. Previous accounts have claimed that as many as three 60 foot rubber "white whales" were lost at sea during filming, making them "navigational hazards". In fact the titular whale shown in the film was constructed by Dunlop in Stoke on Trent, England. Moby Dick was 75 ft long and weighed 12 tons, and required 80 drums of compressed air and a hydraulic system in order to remain afloat and operational. According to Morris, after the prop was lost the Pequod was followed by a barge with various whale parts (hump, back, fin, tail). Ninety percent of the shots of the white whale are various size miniatures filmed in a water tank in Shepperton Studios in Surrey, near London. Whales and longboat models were built by a special effects man, August Lohman, working in conjunction with art director Stephen Grimes. Studio shots also included a life size Moby jaw and head with working eyes. The head apparatus which could move like a rocking horse was employed when actors were in the water with the whale. Gregory Peck's last speech is delivered in the studio while riding the white whale's hump (a hole was drilled in the side of the whale so Peck could conceal his real leg). The Pequod was portrayed by, appropriately, the Moby Dick. Built in England in 1887 as the Ryelands, the ship came into the hands of the film industry in the 50s, and was also used in Treasure Island. It was destroyed by fire in Morecambe, England, in 1970. The schooners used were Harvest King and James Postlethwaite, both from Arklow, Ireland. The film went overbudget, from $2 million to around $4.4 million, which crippled Moulin Productions; Moby Dick was ultimately sold to United Artists in order to recoup some of the Mirisch brothers' debt (Warner Bros. still distributed the film, corresponding to their original licensing agreement; when the agreement ended, United Artists took over the film's distribution rights. After UA was acquired by MGM in 1981, the latter studio assumed distribution and holds the film's copyright). Moby Dick did not recoup its budget upon its initial release. The studio provided a budgetary figure of $500,000 to the press. Nevertheless, Huston's daughter Anjelica confirmed in a 2003 Larry King Live interview that her father had "adored" Peck. In the documentary accompanying the DVD marking the 30th anniversary of the film Jaws, director Steven Spielberg states his original intention had been to introduce the Ahab like character Quint (Robert Shaw), by showing him watching the 1956 version of the film and laughing at the inaccuracies therein. However, permission to use footage of the original film was denied by Gregory Peck as he was uncomfortable with his performance. At the age of four, Anjelica Huston met Peck dressed as Ahab when she visited the set of her father's film. Decades later, she and Peck would meet again and become close friends with each other until the latter's death.

Қабылдау

Кинематограф Weekly басылымының мәліметінше, фильм 1957 жылы британдық кассада «ақшаға» айналды. The New York Times газетінен Босли Кроутер «Моби Дик» фильмін «Біздің заманымыздың ұлы кинокартиналарының бірі ретінде шын жүректен ұсынамыз. Осы фильм туралы керемет орындалған немесе дамытылған барлық нәрсені келтіруге мүмкіндік жоқ, соның ішінде ерекше, тыныш түстер схемасы мен кит аулау ережелеріне көрсетілген ерекше адалдық кіреді» деп атады. Time журналы фильмді және актерлік құрамды мақтап, бірақ Грегори Пектің рөлге дұрыс таңдалмағанын айтты: «Нәтижесінде, бұл фильм Мельвиллдің жанкүйерлері үшін де, кітапты оқып, жолдан адасқандар үшін де керемет туынды. Ең қиын рөл – Ахап, өкінішке орай, оны орындауға ең нашар актерге берілді. Бірақ оның сәтсіздігі актерлердің қалғанының үлкен жетістігінің көрсеткіші ғана». Variety журналы: «Негізінен, бұл барлық қызығушылығымен «қуалау» фильмі, бірақ көбінесе қуалау формуласын бұзған біртектілік пен қайталану сапасынан қашып құтыла алмайды». Сондай-ақ, «Пек көбінесе ақылға сыймайтын және ашу-ызаға толы адам үшін тым әдемі және инабатты көрінеді» деп жазылған. The Los Angeles Times газетінен Эдвин Шаллерт фильмді «шын мәнінде ұлы болмағанмен», бірақ «өзінің өнерінде, драмасының әртүрлі кезеңдерінде және әсіресе кейіпкерлерінде таңғажайып ерекшеліктерге ие» деп тапты. The Washington Post газетінің Ричард Л. Коу бұл фильмді «адамдар есте сақтап, экранның классикасы ретінде санайтын сирек кездесетін туынды» деп атады. «Фильм таза экрандық тұрғыдан ғана емес, сонымен қатар терең философиялық зерттеу болып табылады». Harrison's Reports «өндірістік құндылықтардың жоғары деңгейін» мақтап, бірақ «қимыл тек соңғы бірнеше орамда, кит пен экипаж арасындағы өлімге дейінгі қатал шайқас кезінде қызықты бола бастайды. Китпен болған бұл қаһарлы шайқас әсерлі түрде сахналанған және фильмнің басты бөлігі болып табылады, бірақ бұл алдыңғы орамдардағы қызығушылықтың жоқтығын толықтыруға жеткіліксіз». The New Yorker журналының Джон Маккартен «Моби Дик» фильмін «мистикалық Мелвиллден бірнеше теңіз шақырымы қашықтықтағы, бірақ бізге теңіздің шекарасын толық қанағаттандыратын керемет, үлкен, қарапайым жұмыс» деп атады. The Monthly Film Bulletin журналында: «Мелвиллдің кітабының негізгі бөлігі болып табылатын оқиғалық оқиғаның физикалық қызығушылықтары керемет орындалған. Хьюстонның қателігі – кітаптың мистикасын және Моби Диктің өзінен шығатын қауіпті әсерді көрсетуде. Үлкен ақ кит «өте үлкен және құпия монстр емес, өмір теңіздерінің желкендеу үлкен жындысы» емес; ол көбінесе, өте анық пластиктен жасалған және электронды түрде басқарылады. Осы қатысу мен ынтасыздықтан әңгіменің көп бөлігі маңызын жоғалтады». TimeOut былай деді: «Үлкен ақ кит теңізден көтеріліп, Пекуодты ұрып-соғу үшін, айдың жарығында бір түнде, алғаш рет көрілгендегіден гөрі әлсіз Старбакқа ұқсайды. Бірақ мұнда керемет нәрселер бар [мысалы] барлық кит аулау көріністері. Бұл әдетте өте жақсы болып табылады, бұл бейнелер ескі кит баспаларының тоналды сапасын береді, ақылды бейімделу (және) түстерді саралау арқылы жалпы бірлік берік». Фильм Rotten Tomatoes сайтында рейтингке ие, «Бұл Герман Мелвилл романындағы терең тақырыптардың орнына тамашаға ұнайды, бірақ Джон Хьюстонның «Моби Дик» әлі де үлкен кино оқиғасы болып табылады» деген консенсусқа ие.

According to Kinematograph Weekly the film was "in the money" at the British box office in 1957. Bosley Crowther of The New York Times called Moby Dick "a rolling and thundering color film that is herewith devoutly recommended as one of the great motion pictures of our times Space does not possibly permit us to cite all the things about this film that are brilliantly done or developed, from the strange, subdued color scheme employed to the uncommon faithfulness to details of whaling that are observed." Time praised the film and the cast, but felt that Gregory Peck was miscast: "What emerges is a brilliant film both for Melville enthusiasts and for those who have tried to read the book and lost their way. The most difficult role, Ahab, is unfortunately handed to the actor probably least able to cope with it But his failure is only a measure of the high success of the rest of the cast." Variety wrote: "Essentially it is a 'chase' picture with all the inherent interest thereby implied and yet not escaping the quality of sameness and repetition which often dulls the chase formula." The review also found that "Peck often seems understated and much too gentlemanly for a man supposedly consumed by insane fury." Edwin Schallert of The Los Angeles Times found the film to be "something less than really great," although it "has great moments, and is amazingly individual in its art, various phases of its drama, and notably in characters." Richard L. Coe of The Washington Post called the film "one of the rare ones, the sort of picture people will remember and rank as one of the screen's classics Not only is the film immensely exciting in purely screen terms, it is a haunting philosophical study." Harrison's Reports praised the "excellence of the production values" but noted, "It is not until the last few reels, where a violent battle to the death takes place between the whale and the crew, that the action becomes highly exciting. This fierce combat with the whale has been staged in thrilling fashion and is the highlight of the film, but it is not enough to compensate for the lack of excitement in the preceding reels." John McCarten of The New Yorker called Moby Dick "a fine, big, elementary job that misses the mystical Melville by several nautical miles but affords us an almost completely satisfactory tour of the bounding main." The Monthly Film Bulletin wrote: "The physical excitements of the adventure story which is the superstructure of Melville's book are all admirably done. Where Huston has failed is in suggesting the mysticism of the book and the ominous influence of Moby Dick himself. The great white whale is no 'portentous and mysterious monster the gliding great demon of the seas of life'; he is often, only too clearly made of plastic and electronically controlled. Without this presence and motivation much of the story loses its significance." TimeOut said: "[T]he great white whale is significantly less impressive when lifting bodily out of the sea to crush the Pequod than when first glimpsed one moonlit night a pitifully weak Starbuck. But there are marvelous things here [such as] nearly all the whaling scenes. Lent a stout overall unity by the intelligent adaptation (and) by color grading which gives the images the tonal quality of old whaling prints it is often staggeringly good." The film has rating on Rotten Tomatoes, with the consensus that "It may favor spectacle in place of the deeper themes in Herman Melville's novel, but John Huston's Moby Dick still makes for a grand movie adventure."

Үй медиасы

Warner Bros. киносы болғанына қарамастан, United Artists компаниясы Moby Dick фильмін 1996 жылдың 12 қарашасында MGM арқылы VHS форматында шығарды, бұл MGM-нің Vintage Classics жинағының бір бөлігі болды және ол бүкіл әлемде Warner Home Video арқылы ғана қолжетімді болды. Kino Lorber 2015 жылдың 15 қыркүйегінде DVD нұсқасын жарыққа шығарды. 2016 жылдың 15 қарашасында Twilight Time компаниясы алғаш рет үй видеосы үшін қалпына келтірілген түпнұсқа түс палитрасын ұсынатын, шектеулі сандағы Blu-ray нұсқасын шығарды, сондай-ақ фильм Испанияда Blu-ray форматында да жарық көрді.