Кіріспе

Австриялық зоолог, ихтиолог және герпетолог Франц Штайндахнер (11 қараша 1834, Вена – 10 желтоқсан 1919, Вена) – австриялық зоолог, ихтиолог және герпетолог. Ол балықтар туралы 200-ден астам, ал бауырымен жорғалаушылар мен қосмекенділер туралы 50-ден астам мақала жариялаған. Штайндахнер жүздеген жаңа балық түрлерін, ондаған жаңа қосмекенділер мен бауырымен жорғалаушыларды сипаттады. Оның құрметіне кем дегенде жеті бауырымен жорғалаушы түрі аталған.

Жұмыс және мансап

Табиғи тарихқа қызығушылық танытқан Штайндахнер досы Эдуард Сюсс (1831–1914) ұсынысымен қазбаланған балықтарды зерттеуге кірісті. 1860 жылы ол Табиғат тарихы мұражайындағы балықтар коллекциясының директоры болып тағайындалды, бұл лауазым Иоганн Якоб Геккель (1790–1857) қайтыс болғаннан бері бос тұрған еді. Штайндахнердің ихтиолог ретіндегі беделі артып, 1868 жылы Луи Агассиз (1807–1873) оны Гарвард университетінің Салыстырмалы зоология мұражайындағы қызметке шақырды. Штайндахнер 1871–1872 жылдардағы Хаслер экспедициясына қатысты (бұл экспедиция Бостоннан Сан-Францискоға дейін Оңтүстік Американы айналып өтті). 1874 жылы Венаға оралып, 1887 жылы Табиғат тарихы мұражайының зоологиялық бөлімінің директоры болып тағайындалды. 1898 жылы ол мұражайдың директоры болып көтерілді. Иктиология саласындағы ең белгілі жұмыстарының қатарында «Ихтиологиялық хабарламалар» (1863, 8 басылымнан астам рет жарық көрген), «Ихтиологиялық үлестер» (1874) және «Оңтүстік Америка өзен балықтары туралы білімге үлес» (1879) кіретін еді, соңғы жұмысы Оңтүстік Американың өзен балықтарына арналған. Герпетология саласында ол «Галапагос аралдарының жыландары мен кесірткелері» (Die schlangen und eidechsen der Galapagos inseln) атты еңбегін жариялады. 1875 жылдан бастап Вена ғылым академиясының мүшесі болды. 1892 жылы ол неміс ғылым академиясы Леопольдинаның мүшесі атанды.