Филиппин қаласы Монтевиста тарихы

Кіріспе

Монтевиста муниципалитеті, ресми түрде Монтевиста муниципалитеті () – Филиппиннің Давао-де-Оро провинциясындағы 3-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, оның халқы 46 558 адамды құрайды. Монтевистаның алғашқы атауы болған Кауманга, Мандаян тайпасының тыныш панасы болған. Жапондық оккупация кезінде Кауманга жапон императорлық күштерінің штаб-пәтеріне айналды, олар қорғаныс, баспана, медициналық көмек және тағам алу үшін осы жерге жиналды. 1950 жылдардың басында христиан қоныс аударушылардың саны артуымен, "Кауманга" атауы олардың қасиетті қамқоршысы – Әулие Жозефтің құрметіне Сан-Хосе деп өзгертілді. Бірақ Сан-Хосені тұрақты қалаға айналдырған Республикалық заң № 4808 тек 1966 жылдың 18 маусымында жарияланды.

Тарих

Христиандар келгенге дейін, Барангай Сан-Хоседің түпкілікті атауы болған "Кауманга" Мандаян тайпаларының мекені болды. Кейін ол, құнарлы Компостела аңғарын іздеп келген көшіп келушілердің (елдің әртүрлі аймақтарынан келген қоныс аударушылардың) тоқтау орнына айналды. Каумангаға алғаш қоныстанғандар – Бобой Тимбанг және екі туысқан, Исиг пен Амасиг, алғашқы мандаян педагогы Монгадоның шәкірттері болды. Одан кейін Эдуардо Торрес, Валентин Мабасаг және Джулиан А. Маскариньяс, Леонардо Тойонг аға, Франсиско Рамос және бұрынғы кеңесші Руфино Убал сияқты христиан қоныс аударушылары келді. Осы адамдар Монтевистаның қалыптасуының алғашқы кезеңінде дамуына көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыста Жапония басып алған кезде Кауманга, Фертигтің партизан қозғалысымен достық байланыс орнатқан Инан Мураками басқаратын Жапон императорлық күштерінің штабы болды. Жапондар эвакуацияланғандарды қорғаныс, баспана, дәрі-дәрмек және тағам алу үшін Каумангаға шақырып, азаттыққа қол жеткеннен кейін де сонда қалып қойды. 1950 жылдардың басында христиан қоныс аударушылардың саны артуымен, Кауманга атауы олардың қасиетті әулиесі – Әулие Жозептің құрметіне Сан-Хосе деп өзгертілді. 1960 жылы Набунтуран муниципалдық кеңесінің мүшесі, кеңесші Руфино Убал Сан-Хосені Набунтуранның бариосы ету туралы қаулы шығарды. Барионың алғашқы сайланған лейтенанты – Франсиско Рамос, ал алғашқы Барангай капитаны – Джулиан А. Маскариньяс болды. Бес жылдан кейін барио әкімшілігі мен бірқатар азаматтық саналы азаматтар Сан-Хосе бариосын аналық муниципалитеттен бөлуді бастады. Осылайша, 1965 жылы Сан-Хосе Барангай кеңесі Сан-Хосе және көрші бариоларды (барангайларды) жеке қалаға айналдыру туралы провинциялық кеңеске үндеу жолдаған қаулы қабылдады. Сан-Хосеге топографиялық тұрғыдан ұқсас Калифорниядағы бір орыннан шабыт алған Сан-Хосе қаласының көрнекті ағасы Симплисио Монтаньо, Сан-Хосе атауын "тау көрінісі" деген мағынаны білдіретін Монтевистаға өзгертті. Монтевиста 1966 жылдың маусым айында ресми муниципалитетке айналды. Монтевиста 1966 жылдың 18 маусымында Сан-Хосе, Жаңа Висая, Каманси, Банкерохан Норте, Банкерохан Сур және Линоан барангайларынан құралды. Бұл барангайлар бұрын Набунтуран, Монкайо, Компостела және Асунсьон муниципалитеттерінің құрамында болған. Монтевиста 1966 жылдың 18 маусымында құрылғанмен, оның саяси әкімшілігі 1969 жылдың 1 қаңтарында Бернардо Р. Рабаноздың алғашқы сайланған мэрі ретінде күшіне енді. Одан кейін оның орнын ерте қайтыс болғандықтан бір айға жетпеген Симплисио Монтаньо иеленді. Вице-мэр Джулиан А. Маскариньяс оны алмастырды және ол 1972 жылдың 11 ақпанынан 1972 жылдың 2 наурызына дейін муниципалдық мэр болып қызмет етті. 1980 жылғы сайлауда жеңіске жеткен Бернардо Р. Рабаноз 1986 жылдың сәуіріне дейін алты жыл әкімдік билігін жүзеге асырды. EDSA революциясынан кейін, 1986 жылдың 14 сәуірінде Фелипе Б. Флорес, сайланған мэр Бернардо Р. Рабаноздың орнына, Еркіндік Конституциясы бойынша міндетін атқарушы мэр болып тағайындалды, ол 1987 жылдың 6 желтоқсанына дейін қызмет етті. Одан кейін Эмилиано А. Кориас ОИК мэрі болып тағайындалды және 1987 жылдың 7 желтоқсанынан 1988 жылдың 1 ақпанына дейін жергілікті басшы болып қызмет етті. 1988 жылғы жергілікті сайлауда Бернардо Р. Рабаноз сайлауда жеңіске жетіп, төрт мерзімге мэр болып қызмет етті. 1995 жылғы сайлауда вице-мэр Сальвадор С. Джауд аға қала мэрі болды және 1998 жылдың 11 мамырындағы сайлауда қайта сайланды.

Long before the coming of Christians, "Caumanga", the original name of Barangay San Jose, was home to Mandayan Tribes. It then became the stop over for migrants (settlers coming from different parts of the country), who came to the place in search of the fertile Compostela Valley. The first settlers of Caumanga were Boboy Timbang and two cousins named Isig and Amasig, the disciples of Mongado the first Mandayan Educator. Then followed by Eduardo Torres, Valentin Mabasag and some Christian settlers Julian A. Mascariñas, Leonardo Toyong Sr., Francisco Ramos and ex councilor Rufino Ubal. These men helped develop Montevista at its early stage. During the Japanese occupation of World War II, Caumanga became the headquarters of the Japanese Imperial Forces under Inani Murakami, a Japanese Imperial Officer who befriended Fertig's guerilla movement and the Japanese induced the evacuees to flock to Caumanga for protection, shelter, medicine and food and stayed there for good even after the liberation time. With the increase of Christian Settlers in the early part of the 1950s, the name Caumanga was changed to San Jose in honor of their patron saint, Saint Joseph the Worker. In 1960, Councilor Rufino Ubal, a member of the Municipal Council of Nabunturan authored a resolution making San Jose a barrio of Nabunturan. The first elected barrio lieutenant was Francisco Ramos and the first Barangay Captain was Julian A. Mascariñas. Five years after, the barrio officials and some civic minded citizens initiated the separation of barrio San Jose from its mother municipality thus, in 1965, the Barangay Council of San Jose made a resolution addressed to the Provincial Board, proposing to create Barrio San Jose and neighboring barrios (barangays) into a separate town. Board member Simplicio Montaño, the Grand Old Man of San Jose who was inspired by a place in California, United States, which had a semblance in topography to San Jose, changed the name from San Jose to Montevista meaning "mountain view". Also it was Montaño who worked hard for its approval in Congress, thus in June 1966, Montevista became a regular municipality. Montevista became a regular municipality on June 18, 1966, by virtue of Republic Act no. 4808 comprising the six barangays of San Jose, New Visayas, Camansi, Bankerohan Norte, Bankerohan Sur and Linoan. These barangays were formerly parts of the municipalities of Nabunturan, Monkayo, Compostela and Asuncion. Though Montevista was created on June 18, 1966, its political administration took effect on January 1, 1969, with Bernardo R. Rabanoz as the first elected mayor. After serving his term he was then succeeded by Simplicio Montaño, who barely served a month due to his untimely death. Vice Mayor Julian A. Mascariñas succeeded him and he served as the Municipal Mayor from February 11, 1972, to March 2, 1980. Mayor Bernardo R. Rabanoz took the reign of administration after winning the 1980 electoral race, serving for six years until April 1986. After the EDSA Revolution, Felipe B. Flores was designated on April 14, 1986, as Officer In Charge Mayor under the Freedom Constitution replacing elected Mayor Bernardo R. Rabanoz to last until December 6, 1987. In turn, Emiliano A. Corias was designated as OIC Mayor and served as the Local Chief Executive from December 7, 1987, to February 1, 1988. During the 1988 local polls, Bernardo R. Rabanoz won the election and remained four terms in the office as mayor. In 1995 elections, Vice Mayor Salvador S. Jauod Sr. became the town's mayor and was reelected in the May 11, 1998, election.

География

Муниципалитет солтүстікте Монкайомен, шығыста Компостела және Монкайомен, оңтүстікте Набунтуранмен, ал батыста Асунсьон және Нью-Корелла, Давао-дель-Нортемен шектеседі.

Демография

2020 жылғы санақта Монтевиста, Давао-де-Ороның халқы 46 558 адамды құрады, халық тығыздығы .