Вена қаласының Оттакринг ауданы: тарихы мен географиясы
Ottakring
Оттакринг – Венаның батыс ауданы, табиғаты әдемі, тарихы бай. Қаланың индустриалды және тұрғын үй аудандары, сарайлар мен орманды кеңістіктерді қамтиды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
География
Ottakring ауданы Венаның батыс бөлігінде, Гюртель (Венаның айналасындағы маңызды жол) мен Винервальдтың (Вена орманы) төбелері арасында орналасқан. Солтүстік жағынан Херналс ауданы, шығыс жағынан Йозефштадт және Нойбау, оңтүстік жағынан Рудольфсхайм-Фюнфхаус және Пензинг аудандарымен шектеседі. Ауданның ең биік нүктелері – Галлицинберг (449 м), сондай-ақ Вильгеминенберг деп аталады, себебі оның беткейінде сарай (Шлосс Вильгеминенберг) орналасқан. Ғимараттар стилі әртүрлі. Жұмысшы табы Гюртельге жақын өнеркәсіп және фабрикалар маңында қоныстанған, нәтижесінде тұрғын үйлердің тығыз, шахмат тәрізді құрылымы қалыптасқан. Одан сәл жоғарырақ, Оттакринг қорымының маңында, көптеген жапырақты ағаштармен оралған виллалар шоғырланған. Ауданның 36,7%-ы жасыл аймақтар (оның 22%-ы – орман), 45,4%-ы ғимараттар, ал 17,9%-ы көлік инфрақұрылымына бөлінген. Талиастрассе ауданның ең қызықты және коммерциялық маңызы бар көшесі. Жердің жалпы ауданының 1,23%-ы ауыл шаруашылығына пайдаланылады. Бұрынғы маңызды жүзімдіктер көбінесе жойылған. Бақтар негізінен Вильгельминберг сарайының маңында және Пензинг шекарасына қарай орналасқан.
The district of Ottakring is located in the western part of Vienna between the Gürtel (a substantial road around Vienna) and the hills of the Wienerwald (Vienna forest). The district of Hernals borders to the north, Josefstadt and Neubau to the east, and Rudolfsheim Fünfhaus and Penzing to the south. The highest points in the district are the Gallitzinberg (449 m), also known as Wilheminenberg because a palace (Schloss Wilheminenberg) is situated on its slope. The buildings vary considerably in style. The working class settled around the industries and factories near the Gürtel, resulting in a dense checkerboard pattern of residential housing. A little further up is a collection of villas around the Ottakring cemetery surrounded by an extensive number of deciduous trees. The district is made up of 36.7% green space (of which 22% is forest), 45.4% buildings, and 17.9% transportation. Thaliastraße is the busiest and most commercially important street in the district. A total of 1.23% of the land area is used for agriculture. The once important vineyards have mostly disappeared. Gardens are found primarily around castle Wilhelminenberg and towards the border to Penzing.
Оттакринг ауылы
Бастапқы Оттакринг шамамен 1000 жыл бұрын Бавариядан келген қоныс аударушылармен құрылған. Олар Галлицинбергтің қалаға қарай беткейіндегі шағын орманды кесіп тазалаған. (Нақты күні белгісіз, өйткені аймақтың көптеген жерлері сияқты, бұл жер туралы да ешқандай құжат сақталмаған.) Ол қазіргі Оттакринг зираты орналасқан жерде, Оттакринг Бах ағысының үстінде жатқан. Бұл ағыс қазір толығымен көзден жойылып, Венаның су ағызу жүйесінің бір бөлігіне айналған. Алғашқыда Оттакрингер Бах қазіргі Оттакрингер Штрассе, Абелегассе және Талиастрассе көшелерімен ағып, Лерхенфельдерштрассе және Миноритенплац арқылы Дунай өзенінің тармағы – Донауканалға құйып келген. "Ең көне Оттакринг" қонысы 1683 жылы Вена шайқасы кезінде толығымен қиратылған. Ауыл Венаға жақын, Оттакрингер Бах ағысының төменгі жағында қайта салынды. Бұл ядроның бөліктері 1980-ші жылдарға дейін сақталған, ал 19 және 20 ғасырларда Алт Оттакринг деп аталды.
The original Ottakring was founded about 1,000 years ago by Bavarian settlers who cleared a small patch of forest on the cityward slope of the Gallitzinberg. (The exact date is not known because, as with most other places in the area, no document has survived.) It was situated where the Ottakring Cemetery is today, straddling a creek (the Ottakringer Bach) which now has completely disappeared from view, forming part of Vienna's drainage systems. Originally the Ottakringer Bach flowed along what today are the streets of Ottakringer Straße, Abelegasse, and Thaliastraße; through Lerchenfelderstraße and the Minoritenplatz; and into the Donaukanal, an arm of the Danube river. The "oldest Ottakring" settlement was completely destroyed in 1683 during the Battle of Vienna. The village was rebuilt further downstream on the Ottakringer Bach, closer to Vienna. This nucleus, parts of which survived into the 1980s, was what became known as Alt Ottakring in the 19th and 20th century.
Венаға қосылу
1888 жылы император Франц Иосиф I Венаны қоршаған елді мекендермен біріктіруді қалағанын жариялады. Төменгі Австрия үкіметі 1890 жылы «Венаға шағын елді мекендерді қосу» (Eingemeindung der Vororten zu Wien) туралы заң қабылдады. 1892 жылдың 1 қаңтарында бұл шешім күшіне енді. Алғашқы қарсылықтарға қарамастан, тәуелсіз Оттакринг және Нойлерхенфельд елді мекендері Венаның 106 861 тұрғыны бар 16-шы округіне біріктірілді. Қосылғаннан кейін аймақ қарқынды өсімді бастан өткерді. 1910 жылы Оттакрингте 177 687 адам тұрды. Жұмыс орындарының саны шектеулі болғанымен, жұмысшылардың саны өте көп болды. Бұл өнеркәсіптің аймаққа көшуіне жағдай жасады.
In 1888, emperor Franz Joseph I declared that he wanted to unite Vienna with the surrounding villages. The Lower Austrian government passed a law, the Eingemeindung der Vororten zu Wien (Incorporation of Villages to Vienna) in 1890. On 1 January 1892 the resolution took effect. Despite initial resistance, the independent villages of Ottakring and Neulerchenfeld were merged into the 16th district of Vienna, which had 106,861 residents. After incorporation , the area experienced rapid growth. By 1910, 177,687 people lived in Ottakring. Though the number of employment opportunities was limited, the number of workers was extremely high. This encouraged industries to move to the area.
Дүниежүзілік соғыстар және олардың салдары
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін тұрғын үй құрылысы қарқынды дамыды. 1922-1934 жылдар аралығында 28 Gemeindebauanlagen (қоғамдық тұрғын үй жобалары / муниципалды пәтер кешендері) 4,517-ден астам пәтермен салынды. Олардың арасында 1587 пәтерлі Сандлейтенхоф ең ірісі болды, ол Венадағы сол кездегі ең үлкен пәтер кешені еді. 1930 жылдардағы экономикалық құлдырау ауданға зор қиындықтар әкелді, жұмыссыздық 50%-дан асып кетті. 1934 жылғы қысқа мерзімді Австрия азамат соғысы аймаққа үлкен тұрақсыздық пен қақтығыстарды әкелді. Жергілікті көтерілісшілер бастапқы Социал-демократиялық партия армиясын жеңіп, тұрғын үйлер көбінесе зардап көрмеді. Дегенмен, Крайтнергассе көшесіндегі жұмысшылардың тұрғын үйі маңында ауыр шайқастар болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Венаның және үшінші рейхтің оңтүстік-шығыс бөліктерінің әуе қорғанысы Галлицинбергте орналасқан Венаның Gaugefechtsstand-інен басқарылды. Соғыстан кейін Оттакринг француз оккупациялық аймағына қарады (ол кварталдарға бөлініп, одақтастар арасында бөлісті). Ауданды қайта жаңартуға жасалған күш-жігер алғашында баяу болды, бірақ ақырында ауданның ең көне бөліктері де жаңартылды. Француздар Негердорфел казармасын алмастырды, содан кейін құрылыс жұмыстары жалғасты.
After World War I, residential construction boomed. Between 1922 and 1934, 28 Gemeindebauanlagen (community housing projects/municipal apartment complexes) with more than 4,517 apartments were constructed. Among this number were the 1,587 apartments of the Sandleitenhof, which was the largest apartment complex in Vienna to date. The economic collapse of the 1930s brought great adversity to the district with unemployment surging to over 50%. The brief Austrian Civil War of 1934 brought major instability and fighting to the region. The local insurgency overpowered the army of the original Social Democratic Party, and the residential buildings escaped mostly unharmed. There was however heavy fighting around the workers' housing in the Kreitnergasse Street. During World War II, air defence of Vienna and some southeastern parts of the Third Reich territory were coordinated from the Gaugefechtsstand Wien, situated at the Gallitzinberg. After the war, Ottakring belonged to the French occupied zone of Vienna (which was divided into quarters and split among the Allies). The efforts to rebuild the area were slow at first and eventually even the oldest parts of the district were finally renovated. The French replaced the Negerdörfel barracks and construction continued.
Соңғы кездері
1998 жылы U3 метро желісін Оттакрингке ұзарту жаңа метро станциясының маңындағы аудандарды қайта жаңғыртуға мүмкіндік берді. Жер үстіндегі станция U3 желісінің соңғы аялдамасы болды және бұл тұрғын үй ғимаратының медбикелерге жатақ ретінде қосымша пайдаланылуына байланысты Schwesternturm (сөзбе-сөз "Әпкелер мұнарасы", бірақ неміс тіліндегі Krankenschwester – медбике сөзінен шыққан) деген атқа ие болды. Ескі темекі фабрикасының бос тұрған зауыттары мен Schnellbahn (жергілікті жылдам пойыз) аркалары астындағы ұзақ уақыт пайдаланылмаған дүкендер техникалық оқу орнына (HTL, Höhere Technische Lehranstalt) айналдырылды. Метромен Вена орталығына 13 минутта жетуге болады.
Extension of the subway line U3 into Ottakring in 1998 brought neighborhood revitalization to the areas surrounding the new subway station. The above ground station marked the end of the U3 line, and earned the name Schwesternturm (literally Sisters Tower, but originates from the German Krankenschwester, nurse) due to the secondary use of this residential building as a lodging for nurses. The empty factories of an old tobacco company and the long unused stores beneath the arches for the Schnellbahn (fast local trains) were converted into a technical school (HTL, Höhere Technische Lehranstalt). The centre of Vienna can be reached in 13 minutes via the subway.
Демография
Шамамен 12 000 тұрғын Сербиядан немесе бұрынғы Югославиядан, ал 4 000-нан астам адам Түркиядан шыққан. Олар ауданның ескі, тығыз қоныстанған, кейде қараусыз қалған орталық бөліктерінде шоғырлануға бейім, ал Оттакрингтің батыс бөліктері қала шетіне жақын, негізінен австриялық және салыстырмалы түрде әулетті. Венаның демографиялық сарапшылары осы айырмашылықтың күшейте түсетінін болжап отыр, бұл геттолану қаупін арттыруда.
Approximately 12,000 residents originate from Serbia or the former Yugoslavia, and more than 4,000 from Turkey. They tend to concentrate in the old, densely populated, and sometimes desolate inner city parts of the district, while the western parts of Ottakring are suburban in character, almost exclusively Austrian, and relatively affluent. Vienna's demographic statisticians predict an exacerbation of this division, making ghettoization an increasing concern.
"Балқан милясы"
"Балқан милясы" (сондай-ақ "Балканштрассе" деп те аталады) – Венаның 17-ші және 16-шы аудандарының шекарасында, негізгі көшесі Оттакингер Штрассе бойында орналасқан аудан. Мұнда серб тілінде сөйлейтін, Turbo Folk музыкасы ойнатылатын көптеген югослав кафелері, мейрамханалары мен түнгі клубтары шоғырланған. Оттакингер Штрассе-нің бұл бөлігі көбінесе "Балқан милясы" (Balkanmeile) деп аталады және Венадағы югослав/серб анклавын көрсетеді.
The "Balkan Mile" (Also known as "Balkanstrasse") is a neighborhood sitting on the border of the 17th and 16th districts of Vienna, centered along the major street Ottakringer Straße. It has a high concentration of Yugoslavian cafes, restaurants and nightclubs, where the Serbian language is mainly spoken, and Turbo Folk music is played. This stretch of the Ottakringer Straße is commonly referred to as the "Balkan Mile" (Balkanmeile), and represents a Yugoslav/Serbian enclave in Vienna.
Елтаңба
Гербтің сол жағы бір кездері тәуелсіз болған Оттакринг қаласын көрсетеді. 3 жасыл төбе Оттакрингтің үш маңызды ерекшелігін – Юбиляумсварте, Галлитцинберг және Предигтстульді бейнелейді. Крест тәрізді қалқан мен митра шапан Клостернбург монастырының символы. Гербтің оң жағы "Нюлерхенфельд" атауының шығу тегін түсіндіреді. Далада (немісше: Feld) айналып ұшатын қарлығаштармен (немісше: Lerche) бірге қарағай (немісше: Lärche) орналасқан, осыдан "Нюлерхенфельд" ("жаңа қарлығаштар алаңы") атауы пайда болған.
The left half of the coat of arms stands for the once independent town of Ottakring. The 3 green hills symbolise the three important features of Ottakring: Jubiläumswarte, Gallitzinberg and Predigtstuhl. The cross shield and mitre hat stand for the monastery of Klosterneuburg. The right half of the coat of arms illustrates the origin of the name of "Neulerchenfeld". A larch tree (German: Lärche) with circling larks (German: Lerche) sits in a field (German: Feld), giving the name Neulerchenfeld ("new larks field").
Экономика
Венаға қосылғаннан кейін ауданда өнеркәсіп жылдам орналасты. 1898 жылы Талияштрасседе (Талия көшесінде) темекі фабрикасы ашылды. Оттакрингтегі басқа да маңызды жаңа компаниялардың ішінде Herlango сияқты фотоөнеркәсіп, сондай-ақ Österreichische Industriewerke Warchalowski және Eißler & Co. AG сияқты өнеркәсіптік жабдықтарды шығаратын зауыттар болды. Тоқыма өнеркәсібі ең ірі жұмыс беруші болып табылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген өнеркәсіптер басқа жерлерге көшіп кетті, нәтижесінде тұрғын үйлер мен тастап кетілген фабрикалар орналасқан аймақтар арасында айқын теңсіздіктер пайда болды. Қазіргі күні Оттакрингте жұмыс істейтін ең белгілі компаниялар – Оттакринг сыра зауыты және кофе қуырушы Julius Meinl.
Industries settled quickly in the district after it was incorporated into Vienna. In 1898 a tobacco factory opened on Thaliastraße (Thalia Street). Other notable new companies in Ottakring included photographic industries, such as Herlango, and factories producing industrial machinery, such as Österreichische Industriewerke Warchalowski, and Eißler & Co. AG. The textile industry was largest employer. Following World War II, many of the industries relocated to other areas, creating marked disparities between residential neighborhoods and areas with abandoned factories. The best known companies still operating in Ottakring are the Ottakring Brewery and the coffee roaster Julius Meinl.