Солтүстік Самар провинциясының Сан-Хосе муниципалитеті
San Jose, Northern Samar
Сан-Хосе, Филиппин: Солтүстік Самар провинциясының 5-ші класс муниципалитеті. 2020 ж. халық саны 17,641. Географиясы, орналасуы және көршілес аймақтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Самар провинциясындағы муниципалитет, Филиппин. Филиппинде "Сан-Хосе" деп аталатын басқа да жерлер.
Municipality in Northern Samar, Philippines
the other places named "San Jose" in the Philippines
Сан-Хосе, ресми түрде Сан-Хосе муниципалитеті (;) – Филиппиннің Солтүстік Самар провинциясындағы 5-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 17 641 адамды құрайды. Ол провинцияның солтүстік-орталық бөлігінде, провинциялық орталық Катарман қаласынан шамамен батысқа қарай және Аллен қаласынан шамамен шығысқа қарай орналасқан. Алленде Лусон, Самар, Лейте және Минданао аралдарын Пана Филиппин тас жолы (бұрынғы Махарлика тас жолы) арқылы байланыстыратын паром терминалы бар. Бұл шамамен Шығыс Висаяс аймақтық орталығы – Таклобан қаласынан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Саяси тұрғыдан муниципалитет солтүстігінде Филиппин теңізімен, шығысында Бобон муниципалитетімен, оңтүстігінде Виктория муниципалитетімен және батысында Росарио муниципалитетімен шектеседі.
San Jose, officially the Municipality of San Jose (; ), is a 5th class municipality in the province of Northern Samar, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 17,641 people. It is located at the north central part of the province, about west of Catarman, the provincial capital, and about east of Allen, where the ferry terminal is which connects the islands of Luzon, Samar, Leyte, and Mindanao via the Pan Philippine Highway (formerly the Maharlika Highway). It is approximately north north east of Tacloban City, the Regional Center of the Eastern Visayas. Politically, the municipality is bounded on the north by the Philippine Sea, on the east by the Municipality of Bobon, on the south by the Municipality of Victoria and on the west by the Municipality of Rosario.
Тарих
Сан-Хосе муниципалитеті бұрын бұталар, қамыстар, «закатес» және батпақтармен жабылған жерден өсті, онда «илахас» деп аталатын жабайы тауықтар көптеп кездесетін. Бұл жер сол кезде «каранг» деп аталды, себебі аңшылар жабайы тауықтарды ұстау үшін «каранг» деп аталатын тұзақтарын құрастыратын. Уақыт өте келе, «каранган» сөзі өзгере бастады және бұл жер Карангиан деп белгілі болды. Қолдаушы экономикалық мүмкіндіктерге байланысты, адамдар бұл жерге көшіп келе бастады. Халық саны арта келе, Карангиан Бобон муниципалитетінің әкімшілік құзыретіндегі бариоға айналды. Теңіз портын салу арқасында, Маниладан және басқа елдерден кемелер Карангианға тоқтауға басталды. Стратегиялық орналасуы және жақсы қорғалған теңіз портының болуы Солтүстік Самардың негізгі портына айналдырды. Экономикасы дамыған сайын, барио 1932 жылдан бастап дербес муниципалитет болуға ұмтылды. Сол жылы Самар губернаторы Педро Артеше Карангиан бариосын муниципалитетке айналдыру үшін референдум өткізді. Бірақ Бобон халқының және басқа бариолардың көпшілігі қарсы дауыс бергендіктен, бұл жоспар іске аспады. 1949 жылғы сайлаулардан бұрын Карангиан басшылары президент Эльпидио Кирино мен Сенат төрағасы Хосе Дира Авелино арасындағы келіспеушілікті пайдаланып, Бобоннан бөлінуге тырысты. Самар облысының бірінші округінің депутаты Еладио Т. Балите басшылығымен делегация құрылды. Делегация Карангианның тәуелсіздігін қолдау үшін Манилаға жіберілді. Бір айдан астам уақыт Манила қаласындағы кеңселер арасында сарсаң бақыттан кейін, делегация Карангиан бариосын Сан-Хосе муниципалитетіне айналдыруға қол жеткізді. Палата спикері Эухенио Перес жаңа муниципалитет құруға да үлкен үлес қосты. Осылайша, 1949 жылдың 25 шілдесінде сол кездегі президент Эльпидио Кириноның №248 жарлығымен Карангиан және басқа он бір барио Сан-Хосе муниципалитетіне бірікті, бұл муниципалитет марқұм Хосе Тагрос Балите ағаның құрметіне аталды, ол сол кезде Бобонның мэрі болған.
The Municipality of San Jose grew from a place that was then covered with bushes, shrubs, zacates, and marshes, where wild chicken, locally known as ilajas, abounded. It was then called carangian, being the site where hunters assembled their trap, known as carang, to catch wild chickens. In time, the word carangan was corrupted and the place began to be known as Carangian. Due to favorable economic opportunities, people migrated to the place. As the population grew, it became a barrio within the administrative jurisdiction of the Municipality of Bobon known as Carangian. With the construction of a deep sea port, steamers and ships from Manila and other countries began to dock in Carangian, which due to its strategic location and the presence of the well protected deep sea port, quickly became the main port entry of Northern Samar. As its economy boomed, the barrio aspired to become an independent municipality as early as 1932. In that year, the Governor of Samar, Pedro Arteche, conducted a plebiscite for the conversion of Barrio Carangian into a municipality. Due to the overwhelming negative votes in the Poblacion of Bobon and some other barrios, that was not realized. Before the elections of 1949, the leaders of Carangian took advantage of a rift between President Elpidio Quirino and José Dira Avelino, President of the Senate, to separate from Bobon. A delegation was formed under the leadership of Eladio T. Balite, Representative of the first district of Samar. The delegation was dispatched to Manila to lobby for the independence of Carangian. After more than a month of going from office to office in Manila, the delegation succeeded in having the Barrio of Carangian created into the Municipality of San Jose. Eugenio Perez, Speaker of the House, was also instrumental in the creation of the new municipality. Thus, on July 25, 1949, by virtue of Executive Order No. 248 of the then President Elpidio Quirino, Carangian together with eleven other barrios became the new municipality of San Jose, named in honor of the late Jose Tagros Balite Sr, then Mayor of Bobon.
География
Сан-Хосе қаласының жалпы жер аумағы көбінесе жақсы қабатталған және орташа еңіс-төбелі жер бедерімен сипатталады. Тау жынысы, басымдықпен, Солтүстік Самарда кеңінен таралған Маво вулканының құрамына жатуы мүмкін. Жер бедері әртүрлі бағытта орналасқан, еңіс бұрыштары 10 градустан 14 градусқа дейін ауыспайды. Зерттелген аумақта мангровый батпақтары муниципалитеттің батыс бөлігінде үстемдік құрады, олар солтүстік жағалауға дейін созылады. Шындығында, муниципалитеттің солтүстік жағалауында орналасқан қаланың жер аумағының жартысынан астамы осы батпақты жерлерден қайта пайдаланған жерлерді құрайды. Жағалау қаласы болғандықтан, оның солтүстік жағалауының муниципалдық суларында бірнеше шағын аралдар бар: Кабаунгон (немесе Кабанонган) Гранде, Кабаунгон Пекиньо, Танданг, Пангилала, Пуропангдан, Матунгко және Магхунгау. Олар балық, молдаштар және басқа да теңіз өнімдеріне бай. Сан-Хосе жағалауындағы осы аралдар Biri Larosa қорғалатын ландшафты мен теңіздік кеңістіктің құрамына кіреді. Муниципалитет шығысында Палусонг тау тізбегімен, оңтүстікке қарай созылып, батысында Хитаасан тау тізбегімен шектелген аңғарда орналасқан. Жер көбінесе аллювиалды жазықтар мен батпақтардан тұрады, олардың биіктігі теңіз деңгейінен төмен, ал оңтүстікке және оңтүстік-шығысқа қарай физиография күрт түрленеді, орташа тік жарлы төбелерге және шыңдарға ие. Аймақтағы су ағысы жүйесі көбінесе солтүстік-шығысқа қарай Каранж арнасына қарай бағытталған. Бұл аймақтағы өсімдіктер көбінесе мангровый ағаштар мен бұталардан, когоналдық өсімдіктерден және кокос пальмаларынан тұрады. Жазық жерлерге күріш, жүгері және кокос отырғызылады. Барангай Дао және Барангай Гератаг арналарының бойында шағын тегіс жерлер бар. Сонымен қатар, кең жағалаулық батпақтар да бар. Ауыл шаруашылығы жерлерінің көп бөлігі Палусонг тау тізбегі арасында, Барангай Агуадахан мен Барангай Гератагқа жақын, және Барангай Багонг Сабанг пен Барангай Бонгласқа жақын Хитаасан тау тізбегі арасындағы аңғардың бойында орналасқан.
San Jose's total land area of is generally underlain by well bedded and moderately undulating terrain. The rock unit is probably part of the Mawo Volcanics, which is widespread in Northern Samar. The terrain is diversely oriented with inclination angles ranging from 10 degrees to 14 degrees. In the surveyed area, mangrove swamps dominate the western part of the municipality which extends to its northern coastline. In fact, more than half of the land area in the town proper, which is located at the northern coastline of the municipality are reclaimed lands from these swamplands. Being a coastal town, it has several islets within its municipal waters off its northern coast: Cabaungon (or Cabanongan) Grande, Cabaungon Pequiño, Tandang, Pangilala, Puropangdan, Matungko, and Maghungaw. They are plentiful in fishes, crustaceans, and other marine products. These islands along the coast of San Jose are protected as part of the Biri Larosa Protected Landscape and Seascape. The municipality is in a valley bounded on the east by the Palusong Mountain Range moving south and on the west by the Hitaasan Mountain Range. The land is generally alluvial flat and swamplands which has an elevation of less than above sea level, while going south, south easterly, the physiography abruptly rises to moderately rugged hills with a peak of The drainage system in the area generally flows north east towards Carangian Channel. Vegetation in this area generally consists of mangrove trees and shrubs, cogonal growth, and coconuts. The flat areas are planted with rice, corn and coconuts. There are small flat and level areas along Barangay Dao and Barangay Geratag creeks. There are also wide coastal swamps. Most of the agricultural land areas are located along the valley between Palusong Mountain Range, near Barangay Aguadahan, and Barangay Geratag in the east, and Hitaasan Mountain Range near Barangay Bagong Sabang and Barangay Bonglas in the west.
Су айдындары
Каранж каналы – Самар аралын Кабаунгон аралынан бөліп тұратын солтүстік жағалаудағы теңіз арнасы. Сан-Хосе муниципалитетінің аумағынан өтетін немесе оның ішінде ағатын төрт ірі табиғи өзен бар: Генгарог өзені, Синаманган өзені, Бобон өзені және Нахалуган өзені. Ұлттық тас жолдан шамамен 10 минуттық жерде, төбеге қарай Honeybee Falls сарқырамасы орналасқан. Сарқырама жеке меншікте, бірақ рұқсат алған жағдайда баруға болады.
The Carangian Channel is a marine channel along its northern shore, separating Samar Island from Cabaungon Island. There are four large natural streams flowing through or within the municipality of San Jose: Gengarog River, Sinamangan River, Bobon River, and Nahalugan River. Off the National Highway about 10 minutes walk toward the hillside, there are the Honeybee Falls. The falls are on private property, but accessible with permission.
Үкімет
Жаңа құрылған Сан-Хосе муниципалитетінің (сол кезде қазір тәуелсіз Бири муниципалитеті және Росарио муниципалитетін құрайтын кейбір аймақтарды қамтитын) әкімі лауазымына сайланған алғашқы адам – Роке Х. Дато (1949–1951). Ол Сан-Хосе муниципалитеті құрылғаннан кейін алғашқы әкім болып тағайындалды. Ол 1968 жылдан 1986 жылға дейін және 1988 жылдан 1995 жылға дейін Сан-Хосе қаласының әкімі қызметін атқарған Баяни А. Датоның әкесі. Бобонның бұрынғы әкімі Дон Франсиско С. Эваристо 1952 жылдан 1955 жылға дейін Сан-Хосе қаласының келесі әкімі болды. Басқа сайланған әкімдер: Агустин Пондемира (1956–1967); Фелипе Балеста (Эдса төңкерісінен кейін міндетін атқарушы болып тағайындалды) (1986–1988); Лазаро А. Балеста (2001–2007) және Дэмиан Лусон-күллі (2007–2016). Сан-Хосе қаласының қазіргі әкімі – Кларенс Э. Дато.
The first person to have been elected to the post of mayor of the newly created Municipality of San Jose (which at that time included now independent Municipality of Biri and some parts adjoining to form the Municipality of Rosario) is Roque H. Dato (1949–51). He was appointed as the first mayor of san jose after its creation as a municipality. He is the father of Bayani A. Dato who also assumed the post of mayor of San Jose from 1968 to 1986, and from 1988 to 1995. Don Francisco S. Evaristo, former Mayor of Bobon, was the next mayor of San Jose from 1952 to 1955. Other persons to have been elected mayor are: Agustin Pondemira (1956–67); Felipe Ballesta (appointed as OIC after Edsa revolution) (1986–88) Lazaro A. Ballesta (2001–07), and Damian Luzon Jr. (2007–16). The current Mayor of San Jose is Clarence E. Dato.
Мекемелер
Сан-Хосе порты - жолаушылар мен ішкі жүктерді тасымалдауға арналған темір бетонды жалпы мақсаттағы теңіз айлағы, Солтүстік Барангайда орналасқан. Айлақтың ұзындығы [ұзындық мәні] және ені 3,66 метр (4 фут) құрайды, ал жағалау бойындағы тереңдігі 7,62 метр (25 фут) болып табылады. Онда 8 резеңке қорғағыш және 9 нығайту арқаны бар. Оның қоймалық жайлыларына ашық сақтау алаңы [аудан мәні], 2 транзиттік қоймасының жалпы ауданы [аудан мәні] және 3 жеке қоймасының жалпы ауданы [аудан мәні] кіреді.
The Port of San Jose is a reinforced concrete general purpose pier handling passengers and domestic cargoes, situated in Barangay North. The pier is long and 12 feet (4 m) wide with a controlling depth of 25 feet (8 m) alongside, with 8 rubber fenders and 9 mooring bit. Its storage facilities include an open storage of , 2 transit sheds with total area of , and 3 private warehouse with a total area of .