Вернер Эгк: Неміс композиторының өмірі мен шығармашылығы
Werner Egk
Вернер Эгк (1901-1983) – неміс композиторы, суретші және жазушы. Аугсбургте өскен, Франкфуртта пианиноны жетілдірді. Биографиясы мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вернер Эгк (17 мамыр 1901 – 10 шілде 1983), туған жері Вернер Иосиф Майер – неміс композиторы.
German composer
Werner Egk (, 17 May 1901 – 10 July 1983), born Werner Joseph Mayer, was a German composer.
Ерте мансап
Ол Швабияның Аушсесхайм қаласында, қазіргі Германияның Донауверт қаласының құрамына кіретін жерде дүниеге келді. Оның отбасы, католик шаруалар тегінен шыққан, Эгк алты жасқа келгенде Аугсбургке көшіп келді. Ол бенедиктин гимназиясында оқыды және қалалық консерваторияға қабылданды. Эгк композитор, графикашы және жазушы ретінде өнерін көрсетті, алдымен фортепианодағы шеберлігін арттыру үшін Франкфуртқа, содан кейін 1921 жылы Мюнхенге көшті. Мюнхенде театр композиторы болып жұмыс істеп, оркестрде ойнап жүргенде, скрипкашы Элизабет Карлға үйленді. Ол өзінің "Эгк" деген псевдонимін әйелінің аты-жөнінің бас әріптерінен алды: Элизабет, Карл (туған тегі Карл). Оның жалғыз ұлы, Тит, 1924 жылы дүниеге келді. 1928 жылы Эгк Берлинге көшіп, композиторлар Арнольд Шенберг және Ханс Айслермен танысты. Ол кинокомпозитор болуды жоспарлап, осы салаға қатысты фильмдерге музыка жазды. Радио хабарларын тарату халыққа қолжетімді болған кезде, Эгк оның бұқаралық ақпарат құралы ретіндегі маңыздылығын бірден түсінді және опералар мен радиоспекльдерді жасады. Композитор Курт Вейл оны Ханс Флейшпен таныстырды, ол маңызды радио басшысы болды (сонымен қатар Пауль Хиндемиттің жеңгесі және еврей). Ол Флейштің компаниясынан радио үшін алғашқы тапсырысын алды. 1929 жылы Мюнхенге оралып, жергілікті радиостансада жұмыс істеді және Лоххамада қоныстанды. Ол музыканттар Фриц Бюхтгер, Карл Маркс және әсіресе, 1921 жылы танысқан Карл Орфпен байланыс орнатты. Оның сол кезеңдегі музыкасы Игорь Стравинскийдің композициялық стиліне ұқсас екенін көрсетеді. Ол сондай-ақ жаңа музыка дирижері Герман Шерхенмен және Майнцтегі Schott Music музыка баспасының иелерімен дос болды. Оның композиторлық мансабы 1933 жылдың шілдесінде өткен радио операсы "Колумбтың" премьерасымен (1934 жылдың сәуірінде қойылды) бастау алды.
He was born in the Swabian town of Auchsesheim, today part of Donauwörth, Germany. His family, of Catholic peasant stock, moved to Augsburg when Egk was six. He studied at a Benedictine Gymnasium (academic high school) and entered the municipal conservatory. Egk demonstrated talents as a composer, graphic artist, and writer, and he moved first to Frankfurt to improve his piano talents and then, in 1921, to Munich. There, working as a theater composer and playing in the pit, he married Elizabeth Karl, a violinist. He derived his pen name "Egk" from his wife's initials: Elisabeth, Karl (Elisabeth, née Karl). His only son, Titus, was born in 1924. Egk moved to Berlin in 1928, meeting composers Arnold Schoenberg and Hanns Eisler. He intended to become a cinema composer and accompanied silent films. When radio broadcasting became available to the public, Egk immediately realised its importance as a mass medium and developed operas and radio plays. He was introduced to Hans Fleisch, an important radio executive (also Paul Hindemith's brother in law and a Jew), by composer Kurt Weill. He received his first commission for broadcasting from Fleisch's company. He returned to Munich in 1929 to work for the local radio station and settled in Lochham, a suburb. He became associated with musicians Fritz Büchtger, Karl Marx, and especially, Carl Orff, whom he had met in 1921. His music of the period shows a debt to the compositional style of Igor Stravinsky. He also became friends with new music conductor Hermann Scherchen and the owners of the music publisher, Schott Music in Mainz. His career as a composer took off with the premiere of his radio opera, Columbus, in July 1933 (staged in April 1934).
Соғыстан кейінгі
Оның негізгі мансабы соғыстан кейін басталды. Германияда Эгк "Komponist des Wiederaufbaus" ("Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қайта құру композиторы") деп аталды. Дирижер және композитор болумен қатар, ол 1950–1952 жылдары Берлин Музикохшулесінің басшысы болды және 1950 жылдан бері GEMA-ның маңызды өкілі болды; сонымен қатар, ол Халықаралық Авторлар мен Композиторлар Қоғамдары Конфедерациясының (CISAC) алғашқы неміс президенті болды. 1954 жылы ол 20 жылдық келісімшарт бойынша Бавария мемлекеттік операсының дирижері болды. Оның соңғы жылдарында Еуропаның ірі фестивальдерінде премьералар тізбегі жалғасты, 1955 жылы Джордж Сзелл жетекшілігімен және Дитрих Фишер-Дискаудың қатысуымен "Ирландия жырлары" басталды. Оның "Сан-Домингодағы құдалық" операсы 1963 жылы Мюнхендегі Ұлттық театрды ашты, либреттосы Генрих фон Клейсттің туындысы болып табылады және нәсілдік төзімділік туралы үндейді. Дегенмен, оның кейінгі туындылары көбінесе аспаптық болды. Олардың ішінде ерекшеленетіні – он желді аспапқа арналған "Дивертисмент" (1974) және желдік квинтет үшін бес пьеса (1975). Эгк 1983 жылдың 10 шілдесінде Иннинг-ам-Аммерзеде қайтыс болды және Донаувёрт қаласына жерленді.
His major career began after the war. In Germany, Egk has been dubbed "Komponist des Wiederaufbaus" ("composer of the reconstruction", which followed World War II). Besides being a conductor and composer, he was head of the Berlin Musikhochschule (1950–1952) and important figure of the GEMA since 1950; he was also the first German president of the Confédération Internationale des Sociétés d'Auteurs et Compositeurs (CISAC). In 1954 he became conductor of the Bavarian State Opera with a 20 year contract. His later years saw a constant string of premieres at major European festivals, beginning with Irische Legende in 1955, conducted by George Szell and featuring Dietrich Fischer Dieskau. His opera Die Verlobung in San Domingo opened the National Theatre Munich in 1963 and features a libretto by Heinrich von Kleist, pleading for racial tolerance. His late works, however, were almost exclusively instrumental. Exceptional among them are works for winds, including the Divertissement for Ten Wind Instruments (1974) and the Five Pieces for Wind Quintet (1975). Egk died on 10 July 1983 in Inning am Ammersee and is buried in Donauwörth.
Музыкалық пьесалар
Арыстан мен тышқан. Балаларға арналған ән-күй (1931)
Түлкі мен қарға. Балаларға арналған ән-күй (1932)
Барселоналық Дон Жуан рыцарының тарихы. Ескі халық пьесасы бойынша (1932)
Die Löwe und die Maus. Singspiel for children (1931)
Der Fuchs und der Rabe. Singspiel for children (1932)
Die Historie vom Ritter Don Juan aus Barcelona. After an old folk play (1932)