Лиланд Ливингстон Сейдж: Американ тарихшысының өмірі мен еңбектері
Leland Sage
Лeland Livingston Sage (1899-1989) – Американдық тарихшы, Iowa тарихы бойынша еңбектерімен танылған. Университет профессоры, докторлық диссертация авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка тарихының профессоры (1899–1989)
American history professor (1899–1989)
Лиланд Ливингстон Сейдж (23 сәуір 1899 – 16 ақпан 1989) – Солтүстік Айова университетіндегі американдық тарих профессоры, зейнеткер. Ол Айова тарихына қатты қызығушылық танытты және осы тақырыпта екі кітап жазды, екеуі де Американың мемлекеттік және жергілікті тарих қауымдастығынан ұлттық мойындылыққа ие болды. 1983 жылы Сейджке гуманитарлық ғылымдар докторының құрметті атағы берілді.
Leland Livingston Sage (April 23, 1899 – February 16, 1989) was an American professor emeritus of history at the University of Northern Iowa. He was deeply interested in Iowa history, and wrote two books on it, both of which won national recognition from the American Association for State and Local History. In 1983, Sage was awarded the honorary degree of Doctor of Humane Letters.
Ерте өмір
Арканзас штатының Магнолия қаласында Джесси А. және Мэри С. (Ливингстон) Сейджтің отбасында дүниеге келген Сейдж 1922 жылы Вандербильт университетінде тарих саласы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Одан кейін Иллинойс университетінің Урбана-Шампейн қаласындағы бөлімінен магистр (1928) және философия докторы (1932) ғылыми дәрежелерін қорғады.
Born in Magnolia, Arkansas, to Jesse A. and Mary C. (Livingston) Sage, Sage earned his Bachelor of Arts degree in history at Vanderbilt University in 1922, and was awarded the Master of Arts (1928) and Doctor of Philosophy degrees (1932), both at the University of Illinois at Urbana Champaign.
Оқытушылық мансап
Ол үш жыл бойы Камден, Арканзас және Тейлорвилл, Иллинойс штатындағы орта мектептерде сабақ берді. 1928 жылдан 1930 жылға дейін ДеПау университетінде тарих пәнінен сабақ берді. ДеПау университетінде жұмыс істеген кезінде ол Маргарет Пирсонмен танысты, ол сол жерде музыкадан сабақ берді. Олар 1929 жылдың 30 желтоқсанында Индиана штатының Бедфорд қаласында неке қиып, Каролин Сейдж Робинсон есімді бір қызы болды. Оның әйелі мен қызы одан бұрын қайтыс болды. Сейдж 1932 жылы Солтүстік Айова университетінде Еуропа тарихы бойынша әртүрлі курстар оқыды, бірақ көп ұзамай Айова тарихына үлкен қызығушылық танытты. Оның 1956 жылы жарық көрген тұңғыш кітабы – "Уильям Бойд Эллисон: Практикалық саясаттағы зерттеу", онда ғасыр басында АҚШ Сенатындағы ықпалды Айова азаматының мансабы баяндалған. Кітап жақсы қабылданып, мақталып, 1974 жылы Айова штаты университетінің баспасынан шыққан "Айова тарихы" атты тағы бір кітабы жарық көрді. Бұл еңбегі де жылы қарсы алынды. Әрбір кітап Американдық мемлекеттік және жергілікті тарих қауымдастығының "Еңбегі үшін марапат" сыйлығымен ұлттық деңгейде мойынға алды. Ол сонымен қатар Еуропа және Америка тарихының түрлі салалары бойынша көптеген мақалалар мен рецензиялар жазды. 1987 жылдың желтоқсан айында ол Иллинойс штаты тарихи қоғамы ұйымдастырған бағдарламаға қатысты.
He taught for three years in high schools at Camden, Arkansas, and Taylorville, Illinois. From 1928 to 1930, he taught history at DePauw University. While on the faculty of DePauw, he met Margaret Pearson, who was teaching music there. They were married on December 30, 1929, in Bedford, Indiana, and had one daughter, Carolyn Sage Robinson. He was preceded in death by both his wife and daughter. Sage taught various courses in European history at the University of Northern Iowa in 1932, but soon developed a strong interest in Iowa history. His first book, published in 1956, was "William Boyd Allison: A Study in Practical Politics," which tracked the career of an influential Iowan in the U. S. Senate at the turn of the century. Well received and reviewed, it was followed by another book, "A History of Iowa," which was published in 1974 by the Iowa State University Press. This effort also gained favorable response. Each book won national recognition in the form of the Award of Merit from the American Association for State and Local History. He also contributed a large number of reviews and articles in a wide variety of specialties within European and American history. In December 1987, he appeared on a program sponsored by the Illinois State Historical Society.
Зейнеткерлік
1967 жылы Сейдж 68 жасқа толғанда міндетті түрде зейнетке шықты. Бірақ оның мансабының қарқыны бәсеңдемеді. Ол 1981 жылға дейін көптеген семестрлер бойы Айова тарихынан дәріс берді, ал 1986 жылға дейін студенттерге хат арқылы оқытуды жалғастырды. 1982 жылдың күзінде әріптестері оны 50 жыл үздіксіз қызмет еткені үшін құрметтеді. Салтанатта ол жергілікті және штат тарихын ұлттық және халықаралық деңгейде байланыстыра білуі үшін мақталып, жоғары бағаланды. Оның әріптестері мен бұрынғы студенттері 1984 жылы оның құрметіне тақташасы бар қауын ағашын отырғызды. Қолда бар мәліметтерге сүйенсек, ол Солтүстік Айова университетінде үздіксіз қызмет көрсету бойынша рекордты иеленеді (1932–1986).
Sage took what was then mandatory retirement at age 68 in 1967. But the pace of his career never slackened. He continued to offer a course, usually in Iowa history, on campus during the many semesters until 1981, and directed students via correspondence study until 1986. He was honored by his colleagues in the autumn of 1982 for completing fifty years of continuous service. At the ceremony, he was praised for his ability to relate local and state history to the national and international settings. His colleagues and former students planted a maple tree with a plaque, honoring him in 1984. As far as can be determined, he holds the all time record for continuous service at the University of Northern Iowa (1932–1986).
Құрметті дәрежесі
1983 жылдың мамыр айында Солтүстік Айова университетінің бітіру салтанатында Сэйджке гуманитарлық ғылымдар докторының құрметті дәрежесі табысталды. Осы кезде мақтау қағазында ол – бүкіл елдегі көптеген алғыс айтқан студенттерімен тарихты түсінуге деген шексіз құштарлығын бөліскен ғалым, ұстаз және гуманист ретінде жұртқа танылды. Ол үлгілі ұстаз-ғалым ретінде зор құрмет пен сыйға ие болды.
At the University of Northern Iowa Commencement of May 1983, Sage was awarded the honorary degree of Doctor of Humane Letters, at which time, the citation lauded him as scholar, teacher, and humanist, who shared with his legion of grateful students all over the nation, an insatiable penchant for pursuing the understanding of history. He was respected and admired as a model teacher scholar.
Жеке өмір
Қоғамда Сэйдж және оның әйелі вокалдық музыкадағы өнерлерімен және басқа да іс-әрекеттерімен кеңінен танымал болды. Ол сонымен қатар Седар-Фоллс Ротари клубының президенті және Седар-Фоллс тарихи қоғамының президенті болды. 1977-1981 жылдары Айова штатының тарихи кеңесінде қызмет етті, соның ішінде кеңес президенті қызметін де атқарды. 1985 жылы Сэйдж губернатор Терри Бранстадтан қызметтері мен жетістіктері үшін марапат алды. 1988 жылдың көктемінде Айова қаласына көшуге дайындалып жатқанда, әріптестері мен достары Сэйджді мәдениетті, әдепті адам ретінде бағалады, ол тіпті мемлекеттік тарихи қоғамның архивінен қосымша зерттеулер мен жазулар түрінде жаңа академиялық міндеттер іздеді. Олар сондай-ақ, штаттық және ұлттық тарихшылардың жиналыстарында оның еңбектері мен денсаулығына қатысты көптеген сұрақтар қойылғанын айтты. Сэйдж 1989 жылы 89 жасында қайтыс болған кезде бірнеше жобаның жазылуымен айналысып жатқан еді.
In the community, Sage and his wife were well known for their performances in vocal music, among other activities. He was also a President of the Cedar Falls Rotary Club and President of the Cedar Falls Historical Society. During 1977 1981, he served on the Iowa State Historical Board, including a term as its president. Sage was recognized in 1985 for his services and achievements with an award from Governor Terry Branstad. In the spring of 1988, as he prepared for the move to Iowa City, colleagues and friends praised Sage as an urbane gentleman, who even then sought new academic challenges in the form of additional research and writing from the holdings of the State Historical Society. They added, too, that at state and national history meetings, numerous inquiries continued to be directed toward his writings and well being. Sage was engaged in the writing of several projects at the time of his death in 1989, at age 89.