Стокгольмдегі скандинавиялық тарих және этнография мұражайы
Nordic Museum
Стокгольмдағы Солтүстік мұражайы (Nordiska museet) – Швецияның 1520 жылдан бергі мәдени тарихы мен этнографиясын көрсететін музей. Тарихы, экспонаттары туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дюргарденде орналасқан мұражай, Стокгольмдегі Норд мұражайы (Nordiska museet) – Швецияның Стокгольм қаласының орталығындағы Дюргарден аралында орналасқан мұражай. Ол Швецияның ерте заманауи кезеңінен (швед тарихында 1520 жылдан басталады) қазіргі заманға дейінгі мәдени тарихы мен этнографиясына арналған. Мұражай 19 ғасырдың соңында Артюр Хазелиус құрған, ол сонымен қатар ашық аспан астындағы Скансен мұражайының да негізін қалады. Бір қанша уақыт бойы ол мұражайдың бөлігі болды, 1963 жылы екі мекеме де бір-бірінен тәуелсіз болғанға дейін.
Museum located on Djurgården, Sweden
the Nordic Museum in Stockholm
The Nordic Museum (Nordiska museet) is a museum located on Djurgården, an island in central Stockholm, Sweden, dedicated to the cultural history and ethnography of Sweden from the early modern period (in Swedish history, it is said to begin in 1520) to the contemporary period. The museum was founded in the late 19th century by Artur Hazelius, who also founded the open air museum Skansen. It was, for a long time, part of the museum, until the institutions were made independent of each other in 1963.
Тарих
Мұражай бастапқыда (1873) Скандинавия этнографиялық жинағы (Skandinavisk etnografiska samlingen) деп аталды, 1880 жылдан бастап Солтүстік мұражай (Nordiska Museum, қазір Nordiska museet) деп аталды. Хазелиус 1891 жылы Скансен ашық аспан астындағы мұражайын құрғанда, ол әлемдегі екінші осындай мұражай болды. Мұражай үшін Хазелиус Швеция және басқа скандинав елдерінен жиһаз, киім және ойыншықтар сияқты заттарды сатып алды немесе сыйлық ретінде алды; ол шаруалар мәдениетін баса назарда ұстады, бірақ оның ізбасарлары буржуазиялық және қалалық өмір салтын көрсететін заттарды да жинауды ұлғайтты. Скансен үшін ол толық ғимараттар мен шаруашылықтарды жинады. Жоба бастапқыда күткен үкіметтік қаржыны алмағанмен, Хазелиус кең қолдау мен сыйлықтар алды және 1898 жылға қарай Солтүстік мұражайды дамыту қоғамының (Samfundet för Nordiska Museets främjande) 4525 мүшесі болды. Риксдаг 1891 жылы мұражайларға қаражат бөлді және 1900 жылы, Хазелиус қайтыс болғанға дейін, осы соманы екі есеге арттырды.
The museum was originally (1873) called the Scandinavian Ethnographic Collection (Skandinavisk etnografiska samlingen), from 1880 the Nordic Museum (Nordiska Museum, now Nordiska museet). When Hazelius established the open air museum Skansen in 1891, it was the second such museum in the world. For the museum, Hazelius bought or got donations of objects like furniture, clothes and toys from all over Sweden and the other Nordic countries; he emphasised the peasant culture, but his successors increasingly started to collect objects reflecting bourgeois and urban lifestyles as well. For Skansen, he collected entire buildings and farms. Although the project did not initially get the government funding he had hoped, Hazelius received widespread support and donations and by 1898, the Society for the promotion of the Nordic Museum (Samfundet för Nordiska Museets främjande) had 4,525 members. The Riksdag allocated some money for the museums in 1891 and doubled the amount in 1900, the year before Hazelius died.
Ғимарат
Қазіргі ғимарат, Исак Густаф Класонның жобасы бойынша салынған, 19 жылдық құрылыс процесінен кейін 1907 жылы аяқталды. Бастапқыда бұл ғимарат ұлттың материалдық мұрасын сақтайтын ұлттық ескерткіш ретінде көзделген. Дегенмен, 1897 жылғы Стокгольм көрмесіне оның жартысы ғана дайын болды, ал бастапқы жоспар бойынша, нақты көлемінен үш есе үлкен болуы тиіс еді, бірақ ол толық аяқталған жоқ. Оның стилі шведтік тарихи үлгілерге емес, голландтық ықпалымен даниялық Ренессанс сәулетінен (мысалы, Фредериксборг сарайы сияқты ғимараттар) алынған. "Соборлық" ғимараттың негізгі бөлігін алып жатқан үлкен бас зал (126 метрлік) барлық қабаттар арқылы төбеге дейін өтеді және шведтің негізін қалаушы патшасы Густав Вазаның зор мүсінімен биік тұрады. Құрылыс кезінде қабырғалар кірпіш пен граниттен, ал төбе бетоннан жасалған.
The present building, the design of Isak Gustaf Clason, was completed in 1907 after a 19 year construction process. Originally, it was intended to be a national monument housing the material inheritance of the nation. It was, however, only half completed for the Stockholm Exposition 1897, and it never was completed to the extent originally planned, three times the actual size. It takes its style from Dutch influenced Danish Renaissance architecture (i. e. buildings such as Frederiksborg Palace) rather than any specifically Swedish historical models. The core of the "cathedralesque" building is taken up by a huge main hall (126 meters long) passing through all the stories up to the roof and dominated by the enormous sculpture of King Gustav Vasa, the Swedish so called founder king. For the construction, brick and granite was used for the walls, while concrete was used for the roof.
Жинақтар
Мұражайдың коллекциясында 1,5 миллионнан астам зат бар, оның ішінде Сёдерманландтағы Джулита шаруашылығы, Накадағы Свиндерсвик, Тайресёдегі Тайресё сарайы және Энчёпинг қаласына жақын Харкебергадағы пасторлық шаруашылық сияқты ғимараттар бар. Мұражай мұрағатында 1840 жылдардан бері бүгінгі күнге дейінгі кезеңді қамтитын кең көлемдегі құжаттар мен шамамен 6 миллион фотосурет сақталған. Мұражайдың ғылыми кітапханасында 16 ғасырдан бастап 3800 метрлік кітаптар тізімі бар.
The museum has over 1.5 million objects in its collections, including buildings such as the Julita farm in Södermanland, Svindersvik in Nacka, Tyresö Palace in Tyresö, and the chaplain farm at Härkeberga near Enköping. The museum archive also houses an extensive collection of documents and approximately 6 million photographs dating from the 1840s until today. The museum research library contains 3,800 shelf meters of literature from the 16th century and onward.