Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мәскеу мемлекеттік еврей (идиш) театры (орысша: Московский Государственный Еврейский Театр; идишше: Moskver melukhnisher yidisher teater), сондай-ақ оның GOSET (ГОСЕТ) деген аббревиатурасымен белгілі, 1919 жылы құрылған және 1948 жылы Кеңес билігімен жабылған идиш театры болды. Ол жұмыс істеген кезеңде Иосиф Сталин тұсындағы Ресейдегі еврей мәдениетінің маңызды көрінісі болды. Театрдың алғашқы көркемдік директоры Александр Грановский басшылығымен қойылымдар Еуропаның авангардтық бағыттарының күшті ықпалында болды және көптегені экспрессионистік стильде салынды. Жазғы маусымдағы ауылдық штетлдерге гастрольдік сапарлар өте танымал болды. 1928 жылы Германиядағы гастрольдер аяқталғаннан кейін Грановский Батысқа қашып кетті, ал оның орнына Соломон Михоэлс көркемдік директор болды. Михоэлс басқарған кезде театр классикалық идиш театры қойылымдарынан асып, Кеңес идиш жазушыларының және Уильям Шекспирдің шығармаларын қоса бастады. Театр Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мәскеуде, ал 1943 жылы қала эвакуацияланғаннан кейін Ташкентте жұмысын жалғастырды. Михоэлс 1948 жылы Ішкі істер министрлігі (МВД) қызметкерлерімен өлтірілді, ал оның ізбасары Бенджамин Зюскин көп ұзамай тұтқындалды. 1948 жылы Кеңес билігі театрды, сондай-ақ Кеңес Одағындағы барлық идиш театрларын жабуға бұйырды.
The Moscow State Jewish (Yiddish) Theatre (Russian: Московский Государственный Еврейский Театр; Yiddish: Moskver melukhnisher yidisher teater), also known by its acronym GOSET (ГОСЕТ), was a Yiddish theatre company established in 1919 and shut down in 1948 by the Soviet authorities. During its time in operation, it served as a prominent expression of Jewish culture in Russia under Joseph Stalin. Under its founding artistic director, Alexander Granowsky, productions were heavily influenced by the avant garde trends of Europe and many reflected an expressionistic style. Summertime tours to rural shtetls were extremely popular. At the end of a 1928 tour in Germany, Granowsky defected to the west, and Solomon Mikhoels became artistic director in his place. During Mikhoels' tenure the theatre branched out beyond classic Yiddish theatre productions to include works by Soviet Yiddish writers and William Shakespeare. The theatre continued to operate during World War II in Moscow and, after the evacuation of the city in 1943, in Tashkent. Mikhoels was murdered by the MVD in 1948 and his successor, Benjamin Zuskin, was arrested shortly after. In 1948 the Soviet authorities ordered the theatre to be shut down along with all other Yiddish theatre companies in the Soviet Union.
Құрылтай және алғашқы жылдары
Ол 1916 жылы жоспарланып, 1919 жылы Александр Грановский Санкт-Петербургте Еврей театр шеберханасы ретінде құрылған. Алғашқы қойылымдар 80 орындық шағын Малый театрында көрсетілді. 1920 жылдың 1 сәуірінде, елорда Мәскеуге көшірілгеннен кейін, Анатолий Луначарскийдің өтінішімен компания көшіріліп, Мәскеу мемлекеттік еврей театры болды. Мәскеуге келгеннен кейін компания, Ресей революциясы кезінде қаладан қашуға шешім қабылдаған Л. И. Гуревич атындағы еврей саудагерінен тәркіленген үйді пайдаланды. 1902 жылы салынған үй үш қабаттан тұрды. Екінші қабатта 90 орындық залға айналған кең қонақ бөлмесі болды. Жаңа залдың тікелей жанындағы ас үй сахнаға айналдырылды. Бірінші және үшінші қабаттар актерлер мен олардың отбасыларына бөлінді. Фойе дизайны, сондай-ақ алғашқы қойылымына арналған декорациялар, көріністер мен костюмдерді Шагал жасады. Жазда компания ауылдық облыстарға гастрольдік сапарлар ұйымдастырды, онда идиш театры ірі қалаларға қарағанда танымал болды. Штетл тұрғындары жыл сайын өздерінің шағын қалаларының жанында өткізілетін GOSET қойылымдарын күтіп отырды. Гастрольдік сапарлардағы аудитория саны бір түніне орта есеппен 1250 адамды құрады, ал Мәскеудегі кешкі қойылымдардағы орташа көрсеткіш 300-ден аспады. 1924 жылдың жазында Киев, Гомель, Одесса және Харьков қалаларына жасалған ең жақсы құжатталған гастрольдік сапарлардың бірінде «Еврей комедиясының карнавалы» деп аталатын түрлі қысқа эскиздермен қатар «Сорқыратқыш», «200 000», «Кек алу құдайы» сияқты толық көлемді қойылымдар ұсынылды. 1928 жылдың көп бөлігінде өткен GOSET-тің Еуропалық гастрольдік сапары аяқталғаннан кейін Грановский Германияда қалуды шешті және ешқашан Кеңес Одағына оралмады. Бұл шешім компания үшін Грановский жасаған көркемдік және қаржылық шешімдер бойынша ресейлік билікпен бірнеше жылдық келіспеушіліктерден кейін қабылданды. Театр құрылғаннан кейін көп ұзамай, GOSET Соломон Михоэлстің қызығушылығын тудырды, ол ақырында басты актер болды; Грановский Батысқа кеткеннен кейін Михоелс көркемдік директор болып тағайындалды. Михоелс басшылығымен компания Шмуэль Халкин, Перец Маркиш және Давид Бергельсон сияқты қазіргі советтік идиш жазушыларының шығармаларын қоюға кірісті. Қойылымның халықаралық сәттілігі Михоелс театр труппасының негізгі мақсатына қол жеткізді: идишті әлем елдері үшін өнер тіліне айналдыру.
It was conceived in 1916 and founded in 1919 by Alexander Granowsky as the Jewish Theatre Workshop in St. Petersburg. Early productions were offered at Maly Theatre, a small, 80 seat space. On April 1, 1920, after the capital was changed to Moscow, the company was moved at the request of Anatoly Lunacharsky and became the Moscow State Jewish Theatre. Once in Moscow, the company began utilizing a house which was confiscated from a Jewish merchant by the name of L. I. Gurevich who had decided to flee the city around the time of the Russian Revolution. The house, which was built in 1902, consisted of three floors. The second floor featured a large living room that was converted into an auditorium consisting of 90 seats. The kitchen, which was directly adjacent to the new auditorium, was turned into a stage. The first and third floors were reserved for the actors and their families. The design of the foyer, as well as decorations, sets, and costumes for its first production were done by Chagall. In the summertime, the company organized tours to the rural provinces where Yiddish theatre was actually more popular than in the larger cities. Shtetl residents looked forward to GOSET performances given near their small towns each year. Audience numbers averaged 1,250 per night on tour, as opposed to the nightly house average of less than 300 for performances in Moscow. One of the best documented tours visited Kiev, Gomel, Odessa, and Kharkov in the summer of 1924 and offered a variety of short sketches called A Carnival of Jewish Comedy in addition to full length productions, such as The Sorceress, 200,000, and God of Vengeance. At the end of GOSET's European tour that took place throughout the majority of 1928, Granowsky chose to remain in Germany, never returning to the Soviet Union. The decision came after years of conflict with Russian authorities over artistic and financial decisions that Granowsky had made for the company. Soon after the theatre's founding, GOSET had attracted Solomon Mikhoels, who eventually became the leading actor; after Granowsky defected to the West, Mikhoels took over as artistic director. Under Mikhoels' direction, the company began to produce works by contemporary Soviet Yiddish writers, such as Shmuel Halkin, Perets Markish, and David Bergelson. The international success of the production meant that Mikhoels had achieved one of the theatre company's founding goals: to make Yiddish a language of art for countries around the world.</small>
Жабылу
1936-1938 жылдардағы Мәскеу сот процестерінде Михоэльс қызы отбасының көптеген достары мен әріптестерінің қамауға алынуын көргенде үреймен өмір сүргенін айтты. Михоэльс қайтыс болғаннан кейін Бенджамин Зюскин театрдың көркемдік жетекшісі болды. Бірнеше ай өткен соң Зюскин қамауға алынды және театр Кеңес Одағындағы барлық басқа идиш театрларымен бірге жабылуға бұйрық берілді. Сонымен қатар, Еврей антифашистік комитетінің (бұрын Михоэльс басқарған) барлық мүшелері де қамауға алынды. Зюскин 1952 жылдың 12 тамызында "Ақындардың қырғыны түні" ("Ночь казненных поэтов") деп белгілі болған оқиғада, кем дегенде он үш көрнекті советтік идиш өнер шеберімен бірге атқыланды. ГОСЕТ бүгінде Мәскеу мемлекеттік еврей театры, Мәскеу мемлекеттік идиш театры, Мемлекеттік идиш театры, Идиш камералық театры, Идиш жұмысшы театры, Еврей мемлекеттік камералық театры, Мемлекеттік идиш камералық театры немесе Идиш театр студиясы деп аталуы мүмкін.
During The Moscow Trials of 1936 to 1938, Mikhoels' daughter confessed that the family lived in fear while witnessing the arrests of many friends and colleagues. After Mikhoels' death, Benjamin Zuskin took became the company's artistic director. Months later, Zuskin was arrested and the theatre received orders to shut down along with all other Yiddish theatre companies in the Soviet Union. In addition, all members of the Jewish Anti Fascist Committee (also formerly headed by Mikhoels) were arrested. Zuskin was one of at least thirteen prominent Soviet Yiddish artists executed on August 12, 1952 in the event known as "The Night of the Murdered Poets" ("Ночь казненных поэтов"). GOSET may be referred to today as the Moscow State Jewish Theatre, Moscow State Yiddish Theatre, State Yiddish Theatre, Yiddish Chamber Theatre, Yiddish Worker's Theatre, Jewish State Chamber Theatre, State Yiddish Chamber Theatre, or the Yiddish Theatre Studio.