Пол Уэсли Эйри – 1-ші АҚШ Әуе Күштерінің Бас сержанты (1967-1969). Биографиясы, қызмет жолы, білімі және карьерасы туралы толық ақпарат. Әуе күштері тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-әуе күштерінің Бас сержанты
Chief Master Sergeant of the United States Air Force
Пол Уэсли Эйри (1923 жылғы 13 желтоқсан – 2009 жылғы 11 наурыз) – АҚШ Әскери-әуе күштерінің әуешісі, 1967 жылдан 1969 жылға дейін Әскери-әуе күштерінің алғашқы Бас сержанты қызметін атқарған.
Paul Wesley Airey (December 13, 1923 – March 11, 2009) was an airman of the United States Air Force who served as the first Chief Master Sergeant of the Air Force from 1967 to 1969.
Ерте өмір және білім
Айри 1923 жылғы 13 желтоқсанда Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласында дүниеге келген. Ол Куинсиде (Массачусетс штаты) екі жыл орта мектепте оқығаннан кейін 1940 жылы әскери қызметке қабылданды. 1948 жылы орта мектептің аттестатын алды, содан кейін Иллинойс штатының Либан қаласындағы Маккендри колледжінде 62 семестрлік оқу сағатын аяқтады. Оның әскери білімі коммуникациялық техника және персоналды басқару курстарын қамтыды. Ол Әуе қорғанысы Командысының сержанттар академиясының түлегі. 2006 жылғы 13 желтоқсанда академия оның құрметіне Пол У. Эйри сержанттар академиясы деп қайта аталды.
Airey born on December 13, 1923, in New Bedford, Massachusetts. He entered military service in 1940 after two years of high school in Quincy, Massachusetts. In 1948 he obtained his high school equivalency certificate, and later completed 62 semester hours of study at McKendree College, Lebanon, Illinois. His military schooling included courses in communication mechanics and personnel management. He is a graduate of the Air Defense Command Noncommissioned Officer Academy. The academy was renamed the Paul W. Airey NCO Academy on December 13, 2006, in his honor.
Әскери мансап
Айри 1942 жылдың қарашасында АҚШ Әскери-әуе күштеріне қатарына енді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол B-24 Liberator бомбалаушыларында әуелік пулеметші және радиооператор болды, сонымен қатар Еуропа бойынша 28 жауынгерлік миссияға қатысты. 1944 жылдың шілдесінде 28-ші жауынгерлік миссиясы аясында, Австрияның Вена қаласын бомбалау кезінде, Айри Венгрия аумағында зениттік оқтан зақымданған ұшағынан секіріп түсуге мәжбүр болды. Ол неміс әскеріне тұтқынға алынып, Балтық теңізіне жақын орналасқан Stalag Luft IV әскери тұтқын лагеріне (POW) жеткізілді. 1945 жылдың ақпан айында Айри мен 6000-ға жуық тұтқын кеңес әскері жақындағандықтан Берлинге жақын орналасқан басқа лагерьге 400 мильдей қашықтықты жүріп өтті. 1945 жылдың мамыр айында британдық әскерлер оны босатып алды. Ол кезде Айри дизентериямен ауырып, салмағы 50 килограмнан аспады. Айри жазылып, демалыстан кейін Әуе күштеріне қайта оралды. Ол Окинавадағы Наха әуе базасына радио жөндеуші ретінде тағайындалды. Корея соғысы кезінде ол жасаған коррозияға қарсы басқару желісінің арқасында миллион доллардан астам ақшаны сақтап қалғаны үшін "Ерлік орденімен" марапатталды, мұндай награда қатардағы әскери қызметшіге сирек беріледі. Айри 30 жылдық қызметінің 14 жылын аға сержант ретінде өткізді. Бұл Флорида штатындағы Тиндалл әуе базасындағы Әуе қорғанысы бас қолбасшылығының 4756-шы құрылыс инженерлік эскадрильясындағы қызметін де қамтиды. 1967 жылдың 3 сәуірінде ол Әуе күштерінің бірінші бас сержанты болып тағайындалды, бұл қызметтегі ең жоғары сатыдағы сержанттық лауазым еді, және ол 21 ірі бас қолбасшылықтан ұсынылған кандидаттардың ішінде таңдалып алынды. Бұл қызметте ол Әуе күштері министрі Ричард Кэмпбелл мен Әуе күштері штабының бастығы генерал Джон П. Макконнеллдің кеңесшісі болды.
Airey enlisted in the United States Army Air Forces in November 1942. During World War II, he was an aerial gunner and radio operator on B 24 Liberator bombers and is credited with 28 combat missions over Europe. In July 1944, on his 28th combat mission, a bombing run over Vienna, Austria, Airey was forced to bail out of his flak damaged aircraft over Hungary. He was captured by the German military and was taken to Stalag Luft IV, a prisoner of war (POW) camp near the Baltic Sea for Allied airmen. In February 1945, Airey and 6,000 fellow POWs were forced to march 400 miles to another camp near Berlin as the Soviet Red Army got closer. He was liberated in May 1945 by British forces. By that time, Airey had dysentery and weighed less than 100 pounds. Airey reenlisted in the Air Force after completing a recuperation leave. He went to Naha Air Base, Okinawa, where he was responsible for radio repair. During the Korean War he was awarded the Legion of Merit, unusual for an enlisted person, for saving more than a million dollars in electronic equipment that would have deteriorated without the corrosion control assembly line he developed. Airey spent 14 of his 30 year career as a first sergeant. This included assignment to the Air Defense Command's 4756th Civil Engineering Squadron at Tyndall Air Force Base, Florida. On April 3, 1967, he was appointed the first Chief Master Sergeant of the Air Force, the service's ultimate noncommissioned officer position, having been selected from among 21 major command nominees. In this role he was adviser to Secretary of the Air Force Richard Campbell and Air Force Chief of Staff, General John P. McConnell.
Кейінгі өмірі
1970 жылғы 1 тамызда Әуе күштерінен зейнетке шықты. 2009 жылғы 11 наурызда Флорида штатының Панама-Сити қаласында қайтыс болды.
Airey retired from the Air Force on August 1, 1970. He died in Panama City, Florida, on March 11, 2009.