Кіріспе

1969 жылы түсірілген фильм, режиссері Велько Булажич.

"Неретва шайқасы" – 1969 жылы түсірілген югославиялық эпикалық партизандық фильм. Сценарийін Стив Булажич пен Велько Булажич жазған, режиссері – Велько Булажич. Фильм Екінші дүниежүзілік соғыстың нақты оқиғаларына негізделген. "Неретва шайқасы" 1943 жылы Югославия партизандарына қарсы Оскер державаларының біріккен шабуылы жоспарының нәтижесінде болды. Бұл жоспар "Төртінші жау шабуылы" деп те аталды және Босния мен Герцеговинадағы Неретва өзені маңында өтті. "Неретва шайқасы" – Югославия СФР-де түсірілген ең қымбат фильм. Ол "Соғыс және бейбітшілік" фильмі үшін марапат алғаннан кейін, "Оскар" сыйлығының "Үздік шетелдік фильм" номинациясына ұсынылды. Ағылшын тіліндегі нұсқасының музыкасын Бернард Херрман жазды. Оның саундтрегі 1974 жылы Entr'acte Recording Society арқылы шығарылды, ал Southern Cross Records компаниясы оны CD форматында қайта жариялады. Фильмнің ағылшын тіліндегі нұсқасының түпнұсқа плакаттарының бірін Пабло Пикассо салған. Булажичтің сөзіне сүйенсек, суретші ақша талап етпей, тек Югославияның ең жақсы шараптарының бір жәшігін сұрап, осы жұмысты жасауға келіскен.

Сюжет

Повесть Югославиядағы Екінші дүниежүзілік соғыс аясында өрбіп, неміс күштерінің, итальяндық бөлімшелердің, четниктердің (Югославия Корольдік үкіметін қолдаушылар) және партизандардың (Тито басқарған Югославия Халық Республикасын қолдаушылар) арасындағы қарым-қатынастарды көрсетеді. Оқиға неміс танк колоннасының Югославияға басып кіруімен басталады, ал партизан жақтастары көшелермен шеру тартады. Үш бауырластың – Даниканың, Новактың және Вуконың – тағдыры осы қақтығыстың ортасында өріледі. Генерал Лоринг командирлеріне соғыс жоспарларын жеткізіп, солтүстіктен шабуыл жасаудың маңыздылығын ерекше атап көрсетеді. Партизандар күшті қарсылыққа тап болып, шегіну жоспарларын жасауға мәжбүр болады. Олар Неретва өзенінен шығысқа өтуді және жараланғандар мен науқастарды құтқаруды көздейді. Сонымен қатар, неміс және итальяндық күштері шабуылдарын күшейтеді, бұл азаматтық құрбандар мен босқындар дағдарысына әкеледі. Повесть итальяндық армия ішіндегі моральдық конфликтті көрсетеді, капитан Росси олардың агрессор ретіндегі рөлін сұраққа тоғытады. Нәтижесінде, ол партизандарға қосылады. Прозор мен Ябланицада шайқастар болып өтеді, екі тарап та жеңістер мен жеңілістерге ұшырайды. Генерал Лоринг партизандарды тез жоюға тырысады, бірақ олар қолға түспеу үшін күш салады. Неретва көпірінің қирауы немістерді таңқалдырады, олар партизандардың солтүстікке қарай жылғанын түсінеді. Полковник Кренцер дивизиясы қатал шайқаста болады, ал партизандар четниктерді қоршауға дайындалады. Ескі зираттағы шешуші шайқаста Даника мен Новак сияқты көптеген партизандар өз өмірін құрбан етіп, четниктерді қоршап, капитуляцияға мәжбүр етеді. Партизандар шығысқа шегінеді, ауыр жабдықтарын қалдырады. Сапар қиынға соғады, көптеген адамдар шаршап, ауруға шалдығады.

Өндіріс

Неретва шайқасы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде түсірілген ірі мемлекеттік фильмдердің біріншісі болды. Оның Югославия басшысы Иосип Броз Тито бекіткен үлкен бюджеті болды. Әртүрлі дереккөздер оның құнын 4,5 миллионнан 12 миллион долларға дейін бағалайды. Сергей Бондарчук, Юл Бриннер, Франко Неро, Орсон Уэллс сияқты әлемдік жұлдыздар ұсынылған үлкен қаржылық сыйлықтарға тартылып, коммунистік Югославияға ағылып келді. 16 айға созылған түсірілімге Югославияның 58 өзін-өзі басқаратын компаниясы қаржы бөлді, фильмде Югославия Халық Армиясының (ЮНА) 10 000 әскерінен құралған біріккен батальон бейнеленді. Фильм үшін төрт ауыл мен бір бекініс салынды, содан кейін олар қиратылды. Неміс танктеріне ұқсату үшін боялған бірнеше советтік Т-34 танктері де сондай тағдырға ұшырады. Тіпті бірнеше югославиялық Soko 522 ұшақтары, қанаттарында неміс Luftwaffe ұшақтарындағы Balkenkreuz белгісімен, қолданылды. Жабланицадағы Неретва өзені үстіндегі теміржол көпірі жарылды. Режиссер Булажич көпірді студияда түсірмей, қиратуды негіздеп, оны туристік орынға айналдыруды жоспарлады. Көпір жарылып, бірақ түтін көп болғандықтан түсірілген кадрлар қолданылмай, көпірді жөндеуге және қайтадан жаруға шешім қабылданды. Көпірді жару сахнасындағы түтін мәселесі қайта орын алды, сондықтан фильмде көпірдің жарылуы Прагадағы студияда үстел үлгісінде жасалған көшірме арқылы түсірілді.

Қабылдау

1999 жылы хорват киносүйерлердің сауалнамасы бойынша бұл фильм Югославия тарихындағы ең жақсы фильмдердің бірі деп есептелді.