Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эммануэль Оскар Менахем Дойч (1829 – 28 қазан 1873) – неміс-еврей ғалымы, семиттану, Талмуд және Таяу Шығыс тарихын зерттеген.
Emanuel Oscar Menahem Deutsch (1829 – 28 October 1873) was a German Jewish scholar of Semitic studies, the Talmud and Middle Eastern studies.
Өмірбаян
Ол Пруссияның Силезия аймағындағы (қазіргі Польшаның Ниса) Нейсе қаласында дүниеге келген. Оның білімін туысы бастаған, оның ықпалымен ол шығыс тілдері мен әдебиеттеріне қызығушылық танытты. Он алты жасқа толғанда Берлин университетінде теология және Талмудты оқыды. Сонымен қатар ағылшын тілін меңгеріп, ағылшын әдебиетін зерттеді. 1855 жылы Дойч Британ мұражайының кітапханасына көмекші болып тағайындалды. Ол Талмудты жан-жақты зерттеді және Чемберстің энциклопедиясына 190-нан астам мақала жазды, сондай-ақ Смиттің Киелі кітап сөздігіне Таргум және Самариялық Пентатеух туралы эсселер, Джон Киттоның Киелі кітап сөздігіне эсселер мен мерзімді басылымдардағы мақалалар жариялады. Британ мұражайындағы оның ресми еңбегінің ескерткіші – Уильям Сэндис Райт Вокс редакциялаған Финикия жазуларында сақталған. Бұл мақала француз, неміс, орыс, швед, голланд және дания тілдеріне аударылып, Америка еврей баспа қоғамы арқылы қайта басылды, Арнайы серия No. 3 (Филадельфия, 1897). Дойч Джордж Элиоттың еврей кейіпкерлері мен олардың идеяларына, әсіресе соңғы романы «Дэниел Деронда» романында зор әсер етті. 1869 жылдан 1870 жылға дейін Дойч Ватикандағы Экуменикалық кеңес кезінде «The Times» газеті үшін арнайы тілші болып жұмыс істеді және кеңес отырыстары туралы хаттар жазды. Ол 1873 жылдың 12 мамырында Александрияда қайтыс болды. Лейди Стренгфорд редакциялаған «Әдеби қалдықтар» жинағы 1874 жылы жарық көрді, онда «Талмуд», «Ислам», «Семит мәдениеті», «Мысыр», «Ежелгі және қазіргі», «Семит тілдері», «Таргумдар», «Самариялық Пентатеух» және «Араб поэзиясы» тақырыптарындағы он тоғыз мақала топтастырылған.
He was born in Neisse, Prussian Silesia (now Nysa, Poland). His education was begun by an uncle, to whose inspiration he owed his interest in oriental languages and literature. On reaching his sixteenth year, he began his studies at the University of Berlin, paying special attention to theology and the Talmud. He also mastered the English language and studied English literature. In 1855 Deutsch was appointed assistant in the library of the British Museum. He worked intensely on the Talmud and contributed no less than 190 papers to Chambers' Encyclopaedia, as well as essays on the Targum and the Samaritan Pentateuch for Smith's Dictionary of the Bible, essays for John Kitto's Biblical dictionary, and articles in periodicals. The monument of his official work in the British Museum is to be found in the Phoenician Inscriptions, edited by William Sandys Wright Vaux, to whom Deutsch rendered assistance. The article was translated into French, German, Russian, Swedish, Dutch and Danish, and reprinted by the American Jewish Publication Society, Special Series No. 3 (Philadelphia, 1897). Deutsch was an important influence on George Eliot's Jewish characters and their ideas in her last novel Daniel Deronda. From 1869 to 1870, Deutsch was a special correspondent for The Times during the Ecumenical Council at the Vatican and wrote letters on its deliberations. He died at Alexandria on 12 May 1873. A collection, Literary Remains, edited by Lady Strangford, was published in 1874, consisting of nineteen papers on such subjects as "The Talmud," "Islam," "Semitic Culture," "Egypt," "Ancient and Modern," "Semitic Languages," "The Targums," "The Samaritan Pentateuch," and "Arabic Poetry."