Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино пионері (1916–2013)
American cinema pioneer (1916–2013)
Петро Влахос (20 тамыз 1916 – 10 ақпан 2013) – американдық инженер және ойлап табушы, ол кино және теледидар индустриясының алғашқы ғылыми және техникалық инноваторларының бірі саналады. Ол әсіресе "хромакей" (яғни "көк экран") деп белгілі түс процесін жетілдірген Ultimatte процесін жасағандығы үшін танымал. Ол өзінің үлесі үшін бірнеше Оскар сыйлығымен, сондай-ақ Эмми сыйлығымен марапатталды.
Petro Vlahos (; August 20, 1916 – February 10, 2013) was an American engineer and inventor, considered to be one of the pioneering scientific and technical innovators of the motion picture and television industries. He is remembered in particular for creating the Ultimatte process, which refined the colour process known as chroma keying (i. e. "bluescreening"). In recognition of his contributions, he was awarded multiple Oscars, as well as an Emmy Award.
Ерте өмір
Влахос грек иммигранттарының ұлы ретінде Нью-Мексико штатының Ратон қаласында дүниеге келді. Ол электроника және радио байланысына ертеден бейімділік танытты, ал 1941 жылы Берклидегі Калифорния университетін инженер мамандығы бойынша бітірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Дуглас» ұшақтар зауытында конструктор болып, кейін «Белл» зертханасында радар инженері ретінде жұмыс істеді. Соғыстан кейін ол Голливудқа көшіп, «MGM» компаниясында жұмыс істеді.
Vlahos was born in Raton, New Mexico, the son of Greek immigrants. He showed an early aptitude for electronics and ham radio, and in 1941, he gained his Engineering degree from the University of California at Berkeley. He worked as a designer for Douglas Aircraft in World War II, and later as a radar engineer at Bell Laboratories. After the war, he moved to Hollywood and worked for MGM.
Голливудтық мансап
Қазіргі таңда актерлерді фондық кадрлармен біріктіруге қолданылатын технология әлі де оның әзірлеген әдістеріне негізделген. Влахос көк экран технологиясын алғаш рет пайдаланған жоқ – оны Ларри Батлер 1940 жылы «Бағдат ұрысы» фильмін түсіру үшін ойлап тапқан, бірақ ол осы процесті әлдеқайда шынайы және ғылыми етіп жетілдірді. Ол «Ата-ана тұзағы» және «Ойшыл профессор» фильмдері үшін натрий бу процесі деп аталатын жүйені жасады, кейін Диснейдің «Мэри Поппинс» (1964) мюзиклі үшін де қолданды, бұл оған «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. «Бен-Хур» фильмі үшін ол түс айырмашылығын пайдаланатын көк экран процесін жетілдірді, соның арқасында фильмдерде есімде қаларлық визуалды эффекттер жасау мүмкін болды және бұрынғы әдістердің жағымсыз әсерлерін азайтудың жолын тапты. Влахостың табысы – әр кадрдың көк, жасыл және қызыл бөліктерін бөліп, оларды белгілі бір ретпен қайта біріктіретін күрделі зертханалық процесті құру болды. Ол процесті одан әрі дамытып, көк экранмен жұмыс істеу кезінде қозғалысты бақылайтын камераларды енгізді. Ол өзінің бұл жаңа өнертабысын түс айырмашылығын анықтайтын матрица схемасы деп атады. 1976 жылы ұлы Пол Влахоспен бірге Калифорния штатының Чатсворт қаласында Ultimatte корпорациясын құрды. Оның компаниясының алғашқы Ultimatte құрылғылары аналогтық «қара жәшіктер» болды, олар кейіннен жетілдірілген, нақты уақыттық цифрлық жабдықтар мен компьютерлік бағдарламалық өнімдерге айналды. Ғылыми-фантастикалық және фантастикалық фильмдер кассада үстемдік танытқанда, Влахостың әдістері кино өндірісінде маңызды рөл атқара бастады, мысалы, «Жұлдызды соғыстар» трилогиясында олардың маңызы зор болды. Оның бұл пионерлік әдісінің жетілдірілуі 1990 жылдардағы көптеген табысты фильмдерді жасауға пайда болды, әсіресе «Титаник» (1997) фильмінде қауіпті, қымбат немесе түсіруге қиын көріністерді іске асыруға мүмкіндік берді. Барлығында, Петро Влахос кино саласына қатысты 35-тен астам патенттің иесі болды.
The technology used today as a way of combining actors with background footage still derives from the techniques he developed. Vlahos was not the first to use the blue screen technology — it was invented by Larry Butler for the 1940 filming of The Thief of Bagdad — but he made the process much more realistic and scientific. He created a system called the sodium vapor process first for The Parent Trap and The Absent Minded Professor and later the Disney musical Mary Poppins (1964) which would win him an academy award. For the film Ben Hur he refined the color difference bluescreen process that made memorable visual effects possible in films and developed a way to minimize the unfortunate side effects of earlier methods. Vlahos' breakthrough was to create a complicated laboratory process which involved separating the blue, green and red parts of each frame before combining them back together in a certain order. He moved the process along and introduced the use of motion control cameras during bluescreen work. He called his cutting edge invention the colour difference travelling matte scheme. Along with his son, Paul Vlahos, he founded the Ultimatte Corporation in Chatsworth, California, in 1976. His company's first Ultimatte units were analog "black boxes" which later evolved into advanced, real time digital hardware and computer software products. When sci fi and fantasy films became dominant at the box office, Vlahos’ techniques became dominant in filmmaking, essential to movies such as the Star Wars trilogy. Refinements of his pioneering technique were used to make many of the blockbuster films of the 1990s, notably Titanic (1997), in which dangerous, expensive or difficult to film scenes were finally possible. In all, Petro Vlahos held more than 35 patents for film related gadgetry.
Марапаттар
Академияның алғашқы Кино зерттеу кеңесінің мүшесі болған ол, 1960 жылы камераның жыпылықтауын көрсететін құрылғы үшін ғылыми және техникалық сыйлықтан бастап, Кино өнер және ғылым академиясы тарапынан көп рет құрметтелді. Ол 1964 жылы "түсті саяхаттап, маттты композиттік түсіру техникасын ойлап табуы және жетілдіруі" үшін алғашқы "Оскарын" жеңіп алды. 1992 жылы Кино өнер және ғылым академиясы оған Мақтау медалін табыс етті. 1993 жылы ол екінші "Оскар" сыйлығын, ұлы Полмен бірге Ultimatte Corporation компаниясының көк экран технологиясын жетілдіргені үшін алды.
A member of the Academy’s original Motion Picture Research Council, he was honored by the Academy of Motion Picture Arts and Sciences many times, starting with a Scientific and Technical Award in 1960 for a camera flicker indicating device. He won his first Oscar in 1964 for the "conception and perfection of techniques for color traveling matte composite cinematography." The Academy of Motion Picture Arts and Sciences gave him a Medal of Commendation in 1992. In 1993 he was the recipient of the Gordon E. Sawyer Award, his second Oscar. with his son, Paul, for the blue screen advances made by Ultimatte Corporation.