Қарғыс күйерген саяхатшы

Кіріспе

"Жолдас" – американдық "The Twilight Zone" телесериалының он алтыншы бөлімі, ол алғаш рет 1960 жылдың 22 қаңтарында CBS телеарнасында көрсетілді. Ол Люсиль Флетчердің "Жолдас" радиоспектакліне негізделген. Бұл бөлім жиі сериалдың ең керемет эпизодтарының бірі деп есептеледі.

Бастапқы баяндама

Оның есімі Нэн Адамс. Ол жиырма жеті жаста. Оның кәсібі: [[Жа сатып алу. Нэн мен механик арасындағы әңгімеден кейін повесть жалғасады.

Сюжет

Нэн Адамс Нью-Йорктан Лос-Анджелеске жол жүріп бара жатқанда, Пенсильваниядағы 11-ші американдық трассада дөңгелектің сынығы пайда болады және көлікті басқаруды жоғалтып, иығына құлап қалады. Ол келіп, механикті шақырған, ол оның аман қалғанына таңғалып, "механикті шақырмауыңыз керек еді. Біреу мәйітті алып келуге шақырса керек еді". Ол қызға қалаға еріп баруды бұйырады, онда ол қызға жаңа дөңгелек береді. Ол өзінің жарылып кеткен жерінен келе жатқанда, Нан автостоппен жүретін, сұр, таңғажайып көрінетін адамды байқайды. Кейіннен ол қаладағы автокөлік қызмет көрсету станциясынан шығуға дайындалып жатқанда, ол осы автостопшыны қайтадан көреді, бірақ ол оны атап өткенде механик оны көрмейді. Ол қатты ашуланып, машинамен кетіп қалады. Нан сапарын жалғастыра келе, Вирджинияда және тағы басқа бірнеше жерде жолға шығатын автостопкерді көрді. Ол одан барған сайын қорқады. Ол теміржолға кіргенде, қашықтан келе жатқан пойыздың алдында тұрып, жолдың арғы жағында тұрған ер адамды көреді. Ол алға қарай жүгіруді шешті, бірақ машина жолға тоқтады. Ол машинаны қайта іске қосты да, пойыздың жылдамдығы өте келе, артқа шегінді. Нан автостопшының өзін өлтіруге тырысқанына сенімді. Ол машинаны айдап барады, үнемі қорқып, қажет болған кезде ғана тоқтайды. Бірақ ол тоқтаған сайын автостопкер оның алдында жүреді. Ол Нью-Мексикодағы бір жолға түсіп, бензин бітіп қалғанда, жолға түспей қалады. Ол жаяу жүгіріп, жанармай құю станциясына жетеді, бірақ ол жабық; ол иесін төсектен оятса да, кеш болғандықтан газды қайта ашудан және сатудан бас тартады. Нанды демалыстан Сан-Диегоға қайтып келе жатқан теңізші қорқытады. Ол автостоппен жүретін жігіттен қорғаныш іздеп, теңізшіге бармақшы болады. Ол қуана-қуана келісіп, станция қызметкерін газбен қамтамасыз етуге көндіреді. Бір-бірімен әңгімелесіп жүргенде, ол жолдың үстінде тұрған автостопкерді көріп, оған қарай бұрылады. Оны көре алмайтын теңізші оның жүргізуіне күмән келтіреді; ол автостопкерді басып кетуді көздегенін мойындайды. Теңізші өзінің қауіпсіздігі үшін қорқа бастайды және оны қалдырып кетеді, оның қалуға тырысқанына қарамастан, тіпті онымен бірге шығуға ұсыныс жасайды. Аризонада Нан Нью-Йорктың Манхэттен қаласында тұратын анасына телефон соғып тұрады. Телефонға жауап берген әйелдің айтуынша, миссис Адамс ауруханада жатыр, ол алты күн бұрын Пенсильванияда қызы Нэннің өлгенін білгеннен кейін жүйке бұзылысынан зардап шекті. Нан шындықты түсінеді: ол Пенсильваниядағы апаттан аман қалмады және автостопкер өлімнің тұлғасынан басқа ештеңе емес, ол шыдамдылықпен және табандылықпен өзінің өлі екенін түсінуін күтеді. Ол барлық сезімдерін, уайымдарын жоғалтады, өзін бос сезінеді. Нан машинаға оралып, көпірдің көзге көрінетін айнасына қарайды. Ол көлеңкесінде емес, автостопкерде көрінеді. Ол: "Сендер менің жолыма бара жатырсыңдар деп ойлаймын" дейді.

Nan Adams, on a cross country road trip from New York City to Los Angeles, gets a flat tire on U. S. Route 11 in Pennsylvania and survives losing control of the car and skidding onto the shoulder. The mechanic she has called to come put a spare tire on comments that he is surprised she survived, saying "you shouldn't have called for a mechanic. Somebody should've called for a hearse." He directs her to follow him into town where he will supply her with a new tire. As she is driving from the site of her blow out, Nan notices a shabby and strange looking man hitchhiking. Later, as she is preparing to leave the service station in town, she again sees this hitchhiker, but the mechanic does not see him when she mentions it. Unnerved, she drives away. As she continues her trip, Nan sees the same hitchhiker thumbing for a ride again in Virginia and at several other points in her journey. She grows increasingly frightened of him. When she stops at a railroad crossing for an oncoming train, the man is situated on the other side of the tracks. She decides to drive ahead but the car stalls on the tracks. She manages to restart the vehicle and back up just as the train speeds past. Nan is now convinced that the hitchhiker is trying to kill her. She continues to drive, becoming more and more afraid, stopping only when necessary. Every time she stops, however, the hitchhiker is there, always ahead of her. She takes a side road in New Mexico but gets stranded when she runs out of gas. She reaches a gas station on foot but it is closed; although she rouses the proprietor from bed, he refuses to reopen and sell her gas due to the late hour. Nan is startled by a sailor on his way back to San Diego from leave. Eager for protection from the hitchhiker, she offers to drive the sailor all the way to his destination. He gladly accepts and persuades the station attendant to provide gas. As they drive together and discuss their mutual predicaments, she sees the hitchhiker on the road and swerves toward him. The sailor, who cannot see him, questions her driving; she admits she was trying to run over the hitchhiker. The sailor begins to fear for his safety and leaves her, despite her efforts to have him stay, even going so far as offering to go out with him. In Arizona, Nan stops to call her mother in Manhattan, New York City. The woman who answers the phone says Mrs. Adams is in the hospital, having suffered a nervous breakdown after finding out that her daughter, Nan, died in Pennsylvania six days ago when the car she was driving blew a tire and overturned. Nan realizes the truth: she didn't survive the accident in Pennsylvania and the hitchhiker is none other than the personification of death, patiently and persistently waiting for her to realize that she has been dead all along. She loses all emotion, concern, and feels empty. Nan returns to the car and looks in the vanity mirror on the visor. Instead of her reflection, she sees the hitchhiker, who says, "I believe you're going my way?"

Эпизодтар

Лусил Флетчердің түпнұсқа радио пьесасында Нэн кейіпкері Рональд Адамс есімді ер адам болған. "Жолдағы серке" алғаш рет "Орсон Уэллс шоуында" (1941), "Филип Моррис плейхаусында" (1942), "Саспенс" (1942) және "Меркурий жазғы театрында" (1946) ұсынылды. Бұл радио қойылымдардың бәрі Орсон Уэллстің Рональд Адамс рөлінде ойнаған тікелей эфирдегі қойылымдар еді. Нэннің машинасы 1959 жылғы ашық түсті Mercury Montclair төрт есікті қатты шатыры бар көлік, одан артқы көріспе айнасы және алдыңғы есіктегі желдеткіш терезелері алынып тасталған. Дегенмен, Нэн автостопшыға қарай бұрылған сахнада көрсетілген машина 1957 жылғы қара түсті Ford Custom немесе Fairlane төрт есікті седан. Телеспектакль 2002 жылы "The Twilight Zone" радио драмасында радиоға бейімделгенде, Нан Адамстың рөлін Кейт Джексон сомдады.