Солтүстік Африка елдері арасындағы Сауда келісімі: Магриб елдерінің (Алжир, Ливия, Мавритания, Марокко, Тунис) экономикалық және саяси интеграциясы тоқтап тұр.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Африка араб елдерінің арасындағы сауда келісімі. Араб Мағриб Одағы (АМО) (إتحاد المغرب العربي , ) – Солтүстік Африкадағы Мағриб аймағында орналасқан араб елдері арасындағы экономикалық және болашақ саяси біртүтастықты мақсат ететін саяси және экономикалық одақ, сауда келісімі. Оның құрамына Алжир, Ливия, Мавритания, Марокко және Тунис мемлекеттері кіреді. Марокко мен Алжир арасындағы терең экономикалық және саяси келіспеушіліктер, соның ішінде Батыс Сахара мәселесі, Одақтың мақсаттарына нақты жетістіктерге қол жеткізуіне кедерілді. 2008 жылдың 3 шілдесінен бері жоғары деңгейдегі кездесулер өткізілмеді және сарапшылар Одақты көбінесе тоқтап қалған деп есептейді.
Trade agreement among North African Arab countries
The Arab Maghreb Union (AMU) (إتحاد المغرب العربي , ) is a political union and economic union trade agreement aiming for economic and future political unity among Arab countries that are located primarily in the Maghreb in North Africa. Its members are the nations of Algeria, Libya, Mauritania, Morocco and Tunisia. The Union has been unable to achieve tangible progress on its goals due to deep economic and political disagreements between Morocco and Algeria regarding, among others, the issue of Western Sahara. No high level meetings have taken place since 3 July 2008, and commentators regard the Union as largely dormant.
Жасау
Магриб экономикалық одағы идеясы 1956 жылы Тунис пен Марокконың тәуелсіздігімен басталды. Алайда, бес Магриб мемлекеті – Алжир, Ливия, Мавритания, Марокко және Тунис – 1988 жылға дейін бірінші Магриб саммитін өткізбеді. Құрылтай актісіне сәйкес, оның мақсаты – мүше мемлекеттердің тәуелсіздігін нығайту, олардың мүліктерін сақтау және ұқсас аймақтық институттармен бірлесіп халықаралық диалогты дамытуға ықпал ету арқылы ынтымақтастықты қамтамасыз ету болып табылады. Аймақтың стратегиялық маңыздылығы оның ірі фосфат, мұнай және газ қорына және Оңтүстік Еуропаға транзиттік орталық ретіндегі орнына байланысты. Сондықтан одақтың табысы экономикалық тұрғыдан маңызды болар еді.
The idea for an economic union of the Maghreb began with the independence of Tunisia and Morocco in 1956. It was not until thirty years later, though, that five Maghreb states—Algeria, Libya, Mauritania, Morocco, and Tunisia—met for the first Maghreb summit in 1988. According to the Constitutive Act, its aim is to guarantee cooperation "with similar regional institutions [to] take part in the enrichment of the international dialogue [to] reinforce the independence of the member states and [to] safeguard their assets." Strategic relevance of the region is based on the fact that, collectively, it boasts large phosphate, oil, and gas reserves, and it is a transit centre to southern Europe. The success of the Union would, therefore, be economically important.
Ұйым
АМУ-да төрағалық кезекпен әр елге беріледі. Қазіргі Бас хатшы – тунистік Тайеб Баккуш.
There is a rotating chairmanship within the AMU which is held in turn by each nation. The current Secretary General is the Tunisian Taïeb Baccouche.
Мүшелер
1994 жылы 12 қарашада Алжирде өткен АМҰ Сыртқы істер министрлерінің 16-шы сессиясында Мысыр АМҰ құрамына қатысуға өтініш білдірді.
During the 16th session of the AMU Foreign Ministers, held on 12 November 1994 in Algiers, Egypt applied to join the AMU grouping.
Экономика
АМУ экономикасы бес мүше мемлекеттің төртеуінің экономикасын біріктіреді. Барлық елдер негізінен араб және мұсылман мемлекеттері. АМУ-ға кіретін бес елдің төртеуінің жалпы ішкі өнімі (сатып алу қабілеті паритеті бойынша; PPP) 1,5276 триллион АҚШ долларын құрайды. Жан басына шаққандағы ЖІӨ-нің (PPP) құндық-саттық қатынасы бойынша ең бай ел – Алжир. Жан басына шаққандағы ЖІӨ (номиналды) бойынша ең бай ел – Ливия, оның жан басына шаққандағы табысы 65 803 АҚШ долларынан асады. +АМУ мүшелерінің экономикасыЕлЖІӨ (номиналды)ЖІӨ (PPP)ЖІӨ (номиналды) жан басына шаққандағыЖІӨ (PPP) жан басына шаққандағыЖІӨ200,171,000,000693,109,000,0004,64516,0850.75451,330,000,00079,595,000,0007,80312,1000.7065,243,000,00019,472,000,0001,2914,7970.520122,458,000,000332,358,000,0003,4419,3390.66742,277,000,000151,566,000,0003,58712,8620.735Араб Мағриб Одағы421,479,000,0001,276,100,000,0003,72012,6280.707
The economy of the AMU combines the economies of four out of five member states. All countries are predominantly Arab and Muslim states. The four out of five AMU countries have a combined GDP (at purchasing power parity; PPP) of US$1.5276 trillion. The richest country on the basis of GDP per capita at PPP is Algeria. On the basis of per capita GDP (nominal), Libya is the richest country, with incomes exceeding US$65.803 per capita. +Economies of AMU membersCountryGDP (nominal)GDP (PPP)GDP (nominal) per capitaGDP (PPP) per capitaHDI200,171,000,000693,109,000,0004,64516,0850.75451,330,000,00079,595,000,0007,80312,1000.7065,243,000,00019,472,000,0001,2914,7970.520122,458,000,000332,358,000,0003,4419,3390.66742,277,000,000151,566,000,0003,58712,8620.735Arab Maghreb Union421,479,000,0001,276,100,000,0003,72012,6280.707
Операциялар
АМУ-да дәстүрлі бәсекелестіктерге байланысты мәселелер болды. Мысалы, 1994 жылы Алжир АМУ төрағалығын Ливияға беру туралы шешім қабылдады. Бұл Алжир мен басқа мүшелер, әсіресе Марокко және Ливия арасындағы дипломатиялық шиеленістерден кейін орын алды, олардың басшылары Алжирде өткен АМУ отырыстарына қатысудан үнемі бас тартты. Алжирдің ресми өкілдері бұл шешімді АМУ-ның Құрылтай актісіне сәйкес келетінімен түсіндірді, онда төрағалықтың жыл сайын алмасуы тиіс деп көрсетілген. Алжир 1994 жылы Тунистен төрағалықты қабылдауға келісті, бірақ Құрылтай актісінде белгіленгендей, төрағалықтан бас тарту үшін қажетті барлық шарттар орындалмағандықтан, оны бере алмады. Одақтың төрағалығын ауыстыру туралы шешім жарияланғаннан кейін Ливия басшысы Муаммар Каддафи Одақты "тоңдырудың" уақыты келді деп мәлімдеді. Бұл Ливияның Одаққа қатысты позициясы туралы сұрақтар тудырды. Ливияның ұйымға төрағалық ету жолымен кері әсер ететініне қатысты алаңдаушылық туды. 2023 жылы аймақтағы бірыңғай валюта жобасы техникалық тұрғыдан мүмкін болғамен, саяси тұрғыдан мүмкін емес болып қала береді. 2024 жылдың сәуір айында Алжир, Тунис және Ливия Марокко мен Мавританиясыз "қызмет етпейтін" деп санайтын Араб Магриб Одағының орнына жаңа Солтүстік Африка бірлестігін құруды талқылады. Ортақ шекаралардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін, сондай-ақ астық өндірісі және суды тұщыландыру саласындағы ірі бірлескен инвестициялық жобаларды іске асыру үшін бірлескен жұмыс топтары құру туралы шешім қабылданды. Бұл, сондай-ақ климаттық өзгерістерге байланысты үш ел арасындағы тауарлар мен адамдардың еркін қозғалысын қамтиды.
There have been problems of traditional rivalries within the AMU. For example, in 1994, Algeria decided to transfer the presidency of the AMU to Libya. This followed the diplomatic tensions between Algeria and other members, especially Morocco and Libya, whose leaders continuously refused to attend AMU meetings held in Algiers. Algerian officials justified the decision, arguing that they were simply complying with the AMU Constitutive Act, which stipulates that the presidency should in fact rotate on an annual basis. Algeria agreed to take over the presidency from Tunisia in 1994, but could not transfer it due to the absence of all required conditions to relinquish the presidency as stipulated by the Constitutive Act. Following the announcement of the decision to transfer the presidency of the Union, the Libyan leader, Muammar Gaddafi, stated that it was time to put the Union "in the freezer". This raised questions about Libya's position towards the Union. The concern was that Libya would have a negative influence on the manner in which it would preside over the organisation. In 2023, the single currency project in the area remains technically feasible but politically infeasible. In April 2024, Algeria, Tunisia, and Libya discuss the establishment of a new North African entity, supposed to replace the Arab Maghreb Union, which they consider "inoperative", without Morocco, and Mauritania. it was decided that joint working groups will be created to coordinate efforts on the security of common borders in the face of irregular migration and the establishment of major joint investment projects on cereal production as well as water desalination. sea water in the face of climate change, and the free movement of goods and people between the three countries.