Ауғанстан Халық Демократиялық Партиясының "Парчам" фракциясы
Parcham
Парчам – Афғанстан Халық Демократиялық Партиясының (ХДП) умеренный социалистік фракциясы. Бабрак Кармал басқарды, кейін Наджибулла ислами бағыт берді. ХДП-дегі идеологиялық даудың нәтижесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ауғанстан Халықтық Демократиялық партиясының (АХДП) фракциясы
Faction of the People's Democratic Party of Afghanistan
Ирандағы жерлер
places in Iran
Парчам (пәшту және дари: پرچم, ) – Бабрак Кармал басқарған Ауғанстан Халықтық Демократиялық партиясының (АХДП) умеренде социалистік фракциясы. Кейіннен Мохаммед Нәжібулла басшылығымен ислами бағыты бар «Ватан» партиясына айналды. Фракция 1965 жылы Партия құрылғаннан кейін АХДП-дегі идеологиялық жіктерден кейін тікелей құрылды. Парчамистер революцияға жету үшін жедел әлеуметтік-экономикалық реформалар қажеттігін баса көрсеткен, бірақ бұл АХДП-нің қарсыластары – үкіметті дереу және зорлықпен құлатуды көздеген халкистермен тікелей қайшы болды. Кармал Ауғанстанның лениндік революциялық тәсіл үшін жеткілікті дамымағанын және оның орнына революцияға қарай келесі қадамдар жасау үшін патриоттық және империализмге қарсы біріккен фронт іздегенін сенді.
Parcham (Pashto and Dari: پرچم, ) was the more moderate socialist faction of the People's Democratic Party of Afghanistan (PDPA) led by Babrak Karmal. It was later turned into the Watan (Homeland) Party with a more Islamic outlook under Mohammed Najibullah. The faction was formed directly after the founding of the Party in 1965 following ideological splits in the PDPA. While the Parchamites stressed the need for swift social economic reforms to achieve revolution, this was in direct contrast with their PDPA rivals, the Khalqists, who sought an immediate and violent overthrow of the government. Karmal believed that Afghanistan was not developed enough for a Leninist revolutionary approach and instead sought a patriotic and anti imperialist united front to take the next steps toward revolution.
Тарих
1965 жылы Бабрак Кармал мен Нұр Мұхаммед Тараки Ауғанстан Халықтық Демократиялық партиясын құрды. 1967 жылы партия әртүрлі топтарға бөлінді, олардың ішіндегі ең ірісі және ең күштісі – Парчам мен Халқ. Бірдей партиядан туғанына қарамастан, олардың идеологиясы мен қолдау базасы әртүрлі болды. Халқшылар негізінен ауылдық пуштундардан құралса, Парчамилерді қалалық орталықтардың орта тап өкілдері қолдады. 1968-1969 жылдары Парчам апта сайын журнал шығарды. Бұған король Мұхаммед Захир Шах рұқсат берді, бұл екі топтың арасын одан әрі жіктеді, себебі 1966 жылы үкімет Халқ газетін жапқан болатын. Парчамның Ауғанстан Корольдігімен байланысы болғандықтан және конституциялық монархияны сақтап қалуды ниеттенгендіктен, оларды Халқшылар қарсыластары «Патшалық коммунистік партиясы» деп қысым жасады. 1973 жылғы төңкеріске Парчамилер, әсіресе Ауған армиясының ішіндегілер, зор қолдау көрсетті. Төңкеріс сәтті аяқталғаннан кейін көптеген Парчамилер Мұхаммед Дауд ханның үкіметі мен қауіпсіздік күштерінде жоғары лауазымдарға тағайындалды. Алайда, келесі жылдары Парчамилердің коммунизмге қарсы бұрынғы премьер-министр Мұхаммед Хашим Майвандвалдың өліміне қатысқандығы туралы кеңінен тараған хабарлар Хан әкімшілігінен Парчамилерді тазартуға және оның режимі тарапынан қудалауға әкелді. 1977 жылы Парчамилер Халқ фракциясымен келісімге келді, ал 1978 жылғы Саур төңкерісінен кейін көптеген Парчамилер бастапқы Халқ үкіметінде өкілдік алды. Бірақ төңкерістен кейін көп ұзамай Мұхаммед Таракидің қатал басшылығы Парчамилерді үкіметтен қайта тазартуды жүзеге асырды, ол олардың «ревизионизміне» қатаң қарсы болды. Режим ақырында террорлық билікке айналды, марксизм-ленинизмнен ауытққан деген айыппен көптеген Парчамилерді түрмеге жаптырып, өлім жазасына кесті. Парчамилер фракциясы 1979 жылғы желтоқсанда Хафизулла Әминді Кеңес Одағының «333 дүрбі» операциясы арқылы құлатудан кейін елде билікті басып алды, бұл операция орташа және прагматикалық басшылықты қолдады. Парчамилер көшбасшысы Бабрак Кармал басқарған жаңа үкімет Халқшылардың зәбірлеушілігінен кейін халықтың қолдауын жеңіп алу үшін күресті, сонымен қатар 1978-1979 жылдары Халқ режимі жасаған жаппай өлім жазаларынан кейін олардың қатары азайып қалды. 1986 жылы Кеңес Одағы моджахедтерді шешуші түрде жеңе алмағанына наразылық білдіргеннен кейін Кармалдың орнына Мұхаммед Нәжібулла тағайындалды. 1990 жылғы маусымда Парчамилер басқарған Ауғанстан Коммунистік партиясы партия манифестінен марксизм-ленинизмге қатысты барлық сілтемелерді алып тастап, исламдық социализмнің ерекше ауғандық түрін қабылдады. Уатан партиясы 1992 жылғы 6 мамырда Ауғанстанда ресми түрде тыйым салынды. Партияны қайта іске қосуға көптеген әрекеттер жасалды, соның ішінде Мир Афған Баваридің Ауғанстанның Уатан партиясы және генерал Абдул Джабар Қахраманның Уатан партиясы.
In 1965, Babrak Karmal and Nur Muhammad Taraki established the People's Democratic Party of Afghanistan. By 1967, the party split into different sects, the largest and most powerful of which were Parcham and Khalq. Despite spawning from the same founding party, they differed in both their ideologies and their bases. While the Khalqists were primarily rural Pashtuns, the Parchamis were supported by middle class residents of urban city centers. From 1968 1969, Parcham published a weekly magazine. This was allowed by King Mohammed Zahir Shah and further divided the two factions, as the Khalqs' newspaper was shuttered by the government in 1966. Because of Parcham's links with the Kingdom of Afghanistan, initially wishing to keep the constitutional monarchy intact, it was derisively referred to as the "Royal Communist Party" by their Khalqist rivals. The 1973 coup d'état saw heavy support from Parchamites, especially those within the Afghan Army. Following the coup's success, many Parchamites held high ranking jobs in Mohammed Daoud Khan's government and security forces. However, in the following years, widespread reports of Parchami participation in the death of anti communist former Primer Minister Mohammad Hashim Maiwandwal led to members of Parcham being purged from Khan's administration and persecuted by his regime. In 1977, Parcham managed to reconcile with the Khalq faction, and following the Saur Revolution of 1978, many Parchamis were represented in the initial Khalqi government. Very soon after the revolution however, Parchamites were again purged from the government by the hardline leadership of Muhammad Taraki, who strictly opposed their alleged "revisionism", and the regime eventually went into a reign of terror, jailing and executing many Parchamis who were accused of deviating from Marxism Leninism. The Parcham faction eventually gained power in the country after the overthrowing of Hafizullah Amin in December 1979 by the Soviet Union's Operation Storm 333 intervention, which supported a more moderate and pragmatic leadership. The new government under Parcham leader Babrak Karmal struggled to win popularity after the excesses of the Khalqists, and they were now low in numbers following the mass executions committed by the Khalq regime from 1978–1979. Karmal was replaced by Mohammad Najibullah in 1986 after the Soviet Union voiced discontent about his inability to decisively defeat the Mujahideen, and in June 1990, the Parcham led PDPA converted itself into the Watan Party (Homeland Party), with all references to Marxism Leninism removed from the party's manifesto, instead adopting a uniquely Afghan version of Islamic socialism. The Watan Party was officially banned in Afghanistan on May 6th, 1992. There have been numerous attempts to relaunch the party including Mir Afghan Bawary's Watan Party of Afghanistan and General Abdul Jabar Qahraman's Watan Party.