Сан-Хоакин суырғысының сипаттамасы және қорғау шаралары
San Joaquin antelope squirrel
Жаңа Калифорниялық сүтқоректі – Нельсонның антилопа батпақ тышқаны (Ammospermophilus nelsoni) туралы мағлұмат. Өмір салты, сипаттамасы, және таралған аймағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Хоакин антилопасының қосқары немесе Нельсон антилопасының қосқары (Ammospermophilus nelsoni) – АҚШ-тың Калифорния штатындағы Сан-Хоакин аңғарында кездесетін антилопа қосқарының бір түрі.
Species of rodent
The San Joaquin antelope squirrel or Nelson's antelope squirrel (Ammospermophilus nelsoni), is a species of antelope squirrel, in the San Joaquin Valley of the U. S. state of California.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Сан-Хоакин антилопалық сұрғылы Сан-Хоакин аңғарында, оның ішінде аңғардың батыс жағындағы еңістер мен жоталарда таралған. Бұл түрдің екі атауы американдық табиғатты зерттеуші Эдвард Уильям Нельсонның құрметіне берілген.
The San Joaquin antelope squirrel is found in the San Joaquin Valley, including slopes and ridge tops along the western edge of the valley. The binomial of this species commemorates the American naturalist Edward William Nelson.
Физикалық сипаттамалары
Сан-Хоакин антилопасының жотасы мен аяқтарының сыртқы беті күлгіш сары-қоңыр немесе сары тостаған түсті, құрсағы ақ, және денесінің әр жағынан басқа антилопалар сияқты ақ жолақ өтеді.
The San Joaquin antelope squirrel is dull yellowish brown or buffy clay in color on upper body and outer surfaces of the legs with a white belly and a white streak down each side of its body in the fashion of other antelope squirrels.
Өсіру
Хоубеккердің зерттеулері Нельсон антилопасының көбеюі және өмірлік циклі туралы көптеген мәліметтер береді. Жүктілік шамамен бір айға жуық уақытқа созылады. Әдетте, бір гектарға біреуінен кемеді. Нельсон антилопасы қыс және жаз айларында қазуға ыңғайлы болғандықтан, терең, құнарлы топырақтарды жақсы көреді. Бұл құйрықшын азық іздеу үшін қазса да, өзіне қазба жасамайды. Олар Диподомис (кенгуру егесі) егесінің тастап кеткен қазбаларын өздеріне иеленеді. Нельсон антилопасы қазбаларынан шығарда сақтық танытады.
Studies by Hawbecker provide abundant information on breeding and the life cycle of Nelson's antelope squirrel. Once pregnant, gestation lasts a little less than a month. There is usually about 1 per hectare. Nelson's antelope squirrel prefers deep, rich soil types since they are easy to dig through in both winter and summer temperatures. Although these squirrels may dig for food, they do not make their own burrows. Instead they claim abandoned Dipodomys (kangaroo rats) burrows as their own. Nelson's antelope squirrels are cautious when emerging from their burrows.
Қауіптер
Ауыл шаруашылығының және қала құрылысының кеңеюі Нельсонның антилопалы сүрегі үшін күшейіп келе жатқан мәселе болып табылады. Бұл түр өңделген жерлерге қоныстанбайды. Сондықтан, ауыл шаруашылығы жерлерінің артуы олардың мекендеу орындарын жойып, ешқандай балама қалдырмайды. Мал жаю артық қалған мекенді одан әрі бүлдіреді, ал бөгде өсімдіктер сүректің жем жейтін және көлеңке мен қорғанысқа сүйенетін жергілікті шөптердің орнын басады. Инвазивті өсімдік түрлерін бақылаудың бір жолы – бақыланған өртеу, бірақ бұл әдіс жергілікті түрлердің де қырылуына әкелуі мүмкін және қымбатқа түсуі мүмкін. Мал жайылымының жерге тигізетін әсерін анықтау үшін зерттеулер жүргізілуде, осылайша жерге тигізетін зиянды азайту жоспарлары жасалуы мүмкін. Аңғарда бөгде түрлердің өсуін азайту үшін бақыланған мал жаюды қолдану ұсынылуда. Басқа бақылау шараларына химиялық және механикалық өңдеулер жатады, бірақ олар да, әсіресе үлкен аумақтарда, көп уақытты алады және қымбатқа түседі. Гербицидтерді қолдану Сан-Хоакин аңғарындағы түрлерге кері әсер етуі мүмкін, егер химиялық заттарды таратуға қабілетті күшті жел болса. АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметінің (USFWS) 1998 жылғы қалпына келтіру жоспары бар, онда Құрып бара жатқан түрлер туралы заңның 10-тарауына сәйкес, Қауіпсіз бағдарлама келісімдерін (SHA) пайдалану идеялары қамтылған. Бұл USFWS пен шаруалар арасындағы қарым-қатынасты бастауға мүмкіндік береді, құрып бара жатқан түрлерді басқару үшін ең оңтайлы шешімді табуға көмектеседі. Сан-Хоакин аңғарындағы жергілікті түрлердің саны артып, олардың қауіпке ұшырауы мен жойылу қаупі күшейгендіктен, көп түрлі консервациялық тәсіл маңызды. Экожүйе деңгейінде басқару барлық түрлердің рөлін ескеруге мүмкіндік береді. Сонымен қатар, аңғар маңындағы халықтың білімін арттыру және оларды хабардар ету консервация мен басқару жоспарларын қаржыландыруға көмектесуі мүмкін. Түрдің қаншалықты қауіпте екенін және аңғарда тұрақты популяцияны қайта құру үшін нені істеу керектігін анықтау үшін оны мониторингтеу және зерттеу қажет. Өкінішке орай, Нельсонның антилопалы сүрегі туралы көптеген ақпараттар мәселелер мен төмендеу себептерін талқылайды, бірақ түрдің қалпына келу мүмкіндігі туралы көп мәлімет бермейді. Әлде 1918 жылы Гриннелл мен Диксон түрдің жойылуы тек уақыт мәселесі деп есептеген.
Increasing agriculture and urban development is an increasing problem for Nelson's antelope squirrel. This species will not colonize cultivated land. Therefore, an increase in agriculture land is taking away their habitat and leaving them with no alternative. Grazing livestock further destroys what habitat may be left, and exotic plants are able to take over native grasses that the squirrel forages upon and relies on for shade and cover. Prescribed burns are one option to control invasive plant species, however this method can cause native species to also be killed and can be expensive. Studies determining the effects of cattle grazing on the land are also being done so that plans can be developed to reduce the impact on the land. Suggestions of using prescribed grazing to help reduce the growth of non native species in the valley. Other control efforts include chemical and mechanical treatments, however these too can be time consuming and expensive, especially for large areas. Also, the use of herbicides could potentially negatively affect species in the San Joaquin Valley if there are significant winds that spread the chemicals. The U. S. Fish and Wildlife Service (USFWS) has a recovery plan dated 1998 that includes the ideas of using Safe Harbor Agreements (SHA's) under Section 10 of the Endangered Species Act. This could potentially begin a relationship between the USFWS and the farm landowners to help determine the best compromise in order to manage the endangered species of the valley. A multispecies approach to conservation is important because of the increasing number of native species becoming threatened and endangered in the San Joaquin Valley. Management on an ecosystem level would allow the role of all the species to be taken into account. Also, an increase in awareness and education of the public around the Valley may further help increase funding for conservation and management plans. Monitoring and studying of the species is needed to determine just how threatened the species is and what needs to be done to reestablish stable populations in the valley. Unfortunately, most information found on the Nelson's antelope squirrel discuss the problems and reasons of declines, but do not give much insight on the potential recovery of the species. Even in 1918, Grinnell and Dixon believed it to only be a matter of time before the species faces extinction.