Мэри Гейтскилл: Американдық жазушының өмірбаяны мен шығармашылығы
Mary Gaitskill
Мэри Гейтскилл (1954 ж.т.) – американдық жазушы, романдар, эсселер мен әңгімелер авторы. «Жаман мінез-құлық» және «Вероника» кітаптарымен танымал. Әдеби жүлделердің иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы (туған 1954)
American writer (born 1954)
Мэри Гейтскилл (11 қараша 1954 жылы туған) – американдық романист, эссеші және әңгімелер авторы. Оның туындылары The New Yorker, Harper's Magazine, Esquire, «The Best American Short Stories» (1993, 2006, 2012, 2020) және «The O. Henry Prize Stories» (1998, 2008) журналдарында жарияланған. Оның кітаптарының ішінде «Bad Behavior» (1988) әңгімелер жинағы және «Veronica» (2005) романы бар, ол «National Book Award for Fiction» және «National Book Critics Circle Award for Fiction» сыйлықтарына ие болды.
Mary Gaitskill (born November 11, 1954) is an American novelist, essayist, and short story writer. Her work has appeared in The New Yorker, Harper's Magazine, Esquire, The Best American Short Stories (1993, 2006, 2012, 2020), and The O. Henry Prize Stories (1998, 2008). Her books include the short story collection Bad Behavior (1988) and Veronica (2005), which was nominated for both the National Book Award for Fiction and the National Book Critics Circle Award for Fiction.
Өмір
Гейтскилл Кентукки штатының Лексингтон қаласында дүниеге келген. Ол Нью-Йорк, Торонто, Сан-Франциско, Марин округі және Пенсильванияда тұрған, ал Мичиган университетінде білім алып, 1981 жылы бакалавр дәрежесін алған және Хопвуд сыйлығына ие болған. Жасөспірім шағында Сан-Францискода гүл сатумен айналысқан. Романшы және әңгімеші Мэтью Шарппен болған сұхбатында Гейтскилл 18 жасында жазушы болуды шешкенін айтты, себебі ол "нәрселерге ашуланыпты – бұл «әлемде бәрі дұрыс емес және мен бірдеңе айтуым керек» деген жасөспірімдік сезім еді". Гейтскилл 21 жасында қайта дінге келгенін, бірақ алты айдан кейін одан бас тартып, осы туралы «Аян» эссесінде айтқан. 2001 жылы жазушы Питер Трахтенбергке үйленген, 2010 жылы ажырасып кеткен. Гейтскилл Калифорния университетінде (Беркли), Хьюстон университетінде, Нью-Йорк университетінде, Жаңа мектепте, Браун университетінде, Сиракуз университетінде және Темпл университетінің магистратура бағдарламасында сабақ берген. Бұрын Хобарт және Уильям Смит колледждерінде және Барух колледжінде тұрақты жазушы болып жұмыс істеген. 2020 жылдан бері Гейтскилл Клермонт МакКенна колледжінде әдебиет профессоры қызметін атқарып жүр.
Gaitskill was born in Lexington, Kentucky. She has lived in New York City, Toronto, San Francisco, Marin County and Pennsylvania, and attended the University of Michigan, where she earned her B. A. in 1981 and won a Hopwood Award. She sold flowers in San Francisco as a teenage runaway. In a conversation with novelist and short story writer Matthew Sharpe for BOMB Magazine, Gaitskill said she chose to become a writer at age 18 because she was "indignant about things—it was the typical teenage sense of 'things are wrong in the world and I must say something.'" Gaitskill has also recounted (in her essay "Revelation") becoming a born again Christian at age 21 but lapsing after six months. She married writer Peter Trachtenberg in 2001; they divorced in 2010. Gaitskill has taught at UC Berkeley, the University of Houston, New York University, The New School, Brown University, Syracuse University, and in the MFA program at Temple University. She has previously been a Writer In Residence at Hobart and William Smith Colleges and Baruch College. As of 2020, Gaitskill is a visiting professor of literature at Claremont McKenna College.
Шығармалары
Гейтскилл өзінің алғашқы кітабы, қысқа әңгімелер жинағы Bad Behavior 1988 жылы жарық көрмес бұрын төрт жыл бойы баспагерді іздеді. Алғашқы төрт әңгіме үшінші тұлғаның көзқарасынан, негізінен ер адам кейіпкерлердің көзқарасынан жазылған («Романтикалық демалыс» екінші әңгімесі бір ер және бір әйел кейіпкердің көзқарасы бойынша бөлінеді). Қалған бес әңгіме әйел кейіпкерлердің көзқарастарынан жазылған. «Секретарь» кітаптағы бірінші тұлғадан жазылған жалғыз әңгіме. Бірнеше әңгімелерде сексуалдық қатынас, романтика, махаббат, секс-жұмыс, садомазохизм, есірткіге тәуелділік, Нью-Йоркте жазушы болу және Нью-Йоркте өмір сүру тақырыптары көтеріледі. «Романтикалық демалыс» және «Секретарь» екеуі де БДСМ тақырыптарын және жыныстық қатынастардағы үстемдік пен бағынудың психологиялық аспектілерін зерттейді. «Қосылым» әңгімесі әйелдер арасындағы достықтың өсуі мен бұзылуы туралы. Гейтскиллдің көркем шығармалары көбінесе өзінің ішкі қақтығыстарымен күресіп жатқан әйел кейіпкерлер туралы, ал оның тақырыптары шын мәнінде, жезөкшелік, нашақорлық және садо-мазохизм сияқты көптеген «табу» тақырыптарды қамтиды. Гейтскиллдің айтуынша, ол стриптизер және эскорт қыз болып жұмыс істеген. Ол «Харпер» журналына арнаған «Жүргізуші болмау туралы» эссесінде де осындай ашықтық танытты. Гейтскиллдің 1994 жылы «Харперде» жазған эссесі де зорлау, құрбандыққа тарту және жауапкершілік туралы феминистік пікірталастарға тоқталады. Ол жеке тұлғалық субъективтілік барлық тәжірибелерге әсер ететінін, «жалпыға бірдей келісілген қорытындыларға» жетуді мүмкін емес ететінін сипаттайды. «Секретарь» (2002) фильмі сол аттас әңгімесіне негізделген, бірақ екеуінің ортақ жағы аз. Ол фильмді «Күлкілі әйел нұсқасы, әсемдікке (және сәл тым жақсы) көп» деп сипаттады, бірақ «ең төменгі сызық – егер [фильмге бейімделген болса] сіз біраз ақша және танымалдық аласыз, ал адамдар содан кейін өз ойларын қалыптастыра алады» деп атап өтті. «Екі қыз, семіз және жұқа» романы Джастин Шейдтің (жұқа) және Дороти Невердің (семіз) балалық және ересек өмірін қамтиды. Джастин өзінің садомазохистік мәселелерін шешеді, ал Дороти «Дефинитизм» философиясына және оның негізін қалаушысына «Анна Гранит» (Объективизм мен Айн Рэндтің жұқа бүркемеленген сатиралары) деген жоғары және төменгі міндеттемелерін шешеді. Журналист Джастин Доротимен Дефинитизмді ашу үшін сұхбат алса, екі әйелдің арасында ерекше қарым-қатынас басталады. Сұхбатында Гейтскилл Джастин туралы не жеткізуге тырысқанын, оның садомазохистік импульстері арқылы түсіндірді:
Gaitskill attempted to find a publisher for four years before her first book, the short story collection Bad Behavior, was published in 1988. The first four stories are written in the third person point of view primarily from the perspectives of male characters (the second story "A Romantic Weekend," is split between one male and one female character's point of view). The remaining five stories are written from the perspectives of female characters. 'Secretary' is the only story in the book written in the first person point of view. Several of the stories have themes of sexuality, romance, love, sex work, sadomasochism, drug addiction, being a writer in New York City, and living in New York City. 'A Romantic Weekend' and 'Secretary' both explore themes of BDSM and psychological aspects of dominance and submission in sexual relationships. The story 'Connection' is about the growth and breakdown of a female friendship. Gaitskill's fiction is typically about female characters dealing with their own inner conflicts, and her subject matter matter of factly includes many "taboo" subjects such as prostitution, addiction, and sado masochism. Gaitskill says that she had worked as a stripper and call girl. She showed similar candor in an essay about being raped, "On Not Being a Victim," for Harper's. Gaitskill's 1994 essay in Harper's also addresses feminist debates about date rape, victimization, and responsibility. She describes ways that individual subjectivity influences all experiences, making it impossible to come to "universally agreed upon conclusions." The film Secretary (2002) is based on the short story of the same name in Bad Behavior, although the two have little in common. She characterized the film as "the Pretty Woman version, heavy on the charm (and a little too nice)," but observed that the "bottom line is that if [a film adaptation is] made you get some money and exposure, and people can make up their minds from there." The novel Two Girls, Fat and Thin follows the childhood and adult lives of Justine Shade (thin) and Dorothy Never (fat). Justine works through her sadomasochistic issues while Dorothy works through her up and down commitment to the philosophy of "Definitism" and its founder "Anna Granite" (thinly veiled satires of Objectivism and Ayn Rand). When journalist Justine interviews Dorothy for an exposé of Definitism, an unusual relationship begins between the two women. In an interview, Gaitskill discussed what she was trying to convey about Justine via her sadomasochistic impulses:
Гейтскилл 2023 жылы «Секретарь» әңгімесіне қайта оралды, оны жалғасы ретінде емес, қайта баяндау ретінде ұсынды. 2023 жылдың 27 наурызында «The New Yorker» журналында жарияланған екінші нұсқада басты кейіпкер бірнеше онжылдықтан кейін жұмыс берушісіне қайта оралады. Дебора Трейсманға «The New Yorker» журналына берген сұхбатында ол басты кейіпкер Деббидің сезімін түсіндірді:
Gaitskill revisited her short story Secretary in 2023, not as a sequel, but as a retelling. Published in The New Yorker magazine on March 27, 2023, the second version continues with the main character revisiting her employer after several decades. In an interview with Deborah Treisman in The New Yorker, she explained what the main character Debbie feels:
2015 жылы жарық көрген «Көкбаяу» романы бірнеше түрлі кейіпкерлердің көзқарастарынан жазылған. Негізгі кейіпкерлердің есімдері Жәндік және Бархат (Бархаттың қысқаша атауы). Джинджер – орта жастағы әйел, ол «Таза ауа қоры» арқылы жасөспірім Велветпен танысады. Басқа кейіпкерлердің көзқарастары Пауыл (Джингердің күйеуі), Сильвия (Велветтің анасы), Данте (Велветтің кіші інісі) және Беверли (ат жаттықтырушы) сияқты. Гейтскилл 2018 жылы Америка өнер және әдебиет академиясынан әдебиет саласындағы өнер және әдебиет сыйлығын алды. Гейтскиллдің басқа да марапаттары 2002 жылы Гуггенхайм стипендиясы және 1998 жылы «Because They Wanted To» үшін PEN/Faulkner сыйлығына ұсынылды. «Veronica» (2005) Ұлттық кітап сыйлығының номинанты, сондай-ақ сол жылы Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің финалисі болды. Кітаптың тақырыбы – бұрынғы модель және оның досы Верониканың ЖИТС жұқтырғаны туралы. Гейтскилл 1994 жылғы сұхбатында романның үстінде жұмыс істеу туралы айтты, бірақ сол жылы оны 2001 жылға дейін бір жағына қалдырды. 2006 жылдың наурызында «Harper’s» журналында Вероника мен Гейтскиллдің мансабы туралы жазған Уайт Мейсон:
The novel The Mare, published in 2015, is written from the perspectives of several different characters. The primary characters are named Ginger and Velvet (short for Velveteen). Ginger is a middle aged woman who meets Velvet, a young adolescent, through The Fresh Air Fund. Other characters whose perspectives are featured include Paul (Ginger's husband), Silvia (Velvet's mother), Dante (Velvet's younger brother), and Beverly (a horse trainer). Gaitskill received the Arts and Letters Award in Literature from The American Academy of Arts and Letters in 2018. Gaitskill's other honors include a Guggenheim Fellowship in 2002 and a PEN/Faulkner Award nomination for Because They Wanted To in 1998. Veronica (2005) was a National Book Award nominee, as well as a National Book Critics Circle finalist for that year. The book is centered on the narrator, a former fashion model and her friend Veronica who contracts AIDS. Gaitskill mentioned working on the novel in a 1994 interview, but that same year she put it aside until 2001. Writing of Veronica and Gaitskill's career in Harper's Magazine in March 2006, Wyatt Mason said:
Гейтскиллдің сүйікті жазушылары уақыт өте келе өзгерді, ол 2005 жылғы сұхбатында атап өткендей, бірақ бір тұрақты автор Владимир Набоков, оның «Лолитасы» «өмірімнің соңына дейін менің он сүйікті тізімінде болады». Тағы бір үнемі аталатын ықпал Фланнери О’Коннор. Оның S/M тақырыптары белгілі болғанымен, Гейтскилл маркиз де Садты өзінің әсері деп есептемейді, немесе кемінде әдеби емес: «Мен Садты жазушы ретінде көп бағаламаймын, бірақ бала кезімде онымен ләззат алғанмын».
Gaitskill's favorite writers have changed over time, as she noted in a 2005 interview, but one constant is the author Vladimir Nabokov, whose Lolita "will be on my ten favorites list until the end of my life." Another consistently named influence is Flannery O'Connor. Despite her well known S/M themes, Gaitskill does not appear to consider the Marquis de Sade himself an influence, or at least not a literary one: "I don't think much of Sade as a writer, although I enjoyed beating off to him as a child."