Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мьянмадағы аймақ
Region in Myanmar
Янгон облысы
Yangon Region
Тарих
Бұл аймақ тарихи түрде мондармен қоныстанған. Саяси тұрғыдан, 1057 жылға дейін аймақты мон патшалықтары, ал 1057 жылдан кейін, көбінесе, солтүстіктен келген бирма патшалықтары бақылаған. Аймақтың билеу құқығы 13-дан 16-ғасырларға дейін (1287–1539) және қысқа мерзімге 18-ғасырда (1740–57) Пегуге негізделген мон патшалықтарына қайта оралды. 1599-1613 жылдары Танилин (Сириам) және оның төңірегіндегі аймақ португалдықтардың бақылауында болды. Ғасырлар бойы Танилин 18-ғасырдың ортасына дейін Төменгі Мьянманың ең маңызды порты болып келді. Одан кейін король Алангпая үлкен Шведагон пагодасының жанында, өзен арғы бетіндегі Дагон деп аталатын шағын ауылды кеңейтуге шешім берді. Британдықтар Янгонды алғаш рет Бірінші ағылшын-бирма соғысында (1824–26) басып алды, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін бирма әкімшілігіне қайтарды. Британдықтар Янгонды және Төменгі Бирманың барлық аймағын 1852 жылғы Екінші ағылшын-бирма соғысында жаулап алды, содан кейін Янгонды Британдық Бирманың сауда және саяси орталығына айналдырды. Янгон Британдық Бирманың және бүгінгі Янгон мен Баго облыстарын қамтитын Хантавадди провинциясының астанасы болды. Британдықтар көптеген үндістерді жұмысшылар мен мемлекеттік қызметкерлер ретінде тартты. 1930 жылдары Янгон қаласының жартысын үндістер құрады, ал үштен бірі ғана бирмалықтардан тұрды. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар арасында Янгон бирмалық ұлтшыл қозғалысының орталығы болды. Аун Сан, У Ну, У Тант және Не Вин сияқты болашақ бирмалық саяси қайраткерлердің көптегені бір кезде Рангун университетінің студенттері болды. Янгон аймағы 1942 жылдың сәуірінен 1945 жылдың мамырына дейін жапондық оккупацияда болды. 1948 жылдың қаңтарында Мьянма Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғаннан кейін Хантавадди провинциясы Пегу (Баго) облысы болып қайта аталды, ал Янгон оның астанасы болды. 1964 жылы Рангун облысы Пегу облысынан бөлінді. Пегу облысының астанасы Рангуннан Пегуға көшірілді. 1974 жылдың маусым айында Хантавадди (Хонсаватои) және Хмауби аудандары Пегу облысынан Рангун облысына берілді. Соғыстан кейін Янгон қарқынды өсті. Бірінен соң бірі келген бирма үкіметтері Янгонның жанында жаңа қалалар салды. Бүгінде Янгон аймағы негізінен Янгонның ірі қалалық аймасы болып табылады, төңірегінде шалқақ далалы ауылдық жерлер орналасқан.
The region was historically populated by the Mon. Politically, the area was controlled by Mon kingdoms prior to 1057, and after 1057, with few exceptions, by Burman kingdoms from the north. The control of the region reverted to Pegu based Mon kingdoms in the 13th to 16th centuries (1287–1539) and briefly in the 18th century (1740–57). The Portuguese were in control of Thanlyin (Syriam) and the surrounding area from 1599 to 1613. For centuries, Thanlyin was the most important port city in Lower Myanmar until the mid 18th century when King Alaungpaya chose to enlarge a small village across the river near the great Shwedagon Pagoda named Dagon. The British first captured Yangon in the First Anglo Burmese War (1824–26) but returned it to Burmese administration after the war. The British seized Yangon and all of Lower Burma in the Second Anglo Burmese War of 1852, and subsequently transformed Yangon into the commercial and political hub of British Burma. Yangon was the capital of British Burma and Hanthawaddy Province, which covered today's Yangon and Bago divisions. The British brought in many Indians to serve as workers and civil servants. By the 1930s, the Indians made up half of Yangon city, and only one third was Burmese. Between World War I and World War II, Yangon was the center of the Burmese nationalist movement. Many future Burmese political figures such as Aung San, U Nu, U Thant and Ne Win were all one time Rangoon University students. Yangon Region was under Japanese occupation between April 1942 and May 1945. After Myanmar gained independence from the United Kingdom in January 1948, the Hanthawaddy Province was renamed Pegu (Bago) Division, with Yangon as its capital. In 1964, Rangoon Division was split from Pegu Division. The capital of Pegu Division was changed from Rangoon to Pegu. In June 1974, Hanthawaddy (Hongsavatoi) and Hmawbi townships were transferred from Pegu Division to Rangoon Division. Post war Yangon grew tremendously. Successive Burmese governments built satellite towns near Yangon. Today, Yangon Region is essentially the Greater Yangon metropolitan area surrounded by a hollow rural hinterland.
Дін
2014 жылғы Мьянма халық санағының мәліметтері бойынша, буддистер Янгон аймағының халқының 91% құрайды, бұл ондағы ең ірі діни қауымдастық. Азшылық діни қауымдастықтарына христиандар (3,2%), мұсылмандар (4,7%) және индуистер (1%) кіреді, олар Янгон аймағының қалған халқын құрайды. Монахтардың көп бөлігі Тхудхамма Никаясына (81,2%) жатады, одан кейін Швеггин Никаясы (13,6%) келеді, ал қалған монахтар басқа шағын монастырлық ордендерге тиесілі. Үлкен Янгон – Төменгі Мьянманың барлық тауарлар – қарапайым азық-түліктен бастап қолданылған автомобильдерге дейін – сауда орталығы болып табылады. Байнаунг базары елдегі күріш, бұршақ, дәнді дақылдар және басқа да ауыл шаруашылығы тауарларының ең ірі көтерме сауда орталығы. Елдің көптеген заңды импорт және экспорт операциялары Мьянманың ең үлкен және жұқтырылған порты – Танлиннің Тилава порты арқылы жүзеге асырылады. Янгонды қоршап тұратын кемінде 14 жеңіл өнеркәсіп аймағы мыңдаған жұмысшыны жұмыспен қамтиды. Үлкен Янгоннан тыс жерлерде күріш өсіру басым болып қалады. Сондай-ақ, джут, дәнді дақылдар, каучук, қант қамысы және жер жаңғағы да маңызды егістер болып табылады. (Әрине, «магистраль» термині шартты түрде қолданылады. Көптеген автомобиль жолдары екі жолақты жолдардан аспайды.) Янгон халықаралық әуежайы – елдің негізгі халықаралық қақпасы. Янгон орталық теміржол станциясы – Мьянма теміржол жүйесінің маңызды торабы. Янгонды Айярвади аймағымен байланыстыратын Тванте каналы көлік және сауда үшін де кеңінен қолданылады. Автокөлікпен жүру көптеген адамдар үшін өте қымбат болғандықтан, автобустар аймақтарда және облыстарда негізгі көлік құралы болып табылады. 2008 жылдың қаңтар айында Янгон аймағында 182 000-ға жуық автокөлік тіркелген, бұл елдің жалпы санының 17,7% құрайды.
According to the 2014 Myanmar Census, Buddhists make up 91% of Yangon Region's population, forming the largest religious community there. Minority religious communities include Christians (3.2%), Muslims (4.7%), and Hindus (1%) who collectively comprise the remainder of Yangon Region's population. The majority of monks belong to the Thudhamma Nikaya (81.2%), followed by Shwegyin Nikaya (13.6%), with the remainder of monks belonging to other small monastic orders. Greater Yangon is Lower Myanmar's main trading hub for all kinds of merchandise – from basic food stuffs to used cars. Bayinnaung Market is the largest wholesale center in the country for rice, beans and pulses, and other agricultural commodities. Much of the country's legal imports and exports go through Thanlyin's Thilawa port, the largest and busiest port in Myanmar. At least 14 light industrial zones ring Yangon, employing thousands of workers. Outside Greater Yangon, rice farming remains predominant. Other important crops include jute, pulses, rubber, sugarcane, and groundnut. (To be sure, the definition of highway is loosely used. Most highways are no more than two lane roads.) Yangon International Airport is the main international gateway of the country. Yangon Central Railway Station is a major hub of the Myanmar Railways system. Twante Canal, which links Yangon to Ayeyarwady Region, is also widely used for both transport and commerce. As motor transportation is highly expensive for most people, buses are the main mode of transportation within the division or regions nearby. In January 2008, Yangon Region had nearly 182,000 motor vehicles, 17.7% of the country's total.