Лукбан: Филиппин қаласының тарихы мен ерекшеліктері
Lucban
Лукбан, Филиппин: астана, өнер, би, туризм және күріш астанасы. Пахияс фестивалімен мәшһүр, Маниладан 2-3 сағаттық жерде орналасқан. Қонақтарды күтеді!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лукбан муниципалитеті, ресми түрде Лукбан муниципалитеті, Филиппиннің Кесон провинциясындағы 2-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 53 091 адамды құрайды. Лукбан Кесон провинциясының жазғы астанасы, өнер астанасы, би астанасы, туризм астанасы және күріш астанасы деп аталады. Ол Лусена қаласынан және Маниладан шалқары орналасқан, сонымен қатар Ризал арқылы Манила шығыс тас жолымен немесе Оңтүстік Лусон тас жолымен шамамен 2-3 сағаттық сапармен Метро Маниладан қол жетімді. Муниципалитет жыл сайынғы Пахияс фестивалімен танымал, ол Сан-Исидро Лабрадор құрметіне әр жылдың 15 мамырында өткізіледі және Кесон провинциясының "Багио" сияқты аталады.
Municipality in Quezon, Philippines
Lucban, officially the Municipality of Lucban , is a 2nd class municipality in the province of Quezon, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 53,091 people. Lucban is dubbed as the Summer Capital, Art Capital, Dance Capital, Tourist Capital, and Rice Capital of Quezon province. It is from Lucena City and from Manila and is accessible by land from Metro Manila passing through Rizal via Manila East Road or via the South Luzon Expressway with approximately 2 to 3 hour drive. The municipality is known for its annual Pahiyas Festival, which is held every May 15 in honor of San Isidro Labrador and known also as the 'Baguio' counterpart of Quezon, Province.
Этимология
Аңыз бойынша, қала өзінің атын лукбан немесе поммело ағашынан алған. Жақын орналасқан Маджайжайдан келген үш аңшы – Маркос Тигла, Луис Гамба және Лукас Мауньява – вулкандық Банахау тауының етегінде жабайы аңдардың ізімен жүріп жолдан адасып қалды. Бір ағаш астында демалып отырғанда, олар ағаш бұтақтарында қағауды (увак) көрді және оны жаман ниет деп есептеп, басқа жерге көшіп қайта демалды. Үлкен поммело (луқбан) ағашының көлеңкесінде үш аңшы ән салып тұрған екі балықшыл (салацак) құстың әніне қызықты. Құстың әдемі түсі мен ырғақты сайрауына тәнті болған, шарбақты аңшылар оны жақсылықтың белгісі деп санап, осы жерге "Луқбан" деп ат қойып қоныстанды.
Legend has it the town derives its name from the lukbán or pomelo tree. Three hunters from neighbouring Majayjay— namely Marcos Tigla, Luis Gamba and Lucas Mañawa— lost their way following the trail of wild animals at the foot of volcanic Mount Banahaw. Resting under a tree, they saw a crow (uwák) in the tree's branches, and believing this to be a bad omen, they moved to another place and rested again. Whilst in the shade of a large pomelo (lucbán) tree, the trio were attracted to a couple of kingfishers (salacsác) that were singing. Fascinated by the bird's plumage and rhythmic chirps, the superstitious hunters took this a sign of good fortune and thus settled in the place they named "Lucbán."
Екінші дүниежүзілік соғыс және жапондық оккупация
Жауынгерлік жорықтың басында жапон әскерлері Лукбан қаласына басып кіріп, оны басып алды. 1941 жылғы 26 желтоқсанда филиппин және американдық әскерлер Барио Пиис ауданын қорғады, ал жапондықтардың шабуылы Батан түбегіне қарай жылды. Жапон әскерлері қаланы басып алғаннан кейін, әскери гарнизон салды және жапон қарулы күштері Лукбанда орналасты. 1942 жылдан 1945 жылға дейін жергілікті партизандық күштер мен Филиппин Республикасы армиясының ресми әскерлері Лукбанда шабуылдар ұйымдастырды.
Early in the campaign, Japanese forces invaded and occupied Lucban. On December 26, 1941, Filipino and American troops defended Barrio Piis and the attack by the Japanese shifted to the Bataan Peninsula. After Japanese forces occupied the town, they built a military garrison and Japanese armed forces were stationed in Lucban. Both local guerrilla and regular troops of the Philippine Commonwealth Army initiated attacks in Lucban from 1942 to 1945.
Сампалок, Кесон
Сампалок бұрынғыда Кесон провинциясының Лукбан ауданындағы Баррио Дингин болып келген. Кейіннен, елді мекеннің ортасында үлкен тамаринд ағашының болуына байланысты Сампалок деп аталды. Бір кезде Испания королін құрметтеу үшін атауы Альфонсо Тресе деп өзгертілген. 1873 жылы Лукбаннан капитан Педро Каделина бұл барионы муниципалитетке айналдыруды ұсынды, бірақ тұрғындардың жетіспеуіне байланысты ол тек "визита" мәртебесін алды. "Визитаға" "Тейенте Майорлар" басшылық етуге тағайындалды, алғашқысы Полилиодан болды, одан кейін Аркадио Велуя, Лауреано Нанола, Сильверио Абуева және Хуан Салудадес тағайындалды. Хуан Пинеданың күш-жігері арқасында 1892 жылы Сампалок муниципалитет болып құрылды. Ол алғашқы капитан болып сайланды. 1901 жылы Диего Гаган, одан кейін Теофило Дая оның орнын басты. Даяның қызмет мерзімінде Маубаннан Банот, Билукао және Сан Буэно ауылдары муниципалдық хатшы Иринео Домеоның күш-жігерімен Сампалок құрамына енді. Осы кезде қала да Сампалок деп аталды.
Sampaloc used to be the Barrio Dingin of Lucban, Quezon consisting of three sitios. It was later renamed into Sampaloc because of the presence of a large tamarind tree found in the center of the settlement during the earlier days. The name was also changed in Alfonso Trece for a time to honor the King of Spain. In 1873, Capt. Pedro Cadelina of Lucban recommended to change the barrio into a municipality but due to lack of residents, it was only made into a “visita”. “Teniente Mayores” were appointed to head the ”visita”, the first of whom was from Polilio, followed by Arcadio Veluya, Laureano Nanola, Silverio Abueva and Juan Saludades. Through the efforts of Juan Pineda, Sampaloc became a municipality in 1892. He was elected as the first Capitan. He was succeeded by Diego Gagan followed by Teofilo Daya in 1901. During Daya's term in the office, three more barrios from Mauban – Banot, Bilucao and San Bueno, became a part of Sampaloc through the efforts of Ireneo Domeo, the municipal secretary. The town was also renamed to Sampaloc during this time.
Сайланған лауазымды адамдар
Келесілер 2022 жылдан 2025 жылға дейін сайланған мерзімде қызмет етеді. + Люкбан қаласының, Кесон облысының сайланған муниципалдық лауазым иелері: Лауазым Атауы Мэр Агустин М. Виллаверде (PRP) Вице-мэр Арнел С. Абцеде (PRP) Кеңесшілер Никки Доминик Девеза (PRP) Эдуардо Аламо (NP) Авен Бинс Рада (PRP) Лоис Конрад Салумбидес (NP) Ньервина Павино (PRP) Марифе Хари (NPC) Мария Джеральдин Халили (NPC) Мариано Вер-младший (NPC) Жексенбі Э. Альварес (LBP) Кимпапарахас (SKP)
The following serve an elected term from 2022 to 2025. + Elected Municipal Officials of Lucban, QuezonPosition Name Mayor Agustin M. Villaverde (PRP) Vice Mayor Arnel C. Abcede (PRP) Councilors Nikki Dominique Deveza (PRP) Eduardo Alamo (NP) Aven Bince Rada (PRP) Lois Conrad Salumbides (NP) Nyerwina Pavino (PRP) Marife Hari (NPC) Maria Geraldine Halili (NPC) Mariano Ver Jr. (NPC) Sunday E. Alvarez (LBP) Kimpamparahas (SKP)
Пахия мейрамы
Люкбанда әр жылдың 15 мамырында шаруалардың қамқоршысы – Еңбекші Әулие Исидордың құрметіне Пахияс фестивалі тойланады. Бұл фестиваль Лукбан шіркеуінде сағат 6-да басталатын таңғы құлшыныппен басталады және жемістермен, көкөністермен, ауыл шаруашылығы өнімдерімен, қолөнер бұйымдарымен және кипингпен (күріштен жасалған әшекей) безендірілген үйлер көшесін көрсетеді, оны кейін грильдеп немесе қуырып жеуге болады. Үйлер бағаланып, ең жақсысы жеңімпаз деп жарияланады. Жыл сайын туристер үйлердің әшекейлеуін көру үшін муниципалитетке келеді. Бүгінгі таңда Пахияс фестивалі 15 мамырдан бастап бір апта бойы тойланады. 2014 жылы «Пахияс фестивалі» аясында Римберто Велосо, «Eker and Ely’s longganisa» және 10 коммерциялық шұжық өндірушілері 12-19 мамыр аралығында 40 000 лукбан лонгганисасын жасады, бұл «бір апталық сауда мүмкіндігі» болды – ірі өлшемдісінің ондаған шұжығы 150 песодан, ал қалыптысы 75 песодан сатылды. Қызғылт шұжықтар үйлердің, дүкендердің және базарлардың фасадаларын әшекейледі.
Lucban celebrates the Pahiyas Festival every May 15 in honor of the patron saint of farmers, St Isidore the Labourer. Beginning with a 6:00am mass at the Lucban Church, this festival showcases a street of houses which are adorned with fruits, vegetables, agricultural products, handicrafts and kiping, a rice made decoration, which afterwards can be eaten grilled or fried. The houses are judged and the best one is proclaimed the winner. Every year, tourists roam the municipality to witness the decoration of houses. Nowadays, Pahiyas Festival is a week long celebration starting every May 15. In 2014 "Pahiyas Festival", 40,000 Lucban longganisa were made by Rimberto Veloso, of Eker and Ely’s longganisa, including 10 commercial sausage makers, from May 12 to 19, a “one whole week of buying spree” — P150 a dozen for jumbo size and P75 for regular. The reddish sausages adorned façade of houses, stores, and public market stalls.