Қысқасы "Алтын қабір" немесе толық "Мысырдың 'Алтын қабірі': Құпиялар мен тарих"
KV56
Египеттің «Алтын қабірi» – KV56. Лақсыр маңындағы бұл қабірде патша баласының қымбат алтын әшекейлері, жүзіктерi мен бiлезіктерi табылды. Тарих тереңдiгiне саяхат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ежелгі Мысыр қабірі, "Алтын қабір"
Ancient Egyptian tomb aka "Gold Tomb"
Қабір KV56, сондай-ақ Алтын қабір деп те аталады, Египеттің Луксор қаласына жақын жердегі Патшалар аңғарында орналасқан. Оны 1908 жылдың қаңтарында Эдвард Р. Айртон тапты және онда XIX династияның соңына жататын патша баласының толық сақталған жерлеуі болған деп есептеледі. Жерлеу және лақеттер ыдырап, бастапқы орнында алтын жапырақтары мен штукатурканың жұқа қабаты қалды. Ең әйгілісі – қабірде керемет алтын және күміс әшекейлер, оның ішінде сырғалар, жүзіктер, Сети II және Твосрет есімдері жазылған күміс білезіктер және күміс қолғаптардың жұбы бар. Бұл қабірдің алғашқы иесі белгісіз, бірақ ол XVIII династияның патшайымы болуы мүмкін.
Tomb KV56, also known as the Gold Tomb, is a tomb located in the Valley of the Kings, near Luxor, Egypt. It was discovered by Edward R. Ayrton in January 1908 and contained what is thought to be the intact burial of a royal child from the late Nineteenth Dynasty. The burial and casket have disintegrated, leaving a thin layer of gold leaf and stucco in the original location. Most famously the tomb contained spectacular gold and silver jewellery including earrings, rings, silver bracelets with the names of Seti II and Twosret inscribed, and a pair of small silver gloves. The original occupant of this tomb is unknown but was possibly an Eighteenth Dynasty queen.
Орналасуы, табылғаны және орналасуы
Қабір 1908 жылдың 5 қаңтарында Теодор Дэвис атынан қазба жұмыстарын жүргізген Эдвард Айртонмен ашылды. Қазба жұмыстары Аменхотеп II қабіріне қарай созылатын қосымша аңғарға бағытталған; қазба жұмыстары батыс жағындағы солтүстік бөлігінде, Рәмсес VI (KV9) қабірінің жанында басталды. Қазіргі жер бетінен 4 метр тереңдікте тік шахтаның аузы табылды. Шахта 2 метрге дейін қираған қалдықтар арқылы кесіліп, үш жағынан үйілген әктас сынықтарымен бекітілді. Шахта тастың түбіне тағы 5 метр тереңдікке түсіп, бір камераға ашылды. Шахта мен камера су тасқынынан келген қалдықтарға толы болды. Қабірге 5 метрлік тік шахта ойылып салынған. Шахта солтүстікке қарай аяқталмаған бір бөлмеге ашылады; камераның солтүстік қабырғасы сатылы пішінде. Бөлменің ені 8 метр, батыс жағында 6 метр, ал шығыс қабырғасында 3 метр. Сирил Олдред алтын қаптама мен гипстен жасалған бөліктердің шын мәнінде шіріп, жалпақталған табыттың қалдықтары екенін болжады. Ол Айртонның асығысқандықтан, ағаш немесе басқа органикалық заттардың қалдықтарын түсінбей қиып тастағанын айтады, олар Guy Brunton-ның Ситаториунет қабірінде тапқан жағдайға ұқсас, олар шөгіндіде дақ қалдырған. Ежелгі уақытта қарақшылар қабірге кіріп, көптеген мүліктерін тонаған; олардың кіреберісі біраз уақыт ашық қалды, нәтижесінде лай мен қоқыс жуылып жиналды, содан кейін су тасқыны қабірді қайтадан жапты. Ривз қабірдің бастапқы жоспары төртбұрышты болғанын және бір тіреуіш бағанасы болғанын, бұл XVIII династия патшайымдарының қабірлеріне тән екенін айтты. Оның пікірінше, қабір Амарна дәуіріндегі патшайымның, мүмкін Нефертитидің, бірақ көбінесе Кияның Тебадағы қайта жерлеуі үшін қазылған, өйткені шахтаның ені осы кезеңде қолданылған жалғыз жерлеу киіз үйін қабылдауға жеткілікті. Қабір KV55 және KV62 қабірлеріне жақын орналасқан, олардың екеуі де XVIII династияның соңына жатады, бұл қабірдің бастапқы мақсатының сол дәуірге сәйкес екенін көрсетеді. KV56 айналасында жүргізілген қазба жұмыстары Амарна дәуіріне тән материалдарды тапты, олардың ішінде қыш ыдыстар, табыттан алынған ағаш жүйке, алабастрдан жасалған канопалық құмыраның сынығы және Амарна стилінде салынған дін қызметкерінің остраконы болды.
The tomb was discovered on 5 January 1908 by Edward Ayrton who was excavating on behalf of Theodore Davis. Excavation was focused on the side valley leading towards the tomb of Amenhotep II; digging began on the northern side at the western end, close to the tomb of Ramesses VI (KV9). At a depth of 13 feet (4 m) below the current ground level, the mouth of a vertical shaft was encountered. The shaft was cut through debris for 5 feet (2 m), stabilised on three sides by walls of stacked limestone chips. The shaft descended another 15 feet (5 m) into the bedrock, opening out into a single chamber. Both the shaft and chamber were filled with flood debris. The tomb consists of a vertical shaft measuring cut 15 feet (5 m) into the bedrock. The shaft opens to the north to a single unfinished room; the north wall of the chamber has a stepped shape. The room is 25.2 feet (8 m) wide; it is the longest on the west side, at 19.05 feet (6 m), and shortest along the eastern wall, at 10.4 feet (3 m). Cyril Aldred suggested that the area of gold foil and plaster was in fact the remains of a much rotted and flattened coffin. He suggests that, in his haste and without realising, Ayrton had cut through remains of wooden or other organic objects, which would have been reduced to a stain in the sediment, similar to the situation encountered by Guy Brunton in the tomb of Sithathoriunet at El Lahun. Robbers had entered the tomb in antiquity and looted most of the burial; their entrance was left open for some time, allowing mud and debris to wash in and accumulate before finally flood action sealed the tomb again. Reeves has suggested that the intended form of the tomb was square with a single supporting pillar, a layout characteristic of an Eighteenth Dynasty queen's tomb. Furthermore, he suggests that the tomb was dug to receive the Theban reburial of an Amarna Period queen, possibly Nefertiti but more likely Kiya as the shaft is of sufficient width to admit the single burial shrine used in this period. The tomb is close to both KV55 and KV62, which are known to date to the late Eighteenth Dynasty, strengthening the argument for the initial use of the tomb being of contemporaneous dating. Excavations carried out in the area immediately surrounding KV56 yielded Amarna Period material including pottery, a wooden wig fragment from a coffin, a fragment of an alabaster canopic jar, and an ostracon of a priest drawn in Amarna style.