Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1950 жылдардағы кеңестік турбовинтті қозғалтқыш
1950s Soviet turboprop aircraft engine
Кузнецовтың НК-12 турбовинтті қозғалтқышы – 1950 жылдардағы кеңестік әзірлеме, Кузнецов конструкторлық бюросымен жобаланған. НК-12 екі үлкен, төрт қанатты, қарама-қарсы айналатын пропеллерді қозғалтады, диаметрі (НК-12МА) және диаметрі (НК-12МВ) шамасында. Бұл пайдалануға енген ең қуатты турбовинтті қозғалтқыш.
The Kuznetsov NK 12 is a Soviet turboprop engine of the 1950s, designed by the Kuznetsov design bureau. The NK 12 drives two large four bladed contra rotating propellers, diameter (NK 12MA), and diameter (NK 12MV). It is the most powerful turboprop engine to enter service.
Жобалау және әзірлеу
Соңында NK-12 турбовинтті қозғалтқыш болып табылатын конструкцияны Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін кеңес ғалымдары мен Фердинанд Бранднер басшылығымен депортацияланған неміс инженерлері әзірледі. Бранднер бұрын Junkers компаниясында жұмыс істеген. Осылайша, NK-12 конструкциясы соғыс аяғындағы неміс турбовинттік зерттеулерінен пайда болды. Бұл Jumo 022 турбовинттік қозғалтқышының соғыстан кейінгі әзірленуімен басталды, ол салмағы , дамытуға арналған. 1947 жылға дейін аяқталған , салмағы бар жұмыс жалғасты. TV-12 қозғалтқышына эволюция жаңа кеңес дамыған қорытпаларын кеңінен пайдалануды қажет етті және 1951 жылы аяқталды. NK-12 қызметке түскен ең қуатты турбовинтті қозғалтқыш болып табылады, Europrop TP400-ден (2005 жылы) озып кетеді. Реактивтік итеруі бар Pratt & Whitney T57 сияқты ұқсас өлшемдегі басқа қозғалтқыш 1957 жылы тоқтатылғанға дейін 3100 сағат жұмыс істеді. NK-12 Tupolev Tu-95 бомбалаушысын және оның Tu-142 теңіз күзету ұшағы және NK-12MV қозғалтқышы бар Tupolev Tu-114 жолаушы ұшағы сияқты туындыларын қамтамасыз етеді, ол 1991 жылы қызметтен шығарылғанға қарамастан әлемдегі ең жылдам винтпен жұмыс істейтін ұшақ атағын сақтап тұр. Сондай-ақ, ол сол кездегі әлемдегі ең ірі ұшақ Антонов Ан-22 Антейді (NK-12MA қозғалтқышымен) және A-90 Орлёнок "Экраноплан" сияқты бірнеше типтегі десанттық кемелерді қуаттандырды. Қозғалтқышта 14 сатылы осьтік ағынды компрессор бар, ол биіктікке байланысты 9:1 және 13:1 арасындағы қысым коэффициенттерін тудырады, сонымен қатар қозғалтқыштың жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін өзгермелі кіріс бағыттағыштары және сору клапандары бар. Жану жүйесі түтік тәрізді: әрбір жалын түтігі төменгі инжекторға орталықтан орнатылған, ол шеңберлік екіншілік аймақта аяқталады. Бес сатылы осьтік турбина контрайналатын пропеллерлер мен компрессорды қозғалтады. Массалық ағыны секундына 65 кг (143 фунт).
The design that eventually became the NK 12 turboprop was developed after World War II by a team of Soviet scientists and deported German engineers under Ferdinand Brandner, who had worked for Junkers previously; the design bureau was headed by chief engineer Nikolai D. Kuznetsov. Thus, the NK 12 design evolved from late war German turboprop studies. This started with the postwar development of the wartime Jumo 022 turboprop design that was designed to develop , weighing The effort continued with a , weighing , completed by 1947. Evolution to the TV 12 engine required extensive use of new Soviet developed alloys and was completed in 1951. The NK 12 is the most powerful turboprop engine to enter service, ahead of the Europrop TP400 (in 2005). Another engine of similar size, the Pratt & Whitney T57 with and jet thrust, ran 3,100 hours before being cancelled in 1957. The NK 12 powers the Tupolev Tu 95 bomber and its derivatives such as the Tu 142 maritime patrol aircraft and the Tupolev Tu 114 airliner (with NK 12MV), which still holds the title of the world's fastest propeller driven aircraft despite being retired from service in 1991. It also powered the Antonov An 22 Antei (with NK 12MA), the world's largest aircraft at the time, and several types of amphibious assault craft, such as the A 90 Orlyonok "Ekranoplan". The engine has a 14 stage axial flow compressor, producing pressure ratios between 9:1 and 13:1 depending on altitude, with variable inlet guide vanes and blow off valves for engine operability. The combustion system used is a cannular type: each flame tube is centrally mounted on a downstream injector that ends in an annular secondary region. The contra rotating propellers and compressor are driven by the five stage axial turbine. Mass flow is 65 kg (143 lb) per second.