Канадский фильм «Трасса 61» (1991) Брюса Макдональда: приключения барбера-музыканта и загадочной дорожной группы после обнаружения тела. Кино, Thunder Bay.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1991 жылы түсірілген «Highway 61» – Брюс Макдональд режиссерлік еткен 1991 жылғы канадалық фильм. Бұл фильм 1989 жылғы «Roadkill» фильмінің ресми емес жалғасы болып табылады; басқа кейіпкерлерге баса назар берілгенімен, оқиға Онтарио штатының Тандер-Бэй қаласынан басталатын, алдыңғы фильмте көрсетілген саяхаттың соңғы нүктесінен жалғасатын жол сапары төңірегінде өрбиді. Фильм 1991 жылғы Фестивальдер фестивалінде тұңғыш рет көрсетілді.
1991 film
Highway 61 is a 1991 Canadian film directed by Bruce McDonald. The film is an unofficial sequel to his 1989 film Roadkill; although focusing on different characters, it centres on a road trip beginning in Thunder Bay, Ontario, where the road trip depicted in the earlier film ended. The film premiered at the 1991 Festival of Festivals.
Сюжет
Фильмде Дон МакКеллар – Поки Джонс, Thunder Bay маңындағы шағын қалада жетім қалған шаштараз, джаз музыканты болу арманымен өмір сүреді. Бір күні таңертең Джонс ауласында мұздаған дене (Стив Фолл) табады, жақын арада Джеки Бангс (Валери Бухагиар) – қатал және сырлы роудимен танысады, ол өлген адамның өзінің інісі екенін айтады. Джекидің нағыз ниеті – қалада ешкімге таныс емес, қарапайым саяхатшының денесін АҚШ-қа есірткі заңсыз әкелу үшін пайдалану. Ол Покиді ата-анасының ондаған жылдар бойы қолданылмаған көлігін пайдаланып, інісін жерлеу үшін Нью-Орлеанға апаруға көндіреді. Осылайша Джеки мен Поки 61-ші тас жолмен сапарға шығады, табыты көліктің үстіне бекітілген күйде, Боб Диланның танымал 61-ші АҚШ тас жолымен оңтүстікке қарай АҚШ-тың ортасымен жүреді. Оларды мырза Скин (Эрл Пастко) – өзін шайтан деп санайтын және өлген адам оған жанын сатқандықтан денесін талап ететін адам қуалайды. Питер Брек төртінші рөлде Мистер Уотсон рөлінде ойнайды, ол Миссисипи (Мисси), Миннесота (Мини) және Луизиана (Луиза) атты үш қыздың "сахналық анасы". Фильмде сондай-ақ Тав Фалько, Джелло Биафра және Арт Бергманның эпизодтық түсірілімдері бар.
The film stars Don McKellar as Pokey Jones, an orphaned barber in a small town near Thunder Bay, who dreams of becoming a jazz musician. One morning, Jones discovers a frozen corpse (Steve Fall) in his backyard, and soon meets Jackie Bangs (Valerie Buhagiar), a tough and mysterious roadie who claims the dead man is her brother. Jackie's real intention is to use the body, a vagrant unknown to anyone in town, to smuggle stolen drugs into the United States. She convinces Pokey to use his parents' car, which has not been driven in decades, to drive her to New Orleans to bury her brother. So Jackie and Pokey set out along Highway 61, coffin strapped to the top of the car, and follow Bob Dylan's famous U. S. Highway 61 south through the heart of the United States. They are pursued by Mr. Skin (Earl Pastko), who believes he is Satan and wants to claim the body because the dead man sold Mr. Skin his soul. Peter Breck is fourth billed as Mr. Watson, the "stage mom" father of three girls: Mississippi (Missy), Minnesota (Minnie), and Louisiana (Louise). The film also includes cameo appearances by Tav Falco, Jello Biafra, and Art Bergmann.
Сыни жауап
The Globe and Mail газетінің жазушысы Джей Скотт: "Highway 61 – шартсыз махаббаттың мысалы. Ол өзі туралы айтылған әрбір кемшілік, дақ, бөртпе және іріңді жараны мойындайды, тіпті бір ғана шекпенді жасырудан да бас тартады, бірақ сонымен бірге әрбір ақаудың сұлулығын табады. «Трубаның қиындығы, – дейді Джеки Покиге, – қаншалықты жақсы ойнасаңыз да, ол әрқашан джаз сияқты естіледі». Highway 61-дің қиындығы – Брюс Макдональд қаншалықты нашар жасағысы келсе де, ол әрқашан жақсы болып шығады."
Jay Scott of The Globe and Mail wrote that "Highway 61 is an example of unconditional love. It acknowledges every wart, pockmark, pimple and pustule on its subject, and refuses to disguise even a single freckle, but it simultaneously finds the beauty in every blemish. "The trouble with the trumpet," Jackie informs Pokey, "is that no matter how good you are, it always comes out sounding like jazz." The trouble with Highway 61 is that no matter how bad Bruce McDonald wants to be, it always comes out sounding good."
Марапаттар
Макдональд 1991 жылы Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінде «Үздік режиссер» номинациясы бойынша күміс қабық жүлдесін жеңіп алды. Фильм 1992 жылы 13-ші «Genie» сыйлықтарының марапаттау салтанатында «Ең үздік актер» (МакКеллар) және «Ең үздік монтаж» (Майкл Пэчек) номинацияларында екі «Genie» сыйлығына ие болды. 2001 жылы «Playback» журналы жүргізген саладағы сауалнамада «Highway 61» алдыңғы 15 жылдың 15 үздік канадалық фильмі тізімінде 15-орынды иеленді.
McDonald won the Silver Shell for Best Director at the 1991 San Sebastián International Film Festival. The film received two Genie Award nominations at the 13th Genie Awards in 1992, for Best Actor (McKellar) and Best Editing (Michael Pacek). In 2001, an industry poll conducted by Playback named Highway 61 the 15th best Canadian film of the preceding 15 years.