Кіріспе

Бартли Крум (28 қараша 1900 – 9 желтоқсан 1959) – американдық заңгер және жазушы. Ол Англо-американдық сауалдасу комитетінің құрамындағы қызметімен, осы тәжірибесі туралы жазған кітабымен және АҚШ Өкілдер палатасының антиамерикалық қызметтер жөніндегі комитетінің (HUAC) нысаналарына, әсіресе «Голливудтік ондық» пен Пол Робесонды қорғағандығымен танымал болды.

Өмірбаян

Бартли Кавано Крум 1900 жылғы 28 қарашада Калифорния штатының Сакраменто қаласында Джеймс Генри Крум мен Эмма Каваноның ұлы болып дүниеге келді. Ол католик дінінде тәрбиеленген. Бұрынғы Халықтық майданның либералды журналисі Сидни Роджердің айтуынша, Нейлан «Коммунистік қастандық» туралы аймақтық газеттерді сендіріп, теңіз индустриясының ереуілді тоқтатуға «жетекшісі» болды, сол кезде Крум «longshore одағының және Гарри Бриджестің жақтасы болды». 1943–1944 жылдары Крум «Демократия үшін американдық жастар» ұйымын демеушілік етті. Оның «Жібек перденің артында: Палестина және Таяу Шығыстағы ағылшын-американдық дипломатия туралы жеке есеп» атты кітабы 1947 жылы Simon & Schuster баспасында жарық көрді. Израиль мемлекеттік архиві 1948 жылғы 11 мамырда Крумның президент Гарри С. Трумэнмен кездескенін көрсетеді: «Крум [Бартли Крум] кеше президентпен кездесіп, үмітпен қайтып келді». Крум Дэвид Уолл басқарған Хагана американдықтарының ұлттық кеңесінің төрағасы болды. ACAL социалистік және коммунистік байланыстарда айыпталды, бұл ұйымды, соның ішінде Крумды, Федералдық тергеу бюросының (ФБР) қатаң бақылауына алып келді. ФБР Крумның телефондарын тыңдап, поштасын ашып, үнемі оның соңынан бақылап отырды. 1946 жылғы 9 шілдеде Крум «Ресей туралы не ойлайсыз?» атты радио бағдарламасына қатысты, одан кейін Роберт У. Кенни, Вашингтондан Мартин Поппер және Нью-Йорктен Сэм Розенвейн сөз сөйледі. Сотқа дайындық кезінде он тоғыз адам мен олардың адвокаттары бірауыздан шешім қабылдау және АҚШ Конституциясының бірінші түзетуін пайдалану туралы келісімге келді. Оның қызы былай деп еске алады: «Мен Голливудтың қара тізімі туралы алғаш рет 1947 жылғы 24 қарашада білдім. Мен дәл сол сәтті есімде сақтаймын. Мен әкем Бартли Круммен Сан-Францискодағы Юнион-сквер маңындағы телефон будкасының жанында тұрдым, ол Доре Шариге, MGM басшысына телефон арқылы қарқынды қоңырау шалып, мен оған бес центтік және он центтік монеталар беріп отырдым. Егер сіз неге ол қоңырау шалуға мәжбүр болды деп ойласаңыз, себебі біздің үй телефонымыз ФБР-мен тыңдалды. Мен сол кезде тыңдалған қоңыраулардың маңыздылығын толыққанды түсіне алмадым, бірақ мен әкемнің Вашингтондағы Америка Құрама Штаттарының әрекеттері жөніндегі комитет алдында Голливудтық он адамды қорғаған алты адвокаттың бірі болғанын білдім. Ол сондай-ақ коммунистік және коммунистік емес адвокаттар арасындағы айырмашылықтарды тіркеді (соңғы лагерьде Крум болды), бұл басқа есептердегі адвокаттар арасындағы үлкен бірлікке қайшы келді. Сондай-ақ, 1948 жылғы АҚШ президенттік сайлауында ол Гарри С. Трумэнды (демократ) Томас Э. Дьюиге (республикалық) және Генри А. Уоллеске (прогрессивтік) қарағанда қолдады. 1952 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Крум Дуайт Д. Эйзенхауэрге (республикалық) қарағанда Адлай Э. Стивенсонды (демократ) қолдады.

Көлік жүргізушілердің қатысуы

1958 жылы Крум Халықаралық командашылар ("Teamsters") бауырластығының басшысы Джимми Хоффамен дауға түседі. Ол клиенті үшін (Годфри П. Шмидт өкілдік еткен адвокаттар) Teamsters-тен 210 000 доллар заңгерлік қызмет ақысын алуға тырысты. Ол еңбек және басқару саласындағы орынсыз әрекеттер жөніндегі АҚШ-тың арнайы комитеті алдында куәлік берді. Ұлы қызы Патриция Босворт алдымен сәтті актриса, содан кейін одан да сәтті жазушы болды. 1997 жылы ол әкесі туралы естеліктер жинағын, "Сенің кішкентай жүрегің не қаласа, соны істе" атты кітабын жазды. 2017 жылы ол әкесі, ағасы және күйеулері туралы екінші естеліктер жинағын жазды, ол "Менің өмірімдегі ерлер: 1950 жылдардағы Манхэттендегі махаббат және өнер" деп аталды. Ол 2020 жылғы коронавирус пандемиясының салдарынан қайтыс болды. 1941 жылы Крам отбасымен Берклиден Сан-Францискодағы Бей-стрит, 763-ке көшіп келді. 1945 жылы олар Сан-Францискодағы Грин-стрит, 2626-ға қайта көшіп келді. 1948 жылы олар Нью-Йорк қаласына көшіп, онда бірнеше мекенжайда тұрды. 1999 жылдың соңында Бостон университеті Крамның көптеген құжаттарын оның қызының мұрағатында сақтайды. 2014 жылы Ларри Сеплэр және Кристофер Трумбо (Далтон Трумбоның ұлы) Патриция Босворттың "Сенің кішкентай жүрегің не қаласа, соны істе" атты естеліктеріндегі Крам бейнесін сынады. Олар Крамның олардың бірауыздық стратегиясы туралы білген болуы керек деп санайды, ал Босворт ол туралы кейін ғана білгенін айтқан. Крам "надан адам" емес, оның клиенті Дмитрий де емес. Олар өз сын-пікірлерін Крамның Ұлттық заңгерлер гильдиясына ұзақ жылдар бойы мүше болғанымен, оның күшті коммунистік жақтастарының болуымен дәлелдейді.

Шығармалары

Крамның кітабы Труманның ең сүйікті кітабы болды. "Worker" газетінің редакторы Альберт Кан да, "New Masses" журналы мен "Америка жастары демократия үшін" қозғалысы да осы кітапты қолдады.