Бартли Крам: Американдық адвокат және жазушы өмірі мен қызметі
Bartley Crum
Бартли Крам – американдық адвокат, Голливуд ондығы мен Пол Робесонды қорғады. Ағылшын-американдық комиссия мүшесі, саяси қудалауға қарсы күрескен заңгер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бартли Крум (28 қараша 1900 – 9 желтоқсан 1959) – американдық заңгер және жазушы. Ол Англо-американдық сауалдасу комитетінің құрамындағы қызметімен, осы тәжірибесі туралы жазған кітабымен және АҚШ Өкілдер палатасының антиамерикалық қызметтер жөніндегі комитетінің (HUAC) нысаналарына, әсіресе «Голливудтік ондық» пен Пол Робесонды қорғағандығымен танымал болды.
American lawyer and writer
Bartley Crum (November 28, 1900 – December 9, 1959) was an American lawyer who became prominent as a member of the Anglo American Committee of Inquiry, his book on that experience, and for defending targets of HUAC, particularly the Hollywood Ten and Paul Robeson.
Өмірбаян
Бартли Кавано Крум 1900 жылғы 28 қарашада Калифорния штатының Сакраменто қаласында Джеймс Генри Крум мен Эмма Каваноның ұлы болып дүниеге келді. Ол католик дінінде тәрбиеленген. Бұрынғы Халықтық майданның либералды журналисі Сидни Роджердің айтуынша, Нейлан «Коммунистік қастандық» туралы аймақтық газеттерді сендіріп, теңіз индустриясының ереуілді тоқтатуға «жетекшісі» болды, сол кезде Крум «longshore одағының және Гарри Бриджестің жақтасы болды». 1943–1944 жылдары Крум «Демократия үшін американдық жастар» ұйымын демеушілік етті. Оның «Жібек перденің артында: Палестина және Таяу Шығыстағы ағылшын-американдық дипломатия туралы жеке есеп» атты кітабы 1947 жылы Simon & Schuster баспасында жарық көрді. Израиль мемлекеттік архиві 1948 жылғы 11 мамырда Крумның президент Гарри С. Трумэнмен кездескенін көрсетеді: «Крум [Бартли Крум] кеше президентпен кездесіп, үмітпен қайтып келді». Крум Дэвид Уолл басқарған Хагана американдықтарының ұлттық кеңесінің төрағасы болды. ACAL социалистік және коммунистік байланыстарда айыпталды, бұл ұйымды, соның ішінде Крумды, Федералдық тергеу бюросының (ФБР) қатаң бақылауына алып келді. ФБР Крумның телефондарын тыңдап, поштасын ашып, үнемі оның соңынан бақылап отырды. 1946 жылғы 9 шілдеде Крум «Ресей туралы не ойлайсыз?» атты радио бағдарламасына қатысты, одан кейін Роберт У. Кенни, Вашингтондан Мартин Поппер және Нью-Йорктен Сэм Розенвейн сөз сөйледі. Сотқа дайындық кезінде он тоғыз адам мен олардың адвокаттары бірауыздан шешім қабылдау және АҚШ Конституциясының бірінші түзетуін пайдалану туралы келісімге келді. Оның қызы былай деп еске алады: «Мен Голливудтың қара тізімі туралы алғаш рет 1947 жылғы 24 қарашада білдім. Мен дәл сол сәтті есімде сақтаймын. Мен әкем Бартли Круммен Сан-Францискодағы Юнион-сквер маңындағы телефон будкасының жанында тұрдым, ол Доре Шариге, MGM басшысына телефон арқылы қарқынды қоңырау шалып, мен оған бес центтік және он центтік монеталар беріп отырдым. Егер сіз неге ол қоңырау шалуға мәжбүр болды деп ойласаңыз, себебі біздің үй телефонымыз ФБР-мен тыңдалды. Мен сол кезде тыңдалған қоңыраулардың маңыздылығын толыққанды түсіне алмадым, бірақ мен әкемнің Вашингтондағы Америка Құрама Штаттарының әрекеттері жөніндегі комитет алдында Голливудтық он адамды қорғаған алты адвокаттың бірі болғанын білдім. Ол сондай-ақ коммунистік және коммунистік емес адвокаттар арасындағы айырмашылықтарды тіркеді (соңғы лагерьде Крум болды), бұл басқа есептердегі адвокаттар арасындағы үлкен бірлікке қайшы келді. Сондай-ақ, 1948 жылғы АҚШ президенттік сайлауында ол Гарри С. Трумэнды (демократ) Томас Э. Дьюиге (республикалық) және Генри А. Уоллеске (прогрессивтік) қарағанда қолдады. 1952 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Крум Дуайт Д. Эйзенхауэрге (республикалық) қарағанда Адлай Э. Стивенсонды (демократ) қолдады.
Bartley Cavanaugh Crum was born on November 28, 1900, in Sacramento, California, the son of James Henry Crum and Emma Cavanaugh. He was raised Roman Catholic. According to ex Popular Front, liberal journalist Sidney Roger, Neylan was the "mastermind" for the shipping industry to break the strikes by convincing Bay area newspapers of a "Communist plot", during which time Crum "became a strong supporter of the longshore union and Harry Bridges". In 1943–1944, Crum sponsored American Youth for Democracy. His book, Behind the Silken Curtain a Personal Account of Anglo American Diplomacy in Palestine and the Middle East was published by Simon & Schuster in 1947. Israeli State Archives show that on May 11, 1948, Crum visited President Harry S. Truman: "Crum [Bartley Crum] saw President yesterday, returned fairly optimistic." Crum became chairman of the national council of Americans for Haganah, whose director was David Wahl. The ACAL had been accused of socialist and communist connections, which led to the organization, including Crum, coming under close watch by the Federal Bureau of Investigation (FBI). The FBI tapped Crum's phones, opened his mail, and shadowed him constantly. On July 9, 1946, Crum appeared on a radio program called "What's On Your Mind About Russia?" followed by Crum and Robert W. Kenny, followed by Martin Popper in Washington and Sam Rosenwein in New York. During pre hearing preparation, the Nineteen and their lawyers negotiated and agreed to a strategy of unanimity as well as a pledge to cite the First Amendment of the United States Constitution. His daughter recalled:I first learned about the Hollywood blacklist on Nov. 24, 1947. I remember the exact moment. I was standing with my father, Bartley Crum, by a phone booth near Union Square in San Francisco, feeding him nickels and dimes while he made a series of intense phone calls to Dore Schary, who was the head of MGM. If you're wondering why he had to make those calls from a pay phone, it's because our home phone was bugged by the F. B. I. At that point I was too young to quite grasp the significance of those bugged calls, but I did know that my father had been one of six lawyers who had just defended the Hollywood 10 in front of the House Un American Activities Committee (HUAC) in Washington. She also recorded differences between communist and non communist lawyers (in which latter camp Crum was), contrary to other accounts of greater unity among lawyers. Also in the 1948 United States presidential election, he supported Harry S. Truman (Democrat) over Thomas E. Dewey (Republican) and Henry A. Wallace (Progressive). In the 1952 United States presidential election, Crum supported Adlai E. Stevenson (Democrat) over Dwight D. Eisenhower (Republican).</blockquote>
Көлік жүргізушілердің қатысуы
1958 жылы Крум Халықаралық командашылар ("Teamsters") бауырластығының басшысы Джимми Хоффамен дауға түседі. Ол клиенті үшін (Годфри П. Шмидт өкілдік еткен адвокаттар) Teamsters-тен 210 000 доллар заңгерлік қызмет ақысын алуға тырысты. Ол еңбек және басқару саласындағы орынсыз әрекеттер жөніндегі АҚШ-тың арнайы комитеті алдында куәлік берді. Ұлы қызы Патриция Босворт алдымен сәтті актриса, содан кейін одан да сәтті жазушы болды. 1997 жылы ол әкесі туралы естеліктер жинағын, "Сенің кішкентай жүрегің не қаласа, соны істе" атты кітабын жазды. 2017 жылы ол әкесі, ағасы және күйеулері туралы екінші естеліктер жинағын жазды, ол "Менің өмірімдегі ерлер: 1950 жылдардағы Манхэттендегі махаббат және өнер" деп аталды. Ол 2020 жылғы коронавирус пандемиясының салдарынан қайтыс болды. 1941 жылы Крам отбасымен Берклиден Сан-Францискодағы Бей-стрит, 763-ке көшіп келді. 1945 жылы олар Сан-Францискодағы Грин-стрит, 2626-ға қайта көшіп келді. 1948 жылы олар Нью-Йорк қаласына көшіп, онда бірнеше мекенжайда тұрды. 1999 жылдың соңында Бостон университеті Крамның көптеген құжаттарын оның қызының мұрағатында сақтайды. 2014 жылы Ларри Сеплэр және Кристофер Трумбо (Далтон Трумбоның ұлы) Патриция Босворттың "Сенің кішкентай жүрегің не қаласа, соны істе" атты естеліктеріндегі Крам бейнесін сынады. Олар Крамның олардың бірауыздық стратегиясы туралы білген болуы керек деп санайды, ал Босворт ол туралы кейін ғана білгенін айтқан. Крам "надан адам" емес, оның клиенті Дмитрий де емес. Олар өз сын-пікірлерін Крамның Ұлттық заңгерлер гильдиясына ұзақ жылдар бойы мүше болғанымен, оның күшті коммунистік жақтастарының болуымен дәлелдейді.
In 1958, Crum became involved in a controversy with Jimmy Hoffa, head of the International Brotherhood of Teamsters ("Teamsters"). He had been trying to collect $210,000 in legal fees from the Teamsters for a client (lawyers represented by Godfrey P. Schmidt). He testified in before the United States Select Committee on Improper Activities in the Labor or Management Field. The older, daughter Patricia Bosworth, became first a successful actress and then even more successful writer. In 1997, she wrote a family memoir, Anything Your Little Heart Desires, reminiscing about her father. In 2017, she wrote a second memoir about her father, brother, and husbands, called The Men in My Life: Love and Art in 1950s Manhattan. She died from complications of the 2020 coronavirus pandemic. In 1941, Crum moved his family from Berkeley to 763 Bay Street, San Francisco. In 1945, they moved again to 2626 Green Street, San Francisco. In 1948, they moved to New York City, where they lived at several addresses.</blockquote> As of late 1999, Boston University houses many of Crum's papers in the archive of his daughter. In 2014, Larry Ceplair and Christopher Trumbo (son of Dalton Trumbo) criticized the portrait of Crum by daughter Patricia Bosworth in her memoir Anything Your Little Heart Desires over the issue of "unanimity" demanded among the Nineteen and their lawyers. They argue that Crum must have known about their strategy of unanimity, whereas Bosworth claimed he only learned later. Crum was no "innocent dupe", nor was his client Dmytryk. They support their critique by citing Crum's long term membership in the National Lawyers Guild, with its strong communist partisans.
Шығармалары
Крамның кітабы Труманның ең сүйікті кітабы болды. "Worker" газетінің редакторы Альберт Кан да, "New Masses" журналы мен "Америка жастары демократия үшін" қозғалысы да осы кітапты қолдады.
Crum's book was the "President's favorite" (referring to Truman). Albert Kahn of the Worker also endorsed the book, as did the New Masses and American Youth for Democracy.