Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және сатирик (1925–2019)
American writer and satirist (1925–2019)
Рассел Уэйн Бейкер (14 тамыз 1925 – 21 қаңтар 2019) – американдық журналист, баяндаушы, Пулитцер сыйлығын жеңіп алған сатирикалық пікірлер мен өзіндік сынға толы прозаның авторы, сондай-ақ Пулитцер сыйлығын жеңіп алған «Өсіп келемін» (1983) автобиографиясының авторы. 1962-1998 жылдары «The New York Times» газетінде тілші болды, ал 1993-2004 жылдары PBS «Masterpiece Theatre» телешоуын жүргізді. Forbes Media Guide Five Hundred 1994 жылғы басылымында былай делінген: «Бейкер өзінің ерекше қабілеті арқасында, ауыр, тіпті трагедиялық оқиғалар мен ағымдарды мейірімді юмормен қарастырып, американдық мәдениеттің бір бөлігіне айналды».
Russell Wayne Baker (August 14, 1925 – January 21, 2019) was an American journalist, narrator, writer of Pulitzer Prize winning satirical commentary and self critical prose, and author of Pulitzer Prize winning autobiography Growing Up (1983). He was a columnist for The New York Times from 1962 to 1998, and hosted the PBS show Masterpiece Theatre from 1993 to 2004. The Forbes Media Guide Five Hundred, 1994 stated: "Baker, thanks to his singular gift of treating serious, even tragic events and trends with gentle humor, has become an American institution."
Ерте өмір және білім
Вирджиния штатының Лудун округінде дүниеге келген Бейкер, Бенджамин Рекс Бейкер мен Люси Элизабеттің (құрметті есімі Робинсон) ұлы болды. Он бір жасында Бейкер өзін "жай ғана отырған адам" деп есептеп, жазушы болуға шешім қабылдады, себебі ол "жазушылардың ісін тіпті жұмыс деп те атауға болмайды" деп ойлады. Мектепті бітірген соң, 1942 жылы Балтимордағы Джонс Хопкинс университетіне стипендия алып түсті, бір жыл оқығаннан кейін теңіз күштеріне ұшқыш-жаттығушы болып қатысты. 1945 жылы ол қызметтен босап, Джонс Хопкинс университетінде ағылшын тілі бойынша білімін жалғастырып, 1947 жылы бакалавр дипломын алды.
Born in Loudoun County, Virginia, Baker was the son of Benjamin Rex Baker and Lucy Elizabeth (née Robinson). At the age of eleven, as a self professed "bump on a log," Baker decided to become a writer since he figured "what writers did couldn't even be classified as work." After leaving school, he took a scholarship to Johns Hopkins University in Baltimore in 1942, studying for a year before leaving to join the Navy as a trainee pilot. He left in 1945, continuing his degree in English at Johns Hopkins University, graduating with a bachelor's degree in 1947.
Журналистика
Колледжді бітіргеннен кейін көп ұзамай Бейкер The Baltimore Sun газетінде түнгі полиция тілшісі болып жұмыс істеді, еңбек етіп газеттің 1952 жылы Лондонға тілшісі, ал одан кейін Ақ үйге тілшісі болып жіберілді.
Shortly after leaving college, Baker took a job at The Baltimore Sun as a night police reporter, working his way up to be sent to London as a correspondent for the paper in 1952, and then White House Correspondent shortly thereafter.
Жазушы
Бейкер он жеті кітап жазды немесе редакциялады. Бейкердің алғашқы Пулитцер сыйлығы оған 1979 жылы «Observer» газетіндегі бағандары үшін, ал екіншісі – 1982 жылы «Growing Up» автобиографиясы үшін берілді; ол өнер мен әдебиет (автобиографиясы үшін) және журналистика (бағандары үшін) салаларында Пулитцер сыйлығын алған алты адамның бірі. 1989 жылы ол автобиографиясының жалғасын, «Жақсы күндер» атты кітабын жазды. Оның басқа еңбектері: «An American in Washington» (1961), «No Cause for Panic» (1964), «Poor Russell's Almanac» (1972), «Looking Back: Heroes, Rascals, and Other Icons of the American Imagination» (2002) және оның бағандарының түрлі антологиялары. Ол «The Norton Book of Light Verse» (1986) және «Russell Baker's Book of American Humor» (1993) антологияларын редакциялады. Бейкер 1979 жылы Рони Кокс бас рөлде ойнаған «Үйге қайта оралу, үйге қайта оралу» музыкалық пьесасының либреттосын жазды, музыкасын Сай Коулман, әнін Барбара Фрид, хореографиясын Онна Уайт, ал режиссурасын Джин Сакс жасады. Коннектикут штатының Стратфорд қаласындағы Америка Шекспир театрында сәтсіз сынақтан өткеннен кейін, қойылым Торонтода жабылды және Бродвейге шыға алмады. «Бұл керемет тәжірибе болды», – деді Бейкер 1994 жылы «Hartford Courant» газетіне берген сұхбатында. «Шын мәнінде қорқынышты, бірақ көңілді. Қойылымның тоқтағанына өкінемін, себебі мен өте жақсы уақыт өткіздім. Бірақ бір рет жеткілікті».
Baker wrote or edited seventeen books. Baker's first Pulitzer Prize was awarded to him for distinguished commentary for his Observer columns (1979) and the second one was for his autobiography, Growing Up (1982); he is one of only six people to have been awarded a Pulitzer Prize for both Arts & Letters (for his autobiography) and Journalism (for his column). He wrote a sequel to his autobiography in 1989, called The Good Times. His other works include An American in Washington (1961), No Cause for Panic (1964), Poor Russell's Almanac (1972), Looking Back: Heroes, Rascals, and Other Icons of the American Imagination (2002), and various anthologies of his columns. He edited the anthologies The Norton Book of Light Verse (1986) and Russell Baker's Book of American Humor (1993). Baker wrote the libretto for the 1979 musical play Home Again, Home Again, starring Ronny Cox, with music by Cy Coleman, lyrics by Barbara Fried, choreography by Onna White, and direction by Gene Saks. After an unsuccessful tryout at the American Shakespeare Theatre in Stratford, Connecticut, the show closed in Toronto and never made it to Broadway. "That was a great experience," Baker said in a 1994 interview with the Hartford Courant. "Truly dreadful, but fun. I was sorry [the show] folded because I was having such a good time. But once is enough."
Теледидар жүргізушісі және баяндаушы
1993 жылы Бейкер PBS телехикаясының «Шедеврлік театр» тұрақты жүргізушісі ретінде Алистер Куктің орнын басты. «Бұл тек сөйлейтін бас еді», - деді ол. «Телевизия мен ойлағаннан да қиын. Өзімді көруге шыдамаймын. Мен өзімді ең сүйкімді, әзілге құмар және әдемі жас жігіт деп есептедім, ал мынау шашы қате жақтан бөлінген, тынышсыз қарт кісі». 1995 жылы ол PBS-дегі «Америкалық тәжірибе» бағдарламасы үшін Рик Бернстің «Батысқа жол» деректі фильмін оқыды.
In 1993, Baker replaced Alistair Cooke as the regular host of the PBS television series Masterpiece Theatre. "That's talking head stuff," he said. "Television is harder than I thought it was. I can't bear to look at myself. I fancied that I was an exceedingly charming, witty and handsome young man, and here's this fidgeting old fellow whose hair is parted on the wrong side." In 1995, he narrated the Ric Burns documentary The Way West for The American Experience on PBS.