Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы ирланд жазушысы Роберт Белл (16 қаңтар 1800 – 12 сәуір 1867) ирланд әдебиетшісі болған.
19th century Irish writer
Robert Bell (16 January 180012 April 1867) was an Irish man of letters.
Өмір
Белл 1800 жылдың 16 қаңтарында Корк қаласында Ирландиялық судьяның ұлы болып дүниеге келді. Ол Дублиндегі Тринити колледжінің студенті болды, онда бұрынғы тарихи қоғамның орнына Дублин тарихи қоғамын құрды. Ол өмірінің басында Дублинде үкіметтік қызметке тағайындалып, бір кезде үкіметтік орган болған «Патриот» газетін редакциялады. Ол сондай-ақ Дублин инквизиторының негізін қалаушыларының бірі және оған материалдар жазушылардың бірі ретінде, екі пьесаның – «Қос алдамшылық» және «Комедиялық лекциялар» авторларының бірі ретінде танылды. 1828 жылы Белл католиктердің эмансипациясы туралы памфлет жазған кезде Лондонға қоныстанды. Осы кезеңде ол Лондонның ірі апталық газеттерінің бірі – «Атлас» журналының редакторы болып тағайындалды және көп жылдар бойы оны басқарды. 1829 жылы баспасөзді қудалаудың күшейген кезінде ол Лорд Линдхерстке қарсы жала жапқан айыппен сотқа тартылды, себебі «Атлас» газетінде оның немесе оның әйелінің лорд-канцлерге тиесілі шіркеу қамқорлығымен сауда жасағаны туралы ақпарат жарияланған еді. Белл өзінің ақпарат көзін атаса, айыптау алынып тасталатын еді, бірақ ол бас тартты. Қазылар алқасы оны жала жапқандығы үшін кінәлі деп тапты, бірақ зұлымдық ниеті болмағанын анықтады. Бас прокурор үкімге қанағаттанды, ал Белл жазадан құтылып қалғандай болды. Корольдік әдеби қор комитетінің мүшесі Белл өмірімен күресіп, сәтсіздікке ұшыраған жазушыларға көмектесті, ал 1867 жылдың 12 сәуірінде болған өліміне көптеген адамдар өкінді. Оның өтініші бойынша ол Кенсал Грин зиратында өзінің досы Уильям Макепис Такерейдің қабіріне жақын жерге жерленді.
Bell was the son of an Irish magistrate, born at Cork on 16 January 1800. He was a student at Trinity College, Dublin, where he founded the Dublin Historical Society, in place of the old Historical Society which had been suppressed. He is said to have obtained early in life a government appointment in Dublin, and to have edited for a time the Patriot, a government organ. He is also described as one of the founders of and contributors to the Dublin Inquisitor, and as the author of two dramatic pieces, Double Disguises and Comic Lectures. In 1828, Bell settled in London, around the time he authored a pamphlet on catholic emancipation. At this period he was appointed editor of The Atlas, then one of the major London weekly papers, and ran it for many years. In 1829, at a time when press prosecutions were rife, he was indicted for a libel on Lord Lyndhurst, a paragraph in the Atlas having stated that either he or his wife had trafficked in the ecclesiastical patronage vested in the lord chancellor. The indictment would have been withdrawn if Bell had revealed the name of his source, but he refused. The jury found him guilty of publishing a libel, but virtually acquitted him of malicious intention. The attorney general expressed satisfaction with the verdict, and Bell seems to have escaped punishment. A member of the committee of the Royal Literary Fund, Bell helped struggling and unsuccessful men of letters, and his death on 12 April 1867 was much regretted. In accordance with his request he was buried near the grave of his friend William Makepeace Thackeray, in Kensal Green Cemetery.
Шығармалары
Ол 1843 жылы "Серітес әңгімеші" және 1849 жылы "Фэрфакс отбасының хат алмасуының" соңғы томдарын өңдеді. 1846 жылы оның көпке танымал "Кеннингтің өмірі" атты еңбегі жарық көрді. Беллдің ең маңызды жұмысы – "Ағылшын ақындары" атты түсіндірмелі басылымы (24 том, 1854–1857; жаңа басылым, 29 том, 1866), әр ақынның шығармаларына алғысөздер қосылған. Ларднердің "Кабинеттік энциклопедиясы" үшін ол "Ресей тарихы" (3 том, 1836–1838) және "Ағылшын ақындарының өмірі" (2 том, 1839) еңбектерін жазды. Белл В. Уоллеспен бірлесіп сэр Джеймс Маккинтоштің "Англия тарихының" (4-10 томдар, 1830–1840) жалғасын жазды; сондай-ақ Роберт Саути бастаған "Британдық адмиралдардың өмірінің" (1840) бесінші томын аяқтады. Белл Перси қоғамының мүшесі болды, ал 1846 жылы қоғам Белл өңдеген "Англия шаруаларының ежелгі өлеңдері, балладалары мен әндері" атты жинақты жариялады.
He edited The Story teller, 1843, and in 1849 the concluding volumes of the Correspondence of the Fairfax Family. In 1846 had appeared his popularly written Life of Canning. Bell's major work was his annotated edition of the English Poets (24 vols., 1854–1857; new ed., 29 vols., 1866), the works of each poet being prefaced by a memoir. For Lardner's, Cabinet Cyclopaedia he wrote History of Russia (3 vols., 1836–1838) and Lives of English Poets (2 vols., 1839). Bell wrote also a continuation, with W. Wallace, of Sir James Mackintosh's History of England (vols. iv. x., 1830–1840); and the fifth volume (1840) of the Lives of the British Admirals, begun by Robert Southey. Bell was a member of the Percy Society, and in 1846 the society published Ancient Poems, Ballads and Songs of the Peasantry of England edited by Bell.