Кіріспе
Солтүстік Ирландиядағы бұрынғы британдық жарымәскери тобы.
Ulster Protestant Volunteers Солтүстік Ирландиядағы лоялистік және реформацияланған фундаменталистік жарымәскери ұйым болды. Олар 1966-1969 жылдар аралығында белсенділік танытты және 1966 жылы Ян Пейсли мен Ноэль Доэрти құрған Ольстер Конституциясын қорғау комитетімен (UCDC) және Ольстер еріктілер күштерімен (UVF) тығыз байланыста болды. Ұйымның құрылтай жиналысы Белфасттағы Ольстер залында өтті, ол кейіннен UCDC-ге айналды. Олардың алғашқы оқиғалары осыдан кейін көп ұзамай орын алды. 1966 жылдың көктемінде ұйым мүшелері Ардойндегі барлық қыздарға арналған бастауыш мектепті бомбалады, онда протестанттар мен католиктер арасындағы қарым-қатынасты жақсарту жөніндегі келіссөздер өтуі жоспарланған еді. Сол жылдың мамыр айында олар Шанкилде алғашқы адамды өлтірді, бірақ бұл әдейі болған жоқ. Құрбан болған 70 жастағы Матильда Гулд еді, протестант, еріктілер оны көрші үйінде тұратын католик деп жаңылыстырды. Осыдан кейін көп ұзамай UVF және UPV алғашқы шабуыл болған жерден көп алыс емес жерде екі католик ер адамды өлтіруге қатысты. 1967 жылы UVF жетекшісі Гасти Спенс сотталғаннан кейін екі ұйым да заңсыз деп танылды.
The Ulster Protestant Volunteers was a loyalist and Reformed fundamentalist paramilitary group in Northern Ireland. They were active between 1966 and 1969 and closely linked to the Ulster Constitution Defence Committee (UCDC) and Ulster Volunteer Force (UVF), established by Ian Paisley and Noel Doherty in 1966. The organisation's inaugural meeting took place in Belfast's Ulster Hall, which would later become the UCDC. Their first incidents quickly followed. In the spring of 1966, members bombed an all girls primary school in Ardoyne, where talks to better relations between Protestants and Catholics were to take place. In May of that year they had their first kill in Shankill, although it was unintentional. The victim was 70 year old Matilda Gould, a Protestant who the volunteers mistook for the Catholic living next door. Shortly after this, the UVF and UPV took part in the killings of two Catholic men not far from the scene of the first attack. Following the 1967 trial of the UVF's leader Gusty Spence, the two groups were classified as illegal organizations.
1969 жылғы бомбалау науқаны
1969 жылдың көктемінде UPV Белфаст қаласында бомбалау науқанына қатысты. Бұл бомбалаулар 30 наурыз, 4 сәуір, 20 сәуір, 24 және 26 сәуірде өтті. Шабуылдар Белфасттың шығыс және оңтүстік бөліктерін электр қуатынан үзуге арналған электр станцияларына бағытталды. Басқа шабуылдар сумен жабдықтау жүйесіне жасалды. Сонымен қатар, Баллишаннондағы су электр стансасын нысанаға алу үшін жеке бомбалау жоспарланған. Осының салдарынан ирланд әскерлері жедел жәрдем машиналарымен бірге шекараға жақындады, ал британ әскерлері де сол аймаққа кірді. UPV 5 тамыздағы RTÉ студиясын бомбалауға да қатысты. Баллишаннондағы сәтсіз шабуылдан кейін топтар мынадай хабарлама таратты: "Біз Солтүстік Ирландиядан белсенді міндеттерді орындау үшін бөлімше жіберілгенін мәлімдейміз. Ирландиядан келетін қауіптер тоқтағанша, Ольстер халық армиясының еріктілері Оңтүстік Ирландиядағы нысаналарды нысаналай береді." Одан кейін Боденстаун және Дублин сияқты жерлерде бірнеше шабуылдар жасалды.
1969 жылдан кейін
1970 жылғы сәуірде UPV Солтүстік Ирландия Парламенті сайлауында Иан Пейсли мен Уильям Битидің жеңісін тойлау үшін Дерри қаласының орталығымен шеру өткізуді тоқтатты. Сол айда Корольдік Ольстер полициясының (RUC) бас инспекторы сэр Артур Янг полиция бас штабына пикетке қатысу үшін UPV-нің 2-ші Лаган аңғары бөлімшесімен жоспарланған кездесуді күштен тоқтатты. 1971 жылғы шілдеде UPV-нің Оңтүстік Лондондерри бөлімшесі «Солтүстік Ирландияның лоялист халқының заңды өз қолдарына алудан басқа амалы қалмайды» деп ескертті. 1971 жылғы қазанда UPV одақтас парламент депутаттарын Еуропалық экономикалық қауымдастыққа кіруге қарсы дауыс беруге шақырды, мүшелік Ұлыбританияның егемендігін шектейді және Солтүстік Ирландияның Ұлыбританиядағы орнына қауіп төндіреді деп мәлімдеді. 1972 жылғы мамырда UPV-нің Ларн бөлімшесі Солтүстік Ирландияның ұлтшылдар басымдығы бар аймақтарындағы «кіруге тыйым салынған аймақтардың» болуына наразылық білдіру үшін митинг ұйымдастырды. Пастор Уильям МакКреа және жергілікті кеңес мүшесі арнайы шақырылған спикерлер болды. 1973 жылғы қаңтарда Иан Пейсли мен Уильям Крейг, Ларн негізделген лоялист ұйымдарының өкілдерімен бірге, соның ішінде UPV, Лоялист жұмысшылар қауымдастығы (UPV), Ольстер қорғаныс қауымдастығы (UDA), «Тартан» тобы және «Шығыс Антрим лоялистік фронты» жоғары ранкті RUC офицерімен кездесті. Бұл кездесуге дейін бірнеше жергілікті жарымәскери топтардың мүшелері полициямен сұраққа алынған еді. Бірнешесінің саусақ іздері алынды және оларға қарсы айыптаулар қойылуы мүмкін екені айтылды. RUC өкілі кейіннен лоялист делегациясының «салмақты тәсіліне» әсерленгенін және екі тарап та кейбір мәселелерді түсіндіргенін мәлімдеді. 1983 жылғы қарашада Дарклидегі кісі өлтіруден кейін UPV шекаралық аймақтарда және Солтүстік Ирландияның басқа да «қауіпті аймақтарында» республикалық жарымәскерилер белсенді болған жерлерде жасырын жұмыс істеу үшін күш жинағанын мәлімдеді. UPV өкілі: «Бізді көруге болмайды. Біздің жұмысымыз жасырын түрде және қауіпсіздік жағдайын бақылауда болады». UPV «Ұлттық бүлікке тойтарыс беруге толық өкілеттігі бар» «Ульстер қауіпсіздік кеңесін» құруды және RUC бас комиссарының, сондай-ақ Солтүстік Ирландияның мемлекеттік хатшысының отставкасын талап етті. Кейіннен UPV-нің бұрынғы мүшелері Иан Пейслимен байланысты тағы бір жарымәскери топ – Ulster Resistance-ке қосылды.